Πού τελειώνει ο ηθικός κατήφορος της “κλιματικής αλλαγής”; Μάλλον πουθενά …

Μια απ’ τις πρώτες αναρτήσεις την είχαμε αφιερώσει στην απόπειρα του Μουσείου Γουλανδρή να μπολιάσει τα παιδιά με την ιδέα της “κλιματικής αλλαγής”. Μιλώντας στην ευαίσθητη παιδική ψυχή, θέλουν να διαμορφώνουν νοοτροπίες που να μην επιτρέπουν στο μέλλον την κριτική σκέψη και την αμφισβήτηση της μόνης και αδιαμφισβήτητης “αλήθειας” της “κλιματικής αλλαγής”.
Ωστόσο η κατάσταση φαίνεται ότι έχει αρχίσει να ξεφεύγει απ’ τον έλεγχο, αφού, όπως μας λένε οι Financial Times, “ωραία” πράγματα φαίνεται να συμβαίνουν στη σύνοδο των επιστημόνων του Διακυβερνητικού Συμβουλίου για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ (IPCC), που γίνεται αυτό το Σαββατοκύριακο στη Γιοκοχάμα.

Η σύνοδος γίνεται για την οριστικοποίηση της περίληψης του κειμένου της επόμενης έκθεσης του IPCC. Η περίληψη συνοψίζει 30 κεφάλαια, που έγραφαν 300 συγγραφείς από 70 χώρες επί τέσσερα χρόνια, απευθύνεται στους πολιτικούς και είναι το κείμενο που θα πάρει τη μέγιστη δημοσιότητα.
Στην περίληψη λοιπόν εμφανίστηκε το μεγαλοφυές συμπέρασμα ότι “οι άνθρωποι στις εμπόλεμες ζώνες είναι πιο ευάλωτοι στις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής“! Ίσως κάποιος είδε στην τηλεόραση τους πρόσφυγες της Συρίας να παγώνουν μέσα στα χιόνια, που έπεσαν το Δεκέμβριο στο Λίβανο, και θεώρησε σκόπιμο να το συμπεριλάβει στην έκθεση του ΟΗΕ! Αυτό ωστόσο “έβγαλε απ’ τα ρούχα του” έναν απ’ τους συγγραφείς, τον καθηγητή οικονομικών του Βρετανικού Πανεπιστήμιου του Σάσεξ Ρίτσαρντ Τολ, που ζήτησε να αφαιρεθεί το όνομά του απ’ την έκθεση, καθόσον “ενωρίτερες εκδόσεις της περίληψης έδιναν έμφαση στα θετικά της κλιματικής αλλαγής και στην προοπτική της επιτυχούς προσαρμογής“. “Οι ανθρωποι στη Συρία μπορεί να είναι επί του παρόντος πιο ευάλωτοι στην κλιματική αλλαγή, αλλά πιθανώς δεν είναι αυτή η πρώτη προτεραιότητά τους“, είπε, με φλεγματικό βρετανικό χιούμορ.
Κι αφού τόλμησε να αμφισβητήσει το προωθούμενο κείμενο της politically correct περίληψης, άρχισε αμέσως και η προσπάθεια αποδόμησής του, από έναν από τους εκατοντάδες επιστήμονες που σχολιάζουν τις προσεγγίσεις του IPCC, τον Μπομπ Γουόρντ του Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς: “ο καθηγητής Τολ κάνει λάθος να θεωρεί την έκθεση ως “καμπανάκι”, αυτή απλά συνοψίζει το επίπεδο γνώσης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας“.
Η προηγούμενη έκθεση του IPCC, το Σεπτέμβριο 2013, είχε χρησιμοποιήσει την όχι και ιδιαίτερα επιστημονική διατύπωση “είναι εξαιρετικά πιθανό” (ότι οι άνθρωποι ευθύνονται για την άνοδο των θερμοκρασιών από τα μέσα του 20ου αιώνα). Η περίοδος όμως από τα μέσα του 20ου αιώνα είναι  ένα κλάσμα δεκάτου του δευτερολέπτου στη γεωλογική ιστορία του πλανήτη, είναι εντελώς άλλο πράγμα να εξετάζεις τόσο μικρό διάστημα κι εντελώς άλλο πράγμα να εξετάζεις μια μεγαλύτερη χρονική περίοδο, όπως μερικές χιλιάδες χρόνια, (που ωστόσο και πάλι, στη γεωλογική ιστορία του πλανήτη, είναι ένα εξαιρετικά μικρό χρονικό διάστημα).
Το ερώτημα που καλείται να απαντήσει η επιστημονική κοινότητα δεν είναι αν αλλάζει το κλίμα, αυτό αλλάζει συνεχώς από τότε που έγινε ο πλανήτης και όλα τα είδη που ζουν πάνω στη γη προσπαθούν να προσαρμοστούν στις αλλαγές, όσα δεν προσαρμόζονται απλά εξαφανίζονται. Κι επειδή κι εμείς πρέπει να προσαρμοζόμαστε στις κλιματικές αλλαγές, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο απ’ το να μονώσετε το σπίτι σας: αν το κλίμα ζεσταθεί, μέσα θα έχετε δροσιά. Αν ωστόσο, όπως φαίνεται πλέον όλο και πιθανό, το κλίμα πάει προς χαμηλότερες θερμοκρασίες, θα καταφέρετε να το ζεστάνετε πιο εύκολα.
Όπως δήλωσε πρόσφατα ένας απ’ τους ιδρυτές της Greenpeace, ο Δρ Οικολογίας Patrick Moore, εγκατέλειψε τη ΜΚΟ μετά από 15 χρόνια στην ηγετική ομάδα, επειδή, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1980, στράφηκε στην άσκηση πολιτικής, υιοθετώντας θέσεις που δεν ήταν επιστημονικά αποδεκτές. Και συνέχισε λέγοντας “Δεν υπάρχει καμιά απολύτως επιστημονική απόδειξη ότι ο άνθρωπος είναι η κύρια αιτία για την έλαφρά άνοδο της θερμοκρασίας κατά τα τελευταία 100 χρόνια. Στην πραγματικότητα η άνοδος ξεκίνησε περίπου 250 χρόνια νωρίτερα, μετά από μια μίνι εποχή παγετώνων. Το IPCC λέει ότι ευθυνόμαστε για τη θέρμανση μετά το 1950, αλλά και κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα υπήρξε μια ανάλογη περίοδος θέρμανσης, την οποία όχι μόνο δεν αποδίδουν στον άνθρωπο, αλλά, δεν λένε καν τι νομίζουν ότι την προκάλεσε. Και όταν το IPCC χρησιμοποιεί τον όρο “εξαιρετικά πιθανό”, λένε μόνο μια γνώμη, δεν δίνουν επιστημονική απόδειξη“.
Είναι επιστημονικά εντελώς άχρηστο να μας πει η έκθεση του ΟΗΕ αν κάποια λουλούδια ανθίζουν πλέον νωρίτερα, αν κάποια ψάρια μεταναστεύουν βορειότερα, όπως λέει το άρθρο των FT ότι θα λέει η έκθεση. Δεν χρειαζόμαστε μια στρατιά επιστήμονες να μας πουν ότι το κλίμα είναι πιο ζεστό, επειδή είδαμε να ανθίζει Νοέμβρη μήνα μια παπαρούνα στις κρύες βουνοπλαγιές της Μακεδονίας ή επειδή αυξήθηκε η ποκιλία ψαριών στα ανοιχτά της Νορβηγίας. Η ουσία έγκειται στο αν ευθύνεται ή όχι ο άνθρωπος για την άνοδο των θερμοκρασιών και, αν ευθύνεται, με ποιο τρόπο ευθύνεται. Είναι άλλο π.χ. να ευθύνεται η “έκλυση αερίων του θερμοκηπίου”, εντελώς άλλο το να ευθύνεται η “συνολική κατανάλωση ενέργειας” και εντελώς διαφορετικό το να ευθύνεται η “ποσότητα κοσμικής σκόνης στη στρατόσφαιρα”. Το πρώτο πράγμα που μάθαινε παλαιότερα όποιος ασχολούνταν με τον προγραμματισμό υπολογιστών είναι το GIGO: Garbage In – Garbage Out, δηλαδή “σκουπίδια” δεδομένα βάζεις, “σκουπίδια” αποτελέσματα θα πάρεις. Και το IPCC υπλογιστικά μοντέλα χρησιμοποιεί, βασισμένα στα δεδομένα που έχει σήμερα, που δεν έχουμε απολύτως κανένα λόγο να υποθέσουμε ότι είναι σωστά και πλήρη.  Σ’ ένα κόσμο όπου ανακαλύπτουν καθημερινά νέα είδη βατράχων,  ποταμίσιων δελφινιών, πουλιών,σαλιγκαριών, ερπετών, κλπ, σ’ ένα κόσμο που ξέρουν ελάχιστα για τη δράση των ηφαιστείων, σ’ ένα κόσμο που εξαφανίζεται ένα ολόκληρο Μπόινγκ 777 και κανείς δεν μπορεί να βρει έστω τα συντρίμμια δυο βδομάδες τώρα, πρέπει να παρουσιάσουν πολλές επιστημονικές αποδείξεις για να πείσουν ότι υπάρχει ανθρώπινη ευθύνη για την “κλιματική αλλαγή”. 
Στη διπλανή φωτογραφία βλέπουμε, σε ψηφιδωτό που βρέθηκε στην Πέλλα, το Μέγα Αλέξανδρο, πολύ ελαφρά ντυμένο, να κυνηγάει λιοντάρι. Γιατί ήταν τόσο ελαφρά ντυμένος και πού βρέθηκε το λιοντάρι, αν το κλίμα πριν από μόλις 2500 χρόνια, ένα δευτερόλεπτο στο γεωλογικό χρόνο, δεν ήταν ζεστό; Τα απολιθώματα ελεφάντων που βρίσκουμε παντού σ’ όλη την Ελλάδα, στο Πικέρμι, τη Μηλιά Γρεβενών, δεν μας λένε ότι η Ελλάδα κάποτε είχε πολύ ζεστό και τροπικό κλίμα; Όταν ο Ηρακλής κυνηγούσε το λιοντάρι της Νεμέας, ή τη Λερναία Ύδρα δεν ήταν ζεστό το κλίμα; Όταν σχηματίστηκαν οι λιγνίτες ή η τύρφη των Φιλίππων, δεν ήταν ζεστό και τροπικό το κλίμα στην Ελλάδα;
Δυστυχώς, όταν μπλέκει η πολιτική με την επιστήμη, τα αποτελέσματα οδηγούν σε ένα ηθικό κατήφορο χωρίς τέλος. Όπως στο να προσπαθούν να εκμεταλλευθούν το δράμα των Σύρων προσφύγων, μήπως και καταφέρουν να πείσουν για τη δική τους “αλήθεια”, μιλώντας όχι στην αριστοτέλεια λογική, αλλά στον ευαίσθητο ψυχισμό των ανθρώπων.
Τα λινκς τεκμηρίωσης βρίσκονται στο http://greeklignite.blogspot.gr/2014/03/blog-post_30.html και στο Facebook, στη διεύθυνση Greeklignite!

