Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2020

SOROS ΕΝΑΝΤΙΟΝ ORBAN

Όταν γνωρίζει κανείς πως ο Soros είναι φανατικός οπαδός της ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης, της κατάργησης των εθνικών κρατών και της παράνομης μετανάστευσης που έχει καταστήσει νόμιμη, συμβάλλοντας στην υπογραφή της συμφωνίας του Μαρόκου, ενώ ο Orban πιστεύει ακριβώς τα αντίθετα, δεν μπορεί παρά να είναι επιφυλακτικός με τις κατηγορίες του – ενώ η στήριξη της Merkel και της ΕΕ εκ μέρους του, δύσκολα μπορεί να οφείλονται στην καλοσύνη του. Ειδικά εμείς οι Έλληνες που έχουμε υποφέρει τα πάνδεινα από την καγκελάριο και τον πρώην υπουργό οικονομικών της – ενώ δεν έχουμε δει ποτέ μέχρι σήμερα να κατηγορεί ο Soros τη φασιστική κυβέρνηση της Τουρκίας για την εγκληματική συμπεριφορά της στο εσωτερικό της χώρας, ενάντια κάθε έννοιας Κράτους Δικαίου ή για τους πολέμους που διεξάγει. Είναι άλλωστε γνωστές οι ενέργειες του «συστήματος Soros» σε πάρα πολλές χώρες, με τη βοήθεια τοπικών συνεργατών του που τους χρησιμοποιεί για να επιβάλει αυτά που θέλει – χρηματίζοντας τους βέβαια αδρά, αφού τα δικά του κέρδη από τη χρησιμοποίηση τους είναι τεράστια. Ειδικά όσον αφορά της Η.Π.Α., είναι σημαντικό μέλος του «βαθέως κράτους» που στην ουσία κυβερνάει από το παρασκήνιο – του στρατιωτικού/βιομηχανικού συγκροτήματος που τελικά κατάφερε να ανατρέψει τον πρόεδρο Trump, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που έχει στη διάθεση του.

.Βασίλης Βιλιάρδος

Ανάλυση

Όπως είναι «συγκινητικό» να ακούει κανείς τη Γερμανία να μιλάει για Κράτος Δικαίου, κατηγορώντας την ουγγρική κυβέρνηση αλλά συνεργαζόμενη με την τουρκική (ανάλυση), το ίδιο συμβαίνει όταν διαβάζει τα κείμενα του G. Soros για τη Δημοκρατία (πηγή) – επίσης όταν δηλώνει την υποστήριξη του στην ΕΕ, ως πρότυπο μίας ανοιχτής κοινωνίας που βασίζεται στο Κράτος Δικαίου! Σε αυτήν την ΕΕ που κατέστρεψε κυριολεκτικά την Ελλάδα, επιβάλλοντας της τρία συνεχή μνημόνια – επί πλέον το PSI με συνεργούς τους πατριδοκτόνους, με το οποίο παραδόθηκε η εθνική μας κυριαρχία και υποθηκεύθηκαν τα πάντα.

Ο στόχος του εβραϊκής καταγωγής Αμερικανού που όμως είναι ανεπιθύμητος στο Ισραήλ, είναι ξανά η χώρα καταγωγής του, η Ουγγαρία – επειδή μαζί με την Πολωνία έχουν ασκήσει βέτο στον προτεινόμενο προϋπολογισμό της ΕΕ ύψους 1,4 τρις €, καθώς επίσης στο ευρωπαϊκό ταμείο ανάκαμψης των 750 δις €. Η αιτία δεν είναι άλλη από τα «προαπαιτούμενα» που έθεσε ως προϋπόθεση της στήριξης τους η Γερμανία – το γνωστό τέχνασμα δηλαδή που εφαρμόζει για να εμποδίζει ή/και να περιορίζει τις εισαγωγές ξένων προϊόντων με τις «ποιοτικές προδιαγραφές» που θέτει, αφού η ΕΕ δεν επιτρέπει τους δασμούς.

Χώρες βέβαια με δουλοπρεπείς κυβερνήσεις, όπως η Ελλάδα, σκύβουν αμέσως το κεφάλι και αποδέχονται τα «προαπαιτούμενα» – αδιαφορώντας για τους Πολίτες τους, όταν πρόκειται να εισπράξουν χρήματα. Άλλες όμως, όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία, αντιδρούν προστατεύοντας την εθνική υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια τους – αφού ασφαλώς η Γερμανία δεν έχει κανένα δικαίωμα να εμπλέκεται στα εσωτερικά τους θέματα, θέτοντας ως προαπαιτούμενο της στήριξης τους την αλλαγή των νόμων τους.

Ο G. Soros λοιπόν τάσσεται υπέρ της Γερμανίας, ισχυριζόμενος πως οι κυβερνήσεις των δύο χωρών παραβιάζουν το Κράτος Δικαίου με τρομερούς τρόπους, ενώ δεν θέλουν να πληρώσουν τις συνέπειες – κυρίως η Ουγγαρία και δευτερευόντως η de facto κατά τον ίδιο κυβέρνηση της Πολωνίας. Τις θεωρεί δε διεφθαρμένες και κατά συρροή παραβάτες του ευρωπαϊκού Κράτους Δικαίου – συμφωνώντας με τον εκβιασμό της Γερμανίας, κατά τον οποίο εάν δεν αποδεχθούν τους όρους έως τα τέλη του 2020, τότε

(α) θα παραταθεί ο προηγούμενος προϋπολογισμός και οι δύο χώρες δεν θα εισπράξουν τίποτα, καθώς επίσης

(β) το ταμείο ανάκτησης θα υλοποιηθεί με τη χρήση μίας ενισχυμένης διαδικασίας συνεργασίας, όπου δεν θα απαιτείται ομοφωνία.

Συνεχίζοντας, ο Αμερικανός γράφει πως δραστηριοποιείται επί τριάντα χρόνια ως φιλάνθρωπος στην Ουγγαρία – κατηγορώντας τον Orban για την κατασκευή ενός περίπλοκου κλεπτοκρατικού συστήματος, με στόχο τη ληστεία της χώρας. Όπως αναφέρει, τα ποσά που έχει κλέψει η οικογένεια και οι φίλοι του είναι δύσκολο να εκτιμηθούν – ενώ σήμερα χρησιμοποιεί το δεύτερο κύμα της πανδημίας για να καταστρατηγήσει το Σύνταγμα και τον εκλογικό νόμο ξανά, έτσι ώστε να εδραιωθεί ως πρωθυπουργός εφ’ όρου ζωής.

Η τραγωδία του ουγγρικού λαού, η ληστεία του, γίνεται μέσω της μεταφοράς τεράστιων χρηματικών ποσών σε πολλά ιδιωτικά ιδρύματα που ελέγχει άμεσα ο Orban – ενώ με τη βοήθεια ενός έξυπνου συνταγματικού τεχνάσματος κλέβει συνεχώς αυτά τα χρήματα από το δημόσιο. Θα χρειαζόταν δε η πλειοψηφία των δύο τρίτων της Βουλής, για να επιστρέψουν στο κράτος αυτά τα ποσά – τα οποία κατά τον Soros ανέρχονται σε 2,8 δις $.

Με ένα δεύτερο παράδειγμα, με μία σειρά δόλιων συναλλαγών εταιρίες που ελέγχει ο Orban αγόρασαν πάνω από 16.000 αναπνευστήρες αξίας άνω του 1 δις $ από την Κίνα (γράφημα), για λογαριασμό της Ουγγαρίας – πολύ περισσότερους δηλαδή από τον αριθμό των ΜΕΘ που διαθέτει η χώρα, καθώς επίσης από το ιατρικό προσωπικό που θα μπορούσε να τους χειρισθεί.

Εκτός αυτού η Ουγγαρία πλήρωσε τα πιο πολλά χρήματα συγκριτικά με τις άλλες χώρες της ΕΕ για αναπνευστήρες από την Κίνα (γράφημα) – πενήντα φορές περισσότερα από τη Γερμανία (πηγή), πάντοτε κατά τον Soros και τις πηγές που παραθέτει. Μία από τις εταιρίες αυτές δε εξασφάλισε παραγγελίες και για τη Σλοβενία, ο πρωθυπουργός της οποίας είναι στενός πολιτικός σύμμαχος του Orban  – ενώ οι κατηγορίες του Αμερικανού διευρύνονται, συμπεριλαμβάνοντας το ρωσικό εμβόλιο που η Ουγγαρία θα χρησιμοποιήσει ως πρώτη χώρα της ΕΕ. Εύλογα βέβαια, αφού μεγαλύτερος εχθρός του Soros είναι ο πρόεδρος Putin.

Ολοκληρώνοντας, όταν γνωρίζει κανείς πως ο Soros είναι φανατικός οπαδός της ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης, της κατάργησης των εθνικών κρατών και της παράνομης μετανάστευσης που έχει καταστήσει νόμιμη, συμβάλλοντας στην υπογραφή της συμφωνίας του Μαρόκου (ανάλυση), ενώ ο Orban πιστεύει ακριβώς τα αντίθετα, δεν μπορεί παρά να είναι επιφυλακτικός με τις κατηγορίες του – ενώ η στήριξη της Merkel και της ΕΕ εκ μέρους του, δύσκολα μπορεί να οφείλονται στην καλοσύνη του. Ειδικά εμείς οι Έλληνες που έχουμε υποφέρει τα πάνδεινα από την καγκελάριο και τον πρώην υπουργό οικονομικών της – ενώ δεν έχουμε δει ποτέ μέχρι σήμερα να κατηγορεί ο Soros τη φασιστική κυβέρνηση της Τουρκίας για την εγκληματική συμπεριφορά της στο εσωτερικό της χώρας, ενάντια κάθε έννοιας Κράτους Δικαίου ή για τους πολέμους που διεξάγει.

Είναι άλλωστε γνωστές οι ενέργειες του «συστήματος Soros» σε πάρα πολλές χώρες, με τη βοήθεια τοπικών συνεργατών του που τους χρησιμοποιεί για να επιβάλει αυτά που θέλει (ανάλυση) – χρηματίζοντας τους βέβαια αδρά, αφού τα δικά του κέρδη από τη χρησιμοποίηση τους είναι τεράστια. Ειδικά όσον αφορά της Η.Π.Α., είναι σημαντικό μέλος του «βαθέως κράτους» που στην ουσία κυβερνάει από το παρασκήνιο – του στρατιωτικού/βιομηχανικού συγκροτήματος που τελικά κατάφερε να ανατρέψει τον πρόεδρο Trump, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που έχει στη διάθεση του.