Λίθος Φωτός

Ένα σημαδιακό ταξίδι του κ. Ομπάμα.. Επαληθεύεται ο Γέροντας Παίσιος;; Από το Βατικανό στο ¨βαθύ Ισλάμ¨.

27 Μαρτίου 2014 Ρώμη: Θερμή συνάντηση Ομπάμα και Πάπα Φραγκίσκου.

Στην συνάντηση του με τον προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, Πάπα Φραγκίσκο, η οποία διήρκεσε μία ώρα, εξέφρασε τον θαυμασμό του στο πρόσωπο του Ποντίφικα, και τον 
προσκάλεσε να επισκεφτεί τον Λευκό Οίκο.

Ο πάπας παρέδωσε στον Αμερικάνο πρόεδρο ένα αντίγραφο της διακήρυξης της αποστολής του, θέτοντας ως βασική προτεραιότητα την εξάλειψη των οικονομικών ανισοτήτων και της φτώχειας

Ο Ομπάμα διαβεβαίωσε τον ποντίφικα ότι θα τοποθετήσει την διακήρυξη στο Οβάλ Γραφείο. http://gr.euronews.com/

28 Μαρτίου 2014

Επίσκεψη στη Σαουδική Αραβία πραγματοποιεί ο Πρόεδρος Ομπάμα.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα συναντήθηκε την Παρασκευή στη Σαουδική Αραβία με τον βασιλιά Αμπντάλλα για να επιλύσουν τις διαφορές τους σχετικά με τα ζητήματα ασφάλειας στη Μέση Ανατολή. Η συνάντησή τους έξω από την Σαουδική πρωτεύουσα Ριάντ, επικεντρώθηκε κυρίως στις εντάσεις που έχουν προκληθεί από τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία και από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. http://gr.voanews.com/

Το πιο κάτω είναι απόσπασμα κειμένου από το 10ο κεφάλαιο του σχετικά πρόσφατου (2001) εκδοθέντος βιβλίου για τον Γέροντα Παίσιο : "Λόγοι χάριτος και Σοφίας" από τον Αγιορείτη π. Μακάριο Αγιαννανίτη.

¨ Όσο για την κατάσταση στην πρώην Γιουγκοσλαβία, αυτή είναι προϊόν του Βατικανού. Είναι οι «ευλογίες » του Πάπα, του «μεγάλου χριστιανού». Τα νοήματα όλων αυτών συλλαμβάνει ο διεθνής sionismos, το διεθνές χρηματιστήριο που ονομάζεται Αμερική. Αμερική δεν υπάρχει. Οι sionistes είναι η Αμερική. Αυτοί λοιπόν αφού λάβουν τα μηνύματα τα σατανικά, το προωθούν στο Βατικανό, αυτό τα μετατρέπει σε σχέδια και στην συνέχεια καλεί το Ισλάμ να τα εφαρμόσει. Αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργούν σήμερα τα σατανικά σχέδια…... Οι ελπίδες μας είναι μόνο στον Θεό. Κι εσείς να ζείτε χριστιανικά, γιατί σας λέω υπεύθυνα - και θα το δείτε - ότι δεν έχουμε μέρες. Αυτό που ανάβει τώρα στα Βαλκάνια θα συνεχιστεί. Αυτό θα είναι η αφετηρία μέσω της οποίας ο Θεός, με το δικό Του τρόπο, θα ελευθερώσει τους χριστιανούς και θα τους υψώσει πάλι στην γραμμή τους. Και θα επανέλθει το Βυζάντιο. Και ξέρετε γιατί; Διότι οι Ευρωπαίοι λαοί θα ξαναενωθούν. Ποιος θα τους καθοδηγεί; Δεν κρατάει κανείς. Μόνο εμείς κρατάμε την Ορθόδοξη πίστη.¨ http://epanastasilae.blogspot.gr/

Στα παραπάνω δεν χωρούν δικά μας λόγια, μόνο προβληματισμός προσευχή , πόνος και εγρήγορση και σε σχέση με αυτά που βιώνει η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ σε ολόκληρο τον πλανήτη , βλ. Φρικτωδίες Συρίας.

Πηγή Ο λόγος τής ορθοδοξίας
 

Εμμονες ιδέες και δογματισμός

του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη

Δύο αντίπαλοι κόσμοι συνυπάρχουν και αντιμάχονται σκληρά, στο διαλυμένο τοπίο της ελληνικής οικονομίας. Από τη μία πλευρά είναι όσοι πιστεύουν ότι αυτό που έχει σημασία είναι να διανεμηθούν περισσότερα επιδόματα, μεγαλύτερες κρατικές δαπάνες ώστε να ενισχυθεί το διαθέσιμο εισόδημα και να ενισχυθεί η ανάκαμψη. Αυτοί διάβασαν κατά μια επιτυχημένη έκφραση «τις μισές σελίδες του Κέυνς» και υποστηρίζουν ότι η ανάκαμψη είναι εύκολη αρκεί να διανέμεις χρήματα, χωρίς να ενδιαφέρονται αν τα κεφάλαια υπάρχουν ή πρέπει να τα δανειστούμε...

Υπάρχει όμως και άλλη πλευρά της αντιπαράθεσης, που είναι το ίδιο δογματικοί και... κολλημένοι. Γι’ αυτούς η ανάκαμψη θα έρθει εφόσον ληφθούν μέτρα απελευθέρωσης των επιμέρους αγορών με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οσα συμβαίνουν με το γάλα, τα φάρμακα κ.λπ. είναι ενδεικτικά αλλά και υπερβολικά. Είναι αλήθεια ότι το κράτος ρυθμίζει σε υπερβολικό βαθμό λεπτομέρειες λειτουργίας πολλών κλάδων, ρυθμίσεις που έχουν σωρευτεί, προφανώς ύστερα από αιτήματα και ρουσφέτια. Αλλά από την άλλη πλευρά ούτε αυτή η επιλογή προσφέρει αναπτυξιακή ώθηση. Αν για παράδειγμα επιτραπούν (που έχει γίνει) η λειτουργία μικρών φούρνων χωρίς τα ελάχιστα τετραγωνικά μέτρα που ήταν υποχρεωτικά παλαιότερα, ενισχύεται η ανάπτυξη; Τώρα θα επιτραπεί η λειτουργία εταιρειών ενοικίασης δικύκλων με ένα δίκυκλο, ενώ έως τώρα πρέπει μια επιχείρηση να έχει τουλάχιστον δέκα προκειμένου να λειτουργεί νόμιμα. Είναι αυτό αναπτυξιακό μέτρο; Το πιθανότερο είναι ότι έπειτα από μερικούς μήνες, ο ιδιοκτήτης του μικρού φούρνου μαζί με τον ενοικιαστή του ενός ποδηλάτου θα συναντηθούν στο αστυνομικό τμήμα ως συλληφθέντες, επειδή οφείλουν ασφαλιστικές εισφορές και φόρους από τη λειτουργία των επιχειρήσεών τους...

Ωστόσο πολλές δημόσιες υπηρεσίες και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι έχουν ασχοληθεί, προκειμένου να σχεδιαστούν οι ρυθμίσεις αυτές που θεωρούνται απελευθέρωση της αγοράς, ενώ αντίστοιχες ώρες έχουν απασχοληθεί οι συνδικαλιστές των κλάδων. Μεγάλη σπάταλη ανθρωποωρών...

Η ανάπτυξη δεν θα έρθει ούτε με τη διανομή κρατικών χρημάτων (που δεν υπάρχουν) ούτε με την «απελευθέρωση» που οδηγεί σε μικρές καταστροφές. Καμία από τις δύο πλευρές που έχουν ιδεολογικοποιήσει τις εμμονές τους, δεν ενισχύουν τη δυνατότητα ανάπτυξης κερδοφόρων δραστηριοτήτων, με καλύτερη αξιοποίηση των πόρων και την ενίσχυση της παραγωγικότητας. Οι μικροί φούρνοι, οι εταιρείες ενοικίασης ενός ποδηλάτου, τα ταξί που ανήκουν από μισό σε κάθε ιδιοκτήτη - οδηγό είναι αντιπαραγωγικές δραστηριότητες. Ακόμα κι αν προσφέρουν εισόδημα επειδή χρεώνουν ακριβά τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους δεν ωφελούν την οικονομία. Αποτελούν σπάταλη πόρων, καθηλώνουν την παραγωγικότητα και γι’ αυτό δεν θα φέρουν ανάπτυξη. Η διατηρήσιμη ανάπτυξη μπορεί να έρθει πλέον μόνον από την ενίσχυση επιχειρηματικής δραστηριότητας που ενσωματώνει υψηλή παραγωγικότητα, καλύτερη αξιοποίηση πόρων, κεφαλαίων, ανθρώπων, περιβάλλοντος. Τίποτα από όλα αυτά δεν επιτυγχάνεται με διανομή επιδομάτων αλλά ούτε και με τη γραφειοκρατική απελευθέρωση επιμέρους ρυθμίσεων...

Τελικά, αυτό που μένει είναι μια ανούσια πολιτική κινητικότητα των στελεχών που υπερασπίζονται λάθος σημαίες, με το βλέμμα στις επόμενες εκλογές. Ισως να μην είναι αντίπαλοι οι κόσμοι αυτοί αλλά συμπληρωματικοί!

Πηγή: Καθημερινή

ΠΗΓΉ Βίγλα

Άρθρο – βόμβα του Russia Today για τις τουρκικές εκλογές: Η γενική πρόβα ενός επερχόμενου Αρμαγεδώνα;

Η μάχη των αντίπαλων παρατάξεων μαίνεται στην Τουρκία. Γι αυτούς που δεν γνωρίζουν τα τεκταινόμενα οι μπλε και πορτοκαλί σημαίες που κυματίζουν στους δρόμους των δύο μεγαλύτερων πολιτικών κομμάτων στην χώρα του Γκιουλέν και Ερντογάν μοιάζουν σαν διακόσμηση χαρούμενου φεστιβάλ στους δρόμους της Τουρκίας.