Soros εναντίον Orban – The Analyst

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2020

Το ασυμβίβαστο Εκκλησίας και θρησκείας



Στο ποίημα του Σεφέρη «Ο κ. Στρατής Θαλασσινός περιγράφει έναν άνθρωπο», διαβάζουμε (πέμπτο μέρος, «Αντρας»): «Από τότες είδα πολλά καινούργια τοπία… Είδα και μια παλιά εικόνα σε κάποια χαμηλοτάβανη αίθουσα· τη θαύμαζε πολύς λαός. Παράσταινε την ανάσταση του Λαζάρου. Δε θυμάμαι ούτε το Χριστό ούτε το Λάζαρο. Μόνο, σε μια γωνιά, την αηδία ζωγραφισμένη σ’ ένα πρόσωπο που κοίταζε το θαύμα σα να το μύριζε. Αγωνιζότανε να προστατέψει την ανάσα του μ’ ένα πελώριο πανί που του κρεμόταν από το κεφάλι. Αυτός ο κύριος της “Αναγέννησης” μ’ έμαθε να μην περιμένω πολλά πράματα από τη δευτέρα παρουσία».

Μόνο ένας πολύ μεγάλος ποιητής μπορεί να συνοψίσει την αξιολόγηση και κρίση του για το καύχημα της φραγκικής Δύσης, την «Αναγέννηση» (Renaissance), σε μια αηδιαστική φυσιογνωμία που ένα «θαύμα» (αφορμή θάμβους) το κοιτάζει δύσπιστα, σαν να το μυρίζει. Και θυμάμαι το συγκεκριμένο ποίημα του Σεφέρη κάθε φορά, τους τελευταίους μήνες, που η κρατική στην Ελλάδα τηλεόραση μεταδίδει την εκκλησιαστική λατρεία χωρίς λατρεύουσα εκκλησία, μόνο με μιαν άσχετη, σχεδόν κωμική φιγούρα χειρονόμου ορχηστή στην οθόνη να παλεύει, με γκριμάτσες και νοήματα, να κάνει κατανοητά τα δρώμενα και λεγόμενα, σε κωφάλαλους.

«Υψιστε Θεέ», που θα ’λεγε ο Παπαδιαμάντης, έχουμε στη χώρα μας πάνω από εκατό μιτροφόρους (με αυτοκρατορικό διάδημα) επισκόπους, που μισθοδοτούνται από το κράτος και λαμπροφορούν για να «εξυπηρετούνται οι θρησκευτικές ανάγκες του λαού»! Δεν βρέθηκε ούτε ένας να διαμαρτυρηθεί ή να καγχάσει γι’ αυτή την κωμική παντομίμα, το ανθρωπάκι με τις γκριμάτσες και τα νοήματα, που θέλει να κάνει «κατανοητή» την ιλιγγιώδη ποίηση της εκκλησιαστικής λατρείας; Σκεφθείτε έναν ανάλογο χειρονόμο, που θα «ερμήνευε» στην τηλεοπτική οθόνη την τέλεση μιας αρχαίας τραγωδίας ή την απαγγελία υψηλής ποίησης.

Οι εκκλησίες, σε κάθε γειτονιά των πόλεων και σε κάθε χωριό, είναι το τελευταίο απομεινάρι της εμπειρικής (όχι ιδεολογικής, συναισθηματικής ή φολκλορικής) ελληνικότητας. Δεν πηγαίνουμε στην εκκλησία για να «κατανοήσουμε» νοήματα, ιδεολογικές θέσεις και ηθικές προστακτικές, πηγαίνουμε για να γιορτάσουμε, να μετάσχουμε σε άλλον τρόπο ύπαρξης, και όχι απλώς συμπεριφοράς. Η αλήθεια της εκκλησίας (όπως άλλοτε και η αλήθεια της πόλεως ή η αλήθεια μιας Τέχνης) γνωρίζεται ως εμπειρία μετοχής, έμπρακτης γνώσης – δεν γίνεσαι ζωγράφος ή μουσουργός διαβάζοντας οδηγίες και συμβουλές, κατανοώντας κάμποσα «πρέπει», κανόνες και προστακτικές. Ασκείσαι, για να γνωρίσεις εμπειρικά την Τέχνη που αγαπάς, μετέχεις «κρίσεως και αρχής» για να γνωρίσεις την πολιτική τέχνη και επιστήμη.

Ο,τι διαφοροποίησε καισαρικά τη μεταρωμαϊκή Δύση από την κάποτε ελληνική οικουμένη, ήταν ότι η Δύση παραποίησε την εκκλησία σε ατομοκεντρική θρησκεία («αλάθητα» δόγματα πεποιθήσεων και νομικές διατάξεις συμπεριφοράς). Ο Ελληνισμός, όπου σώζεται κρυπτόμενος και δυσδιάκριτος (όχι «μετά παρατηρήσεως» ούτε με υποδείξεις: «ιδού ώδε ή ιδού εκεί»), πραγματώνει την Εκκλησία στο πεδίο της ύπαρξης: στη γιορτή της χαράς για τη νίκη καταπάνω στον θάνατο.

Συμβιβασμένη η ελληνική ουτοπία (ου τόπος) με το καραγκιοζιλίκι τής «εν τω κράτει επικρατούσης θρησκείας», είναι αδύνατο να αντιληφθεί ακόμα και τα θεμελιώδη της υπαρκτικής της ταυτότητας. Γελοιοποιείται φωτίζοντας τον Παρθενώνα όπως φωταγωγείται το Κολοσσαίον, αλλοιώνει τη μορφολογία του βράχου της Ακρόπολης, για να εξυπηρετείται η διακίνηση των τουριστών, μοιράζει τυπωμένη δεοντολογία συμπεριφοράς, κάθε Κυριακή στις εκκλησιές, με ωφελιμολογία τυπικά προτεσταντικού ηθικισμού («Φωνή Κυρίου») – ίλιγγος μικρονοϊκής επαρχιωτίλας.

Με την ίδια «λογική» και η γλώσσα των κωφαλάλων υποκαθιστά επισήμως την εκκλησιαστική λατρεία με αποκλεισμένη τη λατρεύουσα εκκλησία. Δεν ενδιαφέρει η παρουσία των προσώπων, να γιορτάσουν τον ρεαλισμό της ελπίδας ότι «ο θάνατος πατείται θανάτω». Στόχος συγκρότησης της Εκκλησίας είναι να «καταλάβουν» όλοι, ακόμα και οι κωφάλαλοι, ότι αυτός ο θεσμός (που τον λέμε ακόμα «εκκλησία») είναι χρήσιμος, ωφέλιμος – με τον θάνατο, βέβαια, αδιαμφισβήτητο τελικό νικητή, να μας περιμένει στη γωνία.

Θα αντιτάξει ο αναγνώστης: Μας ορφάνεψε ο κορωνοϊός από τη γιορτινή χαρά της μετοχής, να στερηθούμε και την ψυχολογική παρηγόρια, το θέαμα και το ακρόαμα; Μα, φυσικά, αφού και για τους αγαπημένους που χάνουμε, πενθούμε, δεν αναπληρώνουν την απουσία οι φωτογραφίες τους. Με τόσους θανάτους κάθε μέρα και τόσους συνανθρώπους στο μαρτύριο της ασφυξίας, εμείς να γαντζωνόμαστε σε ψευτοπαρηγόριες;

Είναι πια η νοοτροπία μας, δηλαδή ο πολιτισμός μας, να υποκαθιστούμε τόσο τη ζωή όσο και το θάνατο με εικονικές εντυπώσεις. Γι’ αυτό και στην πληθώρα των εντύπων που υπηρετούν την «επικρατούσαν εν Ελλάδι θρησκείαν» πρυτανεύουν και πλεονάζουν οι φωτογραφικές πόζες του κάθε τοπικού επισκόπου. Δεν αντιλαμβάνονται οι πληθωρικά φωτογραφούμενοι ότι αυτή η άκομψη αυτοπροβολή προδίδει επαρχιωτίλα, τους εκθέτει. Κυρίως, από σεβασμό και δέος για την αυτοκρατορική αρχοντιά του επισκοπικού ενδύματος, θα ήταν συνετό να απαγορεύουν οι ίδιοι οι επίσκοποι τη φωτογράφησή τους, όταν ιερουργούν.

Μακάρι ο εφιάλτης του κορωνοϊού να φωτίσει, έστω ελάχιστα, το ασυμβίβαστο Εκκλησίας και θρησκείας.

Ψεύτικα και παραποιημένα στοιχεία για την πανδημία προκαλούν ενδοκυβερνητική θύελλα!


Ανίκανοι και επικίνδυνοι για την χώρα - Διαρκές "blame game" και στο τέλος... «Φταίνε οι πολίτες»!

Η ομολογία της καθηγήτριας παιδιατρικής και μέλος της επιτροπής των «ειδικών», Βάνας Παπαευαγγέλου, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha για την αποτυχία του lockdown, αποτελεί το «κερασάκι στην τούρτα» των όσων αποκαλύφθηκαν τις τελευταίες ώρες για την παραποίηση των στοιχείων του ΕΟΔΥ για την πανδημία του κορωνοϊού.

«Το δεύτερο κύμα κράτησε πολύ περισσότερο απ’ ότι περιμέναμε, άργησε να ανταποκριθεί το lockdown. Πρέπει να εξετάσουμε την πιθανότητα τα μέτρα να μην τηρήθηκαν στον βαθμό που θα θέλαμε», σημείωσε η καθηγήτρια, προκαλώντας οργή για την θέση της: Αντί να παραδεχθεί ότι τα έκαναν μπάχαλο, ότι δεν ήξεραν ούτε πόσα κρούσματα υπήρχαν πραγματικά, αντί να παραδεχθεί ότι η καραντίνα δεν προσέφερε τίποτα στην υγεία παρά την περαιτέρω καταστροφή της οικονομίας, ακριβώς γιατί οι καραντίνες έχει αποδειχθεί ότι στην καλύτερη περίπτωση απλώς καθυστερούν την εξέλιξη της πανδημίας και εν τέλει θύματα και κρούσματα είναι τα ίδια, βγήκε να κατηγορήσει τους πολίτες ότι «Δεν τήρησαν τα μέτρα»!