Σήμερα μια απλή εκλογική διαδικασία αυτοδιοικητικών εκλογών μετατρέπεται σε μια πραγματική μάχη μεταξύ των δύο αντιπάλων που εκπροσωπούν την Τουρκία του 21ου αιώνα τον Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Φετουλάχ Γιουλέν.
Κανείς από τους δύο δεν είναι υποψήφιος αλλά το μέλλον της Τουρκίας και ολόκληρης της Μ.Ανατολής,του χώρου όπου το μέλλον του κόσμου διακυβεύεται σήμερα,όσο κι αν αυτό ακούγεται υπερβολικό, εξαρτάται από το πόσοι υποψήφιοι τού Ερντογάν θα αναδειχθούν νικητές.
Υπό τις παρούσες συνθήκες δύο Τούρκοι έχουν γίνει σύμβολα μιας χώρας πολύ μικρής γι΄αυτούς.
Ισλαμιστές εναντίον Φιλοαμερικανών
Ο Ερντογάν, αρχηγός ενός κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ, ακολούθησε τον λαϊκό ισλαμισμό, τον αποκαλούμενο και δυτικό ισλαμισμό, θεωρείται πως παραβίασε τους κανόνες της δημοκρατίας που πρεσβεύει τον διαχωρισμό της θρησκείας απ΄το κράτος.
Το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ μάχονται τον Ισλαμισμό στο Αφγανιστάν το Ιράκ και σχεδιάζουν εδώ και καιρό την μάχη τους εναντίον του Ιράν.
Ο Ερντογάν υποστήριξε τον αγώνα της Παλαιστίνης και σε εθνικό και διεθνές επίπεδο διέρρηξε τις σχέσεις του με το Ισραήλ. Μετά από 70 χρόνια αυστηρής απαγόρευσης ξανάχτισε τα τζαμιά που είχε κατεδαφίσει ο αναμορφωτής της Τουρκίας Κεμάλ. Επανέφερε το απαγορευμένο κάλεσμα για προσευχή –το azan– και το δικαίωμα των γυναικών να φορούν την χιτζάμπ, την μαντήλα σε σχολεία,κολέγια και κυβερνητικούς οργανισμούς. Στη διάρκεια της θητείας του ισλαμικές οργανώσεις αναδύθηκαν στην Τουρκία καλύπτοντας το κενό των αντίστοιχων λαϊκών με στόχο την διάδοση της διδαχής του ισλαμισμού.

Ο Γκιουλέν είναι η προσωποποίηση του πολιτικού Ισλάμ. Είναι συνταξιούχος ιμάμης, γιος ιμάμη, συγγραφέας, ιερέας και ιδρυτής του κινήματος Hizmet που δημιουργεί τουρκικά λαϊκά σχολεία σε όλο τον κόσμο. Τα σχολεία αυτά ετοιμάζουν πιστούς οπαδούς που θα προωθήσουν τον κοινό στόχο του διαφωτισμού και της βελτίωσης της ζωής.
Οι οπαδοί του Γκιουλέν βρίσκονται σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα, στην αστυνομία, το δικαστικό σώμα, τους δημοσιογράφους τους αθλητές, στην κρατική μηχανή. Και είναι πάρα πολλοί ανάμεσα στους οπαδούς του Ερντογάν. Αυτό γίνεται γιατί δεν πρόκειται για ένα κόμμα ή μια θρησκευτική οργάνωση, δεν διαθέτουν κάρτες μέλους αλλά στοχεύουν σε ένα εκλογικευμένο πραγματισμό, την αποδοχή του κόσμου και την ειρηνική συνύπαρξη με όλους.
Ο Γκιουλέν στην αρχή στήριξε τον Ερντογάν. Αλλά μετά το επεισόδιο του Freedom Flotilla [του πλοίου με την βοήθεια προς την Παλαιστίνη] απέσυρε την στήριξή του και αργότερα ήρθε σε πλήρη ρήξη μαζί του.
Ο Γκιουλέν απ΄το 1999 ζούσε στις ΗΠΑ όπου εξακολουθεί να διατηρεί ισχυρούς πολιτικούς δεσμούς. Σύμφωνα με πολλούς οπαδούς του Ερντογάν αυτός είναι ο κύριος υπεύθυνος για την διαρροή των κυβερνητικών σκανδάλων. Γι’αυτό και ο Ερντογάν αποκαλεί τους οπαδούς του Γκιουλέν –το παράλληλο κράτος– και υποσχέθηκε να κλείσει όλα τα σχολεία τους στην Τουρκία.

Τον Μάρτιο δύο πρώην πρεσβευτές των ΗΠΑ στην Τουρκία ο Morton Abramowits και Eric Edelman δημοσίευσαν μια έκθεση που έμοιαζε περισσότερο με απειλή, προβλέποντας την πτώση του Ερντογάν από ένα πραξικόπημα, εάν συνεχίσει να καταδιώκει τους οπαδούς τον Γκιουλέν. Αυτές οι απειλές είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό από απλές αντιδράσεις δυσαρεστημένων κρατικών αξιωματούχων. Η Τουρκία έχει πλημμυρίσει από Σύριους πρόσφυγες και μαχητές πολλοί απ΄τους οποίους έχουν άμεση σχέση με τις μυστικές αμερικανικές υπηρεσίες, προκαλώντας επεισόδια όπως λένε υποστηρικτές του Ερντογάν. Έτσι όπως στις 27 Μαρτίου, μέλη του ισλαμικού κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε [ISIL] άνοιξαν πυρ στην Umraniye τραυματίζοντας τρεις αστυνομικούς. Το ISIL μάχεται κατά του Άσαντ αλλά και των αντιπάλων του στη Συρία.
Οι σχέσεις μεταξύ του Ερντογάν και του Πούτιν φαίνεται να έχουν πάρει έναν άλλο δρόμο. Το 2012 ο Εντογάν ευχαρίστησε τον Πούτιν για την υποστήριξη που του παρείχε στο θέμα της Παλαιστίνης. Τον Μάρτιο Ερντογάν και Πούτιν μίλησαν δυο φορές για τα γεγονότα της Ουκρανίας και ο Τούρκος Πρωθυπουργός ζήτησε από τον Πούτιν να μην θίξει τα δικαιώματα των Τατάρων στην Κριμαία αίτημα που έγινε αποδεκτό από τη Μόσχα και έτσι τον Απρίλιο οι Τουρκικές Αερογραμμές ξεκινούν τις πτήσεις τους προς την Κριμαία..
Πρόβα αναταραχής;
Το 2008 το Foreign Policy αποκάλεσε τον Γκιουλέν τον πιο ισχυρό πνευματικό άνθρωπο της χρονιάς. Το 2013 το Time τον συμπεριέλαβε στους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο.
Τα διεθνή ΜΜΕ στηρίζουν τον Γκιουλέν υιοθετώντας τις θέσεις και την ρητορική του,παρουσιάζοντας τον Ερντογάν ως δικτάτορα ιδίως μετά τις κινήσεις του για αποκλεισμό του Twitter, Youtube... Tην ίδια ώρα τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν πολύ λιγότερο με την καταδίκη σε θάνατο 529 ατόμων απ΄τον στρατηγό Σίσι στην Αίγυπτο.
Ένας 22χρονος υποστηρικτής του Ερντογάν δηλώνει πως – Ο Ερντογάν χρειάζεται ένα 38% για να κερδίσει και θα τα καταφέρει γιατί τον υποστηρίζει η μισή χώρα, όλες οι αγροτικές περιοχές
Πολλές δημοσκοπήσεις έχουν δει μέχρι σήμερα το φως της δημοσιότητας αλλά αυτό το 38% δεν το είδαμε πουθενά...
Οι υποστηρικτές του Ερντογάν στα ΜΜΕ πιστεύουν ότι ένα ποσοστό 45% θα διασφαλίσει την επικράτησή του.
Οι αντίπαλοι του Ερντογάν δηλώνουν πως τονέχουν ήδη αρκετά ανεχθεί και ότι τα ποσοστά του κόμματος του είναι κάτω απ΄το 42% ενώ το ποσοστό του αντίπαλου κόμματος ς έχουν ξεπεράσει το 42.5%. Το μόνο σίγουρο είναι ότι μετά τις εκλογές ο συνασπισμός κατά του Ερντογάν θα δημιουργήσει επεισόδια.
Και τώρα ζούμε τη γενική πρόβα αυτού του μετεκλογικού σεναρίου…
της Nadezha Kevorkova
rt.com
Aπόδοση:Γοργόνα

http://gorga.gr/index.php/slideshow/2642-aftodioikitikes-ekloges-stin-tourkia-i-geniki-prova-enos-eperxomenou-armagedona-aftodioikitikes-ekloges-stin-tourkia-i-geniki-prova-enos-eperxomenou-armagedona

olympia

Ζουράρις συγκλονιστικός για την σφαγή της Θεσσαλονίκης. Διαδώστε το!!

Πηγή: Ένα Πείραμα σε Βάθος



https://www.youtube.com/watch?v=Ur3ldeK1QnM

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΜΟΝΤΕΡΝΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ. Το Μοντέρνο Πνεύμα της Ασίας (13)

Συνέχεια από Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014

Η απομυθοποίηση της ενώσεως των θρησκειών καί τής θρησκειολογίας 
Η πνευματικότητα στην μοντέρνα κοινωνία   
 Κεφάλαιο 3ε
Δημιουργώντας την Θρησκεία της Ανατολής

Ο σύγχρονος οριενταλισμός

Η αποικιακή γνώση και η νέα συγκριτική επιστήμη της θρησκείας

Για να εξηγήσουμε σε ποιο βαθμό η αποικιακή γνώση παίζει κρίσιμο ρόλο στην διαμόρφωση του πεδίου της συγκριτικής θρησκείας, αλλά και σε τι βαθμό αυτή συνδέεται με το εθνικό πλαίσιο στο οποίο η επιστήμη αυτή προκύπτει, θα μας βοηθήσει μια μικρή παράκαμψη στην ακαδημαϊκή αντίληψη περί θρησκείας, στην Ολλανδία του 19^ου αιώνα.

Ο Ολλανδός Cornelius Petrus Tiele (1830-1902) αναφέρεται συχνά ως ο ιδρυτής της επιστήμης της θρησκείας (Religionswissenschaften). Η εθνική συσχέτιση είναι σημαντική. Στα πανεπιστήμια της Ολλανδίας, τα θεολογικά μαθήματα τα οποία δίδασκαν καθηγητές τους οποίους είχε ορίσει η Εκκλησία, διδάσκονταν χωριστά από την επιστημονική ιστορία της θρησκείας, που δίδασκαν καθηγητές διορισμένοι από το κράτος. Αυτός ο εκκοσμικευμένος διαχωρισμός κράτους και Εκκλησίας, ήταν άμεσα συνδεδεμένος με την διαδικασία της θρησκευτικής στράτευσης, που είχε οδηγήσει σε μια μορφή έθνους, η οποία χαρακτηριζόταν από θρησκευτικό consociationalism ή pillarization (μια μορφή διαχωρισμού εξουσίας) και χρηματοδότηση πανεπιστημίων που ανήκαν στους Καλβινιστές (Free University of Amsterdam) και άλλων που ανήκαν στους Καθολικούς (πρώτα στο Nijmegen και αργότερα στο Tilburg).