Το θράσος τους πραγματικά περισσεύει, την ίδια μέρα που έγινε η διαρροή σε κυριακάτικες εφημερίδες μία φιλοκυβερνητική (Το Βήμα) και μία αντιπολιτευόμενη (Δημοκρατία), ακριβώς αυτό που το pronews.gr έχει στοιχειοθετήσει εδώ και μία εβδομάδα: Η καραντίνα απέτυχε!

Η διαρροή από το «στρατόπεδο» Χαρδαλιά-Τσιόδρα, καρφώνει Κικίλια και Αρκουμανέα ότι «ο ΕΟΔΥ δεν τους έδινε ακριβή στοιχεία για την πανδημία»! Και γι αυτό δήθεν «δεν έχει αποτελέσματα η καραντίνα»! Δηλαδή, τι άλλο θα ακούσουμε για να δικαιολογήσουν την αποτυχία τους;

Εκτός αν μας πουν στις 15 Δεκεμβρίου με την φυσική μείωση κρουσμάτων και θανάτων ότι «τα κατάφεραν» όταν και ο πρωτοετής της Ιατρικής γνωρίζει ότι και χωρίς μέτρα και χωρίς καραντίνα και χωρίς να καταστραφεί η οικονομία, η πανδημία θα υποχωρούσε δύο μήνες μετά την κλιμάκωση των κρουσμάτων, έχοντας κάνει τον κύκλο της σε αυτή την φάση!

Τώρα ακόμα και οι πιο φανατικοί οπαδοί της κυβέρνησης βιώνουν ένα διαρκές "blame game" με θύματα τους πολίτες που βλέπουν τους κυβερνητικούς να «σφάζονται« μεταξύ τους για να δικαιολογήσουν την αποτυχία τους, ρίχνοντας η μία ομάδα στην άλλη την ευθύνη της αποτυχίας.

Το pronews.gr από την περασμένη άνοιξη, στο πρώτο lockdown είχε αποκαλύψει ότι τα στοιχεία που έδινε ο ΕΟΔΥ ήταν στην καλύτερη περίπτωση, παραποιημένα. Ακριβώς αυτό παραδέχεται τώρα το στρατόπεδο Χαρδαλιά-Τσιόδρα. Γιατό όμως;

Γιατί η πανδημία δεν υποχωρεί. Οι νεκροί είναι σταθερά σε υψηλά επίπεδο και τα κρούσματα επίσης. Δηλαδή το lockdown στο μόνο που έχει πετύχει είναι να αποτελειώσει την οικονομία της χώρας!

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο «εθνικός επιδημιολόγος» Δ.Τσιόδρας (ναι, αυτός που έλεγε ότι «τις μάσκες δεν χρειάζεται να τις φοράμε» και μετά βγήκε και είπε ότι όλοι πρέπει να τις φοράμε και πολλά άλλα) είχε βγει και είπε δύο εβδομάδες πριν την καραντίνα ότι «Η Θεσσαλονίκη νίκησε τον κορωνοϊό και είναι πρότυπο».

Τώρα ρίχνει την ευθύνη σε Κικίλια και Αρκουμανέα γιατί δεν τον είχαν ενημερώσει ότι «Είχε πολλά κρούσματα η Θεσσαλονίκη»!

Αλήθεια, ποιος να τους πιστέψει πλέον; Και ποιος να τους εμπιστευθεί;

Επίσης για να δικαιολογήσουν την αποτυχία των μέτρων και να διαχωρήσσουν την θέση τους από τους Κικίλια και Αρκουμανέα ισχυρίστηκαν (αν είναι δυνατόν) ότι ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας έχει παράλληλο σύστημα καταγραφής των κρουσμάτων!

Ότι ουσιαστικά το Μητρώο Ασθενών που δημιουργήθηκε στο πρώτο κύμα της πανδημίας, δεν ενημερωνόταν όπως έπρεπε και στο χρόνο που έπρεπε διότι στον ΕΟΔΥ ήθελαν να φτιάξουν ένα δικό τους Μητρώο!

Ετσι, λέει η πλευρά Χαρδαλιά και Τσιόδρα, όπως γράφουν το Βήμα και η Δημοκρατία, είχε δημιουργηθεί η εξής τραγική κατάσταση. Ένα κρούσμα που εμφανιζόταν σε νοσοκομείο να δηλώνεται απευθείας στο Μητρώο Ασθενών, αλλά ένα κρούσμα σε μια γειτονιά ή σε κινητή μονάδα να δηλώνεται πρώτα στον ΕΟΔΥ.

Όμως, υποστηρίζουν, ο Οργανισμός έκανε την καταχώριση με δική του λογική και με άλλους ρυθμούς γιατί ήθελε από τον Αύγουστο να φτιάξει το δικό του Μητρώο, ένα δικό του αρχείο.

Και δημιουργούταν μια τραγελαφική κατάσταση όπου η ΗΔΙΚΑ που είναι η μοναδική αρμόδια να έχει αρχεία του υπ. Υγείας, να μην ξέρει τι να κάνει με αυτό το διπλό, παράλληλο σύστημα καταγραφής των κρουσμάτων.

Και δήθεν Τσιόδρας και Χαρδαλιάς «δεν είχαν στα χέρια τους στοιχεία που δεν αντικατόπτριζαν την πραγματικότητα ως προς την καθημερινή καταγραφή των κρουσμάτων, ειδικά σε «κόκκινες» περιοχές όπως η Θεσσαλονίκη, η Δράμα, οι Σέρρες, τα Ιωάννινα, γειτονιές της Αττικής κ.λπ.»

Κωμικοτραγικά πράγματα!

Ολα αυτά για να δικαιολογήσουν ότι επέβαλαν καραντίνα χωρίς να χρειάζεται! Και σήμερα η Βάνα Παπαευαγγέλου είχε το περίσσιο θράσος να δηλώσει ότι: «Δεν μπορεί να υπάρχει ένας αστυνομικός έξω από κάθε σπίτι ή στον κάθε δρόμο. Σίγουρα εάν είχαν τηρηθεί τα μέτρα στο βαθμό που θα θέλαμε, θα είχε παρατηρηθεί αυτή η μείωση» όταν αποδεικνύεται ότι δεν ξέρουν «πού πατάνε και πού βρίσκονται»!

«Ελπίζω ότι ο Έλληνας έχει φιλότιμο, συνειδητοποίησε πόσο καταστροφικό ήταν αυτό το δεύτερο κύμα, πόσες ανθρώπινες ζωές χάθηκαν, πόσο φέραμε στα όριά τους όλους αυτούς τους γιατρούς και τους νοσηλευτές της πρώτης γραμμής. Έχουν εξαντληθεί, έχουν δώσει τα πάντα και πρέπει να υπάρχει μία συναίσθηση για τον αγώνα που έχουν κάνει για να σώσουν τους συγγενείς μας», πρόσθεσε.

Η κ. Παπαευαγγέλου επεσήμανε ότι «το συμπέρασμα είναι πως δεν έχουν τηρηθεί τα μέτρα στον βαθμό που θα θέλαμε, το καταλαβαίνουμε όλοι μας που κυκλοφορούμε στο δρόμο».

Και τότε γιατί οι ειδικοί κατηγορούν τον ΕΟΔΥ ότι τους δίνει «παραποιημένα και λανθασμένα στοιχεία»;. Πρώτα κατέστρεψαν μια χώρα και τώρα προσπαθούν να αποποιηθούν των ευθυνών τους ρίχνοντας την ευθύνη στους πολίτες που απλώς καταστράφηκαν από τις αποφάσεις τους! Αιδώς Αργείοι!

Ψεύτικα και παραποιημένα στοιχεία για την πανδημία προκαλούν ενδοκυβερνητική θύελλα! | Pronews

Κ. Γρίβας: Επιλογή Φρεγατών MMSC: Το μεγαλύτερο εξοπλιστικό σκάνδαλο από καταβολής ελληνικού κράτους


Ο Κώστας Γρίβας αναλύει τα επιχειρησιακά προβλήματα που θα έχουν αυτές οι φρεγάτες απέναντι στις απειλές που θα αντιμετωπίσουν στο μελλοντικό περιβάλλον του πολέμου, σύμφωνα με τα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας. Απόσπασμα από συνέντευξη του Κώστα Γρίβα στο κανάλι Right Society, του YouTube, στις 8-11-2020.


Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος: «Να κρατήσουμε την υπομονή και την ενότητά μας»

Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος: «Να κρατήσουμε την υπομονή και την ενότητά μας»


Μητροπολίτης
 Δημητριάδος Ιγνάτιος:
«Να κρατήσουμε την υπομονή και την ενότητά μας»
 
Στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Βόλου λειτούργησε σήμερα ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, κεκλεισμένων των θυρών, τηρουμένων των μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας. Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν δύο Ιερείς και δύο Διάκονοι, ενώ η Θεία Λειτουργία μεταδόθηκε από τον τηλεοπτικό Σταθμό ASTRA.
Στο κήρυγμά του ο κ. Ιγνάτιος, λαμβάνοντας αφορμή από την Ευαγγελική περικοπή, τόνισε ότι το ερώτημα του πλουσίου για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να κερδίσει την Βασιλεία των ουρανών εκφράζει τον διαχρονικό πόθο του ανθρώπου να κατακτήσει την αιωνιότητα: «Έχουμε μέσα μας την φύτρα της αιωνιότητας. Είναι δυνατόν η εμπειρία της ζωής και η πορεία μας σ’ αυτόν τον κόσμο, να τελειώνει την ώρα του θανάτου; Η απάντηση του Χριστού ήταν απλή: Να τηρείς τις εντολές. Και ενώ ήταν ευσεβής και τηρούσε τον Νόμο, εντούτοις δεν μπορούσε να απαλλαγεί από αυτό που τον κρατούσε τόσο δεμένο με τη γη, τον πλούτο και τα υλικά αγαθά του. Δεν μπορούσε να κατανοήσει ότι στην αιωνιότητα τίποτα απ’ αυτά δεν ακολουθεί, τίποτα δεν ωφελεί. Ο Χριστός δίδαξε ότι αυτός που είναι δεσμευμένος με τα γήινα είναι δύσκολο να εισέλθει στην Βασιλεία των ουρανών».
Στην συνέχεια ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην Πατερική ερμηνεία της περικοπής, σύμφωνα με την οποία «ο Χριστός δεν είχε πρόβλημα με τον πλούτο. Γνώριζε, βέβαια, ότι ο πλούτος γίνεται αφορμή ο άνθρωπος να μείνει δεμένος στη γη, να μη μπορεί να δει τον ουρανό. Αποκάλυψε, όμως, πότε ο άνθρωπος είναι πραγματικά ελεύθερος, για να κερδίσει την αιωνιότητα, όταν τίποτα δεν τον δεσμεύει με τη γη και με τον παλαιό εαυτό του, που στερεί την χαρά της αιωνιότητας, ακόμα κι αν τηρεί τις εντολές. Εδώ ελλοχεύει ο κίνδυνος του κρυφού εγωισμού, της αυτάρκειας, της αίσθησης ότι η Βασιλεία Ουρανών είναι εξασφαλισμένη απλώς επειδή τηρούνται οι εντολές. Έτσι, νομίζουμε ότι μπορεί να κρίνει και να κατακρίνει όλους τους άλλους, επειδή δεν είναι σαν και αυτούς».
Ο κ. Ιγνάτιος επεσήμανε ότι «τούτην την περίοδο, που προετοιμαζόμαστε για τα Χριστούγεννα, βιώνοντας την τραγική εμπειρία της πανδημίας, ίσως είναι η καταλληλότερη στιγμή να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, να κάνουμε την αυτοκριτική μας, γιατί μόνο αν αντιμετωπίσουμε ό,τι μας κρατά δεμένους με τη γη, θα γευτούμε τη εμπειρία της αιωνιότητας, απ’ αυτήν ακόμα την ζωή, με ταπεινό φρόνημα, με την αληθινή και ουσιαστική υπακοή, με την ενότητα και την υπομονή».
Ο Σεβασμιώτατος παρεκάλεσε όλους «να κρατήσουμε την υπομονή αυτόν τον καιρό, να τηρήσουμε τα μέτρα, έστω κι αν είναι επώδυνα και κοπιαστικά. Όμως, πρέπει να συνεχίσουμε την προσπάθεια. Να προσευχηθούμε για εκείνους που δίνουν την μάχη στα Νοσοκομεία, για να κρατήσουν στην ζωή τους αδελφούς μας. Να κρατήσουμε την ενότητα. Τούτη την ώρα αυτό πρέπει να κάνουμε. Θα έρθει η ώρα του απολογισμού. Ό,τι κάνουμε, το κάνουμε εν ονόματι της αγάπης για τον κάθε άλλο, και αυτή η αγάπη είναι αιώνια, γιατί δεν έχει τέλος. Όσα υπομένουμε, όσες θυσίες κάνουμε, να μας παρηγορεί πως τις κάνουμε από αγάπη στον ελάχιστο αδελφό»


 Ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ πάσχα φαγεῖν μεθ’ ὑμῶν πρὸ τοῦ με παθεῖν·

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΤΕΛΕΙ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ;
Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΡΑΠ; 1,2,3 ΠΑΜΕ ΓΡΑΦΟΥΜΕ;
ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ Ο ΚΛΗΡΟΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΝΩΜΑΛΙΑ; 
ΕΦΑΓΑΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥΣ.
ΑΥΤΑ ΚΑΝΕΙ Η ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ.

Γιάννης Μάζης: Το διεθνές δίκτυο ανταγωνισμών ισχύος, η Ελλάδα και η απειλή παγκοσμίου πολέμου


Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς - ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΙΕΡΩΣ ΗΣΥΧΑΖΟΝΤΩΝ (31)

Συνέχεια από: Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2020

32. Έτσι, όταν η ψυχή είναι κυριευμένη από ενθουσιασμό και κατά κάποιο τρόπο συγκινείται με τον ασυγκράτητο (ακατάσχετο) έρωτα του μόνου επιθυμητού, συγκινείται και η καρδία, δείχνοντας με πνευματικά σκιρτήματα την κοινωνία της χάριτος και κατά κάποιο τρόπο ορμώμενη από εδώ προς τη συνάντηση του Κυρίου μαζί με το σώμα μέσα στα σύννεφα, σύμφωνα με την υπόσχεσή του. Έτσι κατά την επίμονη προσευχή, όταν εμφανιστεί το νοητό πυρ και ανάψει η νοητή λαμπάδα και ο νους διεγείρει τον πόθο με την πνευματική θεωρία σε υψηλή φλόγα, τότε κατά παράδοξο τρόπο γίνεται ανάλαφρο και το σώμα και υπερθερμαίνεται, ώστε σε εκείνους που βλέπουν να φαίνεται ότι εξέρχεται από τη φωτιά αισθητής καμίνου, σύμφωνα με τον συγγραφέα της πνευματικής αναβάσεως. Για εμένα και ο κατά την προσευχή ιδρώτας του Χριστού διδάσκει την προκαλούμενη στο σώμα αισθητή θέρμη από μόνη την εκτενή προς τον Θεό δέηση. Τί λοιπόν θα πουν προς αυτήν εκείνοι που χαρακτηρίζουν ως δαιμονιώδη την προερχόμενη από την προσευχή θέρμη; Ή θα διδάξουν και αυτό, να μην προσευχόμαστε εναγωνίως (γεμάτοι με αγωνία) ούτε με επιμονή (εκτενώς), για να μην δεχθεί και το σώμα, εξαιτίας του αγώνος της ψυχής, την απαγορευμένη από αυτούς θέρμη; Αλλ’ αυτοί βέβαια ας είναι διδάσκαλοι της προσευχής που δεν οδηγεί προς τον Θεό ή τον θεομίμητο, ούτε μεταποιεί (μετασκευάζει) τον άνθρωπο προς το καλύτερο. Εμείς όμως γνωρίζουμε ότι, απορρίπτοντας την ηδονή (προς την οποία, αλλοίμονο, αυτομολήσαμε μη δείχνοντας υπακοή στην εντολή), με την εκούσια οδύνη κατά την εγκράτεια, κατά την προσευχή με νοερή αίσθηση γευόμαστε τη θεία και απαλλαγμένη από την οδύνη αμιγή ηδονή. Αυτός που έχει δοκιμάσει εκ πείρας αυτή την ηδονή, η οποία θαυμασίως και το σώμα μεταποιεί (μετασκευάζει) προς τον απαθή και θείο έρωτα, βοά (φωνάζει) προς τον Θεό· «πόσο γλυκά είναι τα λόγια σου στον λάρυγγά μου· είναι γλυκύτερα από το μέλι στο στόμα μου», και «θα χορταίνει και θα ευφραίνεται η ψυχή μου (με την χαρά και την ευφροσύνη της προσευχής, όπως θα ευφραινόταν το σώμα) με λιπαρά και νόστιμα φαγητά, και με χείλη γεμάτα αγαλλίαση θα σε υμνήσει το στόμα μου». Όσοι μετά από αυτή την προσευχή και με αυτήν διευθετούν έτσι την καρδία τους, έρχονται σ’ αυτήν οι αναβάσεις προς μέθεξη της θεoειδούς ραστώνης (θεόμορφης αναπαύσεως) και της αγγελικής ευπάθειας, «σύμφωνα με τις θεουργές επιφοιτήσεις των θείων ελλάμψεων», όπως είπε ο μέγας Διονύσιος.

33. Εάν όμως και το καθάρσιο κατά Θεόν πένθος δεν τελείται μόνο στην ψυχή των αγωνιζομένων, αλλ’ από αυτήν προχωρεί και στο σώμα και στη σωματική αίσθηση (και σαφής απόδειξη γι’ αυτό είναι το γεμάτο οδύνη δάκρυ εκείνων που πενθούν για αμαρτήματά τους), γιατί να μην παραδεχθούμε με ευλάβεια και τις αποδείξεις τής κατά πνεύμα (πνευματικής) θείας ηδονής, που σημαίνονται (εκδηλώνονται) με τις αισθήσεις του σώματος οι οποίες δέχονται αυτήν; Τί κάνει επίσης και ο Κύριος; Δεν μακαρίζει γι’ αυτό εκείνους που πενθούν, επειδή θα παρηγορηθούν, δηλαδή θα λάβουν στους εαυτούς τους τη χαρά, τον καρπό του Πνεύματος; Αλλ’ αυτής της παρηγοριάς (παρακλήσεως) μετέχει κατά πολλούς τρόπους και το σώμα. Από τους καρπούς αυτούς άλλους τους γνωρίζουν όσοι τους δοκίμασαν εκ πείρας, και άλλοι είναι φανεροί και σε εκείνους που τους βλέπουν από έξω, το προσηνές (πράο) ήθος, το γλυκύ δάκρυ, η γεμάτη από χάρη συνομιλία με εκείνους που τους πλησιάζουν, σύμφωνα με εκείνον που είπε στα Άσματα· «από το στόμα σου, νύμφη, στάζουν κηρήθρες μέλιτος». Γιατί δεν λαμβάνει μόνο η ψυχή τον αρραβώνα των μελλοντικών αγαθών, αλλά και το σώμα που διανύει μαζί τον δρόμο του ευαγγελίου προς αυτά. Εκείνος όμως, που δεν δέχεται τούτο, απορρίπτει και τη διαβίωση στον μέλλοντα αιώνα μαζί με το σώμα. Και αν και το σώμα θα συμμεθέξει τότε των απορρήτων εκείνων αγαθών, και τώρα με κατάλληλο για τον εαυτό του τρόπο θα συμμεθέξει της χάριτος που δίδεται από τον Θεό στο νου. Γι’ αυτό λοιπόν λέμε ότι αυτά γίνονται κατανοητά με αίσθηση, αλλά προσθέτουμε το «με νοερή», και γιατί αυτά είναι πάνω από τη φυσική αίσθηση, και επειδή κατά πρώτον ο νους δέχεται αυτά, αλλά και επειδή ο νους μας υψώνεται προς τον πρώτο Νου, τον οποίο μετέχοντας τό κατά δύναμιν και κατά τρόπο θείο, μετασκευάζεται (μεταμορφώνεται, μετασχηματίζεται) και αυτός προς το θειότερο, και μέσω αυτού και το ενωμένο μαζί του σώμα, δείχνοντας με αυτό και κάνοντας αρχή (προοιμιαζόμενος) της κατάποσης της σάρκας από το πνεύμα κατά τον μέλλοντα αιώνα. Γιατί δεν λαμβάνουν οι οφθαλμοί του σώματος τη δύναμη του πνεύματος που βλέπει αυτά, αλλά οι οφθαλμοί της ψυχής· γι’ αυτό την ονομάζομε νοερή, αν και είναι υπερνοερή.

Αρχαίο κείμενο

Πρόστιμα σε πιστούς που πήγαιναν για να εκπληρώσουν τάμα στον Άγιο Ανδρέα στην Πάτρα




Kάτι δεν πάει καλά σε αυτή την χώρα - Οι μουσουλμάνοι όμως κυκλοφορούν ελεύθεροι ακόμα!

Στοπ στην πρόθεση ομάδας προσκυνητών να φτάσει μέχρι τον ιερό ναό του Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα, έβαλε η αστυνομία χθες. Η ομάδα των ατόμων ξεκίνησε με τα πόδια από την Κάτω Αχαΐα αλλά στον δρόμο τους σταμάτησε η αστυνομία και τους βεβαίωσε πρόστιμα. Η πορεία τους ανακόπηκε στον Αλισσό όπως πληροφορείται το thebest.gr. Τέσσερα άτομα προσήχθησαν ενώ σε έξι επιβλήθηκαν πρόστιμα των 300 ευρώ έκαστος. 

 Στην Πάτρα, στην Αστυνομική Διεύθυνση στην Ερμού βρέθηκε εν τω μεταξύ ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ο οποίος επεσήμανε ότι «δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει προσέλευση πιστών στον Αγ. Ανδρέα».

«Η Πάτρα θα τιμήσει φέτος τον πολιούχο της Άγιο Ανδρέα με την ίδια ευλάβεια, αλλά ο καθένας στο δικό του σπίτι, χωρίς επισκέψεις, χωρίς συναναστροφές. Χρειαζόμαστε 100% συμμόρφωση στα μέτρα, σύμπνοια και αλληλεγγύη. Όχι 99,9% αλλά 100%. Γιατί και ένας και δύο και οι λίγοι μπορούν να μολύνουν τους πολλούς και να στείλουν στις ΜΕΘ αριθμούς που δεν αντέχουν.»

Μάλιστα, όπως ξεκαθάρισε, «δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει προσέλευση πιστών αυτές τις μέρες στο ναό του Αγίου Ανδρέα και θα ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα, ώστε να αποτραπεί αυτό», υπογραμμίζοντας ότι «δεν θα διαπραγματευτούμε τη δημόσια υγεία και την ανθρώπινη ζωή, διότι θα ήμασταν ανεύθυνοι αν γινόταν αυτό.»

 
Αναφερόμενος στην σύσκεψη, είπε ότι «είδα αποφασισμένους ανθρώπους να τα δώσουν όλα για τη ζωή των συμπολιτών τους, δηλαδή οι γιατροί στα νοσοκομεία και η αστυνομία με στοχευμένους ελέγχους για την απόλυτη τήρηση των μέτρων.»

Στην συνέχεια, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ζήτησε «από όλους, από τον καθένα, από την καθεμία να έρθετε στην πρώτη γραμμή της αλληλεγγύης, αφού ο κάθε Αχαιός έχει ένα καθήκον αυτοπροστασίας και μία ευθύνη προστασίας, να μην αρρωστήσει ο ίδιος και να μην αρρωστήσει τους άλλους, δηλαδή να φοράει μάσκα και να μένει σπίτι.»

Πρόστιμα σε πιστούς που πήγαιναν για να εκπληρώσουν τάμα στον Άγιο Ανδρέα στην Πάτρα | Pentapostagma

ΜΕΘυσμένη χώρα.

ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

Δεν πρέπει να ισχυριζόμαστε πως οι Έλληνες ευρίσκονται σε πορεία παρακμής – αφού οι ελληνικές ελίτ δεν είχαν ποτέ ελληνική υπόσταση, ούτε εθνική συνείδηση. Αυτές οδήγησαν την πατρίδα μας στο σημερινό της κατάντημα – ενώ ότι και να πει κανείς για τις γερμανικές ελίτ, έθεταν και θέτουν πάντοτε τη χώρα τους σε πρώτη προτεραιότητα, θεωρώντας ως μεγαλύτερο πλούτο τους την εθνική τους αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια.

Analyst Team

“Το βεβαιώνει η ιστορική εμπειρία: Ένας λαός, μια ιδεολογία, ένα κόμμα, όταν παρακμάζει, είναι αδύνατο να πιστοποιήσει και να παραδεχθεί την παρακμή του. Πλάθει φαντασιώδεις επιτυχίες, σκαρφίζεται ανύπαρκτα κατορθώματα, πιστοποιεί επίρροια που δεν την έχει. Οι ψευδαισθήσεις γεννιώνται πάντα από την παραλυτική ανημπόρια, την αδυναμία ανάκαμψης – τυπικά επακόλουθα της παρακμής.

Ψηλαφητή συνέπεια της πολιτικής Καραμανλή ήταν (και παραμένει) η σταθερή και μόνιμη πολιτική αφασία του κόμματός του, η ραγδαία διολίσθηση σε έναν εξευτελιστικό μιμητισμό του τάχα και «προοδευτικού», τάχα και «αριστερού» ιδεολογικού αχταρμά. Έφτασε το κόμμα αυτό στη χαμέρπεια να ζηλεύει φανερά και να μιμείται τερτίπια και πρακτικές του παπανδρεϊκού αμοραλισμού, τον φτηνιάρικο λαϊκισμό της «προοδευτικής» ξιπασιάς. Ακόμα και η ανάγκη μιας «πατριωτικής» πολιτικής, ως βάση της συλλογικής αξιοπρέπειας, απολακτίσθηκε «μετά βδελυγμίας» από τους καραμανλικούς επιγόνους – μεταβιβάστηκε «έντεχνα», σαν αποκλειστικότητα, σε κόμματα χυδαίου τραμπουκισμού ή σε κόμματα «της πλάκας» με αρχηγούς που μόνο θυμηδία προκαλούν.

Είναι απίστευτο, με πόση ταχύτητα μια κοινωνία παρακμής, με διαλυμένους θεσμούς, ευτελισμένη στο έπακρο δημοσιοϋπαλληλία, υποθηκευμένα όλα τα κοινωνικά αγαθά, τον φυσικό της πλούτο και τα ιστορικά της καυχήματα, όλα ενέχυρο σε δανειστές του διεθνούς υποκόσμου, πώς αυτή η κοινωνία πείσθηκε απολύτως ότι η εκούσια αλλοτρίωση, το καραγκιοζιλίκι του μιμητισμού και μεταπρατισμού, είναι η σωτηρία της: «Να γίνουμε Ευρωπαίοι, για να γίνουμε επιτέλους άνθρωποι»!

Η καραμανλική κληρονομιά, η συνείδηση του επαρχιώτη της Ευρώπης, βαραίνει ασφυκτικά, πνίγει κάθε ενδεχόμενο ανάκαμψης. Κάθε κόμμα, ότι κι αν προφασίζεται πως πιστεύει, υποτάσσει την κοινωνία σε δουλικές εξαρτήσεις και ατιμωτικές δεσμεύσεις, την παγιδεύει ξεδιάντροπα σε απαιτήσεις «συμμαχικών» συμφερόντων. Τα «συμμαχικά» συμφέροντα διορίζουν υπουργούς στα καίρια υπουργεία κάθε ελληνικής κυβέρνησης, απαιτούν συνεχώς παραχωρήσεις στον τουρκικό, αδηφάγο επεκτατισμό, αφελληνίζουν μεθοδικά την παιδεία και αχρηστεύουν τη γλώσσα” (Χ. Γιανναράς, πηγή).

Άποψη

Ακούγεται συχνά πως όταν δημοσιεύεις ένα άρθρο, συμφωνείς με το περιεχόμενο του – κάτι που ασφαλώς δεν ισχύει, εκτός εάν θεωρείς πως οι δικές σου απόψεις είναι οι μοναδικές σωστές στον πλανήτη, ενώ όλες οι άλλες «για τα σκουπίδια». Η αιτία της ανάρτησης είναι ο προβληματισμός που προκαλεί – ενώ ο συγγραφέας του αναφέρεται επίσης στο ΚΚΕ, στον εμφύλιο πόλεμο και στην εξέγερση στο Πολυτεχνείο.

Ο προβληματισμός αυτός δεν έχει σχέση τόσο με τα κόμματα, όσο με το λαό – με τους Πολίτες που θεωρεί στην ουσία ως τους βασικούς υπευθύνους τόσο για τις εκλογικές επιλογές τους, όσο και για την παρακμή της χώρας μας. Είναι όμως οι Πολίτες, οι Έλληνες, υπεύθυνοι της τραγωδίας που βιώνουμε; Πότε άλλαξε και προόδευσε μία χώρα με «ατμομηχανή» τους Πολίτες της;

Ποτέ κατά την άποψη μας – αφού είναι γνωστό πως η ιστορία δεν γράφεται από τις μάζες, αλλά από τις ελίτ. Οι ελληνικές ελίτ είναι υπεύθυνες για το κατάντημα της Ελλάδας – οι πολιτικές και κυρίως οι οικονομικές ελίτ. Αυτές οι ελίτ ντρέπονται για την καταγωγή τους, θαυμάζουν τους ξένους και σκύβουν δουλικά το κεφάλι όταν συνεργάζονται μαζί τους – ενώ δεν έχουν ίχνος αξιοπρέπειας, ούτε εθνικής υπερηφάνειας. Αδιαφορούν στην κυριολεξία για την πατρίδα τους, δεν έχουν εθνική συνείδηση και τις ενδιαφέρει μόνο ο εαυτός τους – ο πλούτος τους εις βάρος όλων των άλλων, τον οποίο δεν διστάζουν να αυξάνουν με τη διαφθορά και με τη διαπλοκή τους, ακόμη και με προδοτικές συμφωνίες.

Ολοκάθαρο παράδειγμα η προβολή τουρκικών σειρών από κανάλια που ανήκουν σε αυτές ακριβώς τις ελίτ – ή η προθυμία τους να συνεργαστούν με τους Τούρκους, ακόμη και με τίμημα τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου ή με τους Γερμανούς που έχουν κατακτήσει οικονομικά την Ελλάδα, λεηλατώντας τόσο το δημόσιο, όσο και τον ιδιωτικό πλούτο της.

Αυτές οι ελίτ «διορίζουν» στην ουσία την εκάστοτε κυβέρνηση, συνεργαζόμενες με τους ξένους και χρησιμοποιώντας αδίστακτα τα μέσα που διαθέτουν – τα κανάλια τους, τις εφημερίδες τους, τα χρήματα τους, τους εκβιασμούς τους, το χρηματισμό και όλα τα υπόλοιπα. Είναι δε ικανές να καταστρέψουν όποιον αντισταθεί με τις βρώμικες μεθόδους τους, χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό – διαιωνίζοντας επαίσχυντα το «σύστημα», με τα κόμματα όλων των αποχρώσεων που τις υπηρετούν ανεπιφύλακτα.