Ο Tiele δεν ήταν απλώς ο πατέρας της επιστήμης της θρησκείας, αλλά ίσως και ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο «παγκόσμια θρησκεία», ως κατηγορία που χαρακτηρίζει «οικουμενικές θρησκευτικές κοινότητες» (universalistic religious communities). Ο Masuzawa επισημαίνει πως ο Tiele συμμετείχε στην συζήτηση, για το εάν το Ισλάμ πρέπει να συμπεριληφθεί στην κατηγορία των παγκόσμιων θρησκειών, εφόσον υπήρχε το επιχείρημα, ότι το Ισλάμ θα μπορούσε να θεωρηθεί, συγκρινόμενο προς τον Βουδισμό, μάλλον αποσπασματικό (particularistic) παρά γενικευτικό (universalistic)¹⁸. Προτιμήθηκε το θρησκευτικό μήνυμα του Βουδισμού, παρά του Ισλάμ. Μια τέτοια σύγκριση δεν ήταν φυσικά επιστημονικά ουδέτερη, και δεν περιελάμβανε μόνο επιστήμονες της θρησκείας, αλλά  και τους συναδέλφους τους από γλωσσολογία, αλλά και από τα τμήματα του ιδίου πανεπιστημίου, που ως αντικείμενο έρευνας είχαν τον Βουδισμό, το Ισλάμ και την κινέζικη θρησκεία. Στην Ολλανδία, σημαντική για την παραγωγή της γνώσης του οριενταλισμού, ήταν η αλληλεπίδραση μεταξύ ακαδημαϊκών με εξειδίκευση στην Μέση Ανατολή, Ινδία, Ινδονησία και Κίνα (Kern, Krom, Vogel, Bosch, Snouck Hurgronje, de Groot) και των «επιστημόνων της θρησκείας», που προσπαθούσαν να αναπτύξουν γενικές θεωρήσεις περί θρησκείας (Tiele, Chantepie de la Saussaye, Kuenen). Παρόμοιες αλληλεπιδράσεις μπορούν να βρεθούν σε διάφορα πανεπιστήμια την εποχή εκείνη. Το κρίσιμο στοιχείο ήταν η πρόσβαση στις αποικίες. Για τους Ολλανδούς, όλη η γνώση περί παγκόσμιων θρησκειών σκοπό είχε την υποστήριξη της κατανόησης και κυριαρχίας πάνω στην Ινδονησία. Εφόσον θεωρήθηκε πως ο πολιτισμός της Ινδονησίας είχε ένα Ινδουιστικό-Βουδιστικό υπόβαθρο, αλλά και ένα πιο πρόσφατο ισλαμικό στρώμα και κινέζικα στοιχεία, η μελέτη του Ινδουισμού, του Ισλάμ, του Βουδισμού, του Ταοϊσμού και του Κονφουκιανισμού θεωρήθηκε ως σημαντική για την αποικιοκρατική κυριαρχία εκεί. Για τον λόγο αυτό, η μελέτη τους υποστηρίχτηκε οικονομικά από το υπουργείο αποικιών.

Την ίδια περίοδο που ο Tiele και οι συνάδελφοι του συζητούσαν για τον χαρακτήρα του Ισλάμ, το ολλανδικό υπουργείο αποικιών υποστήριζε την μελέτη του Ισλάμ στην Αραβία, με σαφή σκοπό την συλλογή πληροφοριών για τους Μουσουλμάνους από την Aceh που ζούσαν στην Μέκκα. Η αποικιακή θεωρία του παν-Ισλαμισμού ήταν μια επιχειρησιακή θεωρία, τότε, όπως είναι και σήμερα, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οι επιστήμονες της θρησκείας θεωρούσαν το Ισλάμ ως ουνιβερσαλιστικό. Ο Christian Snouck Hurgronje (1857-1936) ξεκίνησε το 1874 ως φοιτητής θεολογίας στο πανεπιστήμιο του Leiden, και κατέληξε να είναι ένας από τους πιο διακεκριμένους ειδικούς στο Ισλάμ. Έμεινε στην Μέκκα την περίοδο 1884-1885, και ήρθε σε στενή επαφή με προσκυνητές από τις Ολλανδικές Ινδίες. Την περίοδο 1891-1892 ήταν σύμβουλος της αποικιακής κυβέρνησης στην Aceh. Η ανάλυση που έκανε για τις τοπικές μορφές διαταραχών, οδήγησε το 1898 στην πιο αιματηρή αποστολή των Ολλανδών στις Ινδίες - κατά τον πόλεμο στην Aceh σκοτώθηκαν 60 με 70 χιλιάδες από τις 500 χιλιάδες πληθυσμού. Ενώ το έργο του Snouck είναι μια καλή απεικόνιση των θέσεων του Said περί οριενταλισμού19, είναι επίσης θεμελιώδες για αποικιοκρατική αντίληψη περί Ισλάμ, ως ενός πιο πρόσφατου θρησκευτικού στρώματος, το οποίο προστέθηκε πάνω σε παλαιότερα και πιο ακίνδυνα στρώματα ινδουιστικού Βουδισμού. Το Ισλάμ θεωρήθηκε μια βίαιη, επικίνδυνη θρησκεία, ενώ οι πολιτισμοί στην Java και το Bali θεωρήθηκαν ως διαποτισμένοι από τον πιο ειρηνικό και μυστικιστικό ινδουιστικό Βουδισμό. Υπάρχει μια περίεργη σύνδεση μεταξύ της ανάγκης των Ολλανδών για μια αποπολιτικοποιημένη έννομη τάξη (ή σύμφωνα με τον Suharto νέα τάξη) και της ερμηνείας του ινδουιστικού βουδιστικού πολιτισμού ως μιας βαθιάς δομής του ησυχαστικού (quietistic) πολιτισμού στις Ολλανδικές Ινδίες20. Η αρχαιολογική αποκάλυψη του Borobudur ως παγκόσμιας σημασίας μνημείου του ινδονησιακού Βουδισμού, το οποίο βρισκόταν κάτω από το πέπλο του επιφανειακού Ισλάμ, είναι χαρακτηριστική για την ως άνω αποικιακή θεωρία. Η γνώση-αρχαιολογική, φιλολογική, εθνογραφική-περί των θρησκειών οι οποίες έγιναν αντικείμενο της επιστήμης της θρησκείας, αποκτήθηκε μέσα στα αποικιακά πλαίσια, κάτω από τον έλεγχο των Ολλανδών στις Ολλανδικές Ινδίες και των Βρετανών στην βρετανική Ινδία.

Αυτό αληθεύει όχι μόνο όσον αφορά στην μελέτη του Ισλάμ, αλλά και για την μελέτη των θρησκειών εν γένει. Σημαντική συνεισφορά στην κατανόηση της κινέζικης θρησκείας έχει κάνει ο Ολλανδός σινολόγος J. J. M. de Groot (1854-1921), ο οποίος είχε μελετήσει τα κινέζικα τελετουργικά στο Amoy (Xiamen) στην Νότιο Κίνα, και μετά πήγε στο Borneo ως αξιωματούχος υπεύθυνος για "Chinese Affairs", με σκοπό να συμβουλεύσει την κυβέρνηση πως να φερθεί στις κινέζικες κοινότητες, γνωστές στο Borneo ως "kongsis". Όταν οι Ολλανδοί είχαν εγκαταστήσει την κυριαρχία τους τις διοικητικές περιφέρειες Malay του Borneo το 1854, είχαν καταστρέψει τις περισσότερες kongsis, εκτός της Langong kongsi, η οποία διαλύθηκε το 1884, όταν ο de Groot ήταν στο Borneo. Όταν είχε επιστρέψει στην Ολλανδία, ήταν διεθνώς αναγνωρισμένος ως ένας από τους μεγαλύτερους ειδικούς στην κινέζικη θρησκεία²¹. Η παραγωγική σχέση αυτών των τομέων γνώσης, που στηριζόταν σε εργασία πεδίου και μελέτη των κειμένων, και τα διοικητικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι αποικιοκράτες, πρέπει να τα έχουμε σε κεντρική θέση, εάν θέλουμε να καταλάβουμε πως η Δύση προσέγγιζε την θρησκεία κατά τον 19^ο αιώνα.

Αυτή η σύντομη παρέκβαση στην περίπτωση της Ολλανδίας, δείχνει την σημασία του εθνικού πλαισίου, τόσο για τον κάτοικο της αποικίας όσο και για τον αποικιοκράτη. Δείχνει την σημασία που έχει η αποικιακή γνώση για την απεικόνιση των εθνικών πολιτισμών. Με το θέμα ασχολούμαστε στο κεφάλαιο 8. Είναι μια παρέκβαση, αφού η περίπτωση της Ολλανδίας είναι απλώς παράλληλη προς την Ινδία και την Κίνα. Πρέπει όμως να αντιληφθούμε πως η οριενταλιστική μελέτη της Ινδονησίας από πλευράς των Ολλανδών, βρισκόταν σε στενή επαφή με το έργο περί Ινδικής και κινέζικης θρησκείας. Πιο άμεσα αναμεμειγμένοι με την διαμόρφωση της ινδικής και κινέζικης θρησκείας ήταν οι ειδικοί στην Βρετανία, την μεγαλύτερη αυτοκρατορία στον κόσμο. Στο επόμενο μέρος θα ασχοληθούμε με αυτούς. 