Δεν πρέπει λοιπόν να ισχυριζόμαστε πως οι Έλληνες ευρίσκονται σε πορεία παρακμής – αφού οι ελληνικές ελίτ δεν είχαν ποτέ ελληνική υπόσταση, ούτε εθνική συνείδηση. Αυτές οδήγησαν την πατρίδα μας στο σημερινό της κατάντημα – ενώ ότι και να πει κανείς για τις γερμανικές ελίτ, έθεταν και θέτουν πάντοτε τη χώρα τους σε πρώτη προτεραιότητα, θεωρώντας ως μεγαλύτερο πλούτο τους την εθνική τους αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια.


Οι υπεύθυνοι της ελληνικής τραγωδίας – The Analyst

Κυριακή ΙΓ’ Λουκά: Ο πλούσιος νεανίας († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Κυριακή ΙΓ’ Λουκά: Ο πλούσιος νεανίας († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ και τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ὁ Κύριος μᾶς προειδοποιεῖ σήμερα πόσο δύσκολο εἶναι γιὰ ἕναν ἄνθρωπο πλούσιο νὰ εἰσέλθει στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀνοιχτὴ μόνο στοὺς ἀναγκεμένους, σ’ ἐκείνους ποὺ εἶναι φτωχοί, ποὺ στεροῦνται τὰ πάντα στὴ γῆ; Ὄχι. Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀνοιχτὴ σὲ ὅλους ποὺ δὲν εἶναι σκλαβωμένοι στὰ πράγματα ποὺ κατέχουν.

Ὅταν διαβάζουμε τὸν πρῶτο Μακαρισμὸ, «Εὐλογημένοι εἶναι οἱ φτωχοὶ στο πνεῦμα, διότι σ’ αὐτοὺς ἀνήκει ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν», μᾶς δίνεται ἕνα κλειδὶ νὰ κατανοήσουμε τοῦτον τὸν λόγο: πτωχοὶ στὸ πνεῦμα εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ κατανόησαν ὅτι δὲν ἔχουν τὴν κυριότητα σὲ τίποτα ἀπ’ ὅσα κατέχουν. Εἴμαστε δημιούργημα τῆς Θεϊκῆς ἐνέργειας, ἔχουμε ἀγαπηθεῖ σὰν ὑπάρξεις· ἔχουμε προσφερθεῖ ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ εἴμαστε σὲ κοινωνία μαζί Του στὴν ὁποία δὲν ἔχουμε καθόλου δικαιώματα. Ὅ,τι εἴμαστε, ὅ,τι κατέχουμε δὲν μᾶς ἀνήκει μὲ τὴν ἔννοια ὅτι δὲν ἔχουμε φτιάξει τοὺς ἑαυτούς μας, δὲν δημιουργήσαμε ὅ,τι φαίνεται, ὅ,τι μᾶς ἀνήκει – κάθε τι ποὺ εἴμαστε καὶ ποὺ ἔχουμε εἶναι ἀγάπη, ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων, καὶ τίποτα δὲν κατέχουμε ἐπειδὴ τὰ πάντα εἶναι ἕνα δῶρο ποὺ τὸ χάνουμε τὴ στιγμὴ ποὺ θέλουμε νὰ τὸ κάνουμε κτῆμα μας και λέμε, «Εἶναι δικό μου».

Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀληθινὰ ἡ βασιλεία ἐκείνων ποὺ γνωρίζουν ὅτι εἶναι ἀπέραντα πλούσιοι ἐπειδὴ μποροῦμε νὰ περιμένουμε τὰ πάντα ἀπὸ τὴν θεϊκὴ καὶ τὴν ἀνθρώπινη ἀγάπη. Εἴμαστε πλούσιοι ἐπειδὴ δὲν κατέχουμε τίποτα, εἴμαστε πλούσιοι ἐπειδὴ τὰ πάντα μᾶς ἔχουν δοθεῖ· καὶ ἔτσι εἶναι δύσκολο γιὰ κάποιον ποὺ φαντάζεται ὅτι εἶναι πλούσιος δικαιωματικὰ νὰ ἀνήκει σὲ τοῦτο τὸ βασίλειο ὅπου τὸ κάθε τι εἶναι δεῖγμα ἀγάπης, καὶ ποὺ τίποτα δὲν μποροῦμε νὰ κατέχουμε, ποὺ ἔχει ἀφαιρεθεῖ ἀπὸ ἄλλους· ἐπειδὴ τὴ στιγμὴ ποὺ λέμε ὅτι κατέχουμε κάτι ποὺ δὲν μᾶς ἔχει δοθεῖ εἴτε ἀπὸ τὸν Θεὸ εἴτε ἀπὸ ἀνθρώπινη φροντίδα, τὸ ἀποκόβουμε ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς ἀγάπης. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, τὴ στιγμὴ ποὺ ἀγκιστρωνόμαστε σὲ ὁτιδήποτε, γινόμαστε σκλάβοι του.

Θυμᾶμαι ὅταν ἤμουν νέος, ἕναν ἄνδρα νὰ μοῦ λέει: Δὲν καταλαβαίνετε ὅτι τὴ στιγμὴ ποὺ παίρνεις στὰ χέρια σου ἕνα νόμισμα και δεν εἶσαι προετοιμασμένος νὰ ἀνοίξεις τὸ χέρι σου γιὰ νὰ τὸ ἀφήσεις, δὲν χρησιμοποιεῖς σωστὰ τὸ χέρι σου, τὸ σῶμα σου, ἐπειδὴ ὅλη ἡ προσοχὴ σου θὰ ἐπικεντρώνεται στὸ νὰ μὴν χάσεις αὐτὸ τὸ νόμισμα, – τὰ ὑπόλοιπα θὰ ξεχαστοῦν.

Εἴτε κρατᾶμε ἕνα χάλκινο νόμισμα, εἴτε νοιώθουμε πλούσιοι – διανοητικὰ, συναισθηματικὰ, ὑλικὰ, – εἴμαστε φυλακισμένοι, ἔχουμε χάσει τὴ χρήση ἑνὸς μέρους τοῦ σώματος μας, τοῦ μυαλοῦ μας, τῆς καρδιᾶς μας· δὲν μποροῦμε νὰ εἴμαστε πιὰ ἐλεύθεροι, καὶ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι βασιλεία ἐλευθερίας.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἐπίσης, πόσο δύσκολο εἶναι γιὰ κάποιον ποὺ ποτὲ δὲν τοῦ ἔχει λείψει τίποτα, ποὺ πάντοτε εἶχε περισσότερα ἀπὸ ὅσα χρειαζόταν, νὰ συνειδητοποιήσει τὴν φτώχεια ἤ τὴν ἀνάγκη κάποιου ἄλλου: φτώχεια ὑλικὴ, συναισθηματικὴ, διανοητικὴ ἤ ὁποιαδήποτε ἄλλη ἀνάγκη. Ἀπαιτεῖται ἀπὸ ἐμᾶς νὰ εἴμαστε προσεχτικοὶ στὶς κινήσεις τῆς καρδιᾶς ἄλλων ἀνθρώπων καὶ στὶς ἀνάγκες τους ὥστε νὰ ἀνταποκριθοῦμε σ’ αὐτὲς.

Κάποιος εἶπε στὰ Ρωσικὰ: «Ἕνας ἱκανοποιημένος δὲν κατανοεῖ πλέον ἕναν πεινασμένο»· ποιὸς ἀπὸ ἐμᾶς μπορεῖ νὰ πεῖ ὅτι εἴμαστε πεινασμένοι ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄποψη; Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λὸγος ποὺ δὲν κατανοοῦμε τὶς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων – τὶς ἀνάγκες ποὺ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι ποὺ βρίσκονται ἐδῶ, ἤ αὐτὲς ποὺ ὑπάρχουν πέρα ἀπὸ τὶς ἀνάγκες τῆς δικῆς μας ἐκκλησίας.

Λοιπὸν, ἄς προβληματιστοῦμε πάνω σ’ αὐτὸ· φτώχεια δὲν σημαίνει ἔνδεια· σημαίνει ἐλευθερία ἀπὸ τὴν ὑποδούλωση σὲ μιὰν αὐταπάτη ὅτι εἴμαστε αὐτάρκεις, δημιουργοὶ σ’ ὅ,τι εἴμαστε καὶ σὲ ὅ,τι κατέχουμε. Καὶ ἐπίσης ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν ὑποδούλωση σ’ αὐτὸ ποὺ μᾶς δίνεται γιὰ νὰ γίνουμε γεωργοὶ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.

Ἄς τὸ λάβουμε αὐτὸ ὑπόψιν μας· ἐπειδὴ ἄν τὸ μάθουμε, ἄν μάθουμε αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὅτι εἴτε εἶναι πλούσιος, εἴτε πτωχὸς, εἶναι ἐξίσου πλούσιος ἐπειδὴ ὁ πλοῦτος του βρίσκεται στὸν Θεὸ καὶ στὴν ἀνθρώπινη ἀγάπη, τότε θὰ μποροῦμε, εἴτε ἔχουμε ὑλικὰ πράγματα εἴτε ὄχι, νὰ εἴμαστε ἐλεύθεροι ἀπὸ αὐτὰ, καὶ νὰ ἀνήκουμε στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶναι τὸ Βασίλειο τῆς ἀμοιβαίας ἀγάπης, ἤ τῆς ἀλληλεγγύης, τῆς συμπόνοιας τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου γιὰ τὸν ἄλλον, ποὺ εἶναι τὸ Βασίλειο τῆς προσφορᾶς τοῦ ἑνὸς πρὸς τὸν ἄλλον σὲ ὅ,τι μᾶς δόθηκε δωρεάν. Ἀμήν.

(Πηγή καί Ἀπόδοση στὴν νεοελληνική: agiazoni.gr)

https://alopsis.gr

Πατερικός

Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2020

ΤΟ ΤΟΞΙΚΟ ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑ ΤΟΥ ΣΟΪΜΠΛΕ

Εάν κανείς συνδέσει τις προβλέψεις για την Ευρωζώνη το 2021, με τα οικονομικά μεγέθη της Ελλάδας και με αυτά που προβλέπονται, ασφαλώς δεν θα παραμείνει αισιόδοξος – ούτε ως τραπεζικός καταθέτης. Η απαισιοδοξία βέβαια δεν βοηθάει καθόλου – αφού πάντοτε υπάρχουν λύσεις, ακόμη και στην άκρη του γκρεμού, αρκεί να χρησιμοποιηθεί η τεράστια κρίση ως ευκαιρία, για να επιλυθούν τα συσσωρευμένα προβλήματα του παρελθόντος, από μία κυβέρνηση που θα είναι αποφασισμένη να το κάνει.  Άλλωστε, όπως έχουν επιβεβαιώσει πολυάριθμες μελέτες σχετικές με το εκ προμελέτης έγκλημα των μνημονίων που στην ουσία διέσωσαν τις ευρωπαϊκές τράπεζες καταστρέφοντας την Ελλάδα, πρόσφατα επίσης ο Αμερικανός πρόεδρος Obama στα απομνημονεύματα του, η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει αποζημίωση για τα εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων – απαιτώντας για παράδειγμα το άμεσο πάγωμα των πληρωμών τοκοχρεολυσίων, έτσι ώστε να μην είναι υποχρεωμένη να υποτάσσεται στις αγορές, ούτε να διαφεύγουν τόσα χρήματα στο εξωτερικό εμποδίζοντας τη διενέργεια των επενδύσεων που χρειάζεται επειγόντως η οικονομία της. Εάν όμως αρκεστεί απλά στις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις που δεν καλύπτουν ούτε τα ελλείμματα του 2020, συνεχίζοντας να εφαρμόζει την πολιτική των μνημονίων, είναι καταδικασμένη – κάτι που πρέπει να αποφευχθεί, αφού θα ήταν εγκληματικό να κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας μία Ελλάδα χρεοκοπημένη που θα μικραίνει συνεχώς, δίνοντας τα ανταλλάγματα που θα της ζητούνται κάθε φορά.

.Βασίλης Βιλιάρδος

Ανάλυση

Ενώ η καγκελάριος έχει επιβάλει lockdown στη Γερμανία έως τις 20 Δεκεμβρίου, θεωρώντας πως ο μαζικός εμβολιασμός στη χώρα της θα ξεκινήσει στα μέσα του 2021, όλο και περισσότεροι προβλέπουν πως η πανδημία θα διαρκέσει τουλάχιστον έως τις αρχές της Άνοιξης – οπότε προετοιμάζονται για επαναλαμβανόμενα κλειδώματα. Την ίδια στιγμή αρκετοί προειδοποιούν πως μία νέα τραπεζική κρίση στην Ευρώπη είναι προ των πυλών – η οποία ασφαλώς θα θέσει σε δοκιμασία τη σταθερότητα της Ευρωζώνης, πόσο μάλλον σε συνδυασμό με την προβλεπόμενη κρίση χρέους πολλών χωρών της.

Μέχρι σήμερα, ο χρηματοπιστωτικός κλάδος της νομισματικής ένωσης έχει υποστεί μία ήπια κρίση, λόγω της κρατικής στήριξης, των αναπτυξιακών πακέτων και των χαλαρότερων κανόνων αφερεγγυότητας – κάτι που όμως θα αλλάξει το επόμενο έτος, όπως άλλωστε έχει δηλώσει ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ. Ως εκ τούτου, οι τράπεζες της Ευρώπης θα πρέπει να προετοιμαστούν να αντιμετωπίσουν ένα μαζικό κύμα χρεοκοπιών και αθετήσεων πληρωμών – από το οποίο θα πληγούν σοβαρά, όταν σταματήσουν τα μέτρα στήριξης των κρατών με δανεικά χρήματα.

Ήδη πάντως το δεύτερο κύμα της πανδημίας έχει επιδεινώσει ξανά τις οικονομικές προοπτικές, μετά από ένα βραχυπρόθεσμο διάλειμμα αισιοδοξίας – με τις προβλέψεις ύφεσης στην Ευρώπη το 2020 να πλησιάζουν το απαισιόδοξο σενάριο του 10%. Αυτή η ιστορικά άνευ προηγουμένου κατάρρευση του ΑΕΠ στην Ευρωζώνη, συνοδεύεται από μία ταχύτατη άνοδο των χρεών – το επακόλουθο της οποίας θα είναι μία νέα κρίση χρέους.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΤΡΩΝ: Ὁ ἋΓΙΟΣ ἈΠΟΣΤΟΛΟΣ ἈΝΔΡΕΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ, ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΣΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΛΕΙΨΕ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ

                             

 Ιερά Μητρόπολη Πατρών

Ἐν Πάτραις τῇ 26ῃ Νοεμβρίου 2020
Ἀριθμ. Πρωτ.: 440
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 372η

 ΧΡ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

Πρός
τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν
Παιδιά μου εὐλογημένα, 
 