 Συνεχίζεται

Αμέθυστος

Ή Έλλάς έγκλωβισμένη στό θηρίο τών Βρυξελλών…

Ή Πατρίδα μας μέ άπόφαση τού Κων/νου Καραμανλή βρίσκεται στόν λάκο μέ τά λιοντάρια άδύναμη καί άνίκανη νά δημιουργήσει εύνοϊκές ρυθμίσεις γιά τήν ίδια καί τό λαό της. Καί άπεδείχθει μέ τό πέρασμα τού χρόνου ότι δέν ύπάρχει δυνατότητα προκοπής τού λαού μας μέσα σέ αύτό τό συνωμοτικό μόρφωμα σιωνοφασιστικών συμφερόντων τών γερμανοεβραίων Ρόθτσιλντ καί τών έταιρειών τους… Καί οί μόνοι πού “πρόκοψαν” τά χρόνια πού πέρασαν ήταν οί κλέφτες τού δημοσίου χρήματος, τό όποίο ήταν χρήμα δανεικό άπό τούς έπενδυτές εύρωπαίους πού δημιούργησαν τήν ΕΕ…
Καί γελούσαν χαιρέκακα όταν έβλεπαν τί γίνεται στήν Έλλάδα γιατί ήξεραν ότι θά τά πάρουν όλα πίσω δεκαπλάσια καί βάλε κλέβοντας τήν έθνική περιουσία, έναντι χρεών. Είναι άφέλεια νά πιστεύει κανείς ότι δέν ήξεραν τό σήμερα άπό τότε αύτοί πού μετέτρεψαν τίς ναζιστικές δομές τής γερμανίας σέ εύρωπαϊκό μοντέλο… Ό έφιάλτης πού ζούμε σήμερα έπιβεβαιώνει τά πάντα, τή συνωμοσία, τό σχέδιο, τή ληστεία έθνικού πλούτου, τόν πανευρωπαϊκό έλεγχο μιάς άδίστακτης όλιγαρχίας σιωνιστών γύρω άπό τούς Ρόθτσιλντ…
Καί όχι μόνο δέν ύπάρχει κόμμα νά άντισταθεί, άλλά κι άν ύπάρξει τό σάπιο πολιτικό σύστημα σύστημα τών προδοτών μεταβάλεται σέ δικτάτορα καί καταργεί νόμους καί σύνταγμα καί μέ όλα τά παράνομα μέσα είτε φυλακίζει τόν έχθρό τής προδοσίας είτε τόν διαφθείρει έξαγοράζοντας βουλευτές του άκόμη καί στέλνοντας μέσα στό κόμμα πού ό λαός άνέδειξε ώς άμυντικό όπλο, στέλνει σέ αύτό άντίχριστους τύπου Γούδη νά τό διαλύσουν ή νά τό ένσωματώσουν στή σαπίλα τους… Καί είναι κι αύτό άποτέλεσμα αύτής τής σιωνοφασιστικής Εύρώπης πού άρπαξε τά έθνη τώ λαών τής Εύρώπης καί τά έκανε δούλους της μαζί μέ τά έκατομμύρια τών λαθρομεταναστών πού έφερε στήν Εύρώπη γιά νά πετύχει πιό γρήγορα τήν κατάργηση τών έθνών…
Είναι έπιτακτική άνάγκη λοιπόν νά σπάσει τό άπόστημα τής Ευρώπης καί τό παραμύθι ότι άν είσαι μόνος σου θά σέ φάει ό λύκος… Καλύτερα ό άνύπαρκτος λύκος παρά τό θηρίο τών Βρυξελλών, τό όποίο είναι άπατο… Είδατε μέ τί συνοπτικές διαδικασίες προσπαθεί νά καταπιεί τήν Ούκρανία τών έβραίων όλιγαρχών γιά νά μήν πάνε μέ τόν Πούτιν… Καί άρχισε τό παραμύθι τής βοηθείας, ΔΝΤ, θά περάσετε λίγα δύσκολα χρόνια μέχρι ναρθεί ή άνάπτυξη κτλ. Μεγαλύτερο φάντασμα άπό τήν άνάπτυξη δέν ύπάρχει… Είναι τό φάντασμα τού 21ου αίώνα… Διά τής καταστροφής τών έθνών έρχεται ή άνάπτυξη…
Ή χώρα πού θά κάνει τό μεγάλο βήμα νά σπάσει τόν κλοιό τών συνωμοτών καί νά φύγει άπό τήν ΕΕ δημιουργώντας ρήγμα στό εύρωπαϊκό μπλόκ τού φασισμού, θά γραφεί μέ χρυσές σελίδες δόξης στήν ίστορία… Καί ή Έλλάδα θά μπορούσε νά τό κάνει δίνοντας ένα άποφασιστικό χτύπημα στήν παγκόσμια συνωμοσία… Γιατί ή Έλλάδα έκτός όλων τών άλλων είναι ή άγαπημένη χώρα τών Ρώσων καί τού Πούτιν καί άν δούν οί Ρώσοι άποφασιστικά καί άντιφασιστικά βήματα κατά τής Εύρώπης άμέσως θά στηρίξουν τή χώρα μας μέ συμφωνίες πού τρελλάνουν αύτούς τούς εύρωπαίους σιωνιστές πού ήδη μοιράζουν τά ίμάτιά μας καί έπί τόν ίματισμόν μας έβαλαν κλήρους…
Όσο πιό γρήγορα διαλυθεί ή ΕΕ τόσο πιό γρήγορα οί λαοί τής Εύρώπης θά ξαναβρούν τήν ήρεμία τους, τήν εύημερία τους, τήν έθνική παραγωγή καί όλα όσα κάνουν μιά χώρα αύτάρκη καί αύτοδύναμη… Διάλυση τής ναζιστικής εύρωπαϊκής ένώσεως τώρα… Δέν θά μέ παραδώσει έμένα ό τσιπρανδρέου καί οί όμοιοί του νά μέ κατασπαράξουν τά θηρία τού θηρίου τής ΕΕ. Τέλος. Πώς θά γίνει αύτό δέν ξέρω, μέχρι τώρα έλεγα μέ τή Χρυσή Αύγή άλλά άν στείλουν άλλον ένα σάν τόν Γούδη στή Χρυσή Αύγή όλα τέλειωσαν…
Ό Θεός είναι μεγάλος κι άν τού τό ζητάμε κάνει μεγάλα πράγματα… Φαίνεται όμως ότι τόν έχουμε ξεχάσει, έπομένως άφού δέν ζητάμε άπό τό Θεό ότι χρειαζόμαστε διά τής προσευχής, άς βουλιάξουμε καί τί σημασία έχει πού ζούμε έτσι πού καταντήσαμε… Γιά νά άκούμε τόν Γούδη νά λέει ότι “ή Σταύρωση τού Χριστού είναι ένδο-εβραϊκή διένεξη”, ή “Τί ήταν ό Χριστός άπό πού ήρθε έξωγήϊνος ήταν”; Ό Πλεύρης έλλειπε νά μάς πεί γιά “τά παραμύθια τής Άγίας Γραφής”… Μπορεί νά έξαφανιστεί όλη ή Έλλάδα; Νά χαθεί άπό τό χάρτη; Γιατί νά ύπάρχει όταν ύβρίζεται ό Θεός; Όχι ό Θεός μου, ό Θεός…
Γιατί είτε άρέσει στούς άλλόθρησκους, στούς είδωλολάτρες άρχαιολάτρες καί τούς αίρετικούς, είτε όχι, ένας είναι ό Θεός τού σύμπαντος κόσμου… Γι αύτό έπειδή είναι ένας, έπειδή είναι Πατέρας όλων τών άνθρώπων, έπειδή θέλει νά μεταδώσει τήν άγάπη του σέ όλους τούς άνθρώπους είναι κατάντια, είναι λυπηρό νά μήν λατρεύεται ώς μοναδικός Θεός πού είναι. Όργή καί λύπη μέ καταλαμβάνει άπό τήν μεγάλη άποστασία, ίδίως τών έλλήνων…

πηγή: Σημεία τών καιρών

Η ΤΡΙΑΔΑ ΣΤΟ «ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΣ» - ΣΛΑΪΕΡΜΑΧΕΡ (ΙΙI)

Συνέχεια από Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Η ΤΡΙΑΔΑ ΣΤΟ «ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΣ», ΣΛΑΪΕΡΜΑΧΕΡ -ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ 2-
Στις πηγές της νεωτερικής θεολογίας (ΧXVΙI)

Η ΠΙΣΤΗ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Αρχές και Επίλογος της “Glaubenslehre”, της Διδασκαλίας πίστεως!

Διφορούμενη κληρονομιά

Η συνείδηση της περατότητος και το προσωρινό τού κόσμου στα οποία ανέθεσε την ανανέωση της δογματικής, μόλις και μετά βίας κρύβεται στον Σλαϊερμάχερ, από την πεποίθησή του πως μια κάποια ανανέωση θα ερχόταν από την τοποθέτηση της Τριάδος στον επίλογο της Χριστιανικής διδασκαλίας. Ο Τριαδικός στοχασμός στους νέους χρόνους πρέπει να ξεκινήσει, ακριβώς όπως έπραξε ο Σλαϊερμάχερ, με την απόδειξη της πίστεως στο θείο του Χριστού και στην χριστιανική κοινότητα.

Μια αυθεντική, σύγχρονη ερμηνεία της “οικονομίας” της Σωτηρίας θα 'πρεπε να πραγματοποιηθεί στο φως ακριβώς της “θρησκευτικής αυτοσυνειδησίας”. Ο στοχαστής της “αυτοσυνειδήσεως” δεν αναρωτιέται εάν και πως στον θεό ή στον Χριστό υπάρχει “αυτοσυνειδησία”. Δεν αναρωτιέται πως πραγματοποιείται το πρόσωπο στον θεό ή στον Χριστό. Όπως είδαμε υπάρχει μόνον μία νύξη, σχετική με τον Χριστό, σε ένα «ίδιο Εγώ σε όλες τις στιγμές που επακολουθούν», στο πρόσωπο.

Επηρεασμένος και από τις προσπάθειες του Hegel, αρνείται μια τέτοια προσπάθεια, δεν αισθάνεται κατάλληλος. Αυτή η άρνηση όμως δεν παρασύρει ολόκληρη την Δογματική του, καθώς αναγνωρίζει πως η Τριάδα είναι το κλειδί, η αλήθεια του Χριστιανισμού. «Δεν είναι εκπληκτικό -αναρωτήθηκε ο Karl Barth- ότι ο Σλαϊερμάχερ τοποθέτησε το δόγμα της Αγίας Τριάδος, έξω από τα υπόλοιπα θέματα της δογματικής, στο τέλος, στον επίλογο της Δογματικής του; Αυτό και μόνον δεν αποδεικνύει πως δεν κατενόησε με σαφήνεια την βασική σημασία αυτού του δόγματος;»

Αντιθέτως ο Paul Tillich συμφωνεί με τον Σλαϊερμάχερ διότι κατά την άποψή του η Τριάδα έρχεται μετά την Χριστολογία και την Πνευματολογία. Βεβαίως διαφωνεί ταυτόχρονα και με την βάση του συστήματος του Σλαϊερμάχερ, που είναι η χριστιανική “συνείδηση”, ενώ η αληθινή βάση θα 'πρεπε να είναι η “αποκαλυπτική κατάσταση” της οποίας η χριστιανική συνείδηση είναι μόνον το δεκτικό μέρος, πηγή θρησκευτικής γνώσεως και θεολογικού στοχασμού, συμπεριλαμβανομένων και των χριστιανικών συμβόλων!

Επιστρέφοντας στον Σλαϊερμάχερ τώρα, πρέπει να τονίσουμε πως ακριβώς από τον επίλογο του μεγάλου του εγχειρήματος στην “Χριστιανική διδασκαλία” φαίνεται ξεκάθαρα πως ο Σλαϊερμάχερ είχε επίγνωση της ατέλειας της θεολογικής του προτάσεως.

Και όμως η ανθρωπολογική προοπτική, παρότι καθορισμένη υπερβατικά, κυριάρχησε τελικώς εις βάρος της Τριάδος. Κυριάρχησε η αποθέωση του “για μένα” της Σωτηρίας χωρίς την εξισορρόπηση του “εις εαυτόν” του Θεού.

Κατά βάθος οδηγείται από την δικαίωση με μόνη την πίστη της Διαμαρτυρήσεως. Πώς μπορεί όμως να υφίσταται αυτή η ίδια η “προτεσταντική Αρχή” της δικαιώσεως με μόνη την πίστη, εάν δεν αναγνωρίζεται η ύπαρξη και η αυτονομία του θρησκευτικού “αντικειμένου”;; Πώς μπορεί η πίστη να είναι ευαγγελική πίστη, εμπιστοσύνη στον θεό μέσω του Χριστού στο Άγιο Πνεύμα, και να στηρίζεται μ' ένα τρόπο τόσο αμετάθετο; Αναπόφευκτα τότε δεν θα στραφεί το βλέμμα στον ψυχισμό και στο Εγώ, σε μια κάποια Αρχή Αγιότητος και Ευτυχίας που ενυπάρχει στο Είναι, ή στο Εγώ σαν τέτοιο ή στην κοινότητα σαν τέτοια; Δεν καταλήγουμε στην αυτολύτρωση, η οποία καταπολεμήθηκε από την Μεταρρύθμιση; Σε μια αποθέωση του Εκκλησιαστικού ανθρωπισμού; Σε μια μεταμόρφωση της συνεχούς παρουσίας και ενέργειας του ένδοξου Χριστού σε μια απλή συνέχεια του Ιστορικού Χριστού; Στην εμπιστοσύνη στις θείες δυνάμεις οι οποίες ενεργούν στην ανθρωπότητα;

Ο Διαφωτισμός και ο Kant ισχυρίστηκαν πως η Τριάδα είναι ένα δόγμα ακατανόητο και πάνω απ' όλα άχρηστο για την πραγματική ζωή και για την ηθική συμπεριφορά. Δεν αποδέχθηκε τελικώς και ο Σλαϊερμάχερ αυτές τις κριτικές σε ένα “απαρχαιωμένο” δόγμα χωρίς να τις αντικρούσει; Εάν η θεολογία μπορεί να οικοδομηθεί ξεκινώντας από την απόλυτη Αρχή της υποκειμενικότητος και επομένως από την αυτοσυνειδησία της πίστης, και εάν αυτή η αυτοσυνειδησία δεν είναι υποχρεωμένη να στήσει αυτί να ακούσει και να υπακούσει στον Λόγο ο οποίος είναι εντελώς (extra nos) έξω από εμάς και ομολογείται από την Εκκλησία, πώς είναι δυνατόν να αφιερώσουμε κάποιον στοχασμό έστω στην Αγία Τριάδα; Δεν είχε δίκηο λοιπόν ο συνάδελφος τού Σλαϊερμάχερ στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου, ο Hegel, όταν κατηγορούσε τους θεολόγους του καιρού του ότι σιωπούν σχεδόν με ντροπή σχετικά με την Αγία Τριάδα;

Μετά τον Σλαϊερμάχερ και απέναντι στις προκλήσεις της Φιλοσοφίας, η θεολογία δεν ξαναχρησιμοποίησε με ευκολία το Cogito δηλαδή την έννοια της αυτοσυνειδησίας, για να μπορέσει να συνεχίσει να μιλά για τα πρόσωπα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Υπήρξαν όμως ακόμη θεολόγοι, επηρεασμένοι από τον Hegel, όπως ο Στράους και ο Μπίντερμαν οι οποίοι ισχυρίσθηκαν πως πρέπει να διαγράψουν το πρόσωπο, για το οποίο μιλά το Τριαδικό δόγμα, από την κυριαρχία της “έννοιας” και επομένως από τον χώρο της αλήθειας και να το αποθέσουμε στο κατώτερο επίπεδο της “αναπαραστάσεως”, για να κάνουμε χώρο τοιουτοτρόπως σ' έναν θεό που δεν θα είναι τίποτε άλλο από “Απόλυτο πνεύμα”. Ο προτεσταντισμός του 19ου αιώνος μέχρι την επανάσταση του Barth, δεν κατόρθωσε να ξεφύγει από τις αντιφάσεις που τον μπλόκαραν. Στις καλύτερες περιπτώσεις ικανοποιήθηκε με ένα δόγμα καθαρά “οικονομικό” ή ακόμη καλύτερα, φαινομενολογικό της Τριάδος, στο βάθος του οποίου ο θεός μπορούσε να παραμένει η “απόλυτη προσωπικότης”.

Αφήνοντας όμως τα πράγματα σ' αυτή τη θέση, αναρωτήθηκε ο Barth, πως μπορούμε να αποφύγουμε να μιλήσουμε για “τετράδα” στον θεό; Και εάν λαμβάνοντας υπόψη μόνον την αποκάλυψη, φτάνουμε στον θεό -για- μας, τί θα συμβεί στην Τριάδα για την οποία μιλούσε το δόγμα της αρχαίας Εκκλησίας;!

Αμέθυστος  

Aρχιμανδρίτης Παλαμάς Καλλιπετρίτης, Διπλός Ευαγγελισμός [ΒΙΝΤΕΟ: ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ]

Αρχιμανδρίτης Παλαμάς Καλλιπετρίτης, Διπλός Ευαγγελισμός

[ΒΙΝΤΕΟ: ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ]

Εκφωνήθηκε στην επίσημη εκδήλωση της Μητρόπολης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας παρουσία των Σεβ.Μητροπολιτών Βεροίας κ.Παντελεήμονος και Σαμαρίας κ.Αμβροσίου, όπως επίσης και των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών της πόλης.

        Η ομιλία προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό 4Ε λογοκριμένη σε όσες αναφορές θίγονταν οι Αιρετικοί!!!

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας ακολουθεί:

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΠΑΥΛΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΝΤΡΕΣΕ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ: ΔΙΠΛΗ ΕΟΡΤΗ».

ΤΡΙΤΗ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2014 ΩΡΑ 20:00

Σεβασμιώτατοι, Πολυσέβαστοι Συλλειτουργοί,

Τοπικοί Άρχοντες, ευλογημένοι Χριστιανοί.

Εορτάσιμη μέρα η σημερινή από τις πιο πανηγυρικές του χρόνου. Η 25η Μαρτίου ήδη μνημονεύεται από Αλέξανδρο Υψηλάντη, τον μυστικό αρχηγό της Φιλικής Εταιρείας, ως ημέρα έναρξης του Αγώνα ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό «ως ευαγγελιζομένη την πολιτικήν λύτρωσιν του ελληνικού έθνους«. Από τις πρώτες μέρες της Επανάστασης ήταν εμφανής η θρησκευτική διάσταση της ακόμα και σε μη ορθόδοξους παρατηρητές. Όπως χαρακτηριστικά τόνιζε ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, το ελληνικό έθνος «εις την ιεράν του θρησκείαν οφείλει τας σημερινάς αριστείας του, την ανεξαρτησίαν και πολιτικήν του ύπαρξιν, διότι μέγας ο Θεός των Χριστιανών όστις υπερασπίζεται τα δίκαια του…»

Το 1834 προτάθηκε η καθιέρωση επίσημης αργίας της 25ης Μαρτίου, από τον Παναγιώτη Σούτσο και τον Υπουργό Εσωτερικών Ιωάννη Κωλέττη προς τον Βασιλιά Όθωνα. Η εισήγηση που συντάχθηκε στη γαλλική γλώσσα, αναφέρει ότι ο celebre Germanos (ο περίφημος Γερμανός) κήρυξε την επανάσταση αυτή τη μέρα του Ευαγγελισμού. Υπενθυμίζει μάλιστα ότι επειδή υπήρχε προφητεία των μοναχών του Μεγάλου Σπηλαίου ότι σ' αυτή την ημερομηνία θα συνέβαινε η αναγέννηση της Ελλάδας, οι Οθωμανοί της Πελοποννήσου κάθε χρόνο αυτή την ημέρα λάβαιναν έκτακτα μέτρα ασφαλείας.

Ο πρώτος εορτασμός στην Αθήνα το 1838, ήταν πανηγυρικότατος, συμμετείχαν ο Βασιλιάς Όθωνας, η Βασίλισσα Αμαλία, πολιτικές και στρατιωτικές αρχές και πλήθος λαού. Λίγο αργότερα ο Μητροπολιτικός Ναός των Αθηνών  και κέντρο όλης της απελεύθερης Ελλάδας θα θεμελιωθεί και θα αφιερωθεί στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου για να τιμηθεί η 25 Μαρτίου 1821.

Το υπ’αριθμόν 980 Βασιλικό Διάταγμα, αναφέρει: «…θεωρήσαντες ότι η ημέρα της 25ης Μαρτίου, λαμπρά καθ' εαυτήν εις πάντα Έλληνα, διά την εν αυτή τελουμένην εορτήν του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου, είναι προσέτι λαμπρά και χαρμόσυνος, διά την κατ' αυτήν έναρξιν του υπέρ ανεξαρτησίας αγώνος του Ελληνικού Έθνους, καθιερούμεν την ημέραν ταύτην εις το διηνεκές ως ημέραν Εθνικής Εορτής…».  Είναι εντυπωσιακό πως στις μεγάλες εορτές της Παναγίας γιορτάζουμε ταυτόχρονα και ημέρες της πολεμικής αρετής των Ελλήνων. Στα σεπτά Εισόδια της Θεοτόκου, εορτάζεται η ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων. Στον Ευαγγελισμό της, η επανάσταση του 1821 και στην Κοίμησή της, το δεκαπενταύγουστο, τα γεγονότα του Ελληνο-Ιταλικού πολέμου με την επίθεση στο αντιτορπιλικό πλοίο «Έλλη». Η ελληνική ψυχή πάνω από την πολεμική της αρετή θέτει την προστασία της Θεοτόκου. Η Παναγία μας συνδέθηκε με τη ζωή του έθνους μας. Αυτό φαίνεται και από τη χιλιόχρονη ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Όταν το κράτος κινδυνεύει της αφιερώνει τον Ακάθιστο Ύμνο.

Όσο όμως σπουδαίο κι αν είναι το γεγονός της Ελληνικής Επανάστασης και των απελευθερωτικών αγώνων για εμάς τους Έλληνες δε μπορεί να συγκριθεί με το παγκόσμιο γεγονός του Ευαγγελισμού! Του πολύ ευχάριστου, του πολύ σπουδαίου και καλού μηνύματος ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, το σημείο που ο Θεός κρίνει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για να ενανθρωπήσει. Να έρθει από εκεί που είναι εδώ στη γη, να πραγματοποιηθεί η ρήση «ο Θεός μεθ' ημών» (ο Θεός είναι μαζί μας).

Το γεγονός της Ενανθρώπησης μέσα στην Ιερή Κοιλία της Μαριάμ, λαμβάνει χώρα στο πιο άσημο χωριό της Παλαιστίνης, στην πιο άσημη επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί (ούτε ο διάβολος) ότι εκεί ακριβώς ο Θεός θα γινόταν άνθρωπος. Στο γεγονός αυτό, αγγελιοφόρος του Θεού στέλνεται ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, ο παρεστηκώς Κυρίῳ, (τόσο σπουδαίος ήταν), για να απευθύνει στη Θεοτόκο τη φράση: «Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου«. Λέγει ένας σπουδαίος εκκλησιαστικός συγγραφέας, ο πολύς Ωριγένης: «έψαξα, έψαξα, διάβασα, αναζήτησα! πουθενά δε βρήκα τέτοιο χαιρετισμό και μάλιστα σε γυναίκα!».

Η λέξη «Χαίρε» είχε την σημασία του χαιρετισμού, κάτι σαν το «καλημέρα» που λέμε σήμερα… Η έννοιά του είναι «Να είσαι χαρούμενος«. Κι εδώ ο Αρχάγγελος ακριβολογώντας το απευθύνει στη Θεοτόκο: «Χαίρε», «Να είσαι χαρούμενη»… υπάρχει βέβαια μυστική ερμηνεία. Γιατί να είναι χαρούμενη; Η λύση του αινίγματος βρίσκεται στην Παλαιά Διαθήκη: Εκεί, η Εύα, μόλις επιτιμάται για την παρακοή της, της αναγγέλεται πως «εν λύπαις» (με λύπαις, όχι εν πόνοις, εν λύπαις) τέξει τέκνα, θα γεννά τα παιδιά της. Κι όλες οι απόγονοι της Εύας εν λύπαις γεννούν. Τώρα η Θεοτόκος εν χαρά θα γεννήσει! Αυτό της αποκαλύπτει ο Αρχάγγελος!

Το εγκώμιο είναι πολύ δελεαστικό. Τον έπαινο τον λέει ένας Αρχάγγελος σε έναν άνθρωπο. Η γυναίκα μπορεί να ξιπαστεί και να πάρουν τα μυαλά της αέρα. Όμως ο ταπεινός λογισμός της σεμνότατης Μαριάμ την οδηγεί στο να το αμφισβητήσει: «είναι τα λόγια σου γνήσια; γάμου υπάρχω αμύητος. πώς ουν παίδα τέξομαι;» Φοβήθηκε: «ποταπός (από που κι ως που;) ο ασπασμός ούτος;«! Μήπως είναι πλάνη;

Στη Θεοτόκο όμως, δεν υπάρχει το προηγούμενο μιας Παρθένου να γίνει Μητέρα! 6 μήνες πρίν ο Ζαχαρίας αμφισβήτησε άδικα τον δικό του ευαγγελισμό ότι θα γίνει πατέρας, γιατί πολλές φορές συνέβη ένα γηρασμένο ζευγάρι να τεκνοποιήσει. Η Μαριάμ όμως δικαία αμφιβάλει και ρωτά: «πως γίνεται αυτό;». Είναι σα να λέγει «τι πρέπει να κάνω;». «Και αποκριθείς ο άγγελος είπεν αυτή, Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε, και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι»! Άλλο ο Ύψιστος, άλλο η Δύναμις του Υψίστου (ο Υιός) και άλλο το Πνεύμα το Άγιον (το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος). Δηλαδή λέγει ο Αρχάγγελος στη Θεοτόκο ότι η ενανθρώπιση δε θα γίνει με κάποια φυσική διαδικασία αλλά με τη θέληση και τη βουλή και την ενέργεια, όλου του Τριαδικού Θεού! Η ενανθρώπιση δηλαδή είναι έργο της Αγίας Τριάδας!

Αλλά εδώ είναι κι ένα λεπτότατο σημείο: Θα αποδεχτεί η Μαριάμ την αποστολή της; Εάν η Μαριάμ αρνηθεί ο Θεός δε θα καταργήσει το σχέδιο του, αλλά θα έπρεπε να το αναβάλλει έως ότου, ποιος ξέρει πόσους αιώνες μετά (!), βρεθεί μια άλλη γυναίκα τέτοιας αγιότητας για να αποδεχτεί αυτή τη σπουδαία αποστολή! Έτσι ενεργεί ο Θεός. Δεν αλλάζει το σχέδιο Του. Αλλά περιμένει τις συνθήκες. Όπως ακριβώς θα γίνει με τη Δευτέρα Παρουσία και το τέλος του Κόσμου˙ Οτι θα γίνει, θα γίνει σίγουρα. Το πότε θα γίνει,  εξαρτάται από τη συμπεριφορά των ανθρώπων!

Η στιγμή που προσδοκούμε την απάντηση της Θεοτόκου είναι σπουδαία! Κάποιος το περιγράφει πολύ εμφαντικά λέγοντας πως  ολόκληρη η ανθρωπότητα στέκονταν μπροστά στο διάλογο του Αρχαγγέλου με τη Θεοτόκο και κρατούσε κομμένη την ανάσα της. Η Μαριάμ αναμένει τον ερχομό του Λυτρωτή. Αρραβωνιασμένη με τον Ιωσήφ σκέφτεται το μέλλον της με αυτόν τον γηρασμένο άνδρα. Ένα μέλλον συνηθισμένο, βραχύ, άσημο, που θα τελείωνε με το θάνατο. Να όμως τώρα η Μαριάμ που κοιτάζει όλη την ανθρωπότητα. Βλέπει την ανθρωπότητα ανήμπορη, αγέλαστη, φτωχή, ρημαγμένη. Η ανθρωπότητα στενάζει από το βάρος των αμαρτιών της.

Με κομμένη ανάσα παρακολουθεί η ανθρωπότητα το διάλογο της Θεοτόκου με τον Αρχάγγελο. Θα δεχτεί ή όχι; Έπρεπε να πάρει την ευθύνη (όχι της εγκυμοσύνης, όχι την αγωγή του παιδιού της, όχι την ανατροφή του)! Ποια ευθύνη; Έπρεπε να πάρει την μεγάλη ευθύνη της συμμετοχή της στο μυστήριο του Σταυρού! Στον πόνο και τον κόπο του Σταυρού! Αυτό ποιος δύναται να το αναλάβει; Αν μας έλεγαν να κάναμε μια τιμητική μεν αποστολή αλλά θα έπρεπε να δεχτούμε έναν βαρύ και μαρτυρικό σταυρό, ποιος θα το δεχόταν; Και τελικά αυτή δέχεται. Κι λέει: «Ιδού η δούλη Κυρίου«!

Σήμερα στους ανθρώπους αυτά όλα ακούγονται ανούσια. Όταν η κρίση χτυπά την πόρτα του σπιτικού μας, μας είναι αδιάφορα παντελώς τα δόγματα… αλλά! υπάρχει ένα «αλλά» που είναι σημαντικό και μας το υπενθυμίζει η σημερινή γιορτή πολύ έντονα!

«Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον».., αναφέρει το απολυτίκιο της Εορτής. Ποιό «κεφάλαιο»; τα δόγματα, οι αλήθειες που μόλις περιγράψαμε αν και διαπιστώσαμε ότι ο κόσμος δε τα δίνει σημασία! Είναι τόσο σημαντικό ότι το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας γίνεται άνθρωπος; κι είναι και Θεός και Άνθρωπος;… Ευλογημένοι συνεορταστές, όχι απλώς είναι σημαντικό αλλά και τόσο σπουδαίο ώστε ο Αρχιερέας να έχει  στο χέρι του και να το υποδεικνύει σε κάθε αρχιερατική λειτουργική τελετή αυτό το ειδικό κηροπήγιο με τις 2 λαμπάδες, το δικέρι, που συμβολίζει το Δόγμα των 2 Φύσεων του Θεανθρώπου. Τόσο σημαντικό είναι λοιπόν αυτό; Ναι! τόσο σημαντικό αν και στη συνείδησή μας φαντάζει τόσο αδιάφορο! Αυτό είπε σήμερα το απολυτίκιο: «Της σωτηρίας ημών το κεφάλαιο»! Χωρίς αυτή την πίστη, αυτό το δόγμα, δε σώζεται κανείς!

Αρκεί σήμερα να απαντήσουμε σε ένα ερώτημα για να αντιληφθούμε τη σπουδαιότητα του δόγματος, της Πίστης: «Γιατί σκλαβώθηκαν οι πρόγονοι μας σε τόσο σκληρούς και αντίχριστους εχθρούς; Γιατί ο Θεός το επέτρεψε σε αυτούς; ήταν οι πιο αμαρτωλοί άνθρωποι του κόσμου κι έπρεπε να υπομείνουν τόσο μεγάλη τιμωρία;». Θα πείτε βέβαια ότι υπήρχε αριθμητική υπεροχή στους Οθωμανούς, θα πείτε ότι δεν είχαν οργάνωση και όπλα οι Βυζαντινοί κτλ. κτλ. κτλ… Εγώ θα σας προτείνω να διαβάσουμε από της Οδηγίες Χρήσης της Ανθρωπότητας όλης… Από την Αγία Γραφή, (γιατί αυτό είναι το βιβλίο με τις οδηγίες χρήσης αυτού του Κόσμου!) θα ανατρέξουμε στην τόσο μα τόσο σπουδαία Παλαιά Διαθήκη, για να δούμε την ιστορία του πρότυπου Λαού, του Ισραήλ! Προσέξτε! δεν είναι η Εβραϊκή Ιστορία, αλλά η Ιστορία του πρότυπου Λαού και της σχέσης του με το Θεό! Τυχαίο είναι που κι αυτοί έμειναν σκλαβωμένοι στην Αίγυπτο 400 χρόνια;

Η Ιστορία του Λαού του Θεού, διδάσκει τον άγραφο πνευματικό νόμο: Κάθε φορά που ο Λαός προδίδει την πίστη στον Αληθινό Θεό, μολύνεται από τις λογής λογής κακοδοξασίες των γύρω του λαών, ο Θεός τον εγκαταλείπει σταδιακά, οδηγώντας τον σε 3 σταδιακές τιμωρίες: 1ον. Συρρίκνωση της Εθνικής του κυριότητος!!! (μας λέει αυτό κάτι σήμερα; που είναι η Βόρειος Ήπειρος, πού είναι η Ανατολική Θράκη, η Μικρά Ασία ή η Βόρειος Κύπρος; μήπως και σήμερα έχουμε αποστασία Πίστεως και μάλιστα τα τελευταία 100 χρόνια;) 2ος Κανόνας: Κατάλυση της Εθνικής κυριότητας! (δε σας το παραλληλίζω πλέον με τη σημερινή πραγματικότητα, γνωρίζεται τι γίνεται γύρω μας) και 3ον: Τυραννία. Ο Λαός του Θεού υποφέρει βασανιστήρια.

Κι αυτά τα βίωσαν πολλές φορές στο Λαός του Ισραήλ. Αιχμαλωσίες, εξορίες, καταστροφές, εμφύλιοι… αμέσως μόλις τολμούσε ο Λαός να χάσει την απόλυτη πίστη στον Αληθινό Θεό! Σας φαίνεται υπερβολικό; Μήπως υπερβάλλω με αυτά που σας λέω; Εγώ ταπεινά θα σας μεταφέρω τη γνώμη του πιο διάσημου Βυζαντινολόγου του 20ου αιώνα, του Σερ Στήβεν Ράνσινμαν: Η πτώση της Κωνσταντινούπολης προήλθε όχι από αριθμητική υπεροχή των αντιπάλων αλλά από εγκατάλειψη της θείας προστασίας!

* * *   Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΑΦΑΙΡΕΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΟ 4Ε στις 27-3-2014.

1452. Ο Μωάμεθ αποφασίζει να λύσει την πολιορκία. Το βράδυ όμως της 12ης Δεκεμβρίου 1452, 6 μήνες πριν την πτώση, ο Ράνσινμαν αναφέρει ως ιστορική πηγή 3 τούρκους ιστορικούς που περιγράφουν ένα γεγονός: Οι Οθωμανοί στρατιώτες βλέπουν μέσα από την Κωνσταντινούπολη να εκσφενδονίζονται φωτεινές νεφέλες, κάτι σα να αναχωρούν οι ευλογίες μέσα από την πόλη. Οι Οθωμανοί αλαλάζουν: «Ο Θεός τους, τους εγκαταλείπει«! Μαρτυρίες Τούρκων Ιστορικών!!! Τι είχε γίνει εκείνο το βράδυ τη στιγμή που φωτεινές νεφέλες αναχωρούσαν για τον Ουρανό;  Εκείνη τη νύχτα έγινε ένα απεχθές συλλείτουργο μεταξύ Ορθοδόξων και Αιρετικών, Παπικών Αντιπροσώπων που έταζαν χρήματα και βοήθεια! Η Ορθόδοξη Λειτουργία συμμείχθηκε με την κακοδοξία… Κι όπως ένα γάργαρο ποτήρι νερό με μια μόνο σταγόνα ούρα βρωμίζει ολόκληρο, έτσι και στην Ορθοδοξία με μια μόνο βρωμιά ο Θεός την αποστρέφεται… Όλοι όσοι μετάλαβαν από εκείνη τη μιασμένη κοινωνία σφάχτηκαν στο χώρο της λειτουργίας μέσα στην Αγία Σοφία, όπως μαρτυρούν οι επιζήσαντες! Η Κερκόπορτα που είχε ανατεθεί να τη φυλάξουν οι Φράγκοι, απεσταλμένοι της Ρώμης, μένει αφύλακτη, οι Ευρωπαίοι αιρετικοί φίλοι μας την έχουν εγκαταλείψει ορθάνοιχτη στα χέρια των Τούρκων! Αλήθειες πικρές που πρέπει να λέγονται… όπως πρέπει να λέμε και τον επίλογο αυτής της τραγωδίας! Όταν το 1922, 5 αιώνες μετά, κατά την επέλαση του Κεμάλ Ατατούρκ και τη σφαγή των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, ο πρώτος που με τηλεγράφημα συγχαίρει τον αιμοσταγή νεότουρκο για τη νίκη του εναντίον των Ελλήνων είναι ο Πάπας της Ρώμης!!! Κι εμείς κάνουμε ακόμα δουλικές υποκλίσεις μπρος στους «αγαπητούς μας αδελφούς»  και Υβριστές της Πίστης μας Αιρετικούς!

Στην Παλαιά Διαθήκη, ο προφήτης Ιεζεκιήλ προσπαθεί να αλλάξει τη γνώμη του Θεού για την αποστασία του Ισραήλ. Κι ο ίδιος ο Υιός (στην Παλαιά Διαθήκη πάλι ο Θεός Λόγος ομιλεί στους ανθρώπους) απαντά στον προφήτη: «το τέλος ήκει. (το πέρας έχει έρθει!) ήγγικεν η ημέρα. Νυν εκχεώ την οργή μου επί σε και κρινώ σε εν τοις οδοίς σου (στον τρόπο της ζωής σου)». Κι ο Ιεζεκιήλ δεν έχει τι να αποκριθεί. Εσίγησε. Όπως και η Παναγία εσίγησε μπροστά στο ανοσιούργημα των Χριστιανών της Κωνσταντινούπολης να μιχθούν με τους αιρετικούς!

Πάλι όμως η Θεοτόκος δεν αφήνει το Λαό της… και μετέβαλε την τιμωρία από καταδικαστική τιμωρία σε παιδευτική τιμωρία! Τιμωρία καταδικαστική σημαίνει τέλος οριστικό, όπως στη περίπτωση της αυτοκρατορίας της Βαβυλώνας. Το προαναγγέλει ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη και πράγματι η Βαβυλώνα ως ταυτότητα έχει εξαφανιστεί. Στο Ελληνικό Έθνος δίνεται πάλι χάρη. Και ο Λαός παιδεύεται αλλά συνεχίζει να υπάρχει για να ξανα-αναστηθεί.

Πέρασαν πολλοί αιώνες για να καταλάβουν οι ραγιάδες γιατί σκλαβώθηκαν και για να γίνουν ξανά τόσο πιστοί όσο να πείσουν το Θεό ότι μένουν σταθεροί στην πίστη τους… Έπρεπε να σφαγιαστούν άνθρωποι. Οι πλάτανοι να γεμίσουν σχοινιά με κρεμασμένα πτώματα. Να εξευτελιστεί παντελώς ο χριστιανός που είδε με αδιαφορία την Πίστη του, το Δόγμα του, τη Σωτηρία του… Πέρασε πολύ καιρός, 400 και 500 χρόνια για να γίνει η Πίστη ζωντανή μέσα στην καρδιά του. Την εποχή του 1821 έχουμε τη Χρυσή Εποχή της Πίστης στον Αληθινό Θεό.Οι αγωνιστές ομολογούν ότι όχι με τα όπλα, όχι με τη δύναμη και τα τεχνάσματά τους θα καταφέρουν να νικήσουν, αλλά επειδή είναι θέλημα Θεού:

«Ήταν μια εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι» , λέγει ο Γέρος του Μωριά, Κολοκοτρώνης, «και έκλαιγα την Ελλάς… Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν. Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν. Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της… και έφυγα. Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ αρματωμένοι: όλοι είναι φευγάτοι μου λένε. -Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε λίγο θα γιομίση παλικάρια… Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρει πίσω την υπογραφή του».

Λίγους μήνες μετά το Μάρτη του 1821, η Θεοτόκος θα υποδείξει στην Οσία Πελαγία την Εικόνα της εκεί στη Νήσο της Τήνου, για να στηρίξει σε κρίσιμη στιγμή τους επαναστατημένους ραγιάδες. Και θυμάστε τι εικόνα είναι αυτή της Τήνου; Ναί! Είναι ο Ευαγγελισμός. Το χαρούμενο άγγελμα!

Και μέχρι σήμερα η Θεοτόκος δε μας έχει εγκαταλείψει. Όμως έχουμε ιστορικό προηγούμενο ότι μπορεί να σιγήσει, όταν οι πράξεις μας γίνουν παντελώς αναπολόγητες ενώπιον του Θεού! Εκείνη κράτησε το ύψος της μέσα σε μια άθλια κοινωνία όπως της Ναζαρέτ (θυμηθείτε που αναρωτιέται ο Ναθαναήλ «από τη Ναζαρέτ είναι δυνατόν να βγει κάτι καλό;»). Κράτησε την πίστη της και τη θέση της όταν όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι αποστατούσαν.

Κι αν θέλετε σήμερα γιορτάζουμε την απόλυτη προσήλωση στην Αληθινή Πίστη εκείνων που υπήρξαν αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης. Άνθρωποι με εμπάθειες… άνθρωποι που δεν είχαν πάντα ορθοπραξία… Είχαν όμως πάντα Ορθοδοξία. Σήμερα γιορτάζουμε τον Νικηταρά που έκανε εδαφιαίες μετάνοιες για να συγχωρεθούν οι ψυχές των εχθρών που σκότωσε. Σήμερα γιορτάζουμε την Ορθοδοξία του Μακρυγιάννη και με τα δικά του λόγια θα τελειώσω αυτές τις ελάχιστες σκέψεις… με την ευχή να μας αξιώσει ο Θεός, πατριάρχες και επισκόπους, παπάδες και καλογέρους να έχουμε την αντρίκια Ορθοδοξία του Στρατηγού της Επανάστασης κι όχι τον καταγέλαστο δημοσιοσχετισμό και την αγαπολογία… Με παρρησία γράφει στα απομνημονεύματά του ο Στρατηγός Μακρυγιάννης:

«Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν…

                Πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα… Μισός άνθρωπος καταστάθηκα από το ντουφέκι του Τούρκου… ήλθαν (μια μέρα) δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι: «Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη;».          Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί… Ελλάδα δεν πουλάω».            Έφυγαν αυτοί. Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα.

                Θεέ, συχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέομεν και την τιμήν,  που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε. Εμείς το χρέος επράξαμεν. Και αυτοί βγήκαν σήμερον να προκόψουν την Πατρίδα… Αυτοί είναι οι ανθρώπινοι λύκοι, που φέραν δυστυχήματα και κίντυνον εις τον τόπον…

                Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον.

                Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: «Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν.

* * *  Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΑΦΑΙΡΕΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΟ 4Ε στις 27-3-2014.    

Φραγκεμένους μας θέλουν τα… παλιόπαιδα (άλλη λέξη χρησιμοποιεί ο Μακρυγιάννης – τσογλάνια) του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί… να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας…

                Ένας δικός μου αγωνιστής μου έφερε και μου διάβασεν ένα παλαιόν χαρτί, που έγραψεν ο κοντομερίτης μου Άγιος παπάς, ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Τον εκρέμασαν εις ένα δέντρον Τούρκοι και Εβραίοι, διότι έτρεχεν ο ευλογημένος παντού και εδίδασκεν Ελλάδα, Ορθοδοξία και Γράμματα.

                Έγραφεν ο μακάριος εκείνος ότι: «Ένας άνθρωπος να με υβρίσει, να φονεύσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλει, έχω χρέος σαν χριστιανός να τον συγχωρήσω. Το να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγία μου, δεν θέλω να τον βλέπω».

* * * Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΑΦΑΙΡΕΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΟ 4Ε στις 27-3-2014.    

                Το χαρτί του πατέρα Κοσμά έβαλα και μου το εκαθαρόγραψαν. Και το εκράτησα ως Άγιον Φυλαχτόν, που λέγει μεγάλην αλήθειαν. Θα πω να μου γράψουν καλλιγραφικά και τον άλλον αθάνατον λόγον του, «τον Πάπαν να καταράσθε ως αίτιον». Θέλω να το βλέπω κοντά στα’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ανάξιοι λέγουν ότι αν τα φτιάξουμε με τον δικέρατον Πάπαν, θα ολιγοστέψουν οι κίντυνοι, τα βάσανα και η φτώχεια μας, τρομάρα τους.

Και είπαν οι άθρησκοι που εβάλαμεν εις τον σβέρκο μας να μη μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί. Και βγήκαν ακόμη να’ ποτάξουν την Εκκλησίαν, διότι έχει πολλήν δύναμη και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα δια τους παπάδες.

                Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν ολούθε, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια. Και αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκη και έχασε (οδήγησε σε ήττα) τον άπιστον Τούρκον…

                Και βρίζουν οι πουλημένοι…  και τους παπάδες… Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν. Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια. Έλληνες ντροπή!»

Αυτά από την εποχή του 21 όπου ο κλήρος έδινε τη μαρτυρία της Πίστης… τότε που τα ράσα ανέμιζαν ενάντια στον Εχθρό της Πίστης. Τότε που τα ράσα ήταν μέχρις αίματος Ορθόδοξα… Και το να ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους, αυτό είναι η μόνη τιμή στους ήρωες του 1821.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

katanixis