Ἐν ὂψει τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ἡ ὁποία ἐφέτος θά τελεσθῇ, δυστυχῶς, μέ λιτότητα καί ἁπλότητα, ἓνεκα τῶν ὑφισταμένων μέτρων καί τῆς δοκιμασίας, τήν ὁποίαν, κρίμασιν οἷς οἶδεν ὁ Θεός, ἐπέτρεψε δι’ ἡμᾶς, αἰσθάνομαι ἐπιτακτική τήν ἀνάγκη νά ἐπικοινωνήσω μαζί σας καί νά σᾶς ἀπευθύνω λόγον ἀγάπης καί παραμυθίας.
Ἀγάπης, ὡς πνευματικός σας πατήρ, ἀφοῦ ἡ καρδία τοῦ ποιμένος φλέγεται ἐξ’ ἀγάπης πρός τό ποίμνιό του, πρός τά τέκνα του, ἡ ὁποία ἀγάπη, ὡς στοργή καί ὡς θυσιαστική προσφορά ἐμπνέεται ἀπό τήν ἀγάπη του καί τήν κοινωνία μέ τόν Οὐράνιο Πατέρα μας. Καθ’ ἡμέραν αὐτή ἡ ἀγάπη κατακαίει τό εἶναι μου, τήν σκέψη μου, τήν καρδία μου, τήν ὓπαρξή μου ὁλόκληρη καί μοῦ δίδῃ τήν δύναμη, νά μή δίδω τοῖς ὀφθαλμοῖς μου ὓπνον καί τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμόν, γιά τά παιδιά μου, γιά τήν κατά Θεόν εὐτυχία τους καί τήν ἐν γένει χαρά καί εὐφροσύνη τους.
Αὐτή ἡ ἀγάπη κάποιες στιγμές ἐξέρχεται ὡς λάβα ἡφαιστείου ἐκ τῆς καρδίας μου, κυρίως, κατά τίς μεγάλες ἡμέρες καί εὐφρόσυνες ἑορτές ὃπως εἶναι ἡ πασνεβάσμιος ἑορτή τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ἱδρυτοῦ καί προστάτου τῆς τῶν Πατρέων Ἐκκλησίας.
Αὐτή ἡ λάβα τροφοδοτεῖται ἀπό τήν βαθυτάτη προσευχή πρός τόν Θεό γιά ὑγιεία καί ἀγαλλίαση καί πνευματική εὐφροσύνη καί ἀπόλαυση πάντων τῶν ἀγαθῶν τά ὁποῖα προέρχονται παρά τοῦ Πατρός τῶν φώτων.
Αὐτή ἡ ἀγάπη μέ κάνει νά σκέπτωμαι νυχθημερόν τό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου ρῆμα καί νά προσπαθῶ ὃλῃ ψυχῇ καί διανοίᾳ, ὃλαις δυνάμεσι νά τό κάμω πράξη. «Τίς ἀσθενεῖ καί οὐκ ἀσθενῶ, τίς σκανδαλίζεται καί οὐκ ἐγώ πυροῦμαι;»(πρ. Κορινθ, Β, 29)
Εἶναι βεβαιωμένο, παιδιά μου ἀγαπητά καί περιπόθητα, ὃτι ὃταν πλέῃ κανείς σ’ αὐτό τό πέλαγος τῆς ἀγάπης, μέ τίς ὃποιες δυσκολίες καί τούς τόσους σταυρούς, αἰσθάνεται ὃτι ζεῖ πραγματικά καί ὃτι δέν εἶναι ἁπλῶς μιά βιολογική ὓπαρξη.
Αὐτό ὑπαγορεύει ἡ διδασκαλία καί ἡ ἐπί τοῦ σταυροῦ θυσία τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου πρός τόν Ἐπίσκοπο, πρός τόν ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐσεβῆ Λαό τῆς Ἐκκλησίας μας.
Αὐτή ἡ ἀγάπη τοῦ Ἐπισκόπου σας, ἰδιαίτερα σήμερα θά ἐκφρασθῇ ὡς παραμυθία, ὡς παρηγορία δηλαδή πρός τά πονεμένα παιδιά του, τά ὁποῖα εἰδικά ἐφέτος δέν μποροῦν πανηγυρικά καί πανευφρόσυνα νά τιμήσουν τόν Πρωταπόστολο καί Πρωτόκλητο μαθητή καί μιμητή τοῦ πάθους τοῦ Σωτῆρος, Ἀνδρέαν τόν ἀοίδιμον. Γνωρίζω τόν πόνο σας, γνωρίζω τήν ἐσωτερική σας ὀδύνη, γνωρίζω τά δάκρυά σας, ἀκούω τόν ἐσωτερικό σπαραγμό σας καί μέ ραγισμένη ἀπό τόν δικό μου πόνο τήν καρδία μου, προσπαθῶ νά σταθῶ ὂρθιος, ἳνα μή παρασύρω τά τέκνα μου εἰς περισσήν λύπην ἓνεκα τῆς ἰδικῆς μου βαθυτάτης ὀδύνης.
Ποσάκις ἐθρήνησα μυστικῶς, παιδιά μου εὐλογημένα, καθ’ ὃλον αὐτό τό διάστημα, ποσάκις ἠγρύπνησα τοῦ Κυρίου δεόμενος, ποσάκις ἐπί ὣρας τό, πῶς καί διατί ἐσκεπτόμουν καί ποσάκις ἀδύναμον τόν ἑαυτό μου συνέλαβα ἐνώπιον τῆς, ὑπό τοῦ Θεοῦ ἐπιτραπείσης φοβερᾶς ὀδύνης, τῆς ψυχοσωματικῆς κοπώσεως καί τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας, τήν ὣρα πού ἐψέλιζα μέ ὃση δύναμη μοῦ εἶχε ἀπομείνει τό «Πάτερ, ἀπελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τό ποτήριον τοῦτο» (Ματθ, 26,39). Ἐκείνη τήν ὣρα ἒβλεπα ὃτι δύναμιν ἐλάμβανα ἀκούοντας Τόν εἰς τόν κῆπον τῶν ἐλαιῶν, προσευχόμενον πρό τοῦ πάθους Κύριόν μας νά λέγῃ, «πλήν οὐχ ὡς ἐγώ θέλω Πάτερ, ἀλλ΄ ὡς Σύ» (Ματθ, 26,39).
Ἀλλά καί ἂλλος πειρασμός ἒκαιε, τήν ὣρα τοῦ πόνου τά σωθικά μου. Ὡς νά ἢκουα φωνάς μυρίας νά φθάνουν εἰς τά ὧτα μου: « Μήπως ἐσύ ἒφταιξες γιά τήν δοκιμασία…;»
Ἐκείνη τήν ὣραν ὃμως τῆς ἀπελπισίας, μιλῶ διά τήν ἀνθρώπινη ἀδυναμία, ἐκείνη τήν ὣρα ἢκουα καί ἀκούω φωνῆς πατρικῆς ἂνωθεν μαρτυρούσης «Οὐ μή σέ ἀνῶ, οὐδ’ οὐ μή σέ ἐγκαταλείπω»(πρ. Ἐβρ, 13,5) καί πάλιν «ὀλιγόπιστε εἰς τί ἐδίστασας;».(Ματθ, 14,31)
Μέ τήν δύναμη λοιπόν, αὐτῆς τῆς φωνῆς τῆς ἂνωθεν μαρτυρούσης τοῦ οὐρανίου Πατρός τήν ἀγάπην καί τήν βεβαιότητητα τῆς ἐξόδου ἐκ τῆς «μαρτυρικῆς γῆς», τῆς ἐρήμου καί ἀβάτου καί ἀνύδρου εἰς τήν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, ἀπευθύνομαι πρός ἐσᾶς τά πνευματικά μου παιδιά, τόν Λαό τοῦ Θεοῦ, τόν κλῆρο τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.
Παιδιά μου, γνωρίζω τήν εὐσέβειά σας, γνωρίζω τήν πρός τόν Θεόν ἀγάπη σας, γνωρίζω τά βαθύτατα αἰσθήματα τῆς εὐλαβείας σας πρός τόν ἃγιον Ἀπόστολον Ἀνδρέα καί διά τοῦτο, κατανοῶ τόν πόνο σας καί τήν βαθειά σας, ἀνθρωπίνως, θλίψη γιά τό ὃτι δέν θά ἑορτάσωμε μέ τήν λαμπρότητα πού ἑορτάζομε πάντοτε τόν Ἃγιό μας. Κατανοῶ τό παράπονό σας καί τίς ποικίλες ἐξ’ άγάπης πρός τόν Θεόν καί τιμῆς πρός τόν Ἃγιον Ἀνδρέα, ἀντιδράσεις σας. Καί ὃσον οἱ ὧρες τῆς ἑορτῆς πλησιάζουν αἰσθάνομαι τά δάκρυά σας νά κυλοῦν ἀπό τά μάτια σας καί νά αὐλακώνουν τά ἀγγελόμορφα πρόσωπά σας.
Αὐτά τά δάκρυα καί τόν πόνο σας τά πῆρα ἢδη καί τά μετέφερα στόν Ἃγιο μας καί τά ἓνωσα μέ τά δικά μου δάκρυα καί ἀντί ἀνθέων τά ἀπόθεσα στόν τάφο του καί ἒβρεξα τήν ἁγία του Κάρα καί τόν σταυρό τοῦ μαρτυρίου του καί τόν ἱκέτευσα νά μεσιτεύσῃ καί νά πρεσβεύσῃ πρός Κύριον, ὣστε νά μᾶς ἐλεήσῃ καί νά μᾶς σώσῃ ἐκ τῆς δικαίας Αὐτοῦ ἀπειλῆς καί τῆς δοκιμασίας, τήν ὁποίαν ἐξ’ αἰτίας, δυστυχῶς τῶν ἁμαρτιῶν μας, ὑφιστάμεθα.
Γνωρίζετε παιδιά μου, ὃτι δέν ἐπαύσαμε ἡμέρα καί νύκτα νά προσευχώμεθα ἐνώπιον τῶν ἱερῶν Λειψάνων καί τοῦ σταυροῦ τοῦ Ἀποστόλου μας. Γνωρίζετε ὃτι καθημερινῶς τήν Θεία Λειτουργία τελοῦμε στό ἱερό Ἀποστολεῖο του, στόν ἱερό δηλαδή, Ναό του. Μέσα, λοιπόν ἀπό τήν προσευχή καί τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, εἲμαστε ὃλοι μαζί. Οὐδείς ἀπουσιάζει ἀπό τήν Θεία Λατρεία. Γνωρίζετε ὃτι εἲμαστε κοντά σας, προσφέροντάς σας τόν Κύριόν μας, τό Σῶμα καί τό Αἷμα Του, ὡς ζωή καί οὐράνια κληρονομιά. Καθ’ ὃλον αὐτό τό στάδιο τῆς δοκιμασίας, εἰς οὐδένα ἐστερήσαμε οὐδέν πνευματικόν ἀγαθό, παρά τά περιοριστικά μέτρα. Χρησιμοποιήσαμε καί χρησιμοποιοῦμε τό μέτρον τῆς ἀγάπης ἡ ὁποία εὑρίσκει τρόπους νά εὐεργετήσῃ τόν ἀγαπώμενον.
Ὁ Κύριός μας φαίνεται, ὃτι μᾶς ζητάει ἀκόμα κάποιες θυσίες καί μᾶς δοκιμάζει στήν ὑπομονή, στήν ταπείνωση καί στήν ἀγάπη.
Ἐφέτος, ζητάει ἀπό μᾶς νά ἑορτάσωμε κατά τρόπο πρωτόγνωρο τόν Ἃγιον Ἀπόστολον Ἀνδρέα. Ἢδη ὁ ἱερώτατος μαθητής, κρατώντας τόν Σταυρό του, ἒφθασε ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Κυρίου καί παρακαλεῖ νά τελειώσῃ ἡ ὀδύνη τῆς ψυχῆς μας. Πόσο θά κρατήσῃ ἡ δυσκολία; Πόσο ἡ ἀσθένεια; Πόσο ἡ δοκιμασία;
Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος, ὁ διάδοχος τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στόν θρόνο τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων, ἢδη μᾶς παρηγορεῖ: «νεφύδριον ἐστι καί θᾶττον παρελεύσεται».
Κάνετε τόν ἐφετινό ἑορτασμό ὑπόθεση βαθειᾶς ἐσωτερικῆς περισυλλογῆς, προσευχῆς καί κατανύξεως καί ἑνώσατε ἀπό ἐκεῖ πού θά εὑρίσκεσθε τήν προσευχή σας, μέ τήν ἰδική μας πού θά προσφέρεται στόν Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου καί ἐνώπιον τοῦ φρικτοῦ Θυσιαστηρίου. Ὁ Ἃγιος Ἀπόστολος Ἀνδρέας θά εἶναι στό σπίτι σας, στό τραπέζι σας, γιατί δέν ἒλειψε ποτέ ἀπό τήν καρδιά σας.
Μακάρι νά μποροῦσα καί ἐγώ νά δῶ τά πρόσωπά σας μέ τά αἰσθητά μου μάτια, τήν ὣρα πού θά λειτουργῶ, ὃπως, εὐτυχῶς, ἓνεκα τῆς δωρεᾶς τοῦ Θεοῦ, μέσῳ τῶν συγχρόνων μέσων δύνασθε νά βλέπετε ἐσεῖς τό πρόσωπό μου, συμμετέχοντες προσευχητικά, ἀπ’ ὃπου καί ἂν εὑρίσκεσθε, στήν Θεία Λατρεία. Ὃμως εἶστε στίς ἱερές Λατρευτικές συνάξεις ὃλοι μαζί μου καί θά εἶσθε ὃλοι παρόντες νοερῶς κατά τήν ἑορτή τοῦ Ἁγίου μας καί θά ἀτενίζω τά πολυαγαπημένα εἰς ἐμέ πρόσωπά σας μέ τά μάτια τῆς ψυχῆς, μέ τά πνευματικά μου μάτια ἐνώπιόν μου.
Σ’ αὐτή τή γιορτή ἂς ποθήσωμε περισσότερο ὃ,τι στερούμεθα˙, τόν οὐρανό, τήν Θεία Λατρεία, τόν Θεό καί τόν Ἃγιο Ἀπόστολο Ἀνδρέα, τούς ἀνθρώπους. Ἂς ἀγκαλιάσωμε μέ τό νοῦ καί τήν καρδιά μας τούς ἀδελφούς μας πού νοσοῦν καί εὑρίσκονται στίς μονάδες ἐντατικῆς θεραπείας, ἢ σέ ἂλλες κλινικές τῶν νοσοκομείων μας, τούς Ἰατρούς καί Νοσηλευτές, πού μέ κόπους πολλούς καί ἀγρυπνίες στέκονται στό προσκέφαλο τῶν ἀσθενῶν. Ἂς λιτανεύσωμε ἀντί τῆς αἰσθητῆς κατ’ ἒτος λιτανείας, κατά τήν πανήγυρη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, αὐτή μας τήν ἀγάπη καί ἂς προσευχηθοῦμε γιά ὃλους τούς ἀνθρώπους, ὑποσχόμενοι στόν Κύριό μας ὃτι θά μετανοήσωμε διά τά πολλά ἡμῶν παραπτώματα.
Παιδιά μου εὐλογημένα, ὃταν μέ τό καλό ἀρθοῦν τά περιοριστικά μέτρα, θά τιμήσωμε πανηγυρικῶς τόν Ἃγιό μας καί λιτανευτικά θά τόν παρακαλέσωμε νά σκέπῃ καί νά φρουρῇ, ὃπως μέχρι τώρα πράττῃ, τήν πόλη του καί τόν Λαό του.

Mέ πατρικές εὐχές καί εὐλογίες.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ



Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑΣ.

                   ΚΑΙ
Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ 

Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι. Καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσομαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.

ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΝΗ.