ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΕΥΣΕΒΙΣΜΟΥ

Πηγή: Ελληνικά και Ορθόδοξα

Κρύβουμε ένα φίδι μέσα στη καρδιά μας. Αίρεση μεγάλη, η άλλη όψη του νομίσματος που λέγεται Οικουμενισμός· λέγεται ΕΥΣΕΒΙΣΜΟΣ. Γονείς του ο φόβος και η κακία! Ερωμένη του η απιστία και τέκνο του η σκληροκαρδία. Παρατηρώ πολλούς χριστιανούς οι οποίοι πιστεύουν πραγματικά και εκκλησιάζονται. Άνθρωποι με φόβο Θεού, μα σκληροί και άκαρδοι. Άνθρωποι που θα σε κρίνουν αυστηρά με τα δικά τους κριτήρια. Είναι αυτοί που θα σε κοιτάξουν ως προδότη, όταν το μυαλό σου ξεφύγει στη Θεία Λειτουργία. Που θα σε κρίνουν αυστηρά για την εμφάνιση σου. Που θα σου δώσουν βιβλίο οδηγιών για όλη σου τη ζωή σαν να είσαι ρομπότ, μα ποτέ δε θα ρωτήσουν πως έφτασες μέχρι εδώ. 
Είναι ο γείτονας που θα σε βρίσει, η μάνα που δε θα σε αγκαλιάσει, μα θα σου κουνά τον δείκτη του χεριού της. Είναι ο πιστός που θα οδηγήσει τον παπά να γίνει υποκριτής ενώπιον Θεού και ανθρώπων για να μη τον σκανδαλίσει. Είναι αίρεση σας λέω! Θέλει τη ζωή σου. Θέλει να σου κάνει κουμάντο. Να το παίξει θεός. Σαν τον διάβολο μοιάζει ο ευσεβιστής. Δεν αποδέχεται το θέλημα του Θεού που σε έπλασε αυτεξούσιο. Θέλει να πάρει τη θέση του Θεού, για αυτό θα πέσει και θα ταπεινωθεί.

Πως θα τον καταλάβεις; Όταν θα σου κάνει έλεγχο σε κάθε πτυχή της ζωής σου. Όταν θα σου μιλά φοβικά γιατί προσπαθεί μέσα από εσένα να καλύψει τον δικό του φόβο. Όταν δε θα τρέξει στη δύσκολη στιγμή να σε βοηθήσει. Όταν δε θα βουτήξει στη φωτιά να σε σώσει. Ο φιλεύσπλαχνος Χριστός όμως Σταυρώθηκε για εμάς! Δέχτηκε τους χλευασμούς, τα χαστούκια, τα φτυσίματα. Διαβεβαίωσε πως Εκείνος είναι το Φως που θα μας βγάλει από το σκοτάδι. Πως στο πρόσωπο του φαίνεται ο Πατήρ. Πως όπου Εκείνος εκεί και ο Πατήρ και το Άγιο Πνεύμα. Πως όποιος τον ακολουθήσει θα σωθεί. Παρότρυνε! Δε πίεσε ποτέ. Αντιθέτως Σταυρώθηκε!!!!

Αδέλφια μου η αληθινή πίστη στον Χριστό, μας ωθεί να τον βιώσουμε! Η ζωή μας ας φανερώνει Χριστό. Γνώρισμα του Θεού η αληθινή αγάπη «ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν» και όχι η αγάπη θεός. Ας αφήσουμε λοιπόν την αγάπη του Θεού να ξεχειλίσει μέσα μας. Να μας μεταμορφώσει. « Εντολή καινούργια σας δίνω: να αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Καθώς αγάπησα εσάς, έτσι κι εσείς να αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Με αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε δικοί μου μαθητές, αν αγάπη έχετε ο ένας για τον άλλο».(Ιωαν.15.9-11) «Αγαπητοί, ας αγαπούμε ο ένας τον άλλο, γιατί η αγάπη είναι από το Θεό, και καθένας που αγαπά έχει γεννηθεί από το Θεό και γνωρίζει το Θεό. Όποιος δεν αγαπά δε γνώρισε το Θεό, γιατί ο Θεός είναι αγάπη.

Με αυτό φανερώθηκε η αγάπη του Θεού σ’ εμάς: με το ότι ο Θεός έχει αποστείλει στον κόσμο τον Υιό του το μονογενή, για να ζήσουμε μέσω αυτού. Σ’ αυτό συνίσταται η αγάπη: όχι στο ότι εμείς έχουμε αγαπήσει το Θεό, αλλά στο ότι αυτός μας αγάπησε και απέστειλε τον Υιό του ως ιλασμό για τις αμαρτίες μας. Αγαπητοί, αν ο Θεός έτσι μάς αγάπησε, και εμείς οφείλουμε να αγαπούμε ο ένας τον άλλο. Το Θεό κανείς ποτέ ως τώρα δεν τον έχει παρατηρήσει. αν αγαπούμε ο ένας τον άλλο, ο Θεός μένει μέσα μας και η αγάπη του μέσα μας είναι τελειοποιημένη. Με αυτό γνωρίζουμε ότι μένουμε μέσα του και αυτός μέσα μας: με το ότι από το Πνεύμα του μας έχει δώσει». (Ιωαν.4.7-13) 

Ουκρανία: Ο ναζιστικός χαιρετισμός του νέου πρωθυπουργού Γιατσένιουκ δίπλα στον εβραϊκής καταγωγής Κλίτσκο.

Πηγή: Λίθος Φωτός 

Έχοντας στο πλάι του τον ηγέτη του ακροδεξιού κόμματος Σβόμποντα, Όλεχ Τιάχνιμποκ, και τον Βλάντιμιρ Κλίτσκο Σάλο έχει προκαλέσει στην δοκιμαζόμενη Ουκρανία η εμφάνιση του νέου πρωθυπουργού της χώρας, Αρσένι Γιατσένιουκ, να απευθύνει ναζιστικό χαιρετισμό προς το πλήθος
έχοντας στο πλάι του τον ηγέτη του ακροδεξιού κόμματος Σβόμποντα, Όλεχ Τιάχνιμποκ, και έναν εκ των ηγετών της αντιπολίτευσης που οδήγησε στην ανατροπή του Γιανουκόβιτς, Βλάντιμιρ Κλίτσκο. Την φωτογραφία δημοσίευσε το σάιτ «L'echelle de Jacob», το οποίο αναφέρει για τον Γιατσένιουκ, ότι είναι γνωστός ακροδεξιός και μέλος του κόμματος της Γιούλια Τιμοσένκο.

protothema.gr

Προσέξατε την πρώτη φράση; Έχοντας στο πλάι του τον ηγέτη του ακροδεξιού κόμματος Σβόμποντα, Όλεχ Τιάχνιμποκ, και τον Βλάντιμιρ Κλίτσκο Σάλο. 
Ένας ναζί που κυνηγά Εβραίους στην Ουκρανία όπως μας λένε τα ΜΜΕ. Μάλλον, τους κυνηγά με εντολή των Εβραίων.. Ο ναζιστής Γιάτσενιουκ που κάνει παρέα με τον εντολοδόχο των Γερμανών μποξέρ Κλίτσκο που είναι τυχαία Εβραίος. Δηλαδή ο ναζί κατέβαινε παρέα με τον Εβραίο να διαδηλώσουν. Ο γυαλάκιας ο ναζί και ο ψηλός ο εβραίος Κλιτσκο που ανέχεται ναζιστικούς χαιρετισμούς δίπλα στον Γιάτσενιουκ


Τι θέλει να κρύψει ο «άνθρωπος κλειδί» της ουκρανικής αντιπολίτευσης;

Οι ειδήσεις αναφέρουν ότι "ένας εκ των ηγετών της ουκρανικής αντιπολίτευσης"* είναι ο Ουκρανός πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής της πυγμαχίας Vitali Klitschko (Βιτάλι Κλίτσκο).
Πολλές ειδήσεις τον αναφέρουν ως «άνθρωπο κλειδί» (key figure) της αντιπολίτευσης, με την Μέρκελ και την ελίτ της ΕΕ να ισχυρίζονται ανοιχτά ότι τον καλοπιάνουν για να γίνει ο άνθρωπός τους που θα οδηγήσει τη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πριν λίγες ημέρες ο Κλίτσκο έκανε «έκκληση» στην Ευρωπαϊκή Ένωση να μεσολαβήσει στην πολιτική κρίση στην Ουκρανία.
 Ο 42χρονος Κλίτσκο είναι ο επικεφαλής του κόμματος Ουκρανική Λαϊκή Συμμαχία για τη Μεταρρύθμιση (το ακρωνύμιο udar / # του κόμματος μεταφράζεται σε «χτύπημα» ή «γροθιά»). Σύμφωνα με την wikipedia, το κόμμα έχει μια φιλο-ευρωπαϊκή πολιτική πλατφόρμα καθώς και είναι "κατά της διαφθοράς".
Το 2006 ο Βιτάλι Κλίτσκο είχε κατέβει στις δημοτικές εκλογές ως υποψήφιος δήμαρχος του Κιέβου, όπου ήρθε δεύτερος συγκεντρώνοντας ποσοστό 26%.

Ο Κλίτσκο με τον ομοφυλόφιλο υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας, Γκίντο Βεστερβέλε

Η γιαγιά του Κλίτσκο, Tamara Jefimowna Etinzon, είναι Εβραία, καθιστώντας τον έτσι Εβραίο σύμφωνα με τον εβραϊκό νόμο.

Ο Κλίτσκο (αριστερά) σε Συναγωγή
Γράφει το περιοδικό της ιουδαϊκής χασιδικής κίνησης Chabad - Lubavitch, 'Le Chaim', Δεκέμβριος 2003:
"Κατά τη διάρκεια του πολέμου, Ουκρανοί φασίστες ξεσηκώθηκαν και ο παππούς του Klitschko διακινδύνευσε τη ζωή τη δική του και εκείνων της οικογένειάς του, κρύβοντας την νεαρή Εβραία Tamara Etinzon στο κελάρι τους, αφού η οικογένειά της είχε σκοτωθεί από τους Ναζί. Μετά τον πόλεμο παντρεύτηκαν και έφυγαν για την εξορία. Ο γιος τους Vladimir έγινε αξιωματικός του Στάλιν και οι γιοι του γεννήθηκαν στην Κιργισία και το Καζακστάν, μεγάλωσαν στο Κίεβο και τώρα ζουν στη Γερμανία.
    [ ...]

Τα αδέλφια Klitschko με τον πατέρα τους στο σπίτι τους στο Κίεβο
Πολλοί είναι πεπεισμένοι ότι οι δύο μέτρων γίγαντες αθλητές αδελφοί Vitali και Wladimir Klitschko θα είναι πρωταθλητές κόσμου περισσότερο από μία φορά.
Χρειαζόμαστε περισσότερα στοιχεία για την εβραϊκή παρουσία στην πυγμαχία;"

Η ουκρανική ιστοσελίδα ειδήσεων "Highway" έχει ένα άρθρο, επίσης, σχετικά με την ανωτέρω ρομαντική ιστορία, σημειώνοντας παράλληλα ότι ο Klitschko φαίνεται να υποτιμά σκόπιμα την εβραϊκή του καταγωγή, ακόμη και να προσπαθεί να την εξαφανίσει από το διαδίκτυο :
"Ο Vitaly θέλει να δει όλες αυτές οι πληροφορίες να διαγράφονται, ακόμη και από το διαδίκτυο. Οι άνθρωποι του προσπαθούν ενεργά να καταστρέψουν κάθε αναφορά σε αυτό το «ατυχές γεγονός ». Ο Βιτάλι ντρέπεται. Ντρέπεται για τους προγόνους του, που έχυσαν το αίμα τους υπερασπιζόμενοι την πατρίδα τους, που επέζησαν από την καταπίεση των εκκαθαριστών. Το επώνυμο Etinzon εμφανίζεται συχνά στα αρχεία των στρατοπέδων".
Στη συνέχεια αναφέρεται στη σχέση των Klitschko με τους Εβραίους:
"Είναι ενδιαφέρον, ότι οι ίδιοι οι Εβραίοι εμφανίζονται να αποδέχονται αυτό το γεγονός και να υποστηρίζουν τον Klitschko. Το διάσημο εβραϊκό λόμπι βοήθησε το Βιτάλι να είναι όχι μόνο ένας μεγάλος αθλητής, αλλά και να πετύχει γρήγορα αποτελέσματα στο επάγγελμα. Για παράδειγμα, δεν είναι μυστικό ότι η οικονομική στήριξη που του παρείχε ο Edward Hurwitzαπό την Οδησσό Επιπλέον, είναι ο Hurwitz ο οποίος σύστησε τον Klitschko στο κύριο χορηγό του, τον Valery Khoroshkovsky".

Τα δύο αδέλφια παρουσιάζονταν συχνά σε εβραϊκλα περιοδικά, να εορτάζουν ιουδαϊκές εορτές. Στις φωτογραφίες πάνω, ο "Stroke" Vitaly Klitschko, εορτάζει την Χανουκά στο Κίεβο, και στην άλλη (με τον αδελφό του) γιορτάζει την είσοδό του στην πολιτική, ενώ φαίνεται το Αστέρι του Δαβίδ.
Το κόμμα του Klitschko εργάζεται με την εβραϊκή εταιρεία PBNη οποία ειδικεύεται στις "κυβερνητικές και επενδυτικές σχέσεις" vis-a-vis στις αγορές της Ουκρανίας.
Στην ηγεσία του PBN βρίσκονται οι Εβραίοι Peter Necarsulmer(φωτο) και Bernard Sucher. (βλ. εδώ)

* Παρόλο που το όλο "εξεγερσιακό" κλίμα στην Ουκρανία είχε ξεκινήσει από "ευρώφιλους" κατά της "ρωσόφιλης" κυβέρνησης, οι Ουκρανοί εθνικιστές που είναι αντίθετοι με την συνεργασία με την ΕΕ, υποστήριξαν τις διαδηλώσεις σαν μια ευκαιρία να ξεκινήσει μια «Εθνική Επανάσταση» και σύντομα έγιναν το πιο μαχητικό κομμάτι των διαδηλωτών, πρωτοστατώντας στις διαδηλώσεις και στις συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής του Γιανουκόβιτς. (Δες εδώ, εδώ και εδώ)
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή
redskywarning.blogspot.gr

Παραθέτουμε επίσης: PRESS TV: Ισραηλινός πρώην αξιωματικός διοικεί ομάδα παραστρατιωτικών στην Ουκρανία (video)
Σιωνιστές Εβραίοι και ναζί χέρι-χέρι. Είχατε καμιά αμφιβολία, για το ποιοί κρύβονται πίσω από τα τραγικά γεγονότα στην Ουκρανία;
Για να μην τρώμε κουτόχορτο. Ο ναζισμός όπως εξυπηρέτησε τον Σιωνισμό και την δημιουργία του Ισραήλ, έτσι θα τον εξυπηρετήσει και σήμερα. Τα θύματα; Οι γηγενείς λαοί και όποιοι εβραίοι υπάρχουν εκεί για να υπάρχει και ο τόσο απαραίτητος “αντισημιτισμός”, για να λυπάται η διεθνή κοινότητα τους κατατρεγμένους Εβραίους και το Ισραήλ να συνεχίζει την γενοκτονία των Παλαιστινίων ακάθεκτο.

Ρώσοι στρατιώτες χωρίς διακριτικά με νυχτερινή επιχείρηση κατέλαβαν το αεροδρόμιο της Συμφερόπολης (upd)

Πηγή: DefenceNet

Με νυχτερινή επιχείρηση ένστολοι ένοπλοι χωρίς διακριτικά στις στολές τους, σαφώς μέλη των ρωσικών ειδικών δυνάμεων, κατέλαβαν και το διεθνές αεροδρόμιο της Συμφερόπολης στην πρωτεύουσα της Κριμαίας, εκτός από την ουκρανική στρατιωτική βάση την οποία κατέλαβαν χθες το νύχτα όπως πρώτο μετέδωσε του defencenet.gr απόψε τη νύχταμ με στόχο, όπως να αποκλείσουν κάθε ενδεχόμενο ελέγχου του από ουκρανικά στρατεύματα.
Όπως μετέδωσε τα ξημερώματα το ρωσικό ειδησεογραφικό δίκτυο Interfax του τουλάχιστον τρία φορτηγά τύπου KamAZ χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας μπήκαν στο αεροδρόμιο μεταφέροντας περίπου 50 ενόπλους άνδρες.
Οι ίδιες περιγραφές αναφορικά με τον εξοπλισμό και τον ρουχισμό τους ταιριάζουν με εκείνους των «ταγμάτων αυτοάμυνας» που αποτελούνται από τους ρώσους κατοίκους της Κριμαίας, αλλά δεν είναι: Είναι Ρώσοι στρατιώτες απόλυτα πειθαρχημένοι και με απόλυτο έλεγχο των κινήσεων τους που δεν έχουν καμία σχέση με πολιτοφυλακές.
Πρόκειται για τα ίδια «τάγματα», ένοπλες ομάδες των οποίων κατέλαβαν χθες το τοπικό κοινοβούλιο και την έδρα της κυβέρνησης και στη συνέχεια ύψωσαν στα κτίρια ρωσικές σημαίες.
Σε ξεχωριστό τηλεγράφημα, το πρακτορείο αναφέρει ότι ορισμένοι από μια ομάδα ανθρώπων που κατευθύνονταν προς το αεροδρόμιο έφεραν το σύμβολο του ρωσικού ναυτικού. Σημειώνεται πώς μέρος του στόλου της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα έχει ως βάση τη Σεβαστούπολη στην Κριμαία.
Αρχικά, οι ένοπλοι κατευθύνθηκαν προς τον τερματικό πτήσεων εσωτερικού απαγορεύοντας την πρόσβαση σε αυτόν (επειδή ο πρεσβευτής της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ είπε ότι ο απίθανος μεταβατικός "πρόεδρος" της Ουκρανίας θα πήγαινε στην Κριμαία) είπε ότι  και στη συνέχεια ωθήθηκαν προς τα εμπρός, σύμφωνα με το Interfax. Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν πως οι ένοπλοι δεν έχουν εχθρική συμπεριφορά, ούτε έχουν προς το παρόν εξαπολύσει απειλές ή εκφράσει απαιτήσεις.
Από την πλευρά του, ο επικεφαλής ασφαλείας του αεροδρομίου δήλωσε στο ηλεκτρονικό ρωσικό περιοδικό EER.ru ότι οι ένοπλοι ζήτησαν «ευγενικά» από τους άνδρες της υπηρεσίας ασφαλείας να αποχωρήσουν από τον αερολιμένα.
Μέχρι στιγμής το κίνητρο κατάληψης του αεροδρομίου παραμένει ασαφές, αν και είναι σχεδόν βέβαιο πώς οι Ρωσόφωνοι ένοπλοι προχώρησαν στην ενέργεια αυτή προκειμένου να μην επιτρέψουν σε ουκρανικές στρατιωτικές δυνάμεις να εισέλθουν στο αεροδρόμιο και να το θέσουν υπό τον έλεγχο τους.
Αυτό υποστηρίζει και ο εκπρόσωπος του αεροδρομίου Igor Stratilati αρνούμενος πάντως τις αναφορές περί κατάληψης του αεροδρομίου. Μιλώντας στο στο ραδιόφωνο η «Ηχώ της Μόσχας» είπε ότι, "περίπου 50 ένοπλοι άνδρες έφτασαν στο αεροδρόμιο και έψαχναν για ουκρανικά αερομεταφερόμενα στρατεύματα. Όταν όμως, διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχει στρατιωτική παρουσία στο αεροδρόμιο, ζήτησαν συγνώμη και αποχώρησαν".
Το αεροδρόμιο πάντως λειτουργεί κανονικά και χωρίς προβλήματα, αναφέρουν άλλες δημοσιογραφικές πηγές.
Αργά τη νύχτα υπήρξαν πληροφορίες πως ρωσικά τεθωρακισμένα και πεζοναύτες είχε αποκλείσει το αεροδρόμιο Bel Bek της Σεβαστούπολης, χωρίς όμως να έχουν διασταυρωθεί αυτές οι πληροφορίες.
Τα μόνα στοιχεία που έχουν γίνει μέχρι γνωστά είναι πως η ρωσικές δυνάμεις μιλούν για αποκλεισμό περιμετρικά ουκρανικής στρατιωτικής βάσης η οποία βρίσκεται πλησίον του αεροδρομίου και είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια του.
Η ρωσική δύναμη φέρονταν να αποτελείται από 12 τεθωρακισμένα οχήματα και ικανό αριθμό Πεζοναυτών, όλοι προερχόμενοι από την ναυτική βάση στη Σεβαστούπολη.

Πῶς πάει ὁ ζῆλος σου;

Σ’ ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ» (1-11-1956), τὸ ὁποῖο εἶχε φυλάξει στὸ ἀρχεῖο του ὁ ἀείμνηστος Γέροντας, πατὴρ Ἀρσένιος Κομπούγιας, τοῦ ἡσυχαστηρίου «Παναγία ἡ Γοργοεπήκοος» στὴ Ναύπακτο, γράφει τὸ ἑξῆς σημαντικὸ γεγονός:Ἕνας ἱερεὺς ζηλωτὴς, μὲ πλούσια δράση, εἶδε κάποτε ἕνα ὄνειρο. Ὁ ἴδιος μᾶς τὸ ἔχει περιγράψει ὡς ἑξῆς:
«Καθόμουνα στὴν πολυθρόνα μου, κουρασμένος κι ἐξαντλημένος ἀπὸ τὴν ἐργασία. Τὸ σῶμα μου πονοῦσε ἀπ’ τὴ μεγάλη κόπωση.
Πολλοὶ στὴν ἐνορία μου ζητοῦσαν τὸν πολύτιμο «Μαργαρίτη». Καὶ πολλοὶ τὸν εἶχαν βρεῖ. Ἡ ἐνορία μου προόδευε ἀπὸ κάθε ἄποψη. Ἡ ψυχὴ μου πλημμύριζε ἀπὸ χαρά, ἐλπίδα καὶ θάρρος. Τὰ κηρύγματά μου ἔκαναν μεγάλη ἐντύπωση. Πολλοὶ προσήρχοντο στὴν Ἐξομολόγηση. Ἡ ἐκκλησία μου ἦταν πάντοτε ἀσφυκτικὰ γεμάτη. Εἶχα κατορθώσει νὰ κινητοποιήσω ὁλόκληρη τὴν ἐνορία.
Ἱκανοποιημένος ἀπ’ ὅλα, ἐργαζόμουνα κάθε μέρα μέχρις ἐξαντλήσεως. Ἐνῷ σκεπτόμουνα ὅλα αὐτὰ, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβω, μὲ πῆρε ὁ ὕπνος. Τότε συνέβη τὸ ἑξῆς, ποὺ θὰ σᾶς περιγράψω:
Ἕνας ξένος μπῆκε στὸ δωμάτιο χωρὶς νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα. Τὸ πρόσωπό του ἦταν γλυκὸ κι εἶχε μεγάλη πνευματικότητα. Ἦταν καλὰ ντυμένος καὶ κρατοῦσε στὸ χέρι του μερικὰ ὄργανα χημικοῦ ἐργαστηρίου. Ἡ ὅλη του ἐμφάνιση προκαλοῦσε παράξενη ἐντύπωση. Ὁ ξένος μὲ πλησίασε. Κι ἐνῷ μοῦ ἅπλωνε τὸ χέρι του γιὰ νὰ μὲ χαιρετήσει, μὲ ρώτησε:
-Πῶς πάει ὁ ζῆλος σου;
Ἡ ἐρώτηση αὐτὴ μοῦ προξένησε μεγάλη χαρά. Γιατὶ ἤμουν πολὺ ἱκανοποιημένος μὲ τὸ ζήλο μου. Καὶ δὲν εἶχα καμία ἀμφιβολία, πὼς κι αὐτὸς ὁ ξένος θὰ ἦταν πολὺ χαρούμενος, ἄν τὸν γνώριζε.
Τότε, ὅπως θυμᾶμαι ἀπ’ τὸ ὄνειρό μου, γιὰ νὰ τοῦ δείξω πόση ἀξία ἔχει ὁ ζῆλος μου, σὰν νὰ ἔβγαλα ἀπ’ τὸ στῆθος μου μιὰ συμπαγῆ μᾶζα, ποὺ ἀκτινοβολοῦσε σὰν χρυσάφι. Τοῦ τὴν ἔβαλα στὸ χέρι καὶ τοῦ λέω:
-Αὐτὸς εἶναι ὁ ζῆλος μου.
Ἐκεῖνος τὴν πῆρε καὶ τὴ ζύγισε προσεκτικὰ πάνω στὴ ζυγαριὰ του:
-Ζυγίζει πενῆντα κιλά, μοῦ λέει σοβαρά.
Ἐγὼ μόλις ποὺ μποροῦσα νὰ συγκρατήσω τὴ χαρὰ μου γιὰ τὸ βάρος αὐτό. Ἐκεῖνος ὅμως μὲ σοβαρότητα, σημείωσε τὸ βάρος σ’ ἕνα χαρτὶ καὶ συνέχισε τὴν ἐξέτασή του.
Ἔσπασε τὴ μᾶζα ἐκείνη σὲ κομμάτια καὶ τὴν ἔβαλε μέσα σ’ ἕνα χημικὸ τηγάνι πάνω στὴ φωτιά. Ὅταν ἡ μᾶζα ἔλειωσε καὶ καθαρίστηκε, τὴν ἔβγαλε ἀπ’ τὴ φωτιά. Ξεχώρισε τὰ διάφορα στοιχεῖα. Ὅταν αὐτὰ κρύωσαν, σχηματίσθηκαν διάφορα κομμάτια. Τὰ ἄγγιζε μ’ ἕνα σφυράκι καὶ ζύγιζε τὸ βάρος κάθε κομματιοῦ πάνω στὸ χαρτί.
Ὅταν τελείωσε, μοῦ ἔριξε μιὰ ματιὰ γεμάτη ἀπὸ συμπόνια καὶ μοῦ λέει:
-Εὔχομαι νὰ σὲ λυπηθεῖ ὁ Θεὸς καὶ νὰ σωθεῖς.
Κι ἀμέσως, ἐγκατέλειψε τὸ δωμάτιο.
Στὸ χαρτὶ ποὺ μοῦ ἄφησε στὸ τραπέζι, ἦταν γραμμένα τὰ ἑξῆς:
Ἀνάλυσις τοῦ ζήλου τοῦ ἱερέως Χ.
Συνολικὸν βάρος: 50 κιλὰ
Ἡ προσεκτικὴ ἀνάλυσις παρουσιάζει τὰ ἑξῆς στοιχεῖα:
• Φανατισμός: 5 κιλά.
• Προσωπικὴ φιλοδοξία: 15 κιλά.
• Φιλοχρηματία: 12 κιλά.
• Τάση πρὸς ἐπιβολὴ καὶ κυριαρχία πάνω στὶς ψυχές: 8 κιλά.
• Ἐπίδειξις: 10 κιλὰ παρὰ 20 γραμμάρια.
• Ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό: 10 γραμμάρια.
• Ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀνθρώπους: 10 γραμμάρια.
Σύνολον: 50 κιλά.
Ἡ παράξενη συμπεριφορὰ τοῦ ξένου καὶ ἡ ματιὰ μὲ τὴν ὁποία μὲ ἀποχαιρέτησε, μοῦ μετέδωσαν κάποια ἀνησυχία. Μὰ ὅταν εἶδα τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐξετάσεώς του, ἔνοιωσα τὰ γόνατά μου νὰ λυγίζουν.
Θέλησα στὴν ἀρχὴ ν’ ἀμφισβητήσω τὴν ὀρθότητα τῶν ἀριθμῶν. Μὰ ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἄκουσα ἕναν ἀναστεναγμὸ τοῦ ξένου, ποὺ εἶχε φθάσει στὴν ἐξώπορτα. Ἠρέμησα κι ἄρχισα νὰ σκέπτομαι πιὸ ψύχραιμα. Μὰ καθὼς σκεπτόμουν, σκοτείνιασε μπροστὰ μου. Δὲν μποροῦσα νὰ διαβάσω τὸ χαρτί, ποὺ κρατοῦσα στὰ χέρια μου. Ἀγωνία καὶ φόβος μὲ κατέλαβαν. Στὰ χείλη μου ἦλθε ἡ κραυγή:
-Κύριε, σῶσον με…
Ἔριξα πάλι μιὰ ματιὰ στὸ χαρτί. Ξαφνικά, μεταμορφώθηκε αὐτὸ σ’ ἕναν ὁλοκάθαρο καθρέπτη, ποὺ καθρέπτιζε τὴν καρδιὰ μου. Ἔνοιωσα καὶ ἀνεγνώρισα τὴν κατάστασή μου. Μὲ δάκρυα στὰ μάτια παρακαλοῦσα τὸν Κύριο νὰ μ’ ἐλευθερώσει ἀπ’ τὸ ΕΓΩ μου. Τέλος, ξύπνησα μὲ μιὰ κραυγὴ ἀγωνίας.
Στὰ περασμένα χρόνια, παρακαλοῦσα τὸν Θεὸ νὰ μὲ σώσει ἀπὸ διαφόρους κινδύνους. Μὰ ἀπὸ τὴν ἡμέρα ἐκείνη, ἄρχισα νὰ παρακαλῶ τὸν Θεὸ νὰ μ’ ἐλευθερώσει ἀπὸ τὸ δικὸ μου ΕΓΩ.
Γιὰ πολὺ καιρὸ ἔνοιωθα ταραγμένος. Τέλος, ὕστερα ἀπὸ ἐπίμονες προσευχές, ἔνοιωσα τὸ φῶς τοῦ Κυρίου νὰ πλημμυρίζει τὴν καρδιὰ μου καὶ νὰ καίει τ’ ἀγκάθια τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ μου. Ὅταν ὁ Κύριος μὲ καλέσει κοντὰ Του, θὰ Τὸν εὐχαριστήσω ὁλόθερμα γιὰ τὴν ἀποκάλυψη ἐκείνης τῆς ἡμέρας, γιατὶ μοῦ φανέρωσε τότε τὸν ἀληθινὸ ἑαυτὸ μου καὶ ὁδήγησε τὰ πόδια μου στὸν πιὸ στενό, ἀλλὰ καὶ πιὸ ὄμορφο δρόμο. Ἀπὸ τότε κάθε μέρα ἀνανέωνα τὶς ἀποφάσεις μου.
Ἐκείνη ἡ ἐπίσκεψη ποὺ μοῦ ἔκανε Ἐκεῖνος ποὺ «ἐτάζει καρδίας καὶ νεφρούς» (πρβλ. Ψαλμ. 7:10), μὲ ἔκανε ἄλλον ἄνθρωπο καὶ ὠφέλησε πολὺ τὴν ἐργασία μου».
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ

Πήραμε τη ζωή μας λάθος, κι αλλάξαμε ζωή...

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Ξοδεύουμε τη ζωή μας. Την πετάμε καθημερινά, με ασχολίες μικρές και χωρίς κανένα νόημα. Σαν μηχανές γίναμε, σχεδόν όλοι… Και, δυστυχώς, δεν το έχουμε καταλάβει...

Μεγάλο έξοδο να αφήνεις τη ζωή να περνά, δίχως να έχεις κάνει κάτι, έστω και μικρό, έστω και ασήμαντο, που θα μπορέσεις περήφανα να το αφήσεις παρακαταθήκη για το πέρασμά σου από τούτο τον κόσμο.

Αφήνουμε τα τεράστια τίποτε να παίρνουν μορφή, να αλώνουν και να ορίζουν τις ζωές μας.

Και σαν να μην φτάνει ετούτο, ζητάμε και από τους νέους να παλέψουνε και να πάρουμε πίσω όλα εκείνα που εμείς αφήσαμε να χαθούνε μέσα από τα χέρια μας.

Ντροπή! Μεγάλη η ντροπή μας. 

Αφού ούτε στα στερνά μας δεν τιμάμε το χώμα που πατήσαμε και τη γη που μας έθρεψε. Τίποτε δεν μας έχει μείνει από τους προγόνους, που τόσο περήφανα αναφέρουμε στις κουβέντες μας. 

Κουτσαβάκια του κερατά γίναμε και όχι άντρες. Γιατί οι άντρες δεν χαλάνε την ώρα τους με λόγια, αλλά πρώτα κάνουνε ό,τι έχουν να κάνουν κι έπειτα νοιάζονται για το ότι μπορούσαν και καλύτερα. 

Εμείς… τίποτε τέτοιο δεν έχουμε. Καιγόμαστε για την μικροσύνταξή μας, για τα γεράματά μας, για να ησυχάσουμε από τις μέριμνες της ζωής κι αφήνουμε επιτήδειους να μας κλέβουνε την περηφάνεια μας, να μας κλέβουνε το βιός μας, να μας κλέβουνε όλα εκείνα που άλλοι δώσανε τη ζωή τους για να τα έχουμε εμείς.

Ξόδι φεύγει η ζωή μας, μα δεύτερη δεν έχουμε για να προλάβουμε και να σιάξουμε όλα τα στραβά που κάναμε ή που μας αφήσαμε να μας κάνουν.

Και μικροί όπως είμαστε, ζητάμε από εκείνους που την κληρονομιά σπαταλήσαμε, να αγωνιστούνε για μας, να παλέψουν, να ματώσουν, για να πάρουμε πίσω αυτά που με τα ίδια μας τα χέρια παραδώσαμε σε ένα τσούρμο ψευταράδων…

Μάθαμε να ξοδεύουμε στη ζωή μας κι ήταν μεγάλο το λάθος, γιατί δεν καταλάβαμε πως από ένα σημείο και μετά ξοδεύαμε την ίδια τη ζωή που ήρθαν και την αποτιμήσαν οι εμπόροι των εθνών και την ζυγίσανε με τις δικές τους δεκάρες για να μας βάλουνε χρέος και στον θάνατό μας.

Σε εσένα, σε εμένα, σε όλους μας, ούτε το χώμα του τάφου δεν μας αξίζει, γιατί αυτό το χώμα το παραδώσαμε χωρίς να σκεφτούμε ότι ούτε δικό μας είναι…

Βαριές μπορεί να είναι αυτές οι κουβέντες, μα άλλες λέξεις δεν έχω στο νου για να γράψω το χάλι που μας βρήκε, τον βούρκο που τόσο πρόθυμα τρέξαμε να κυλιστούμε, έχοντας τους δαίμονες και τα δουλικά τους να μας περιγελούν και να μας διατάζουν…

Και σε ρωτάω εσένα που δεν σου αρέσουνε ετούτα τα λόγια:

Τι κάναμε για να μην γίνουμε περίγελος των ανόητων, σκλάβος των τιποτένιων;

Τι κάναμε για να τιμήσουμε εκείνους που μας γέννησαν κι εκείνους που έρχονται μετά από μας;

Τι κάναμε για την ψυχή που θα παραδώσουμε;

Δυστυχώς, τίποτε και πρέπει ετούτες τις ώρες να το παραδεχτούμε κι εσύ κι εγώ.

Μεγάλα κι άδεια λόγια, μονάχα, που δεν μας τιμάνε και που δείχνουνε πόσο ανάξιος είσαι, πόσο δειλός είμαι…

Κι όμως, υπάρχει χρόνος για να τ’ αλλάξουμε όλα και να περπατήσουμε περήφανα ξανά κάτω από έναν ελεύθερο γαλάζιο ουρανό…

Μα, αυτό θα γίνει όχι αν θελήσουμε να διώξουμε εκείνους που μας καθίσανε στο σβέρκο και μας ορίζουν τη ζωή μα και το θάνατό μας…

Θα γίνει μόνο αν σταματήσουμε τα λόγια και αποφασίσουμε να μετρηθούμε με τους κλέφτες που μας αρπάζουν και μας ξεφτιλίζουν τη ζωή…

Δυστυχώς, πήραμε τη ζωή μας λάθος, κι αλλάξαμε ζωή...

Ήρθε η ώρα να σκάσει η φούσκα με παγκόσμιο πόλεμο;

Σχεδόν όλοι φοβούνται ότι η μεγάλη παγκοσμίως χρηματοπιστωτική φούσκα, η οποία είναι περίπου εκατό φορές μεγαλύτερη από το πραγματικά διεθνώς παραγόμενο προϊόν, κάποια στιγμή θα σκάσει με κάποιον παγκόσμιο πόλεμο. Οι προσπάθειες για ξεφούσκωμα, που γίνονται με τοπικούς πολέμους, αλλαγές καθεστώτων, οικονομικές κατοχές και δημοσιονομικές πειθαρχίες, δεν είναι ιδιαίτερα αποδοτικές.

Αυτή τη στιγμή ζούμε το παράδειγμα της Ουκρανίας. Είναι η προσπάθεια...

της Δυτικής Παγκοσμιοποίησης να ξεφουσκώσει τη χρηματοπιστωτική φούσκα επεκτεινόμενη προς ανατολάς, προς αναζήτηση νέου ζωτικού χώρου. ΗΠΑ και Γερμανία, οι οποίες έχουν τεθεί επικεφαλής της νέας δυτικής αποικιοκρατίας που πήρε το όνομα παγκοσμιοποίηση, θέλουν αφενός να επεκταθούν προς ανατολάς, αφετέρου να εμποδίσουν τη δημιουργία της Ευρασιατικής Ένωσης με επικεφαλής τη Ρωσία (που προωθεί ο Πούτιν) και πιθανότατα και την Κίνα.

Αυτό που έχει υποστεί μέχρι στιγμής η Ρωσία με την Ουκρανία είναι μια τεραστίων διαστάσεων γεωπολιτική ήττα. Αν δεν αντιδράσει σοβαρά, η νίκη της δυτικής παγκοσμιοποίησης και του στρατιωτικού της σκέλους (ΝΑΤΟ), θα είναι καθολική, χωρίς μάλιστα να πέσει μια σφαίρα...... Οι δυτικοί κατάφεραν με μοχλό την Ουκρανία να κλείσουν τη Ρωσία στα ασφυκτικά όριά της. Φυσικά, αν η Ρωσία ανεχτεί αυτό το πελώριο ράπισμα, αυτόματα θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου στο εσωτερικό της και σύντομα θα δούμε παρόμοιες (με της Ουκρανίας) διαδηλώσεις στο κέντρο της Μόσχας και κατάρρευση του ρωσικού καθεστώτος εκ των έσω. Ταυτόχρονα οι γύρω λαοί (Τσετσένοι, Γεωργιανοί, Ουκρανοί κ.λ.π.) θα ορμήσουν να πάρουν ότι μπορέσουν.

Όχι φυσικά Ευρασιατική Ένωση δεν πρόκειται τότε να συστήσει πλέον η Ρωσία, αλλά αναγκαστικά θα τεθεί στην πλήρη κυριαρχία των ΗΠΑ και Γερμανίας.

Όπως αντιλαμβάνεται πλέον ο καθένας, εδώ δεν πρόκειται για μια απλή διπλωματική ήττα της Ρωσίας και προσωπικά του Πούτιν, αλλά για άμεση διακινδύνευση της ίδιας της εθνικής της κυριαρχίας και της εξάλειψης κάθε στρατηγικού ζωτικού της χώρου.

Θέλουμε να διαψευστούμε, αλλά νομίζουμε ότι θα υπάρξουν τρομακτικές εξελίξεις στο θέμα της Ουκρανίας που μπορεί να φτάσουν μέχρι και σε παγκόσμια σύρραξη.

hassapis-peter.

 lalipouli

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης η Κυπρος , μετά την καταψήφιση

Μετά την καταψήφιση του κρίσιμου νομοσχεδίου για τις ιδιωτικοποιήσεις, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη με τον Υπουργό Οικονομικών στο Προεδρικό, ενώ η χώρα φαίνεται να έχει τεθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, καθώς με αυτά τα δεδομένα είναι αμφίβολο το κατά πόσον το κράτος θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις οικονομικές του ανάγκες τον επόμενο μήνα.

Επιπλέον, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ έχει στα χέρια του γραπτή επιστολή της τρόικας, την οποία του μεταβίβασε ο ΥΠΟΙΚ και σύμφωνα με την οποία, η τρόικα δεν αποδέχεται τις τροπολογίες του ΔΗΚΟ.

Η βουλευτής του ΔΗΚΟ Αθηνά Κυριακίδου, είπε επ΄αυτού ότι υπήρξε στη συνέχεια τοπολογία επί της τροπολογίας η οποία έγινε αποδεχτή από την τρόικα.

Υπενθυμίζεται ότι η Ολομέλεια της Βουλής καταψήφισε το επίμαχο νομοσχέδιο, με 25 ψήφους υπέρ, 25 εναντίον και πέντε αποχές.

ΠΗΓΗ

tolimeri

«ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥΣ»!

Του Γ.Δελαστίκ

Νέα γερμανική μαχαιριά εναντίον της Ελλάδας! Αυτήν τη φορά είναι οι οικονομολόγοι του Κέντρου Ευρωπαϊκής Πολιτικής (CEP) που πλήττουν τη χώρα μας και η εφημερίδα «Ντι Βελτ» που γνωστοποιεί τα συμπεράσματά τους: «Οπως και πριν οι Ελληνες ζουν πολύ πάνω από τις δυνατότητές τους» αποφαίνεται η σκληρή δεξιά γερμανική εφημερίδα. Το προαναφερθέν μελετητικό κέντρο λέει τα ίδια πράγματα σε μια δυσνόητη για τους πολλούς, τεχνοκρατική ορολογία. «Η ελληνική κατανάλωση ως ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος είναι η υψηλότερη όχι μόνο στην Ευρωζώνη, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση» επισημαίνουν οι γερμανικές οικονομικές αυθεντίες. Πρόκειται για προκλητικότατη θέση.
Αφού ρήμαξαν το διαθέσιμο εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών μειώνοντας το κατά… 36% (!) την τελευταία εξαετία μέσω των Μνημονίων, τώρα οι Γερμανοί έχουν το θράσος να μας λένε ότι… ξοδεύουμε πολλά στην κατανάλωση από το εισόδημα που μας απέμεινε!!! Εννοούν δηλαδή ότι δεν εξαθλιωθήκαμε αρκετά ώστε να ντυνόμαστε μόνο με κινέζικα κουρελόρουχα και να τρώμε μόνο… λεμονόκουπες, μπομπότα και χαρούπια όπως στην προηγούμενη γερμανική Κατοχή του 1941-1944! Είναι απίστευτο αλλά και απέραντα εξοργιστικό το γερμανικό θράσος. Η «Βελτ» αναλαμβάνει να εκλαϊκεύσει για τους αναγνώστες της τα συμπεράσματα της μελέτης των οικονομολόγων του Κέντρου Ευρωπαϊκής Πολιτικής. «Χωρίς δραστική καταβύθιση του ποσοστού κατανάλωσης, είναι αδύνατο για τη χώρα να ανακτήσει τη δανειοληπτική αξιοπιστία της, λένε οι οικονομολόγοι του CEP. Δεν υπάρχει όμως κανένα σημάδι για μια τέτοια πορεία λιτότητας» γράφει η γερμανική εφημερίδα. Συνεχίζει ακάθεκτη: «Σε αντίθεση με τους επίσημους ισχυρισμούς από την Αθήνα, δεν υπάρχει καμία τάση βελτίωσης σύμφωνα με το CEP» τονίζει η «Βελτ».
Η πιστοληπτική αξιοπιστία της χώρας καταρρέει περαιτέρω και μάλιστα αξιοσημείωτα ταχύτερα από όσο σε όλες τις άλλες χώρες του ευρώ» υπογραμμίζει στη μελέτη το Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής. «Εξαιτίας αυτού σύντομα θα υποδειχθεί στην Ελλάδα να ζητήσει τη βοήθεια άλλων κρατών» προσθέτει περιχαρής η γερμανική εφημερίδα στο κύριο άρθρο του οικονομικού της τμήματος, το οποίο έχει τίτλο «Απειλείται κρίση πάλι». Καλά, οι Γερμανοί σύμμαχοι της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου δεν έχουν πάρει χαμπάρι το… success story που συντελείται στην Ελλάδα σήμερα; Δεν ακούν ούτε καν τον Γιάννη Στουρνάρα που… απειλεί με έξοδο στις αγορές περί τα τέλη του 2014; Καλά ο «αχάριστος» και «αγνώμων» ελληνικός λαός, αλλά ούτε οι Γερμανοί δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ;
Καθόλου, αν κρίνει κανείς από σχόλιο της «Ντι Βελτ» σε περίοπτη θέση: «Οι ιστορίες επιτυχίας (στην Ιρλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία) βρίσκονται σε διαρκή αντίθεση με τη διαρκή μιζέρια στην Ελλάδα και την Ιταλία. Και στις δύο αυτές χώρες γίνεται πολύς λόγος για μεταρρυθμίσεις, στην πράξη όμως γίνονται από λίγα έως εντελώς τίποτα» ισχυρίζεται η αρθρογράφος. Υστερα από αυτό, περνάει στην τελειωτική μαχαιριά εναντίον της χώρας μας: «Η κατάσταση της Ελλάδας είναι απελπιστική, αλλά οι αρχηγοί των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης δεν θέλουν να το ομολογήσουν εξαιτίας των ευρωεκλογών τον Μάιο!». Εκτακτα! Οι Γερμανοί δηλαδή μας λένε ότι «καταρρέει περαιτέρω» η πιστοληπτική αξιοπιστία της χώρας μας, μας λένε ότι «ξοδεύουμε πολλά» και ότι πρέπει «να καταποντιστεί η κατανάλωση στην Ελλάδα» και ότι η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας «είναι απελπιστική», αλλά το κρύβουν προσωρινά οι ηγέτες της Ευρωζώνης για να μη γίνει χαμός στις ευρωεκλογές!
Υπέροχα! Θαυμάσια! Για να θεραπευτούν δε αυτά τα κακά της μοίρας μας, το Βερολίνο απαιτεί πολύ περισσότερη και πολύ σκληρότερη λιτότητα για τον ελληνικό λαό, περαιτέρω καταβαράθρωση του βιοτικού μας επιπέδου – περισσότερη εξαθλίωση όλων των Ελλήνων.
Εκτός από την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, θα υπάρξει άραγε άλλη ελληνική κυβέρνηση η οποία θα εναρμονιστεί με αυτή την πολιτική; Το ερώτημα αυτό θα απαντηθεί μόνο εμπράκτως. Είναι βέβαιο πάντως ότι με αυτήν τη γερμανική πολιτική στην ΕΕ εναντίον του λαού μας, είναι πιθανότατο να συνεχίσει να διογκούται στην Ελλάδα το αντιΕΕ ρεύμα σε όλες τις συνιστώσες του πολιτικού φάσματος. Θα δούμε, η ζωή και μόνο αυτή θα δείξει…
Πηγή: ethnos.gr
ohifront

Η Ρωσία κλιμακώνει την επέμβασή της στην Ουκρανία για να προστατεύσει τα συμφεροντά της, τους Ρώσους και την Ορθοδοξία.

ΠΗΓΗ: ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Εξτρεμιστές απειλούν Ορθόδοξους ναούς. Η Μόσχα προειδοποιεί.... κι ετοιμάζεται.

Στο στόχαστρο εξτρεμιστών της Ουκρανίας μπαίνει τώρα και η Ορθοδοξία. Οι κινήσεις της μεταβατικής κυβέρνησης να απαγορεύσει τη ρωσική και την ελληνική γλώσσα και οι διορισμοί στη θέση υπουργών ανθρώπων που πρωτοστάτησαν στα επεισόδια του Κιέβου, δημιουργούν ένα κλίμα όχι μόνο πολιτικής, αλλά και θρησκευτικής αντιπαράθεσης.

Η Ρωσία προχώρησε σε παρέμβαση και στο θέμα αυτό και αφού εξέφρασε την ανησυχία της διαβεβαίωσε μέσω του υπουργείου Εξωτερικών πώς δεν πρόκειται να αφήσει να εκτραχυνθεί η κατάσταση και σύμβολα της Ορθοδοξίας να γίνουν στόχων των εξτρεμιστών που δείχνουν να ξεφεύγουν από τα στενά πλαίσια της πλατείας Μαιντάν και να εξαπλώνονται μέσα από ένα καθεστώς ιδιότυπης ατιμωρησίας. 

«Από την αλόγιστη βιαιότητα των εξτρεμιστών δεν εξαιρείται και η πνευματική σφαίρα. Με την αποσταθεροποίηση της πολιτικής κατάστασης, πυρπολήθηκε η ήδη εύθραστη ειρήνη με την ορθοδοξία. Οι κληρικοί της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας λαμβάνουν πλέον καθημερινά απειλές κατά της σωματικής τους ακεραιότητας, ενώ σημειώνονται συχνά κρούσματα καταστροφής ναών», αναφέρει σε ανακοίνωση του το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Προσθέτει ότι υπάρχουν όλο και πιο συχνές απειλές σωματικής βίας και καταστροφής των εκκλησιών τους και φέρνει ως παράδειγμα την απόπειρα εισβολής και βανδαλισμού της Ιεράς Μονής των Σπηλαίων της Λαύρας στο Κίεβο, σύμβολο όχι μόνο της Ουκρανίας αλλά και ολόκληρης της Ορθοδοξίας.

Η Μόσχα προειδοποιεί: «Κάτω τα χέρια από την Ορθοδοξία, τους ναούς και τα σύμβολα» και αφήνει να εννοηθεί πώς αυτός μπορεί να είναι ο λόγος δράσης από πλευράς Ρωσίας. «Πρέπει να μην κατρακυλήσει η κατάσταση στην Ουκρανία σε θρησκευτική αντιπαράθεση και να αποτραπεί ο ακόμη μεγαλύτερος διχασμός στην κοινωνία, πριν είναι πολύ αργά…».

Οι εξτρεμιστές, ανάμεσα τους μουσουλμάνοι Τατάροι, δεν έβαλαν στο στόχο μόνο την Ιερά Μονή των Σπηλαίων της Λαύρας στο Κίεβο, αλλά και άλλες ορθόδοξες εκκλησίες και ναούς. Μεταξύ αυτών και τον καθεδρικό ναό του Σούμι, που υπάγεται στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου της Μόσχας.

Ο Επίσκοπος Ευλόγιος του Σούμι κάλεσε του πιστούς να αντισταθούν στη βία και να προστατεύσουν τις ορθόδοξες εκκλησίες. Το ίδιο συμβαίνει και στη Μονή Ποτσάεφ, όπου πιστοί ανέλαβαν το ρόλο της φύλαξης του μοναστηριού, αφού εξτρεμιστές που έφτασαν στο σημείο με λεωφορεία επιχείρησαν να καταλάβουν τη μονή.

Η κατάσταση λοιπόν αρχίζει να ξεφεύγει στην Ουκρανία και να επιχειρείται ένα χτύπημα των Ρωσόφωνων πληθυσμών, κυρίως σε περιοχές κοντά στο Κίεβο, και μέσω της Ορθοδοξίας. 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

Σημεία ελέγχου

Σημεία ελέγχου εντός του ουκρανικού εδάφους και μακριά από τις βάσεις τους εγκατέστησαν ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις υποστηριζόμενες από Ουκρανούς ρωσόφωνους πολιτοφύλακες.

Τεθωρακισμένα οχήματα εθεάθησαν σε σημείο ελέγχου μεταξύ Συμφερούπολης και Σεβαστούπολης (περίπου στα μισή απόσταση του δρόμου 80 χλμ. που ενώνει τις δύο πόλεις) κάνοντας ελέγχους σε ΙΧ αυτοκίνητα προκειμένου να αποφύγουν μετακινήσεις εξτρεμιστών τουρκόφωνων Τατάρων. Σε ένα τουλάχιστον σημείο ελέγχου υπήρχαν 12 πολιτοφύλακες  υποστηριζόμενοι από τεθωρακισμένο όχημα και με αναρτημένη τη ρωσική σημαία .

Με την κίνηση αυτή ουσιαστικά η Ρωσία τόνισε με τον πιο «ωμό»  τρόπο ότι η Κριμαία είναι ρωσικό έδαφος και έτσι θα παραμείνει. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο η επίδειξη σημαίας από στρατιωτικές δυνάμεις συνιστά κυριαρχία η οποία μπορεί να αμφισβητηθεί μόνο με τα όπλα.

Κάτι που ουδείς είναι διατεθειμένης να το πράξει. Ήδη ο αρχηγός των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων ναύαρχος  Yuri Ilyin, αρνήθηκε να υπακούσει στον μεταβατικό «πρόεδρο» της Ουκρανίας Αλεξάντρ Τουρτσίνοφ για να μεταβεί στην Κριμαία και να θέσει υπό τον έλεγχό του τις ουκρανικές στρατιωτικές δυνάμεις της περιοχής με αποτέλεσμα ουσιαστικά να τον «παραιτήσει» και να αναλάβει ο ίδιος την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων της χώρας!

Οι ένοπλοι πραγματοποιούσαν ελέγχους σε κάθε αυτοκίνητο που πλησίαζε τη Σεβαστούπολη. Νωρίτερα σήμερα δύο τουλάχιστον τροχοφόρα ΤΟΜΠ  θεάθηκαν να πραγματοποιούν περιπολίες στο κέντρο της Σεβαστούπολης  η οποία έχει ιστορικούς δεσμούς με τη Μόσχα και φιλοξενεί όπως είναι γνωστό το αρχηγείο του ρωσικού Στόλου στη Μαύρη Θάλασσα.

Ο υπουργός Άμυνας της Ρωσίας Sergei Shoigu δήλωσε σήμερα και αναφερόμενος στα γεγονότα στην Κριμαία (επεισόδια τουρκόφωνων Τάταρων με ρωσόφωνους) ότι «η Ρωσία παρακολουθεί πολύ προσεκτικά τα όσα συμβαίνουν στην Κριμαία και πρόκειται να αναλάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εγγυηθεί την ασφάλεια των εγκαταστάσεων, των υποδομών και των οπλικών συστημάτων του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας». 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

Κολοσσιαία στρατιωτική άσκηση

"Πρόβα πολέμου" από τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις: Αυτή την στιγμή μια τεράστια πολεμική μηχανή στην δυτική και κεντρική Ρωσία έχει τεθεί σε κατάσταση συναγερμού, μετά από αιφνιδιαστική διακλαδική άσκηση που διέταξε ο πρόεδρος της Ρωσίας Β.Πούτιν, όπως μετέδωσα το πρακτορείο ΙTAR-TASS.

Περίπου 250.000 προσωπικό 1500 άρματα μάχης και 3.000 ΤΟΜΑ, αλλά και συστοιχίες πυραύλων εδάφους-εδάφους Iskanter και παντός είδους οπλικά συστήματα, όπως και μαχητικά S-30, Su-35, SU-34, MiG-29 κλπ, συμμετέχουν στην άσκηση.

Συγκεκριμένα συμμετέχουν αντιαεροπορικά συστήματα S-300, S-400, Pantsir-S1, Tor-M1 κλπ. Επίσης συμμετέχει στην άσκηση και ολόκληρος ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας με τις μονάδες των βομβαρδιστικών και της ναυτικής Αεροπορίας (Τu-22, Tu-95 κλπ). 

«Σύμφωνα με μια διαταγή του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας οι δυνάμεις της Δυτικής Στρατιωτικής Διοίκησης τέθηκαν σε κατάσταση ετοιμότητας στις 14:00 (12:00 ώρα Ελλάδας) σήμερα», μετέδωσε το  Interfax επικαλούμενο την σχετική ανακοίνωση του υπουργού Άμυνας Σεργκέι Σόιγκου.

Ο Σόιγκου διευκρίνισε ότι τα στρατιωτικά γυμνάσια θα διεξαχθούν σε δύο φάσεις και θα τερματιστούν την 3η Μαρτίου, ενώ σε αυτά θα πάρουν μέρος και δυνάμεις οι οποίες εδρεύουν στην κεντρική Ρωσία.

Την ίδια στιγμή, χιλιάδες Ουκρανοί πολίτες διαδηλώνουν στην Κριμαία και ζητούν την ένωση με την "μητέρα" Ρωσία από το πρωί σήμερα.

Την ίδια στιγμή, ο επικεφαλής της επιτροπής διεθνών υποθέσεων της ρωσικής Κρατικής Δούμας, Αλεξέι Πουσκόφ δήλωσε ότι πιστεύει ότι η πλειοψηφία των κατοίκων της Κριμαίας απορρίπτουν τη νέα ουκρανική δημοκρατία, διαμηνύοντας ότι πρέπει να εκφράσουν τη βούλησή τους. «Η πλειοψηφία του πληθυσμού της Κριμαίας σίγουρα δεν θέλουν να μείνουν στη νέα ουκρανική δημοκρατία», δήλωσε ο Πουσκόφ στο λογαριασμό του στο Twitter την Τετάρτη.

«Αν η Δύση έχει αναγνωρίσει τα αποτελέσματα της πλατείας Ανεξαρτησίας ου έγιναν οι διαδηλώσεις κατά του Γιανουκόβιτς) ως τη φωνή του λαού της Ουκρανίας, θα πρέπει επίσης να αναγνωρίσουν επίσης ότι οι πολίτες της Κριμαίας έχουν το δικαίωμα να εκφράσουν τη βούλησή τους», δήλωσε χαρακτηριστικά. 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΒΑΘΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΗΘΙΚΗ (14)

του ERICH NEUMANN

Συνέχεια από Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  V

ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΗΘΙΚΗΣ  (συνέχεια)

Ο αποφασιστικός ρόλος που παίζει η ψυχική πραγματικότητα – όπως μόλις τώρα αρχίζει να ανακαλύπτει η ψυχολογία του βάθους – έχει μια πιο ισχυρή υπόγεια επίδραση απ’ ότι η απλοϊκή συνείδηση του μέσου Δυτικού ανθρώπου έχει ποτέ φαντασθή. Άτομα και ομάδες – καθώς και έθνη και κινήσεις στην πορεία της ιστορίας – καθορίζονται από την δύναμη της εσωτερικής ψυχικής πραγματικότητας, που εμφανίζεται αρκετά συχνά κατ΄αρχήν σαν φαντασία στο μυαλό ενός ατόμου. Αυτή η επίδραση του εσωτερικού κόσμου μπορεί να βρεθή σε λειτουργία σε τόσο διαφορετικούς τομείς όπως η πολιτική και η θρησκεία, η τεχνολογία και η τέχνη. Οι πόλεμοι και οι καταστροφές αφήνονται κατ’ επανάληψη να ερημώνουν τον κόσμο, εξ αιτίας ανθρώπων που ωθούνται απ’ την εμμονή της δύναμης· ενώ ταυτόχρονα, οι εσωτερικές εικόνες δημιουργικών καλλιτεχνών γίνονται πολιτιστικό κτήμα ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής.

 Όμως, η πραγματικότητα του εσωτερικού κόσμου προϋποθέτει επίσης ότι το κακό δεν συνεπάγεται, σε κάθε περίπτωση και για κάθε άτομο,  ε ξ ω τ ε ρ ι κ ή  ενέργεια. Πολύ συχνά αυτό που απαιτείται είναι ακριβώς το αντίθετο από το να αντιληφθούμε μια εσωτερική εικόνα με την συγκεκριμένη γλώσσα της εξωτερικής πραγματικότητας. Απαιτείται να την αντιληφθούμε και να την ζήσουμε εσωτερικά, και αυτό δεν είναι καθόλου το ίδιο με το να την απενεργοποιήσομε. Η πολυπλοκότητα και η συνθετότητα αυτής της κατάστασης καθιστούν την εφαρμογή οποιουδήποτε είδους συνταγής ηθικής συμπεριφοράς εντελώς αδύνατη. Η εξωτερική και η εσωτερική κρυστάλλωση, ο ψυχολογικός και ο ιδιοσυστασιακός τύπος, η ηλικία και η ατομική κατασκευή – αυτοί είναι οι ζωτικοί παράγοντες που μετρούν σε κάθε ηθική απόφαση· και κάθε ηθική απόφαση μπορεί γι’ αυτόν τον λόγο να παρουσιάζεται κάθε φορά διαφορετικά, επειδή αυτό που είναι για έναν άνθρωπο καλό μπορεί να είναι για έναν άλλο κακό – και το αντίστροφο.

Η ηθική κρίση πρέπει κατ’ αρχήν να περιορισθή με αυτόν τον τρόπο, επειδή είναι αδύνατον να προβλέψη κανείς την ψυχολογική μορφή με την οποία το κακό μπορεί να εμφανισθή στην ζωή οποιουδήποτε συγκεκριμένου ατόμου. Την ίδια στιγμή, η εμπειρία της ψυχολογίας του βάθους και η κρίση που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος (και ειδικά η αδυναμία του να ζήση μέσα στα πλαίσια των κατηγοριών της παλιάς ηθικής) κάνουν αναγκαίο να καταλήξουμε σε αφορισμούς, που θα έχουν τουλάχιστον ως ένα βαθμό γενική ισχύ. Αυτό σημαίνει ότι οι «απαιτήσεις» της νέας ηθικής πρέπει να θεωρηθούν κατά μια ορισμένη έννοια, μόνο τυπικές· η συγκεκριμένη υλοποίησή τους θα πρέπει να αφεθή στις μοναδικές και μοιραίες διαδικασίες, με τις οποίες το κάθε άτομο προχωράει ανοίγοντας το δρόμο προς τις δικές του αποφάσεις.

Παρ’ όλα αυτά, αν και είναι αλήθεια ότι οι «απαιτήσεις» της νέας ηθικής μπορούν να υλοποιηθούν μόνο σε ατομικό επίπεδο, δεν είναι λιγότερο αληθινό το ότι η ηθική κατάσταση του σύγχρονου ανθρώπου παραμένει, παρ’ όλες τις προσωπικές παραλλαγές, ουσιαστικά ένα πρόβλημα γενικού χαρακτήρα. Το κρυσταλλωμένο υπόλειμμα που απομένει μετά την επανάληψη ορισμένων τυπικών προτύπων σε ένα πλήθος από ατομικές ζωές, μπορεί στην πραγματικότητα να διατυπωθή μόνο με γενικούς όρους.

Το να «κάνης το καλό», όπως το αντιλαμβάνεται η παλιά ηθική, με την συνακόλουθη απώθηση του κακού και την υπακοή στις συμβάσεις, είναι αρκετά συχνά απλώς μια εύκολη διέξοδος, που προσπαθεί να αποφύγη τον κίνδυνο, και προσκολλάται στην ασφάλεια του κατεστημένου. Όμως «εκεί που υπάρχει ο κίνδυνος εκεί φανερώνεται και το φάρμακο», και η φωνή της νέας ηθικής, ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται, είναι αποφασισμένη να αποδεχθή και τον κίνδυνο και το φάρμακο συγχρόνως – επειδή το ένα δεν μπορεί να υπάρξη χωρίς το άλλο.

Αυτό από μόνο του κάνει εντελώς σαφές το ότι ο δρόμος της παλιάς ηθικής είναι κάθε άλλο παρά «ένας δρόμος για να κάνη κανείς την ζωή του ευκολότερη». Εντελώς το αντίθετο. Το να εγκαταλείψη κανείς την ηθική βεβαιότητα για το καλό και το κακό που του παρέχει η παλιά ηθική με την σφραγίδα της έγκρισης του συνόλου, και να αποδεχθή την αβεβαιότητα της εσωτερικής εμπειρίας, είναι πάντα ένα δύσκολο έργο για το άτομο, επειδή πάντοτε προϋποθέτει ένα άνοιγμα στο άγνωστο, με όλο τον κίνδυνο που φέρνει μαζί της η αποδοχή του κακού για κάθε υπεύθυνο εγώ.

Αύτη η κατάσταση περιγράφεται καθαρά στο ακόλουθο όνειρο μιας Εβραίας γυναίκας από το Ισραήλ:

«Είμαι μαζί με τον Χ στην Jaffa. Ξαφνικά παρουσιάζεται ένα πλήθος, εγώ χωρίζομαι από τον Χ και βρίσκομαι μόνη μου και περικυκλωμένη από Άραβες. Ένας Άραβας κάνει έναν μορφασμό και με αρπάζει, αλλά πολλοί άλλοι ορμούν εναντίον του, τον χωρίζουν από εμένα, και του φωνάζουν βρισιές και κατάρες. «Είναι προορισμένη για τον βασιλιά!», λένε. Άλλη σκηνή: «Στέκομαι επάνω σε μια γέφυρα· δεν υπάρχει κανένας εκεί εκτός από Άραβες· ξέρω ότι είναι αδύνατον να ξεφύγω. Ξέρω επίσης ότι πρόκειται να παντρευτώ τον γιο του Άραβα βασιλιά. Συλλογίζομαι για μια στιγμή. Είμαι πολύ λυπημένη που χωρίσθηκα από τον Χ. Αλλά τώρα δεν μπορώ να κάνω τίποτε σχετικά μ’ αυτό. Σκέφτομαι: «Δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής, έτσι είναι καλύτερα πραγματικά εάν δώσω την συγκατάθεση μου. Ένας ιερέας δίπλα μου λέει: «Μπορούμε να λυτρώσουμε μόνο αυτούς που γίνονται ακάθαρτοι». «Φυσικά», σκέφτομαι, «πρέπει κανείς πρώτα να γίνη ακάθαρτος, δηλαδή να τολμήση να κανη κάτι, για να μπορέση να λυτρωθή». Έπειτα ο ιερέας λέει: «Και ο Όσιρις επίσης θα βρεθή χαμηλά».

Ένα ή δύο σημεία πρέπει να τονισθούν όσον αφορά την ερμηνεία του ονείρου. Συγκεκριμένα, είναι απαραίτητο να προλάβουμε την παρεξήγηση ότι η αποδοχή του κακού σημαίνει την εξωτερική εκδήλωσή του, και ότι είναι το αποτέλεσμα μιας αρνητικής, μη ικανοποιητικής κατάστασης. Η γυναίκα που είδε το παραπάνω όνειρο, για παράδειγμα, είχε μια επιτυχημένη σεξουαλικά και συναισθηματικά σχέση με τον Χ, και δεν ήταν με καμμιά έννοια «ανικανοποίητη».

Για τους Εβραίους του Ισραήλ, η Jaffa και οι Άραβες είναι πολύ συχνά σκιώδη σύμβολα με σεξουαλικά υπονοούμενα. Είναι όμως φανερό από τον ιερού χαρακτήρα συμβολισμό του ονείρου ότι η βασική κατάσταση του «να γίνης ακάθαρτος» δεν περιορίζεται στην σεξουαλική σφαίρα. Και ο προορισμός της ονειρευμένης για τον «Βασιλιά», και η αναφορά του αιγυπτιακού Όσιρι, βασιλιά και θεού των νεκρών και της ανάστασης, δείχνουν προς την βαθύτερη και υψηλότερη σημασία αυτού του συμβάντος.

Η «αποδοχή του κακού», επομένως, σε αυτήν την περίπτωση, διενεργείται ουσιαστικά στο εσωτερικό βασίλειο, σαν μια διαδικασία μεταβολής της προσωπικότητας. Ο ιερός σεξουαλικός συμβολισμός των φανταστικών εικόνων που εισβάλλουν σε αυτό το όνειρο, πρέπει να κατανοηθή, όπως συμβαίνει συχνά, με το πνεύμα της «ιερής λαχτάρας» του Goethe, δηλαδή σαν ένας « πνευματικός γάμος», όπως αυτός που συμβολίζεται στον μύθο της σχέσης ανάμεσα στην Ίσιδα και τον νεκρό Όσιρι. (Βλ. το αναφερθέν έργο του συγγραφέα, μέρος Ι).

Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι αυτός ο κατάλληλος χώρος για μια λεπτομερή ερμηνεία αυτού του ονείρου. Θέλουμε απλώς εδώ να επιστήσουμε την προσοχή στην σύνδεση που υπάρχει ανάμεσα στο να «γίνης ακάθαρτος» και στην «λύτρωση». Είναι ακριβώς η καθαρότητα της συνειδητής της προοπτικής που θα πρέπει να εγκαταλειφθή από αυτήν την γυναίκα – όχι για χάρη μιας ανώτερης καθαρότητας, αλλά για να δοκιμάση την μεταμόρφωση που της υποσχέθηκε ο Όσιρις και ο υπόγειος κόσμος –  μιας μεταμόρφωσης που στην πραγματικότητα θα την φέρη σε σχέση με το σκοτάδι και με την άβυσσο.

Αυτό που πρέπει να θυσιασθή σε αυτήν την περίπτωση είναι η αθωότητα και η αναμφισβήτητη βεβαιότητα. Μόνο δοκιμάζοντας την «ακαθαρσία» σαν ένα στοιχείο που της έλειπε, μπόρεσε αυτή η γυναίκα να συνειδητοποιήση τον εαυτό της και να φθάση σε μια νέα φιλοσοφία και εκτίμηση της ζωής, που δεν είναι πια απλώς συλλογική και συμβατική, αλλά που έχει τις ρίζες της σε μια κατάσταση λύτρωσης, στην οποία το φως και το σκοτάδι, η καθαρότητα και η ακαθαρσία, περιέχονται εξ ίσου.

Το θάρρος που χρειάζεται για να κάνη μια ατομική εκτίμηση των αξιών, η οποία είναι ανεξάρτητη από τις αξίες του συνόλου όσον αφορά το καλό και το κακό, είναι μια από τις πιο δύσκολες απαιτήσεις που επιβάλλονται στο άτομο από την νέα ηθική. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό καταλήγει σε μια έντονη ψυχική σύγκρουση· οι αξίες του συνόλου έχουν τον δικό τους εσωτερικό αντιπρόσωπο με την μορφή του ατομικού υπερ-εγώ. Η αποδοχή της Φωνής δεν συνεπάγεται αδιάκριτη έγκριση σε ο,τιδήποτε προέρχεται από το εσωτερικό μας – όπως ακριβώς η αποδοχή της αρνητικής πλευράς δεν συνεπάγεται εξωτερική εκδήλωση του αρνητικού χωρίς κάποιου είδους αντίσταση.

Αυτό που υπονοείται με την εκδήλωση της νέας ηθικής απαίτησης, είναι ότι το μερίδιο του κακού που «αναλογεί» σε ένα άτομο εξ αιτίας της ιδιοσυγκρασίας του ή της προσωπικής του μοίρας, θα πρέπει να αφομοιωθή και να γίνη ανεκτό από αυτό το άτομο. Σε αυτήν την διαδικασία, σε βαθμό που ποικίλλει ανάλογα με το κάθε άτομο, ένα μέρος της αρνητικής πλευράς πρέπει να βιωθή συνειδητά. Και ένα όχι μικρό μέρος της αποστολής της ψυχολογίας του βάθους είναι το να κάνη το άτομο ικανό να ζήση σε αυτόν τον κόσμο αποκτώντας το ηθικό θάρρος να μην θέλει να είναι ούτε χειρότερο ο ύ τ ε  κ α λ ύ τ ε ρ ο  από ότι πραγματικά είναι.

Πραγματικά, συνήθως οι άνθρωποι που τα ηθικά τους πρότυπα είναι υπερβολικά υψηλά, είναι αυτοί που βρίσκουν την αποδοχή του αρνητικού στην πράξη ένα τόσο καυτό πρόβλημα. Ένα τέτοιο πρόσωπο είδε το εξής όνειρο:

«Υπάρχει ένας σωρός από γράμματα μπροστά μου, που πρέπει να τα σβήσω εντελώς. Αφού έχω τελειώσει μερικά από αυτά, ένα μεγάλο χέρι χώνεται μέσα στον σωρό και ετοιμάζεται να τα πάρη όλα. Θέλω να του φωνάξω: “Δεν έχουν ακόμη τελειώσει όλα”.

«Στέκομαι μπροστά σε ένα μεγάλο βιβλίο. Πολλά από τα γράμματα είναι σκοτεινά και θαμπά, αλλά μου δίνεται να καταλάβω ότι θα μπορούσα να βρω έναν τρόπο ώστε και αυτά, πραγματικά να λάμπουν και να αστράφτουν. Έχουν μια λαμπερή πλευρά αλλά είναι κρυμμένη».

Δεν χρειάζεται να ξέρουμε την σχέση του ονειρευόμενου με την Cabala και την εξωτερική και εσωτερική μυστική διαδικασία για να καταλάβουμε ότι γίνεται εδώ αναφορά στην ιερή και μυστική γνώση της φωτεινής πλευράς του σκοταδιού. Αλλά χρειάζεται κανείς να βρη έναν τρόπο για να μάθη να αναγνωρίζη αυτό το βασικό γεγονός της ύπαρξης – και πρέπει να είναι κανείς ένα πρόσωπο που «θέλει να σβήση όλα τα γράμματα εντελώς» – δηλαδή, «που πάντα πολεμάει με όλες του τις δυνάμεις» να κάνη το καλό, όπως κατανοείται από την παλιά ηθική. (Σημ. του μεταφραστή: Το απόσπασμα είναι από τον «Faust» του Goethe: «Αυτός που πάντα πολεμάει με όλες του τις δυνάμεις – αυτός είναι ο άνθρωπος που μπορούμε να λυτρώσουμε».

Αυτοί που εκμεταλλεύονται με ευκολία την αποδοχή του κακού είναι χωρίς εξαίρεση άνθρωποι ενός πρωτόγονου επιπέδου, που δεν έχουν ακόμη βιώσει τις αξίες της παλιάς ηθικής. Δεν είναι απαραίτητο γι’ αυτούς τους ανθρώπους να αποκτήσουν την τεχνική της απώθησης, αλλά χρειάζεται να καλλιεργήσουν την ικανότητα για καταπίεση και θυσία, πειθαρχία και ασκητισμό, επειδή χωρίς αυτήν δεν θα επιτύχουν ποτέ την σταθερότητα του εγώ που απαιτείται κατ’ αρχήν από τον πολιτισμένο άνθρωπο.

Και πάλι βρισκόμαστε εδώ αντιμέτωποι με την ιεραρχική αρχή της νέας ηθικής, που αναφέρει ότι αυτή η ηθική δεν μπορεί να κωδικοποιηθή και να γίνη η βάση ενός γενικού νόμου, που ισχύει «ανεξάρτητα από τους ανθρώπους» στους οποίους απευθύνεται. Η ποικιλία των τύπων στο ανθρώπινο είδος, και το γεγονός ότι οι άνθρωποι που ζουν στην ίδια εποχή μπορεί να ανήκουν στα πιο διαφορετικά πολιτιστικά επίπεδα και στάδια συνειδητότητας, είναι ανάμεσα στους βασικούς παράγοντες που παίρνει υπ’ όψη της η νέα ηθική.

Αυτή η ποικιλία όσον αφορά τις προσωπικότητες και τις συνειδήσεις αντανακλάται στα διαφορετικά επίπεδα ηθικής ωριμότητας. Εκεί όπου η ανάπτυξη της προσωπικότητας είναι στοιχειώδης (π.χ. όπου το εγώ είναι πρωτόγονο ή παιδικό), η συμβατική συλλογική ηθική («ο Νόμος») θα είναι αρκετή· στην περίπτωση, εξ άλλου, ανώτερων τύπων προσωπικότητας, κατά την οποία η ολότητα έχει ανοίξει το λουλούδι της, η αυθεντία της Φωνής θα αντικαταστήση τον συλλογικό νόμο της συνείδησης.

Παλιότερα, αυτό το φαινόμενο συνέβαινε ή τουλάχιστον μπορούσε να παρατηρηθή μόνο στις ηθικές αυθεντίες· σήμερα, όμως, επηρεάζει ήδη πολύ ευρύτερους κύκλους στον ατομικοποιημένο πληθυσμό της Δύσης. Είναι σύμπτωμα αυτής της εξέλιξης το ότι, κατά τα τελευταία εκατό χρόνια, η νομοθεσία αποκτά, με συνεχώς αυξανόμενο ρυθμό, το χαρακτηριστικό της διάκρισης παίρνοντας υπ’ όψη της όσον αφορά το άτομο, τον βαθμό κατά τον οποίο μπορεί να θεωρηθή δικαιολογημένα υπεύθυνο, στο φως ιδιοσυστασιακών και ψυχολογικών παραγόντων.

Η απόρριψη της αρχής της ποινής από την νέα ηθική ανήκει στον ίδιο χώρο. Η τάση της τιμωρίας έχει κατεύθυνση πάντα προς την εξάλειψη, την καταπίεση και την απώθηση του αρνητικού. Ο αντικειμενικός σκοπός αυτής της τεχνικής δεν είναι να προκαλέση μια μεταβολή της προσωπικότητας σαν συνόλου, αλλά μόνο μια μονομερή «ηθική» αλλαγή – αδιάφορο αν είναι πραγματική ή φανταστική – στο συνειδητό.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο η νέα ηθική, επειδή είναι βασισμένη στην ψυχολογία του βάθους, δεν ενδιαφέρεται για την τιμωρία. Μπορεί λογικά να συμφωνήση, για παράδειγμα, στην εξάλειψη των στοιχείων που το σύνολο δεν μπορεί να αφομοιώση, αλλά δεν το κάνει αυτό εξ αιτίας της αποδοχής της αρχής της ποινής ή επειδή δήθεν υποστηρίζει την ηθική της ανωτερότητας, αλλά με την συνείδηση της ψυχολογικής και βιολογικής της αδυναμίας. Το γεγονός ότι ένας συγκεκριμένος οργανισμός δεν μπορεί να αφομοιώση κάτι δεν είναι επιχείρημα που στρέφεται κατά του αναφομοίωτου στοιχείου καθ’ εαυτού, αλλά μόνο κατά της αδυναμίας του οργανισμού να το αφομοιώση.

Συνεχίζεται
Αμέθυστος. 

Νίκος Κοτζιάς: Οι παγκόσμιες εξελίξεις εν μέσω Γεωπολιτικών αλλαγών.

Πηγή: YouTube 

Aμέθυστος. 

Η Ουκρανία υπό διάλυση με εντολή των ΗΠΑ-ΕΕ και όργανο την άνοδο της φασιστικής ακροδεξιάς. Του Δημήτρη Καζάκη

Πηγή: RAMNOUSIA

Αν θέλετε να μάθετε ποιος ενισχύει με κάθε τρόπο την άνοδο της φασιστικής και ναζιστικής ακροδεξιάς στην Ευρώπη, δεν έχετε παρά να κοιτάξετε το τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στην Ουκρανία. Τόσο οι ΗΠΑ, όσο και η Γερμανία με την κάλυψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χρηματοδότησαν αδρά την επανεμφάνιση στην Ουκρανία της 14ης μεραρχίας Waffen SS που είχε συγκροτηθεί κατά την διάρκεια της εισβολής των Γερμανών ναζί στην Σοβιετική Ένωση από Ουκρανούς ναζί εθνικιστές.

Αυτή η ορδή βαρβάρων που έμεινε στα ιστορικά χρονικά του 2ου παγκοσμίου πολέμου με την ονομασία Ουκρανικά SS, συμμετείχε σε μαζικές εκκαθαρίσεις άμαχου πληθυσμού, σε εκατοντάδες ολοκαυτώματα χωριών σαν το Δίστομο πρώτα και κύρια στην ίδια την Ουκρανία, αλλά και στην Λευκορωσία. Η αγριότητα με την οποία έδρασαν ξεπέρασε σε πολλές περιπτώσεις κι αυτήν των συντρόφων τους εκ Γερμανίας.

Γι’ αυτό άλλωστε και δικαίως καταδικάστηκε η δράση της όχι μόνο από τον κόκκινο στρατό και τους παρτιζάνους που δρούσαν στα μετόπισθεν των χιτλερικών, αλλά και από τους δυτικούς συμμάχους. Όποιος συλλαμβανόταν με διακριτικά αυτής της μονάδας στελνόταν απευθείας σε στρατοδικείο και αντιμετώπιζε το εκτελεστικό απόσπασμα για αποτρόπαια εγκλήματα εναντίον αμάχων.

Η προϊστορία της σημερινής αναμέτρησης

Αυτή η ορδή δεν ήταν η μόνη. Η Ουκρανική Γαλικία με κύρια πόλη το Λβόφ υπήρξε ιστορικά η ανατολική περιοχή του βασιλείου της Γαλικίας, το οποίο έως τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο ήταν προσαρτημένο στην Αυστροουγγρική αυτοκρατορία. Η Αυστροουγγαρία είχε προσαρτήσει την Γαλικία κατά την διάρκεια του διαμελισμού του βασιλείου της Πολωνίας κατά τον 18ο αιώνα. Επειδή όμως στην περιοχή της Γαλικίας το καθεστώς εκμετάλλευσης και καταπίεσης υπήρξε σχετικά πιο ήπιο σε σύγκριση με το τσαρικό καθεστώς, πολλοί Πολωνοί μαζί με άλλες εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες μετεγκαταστάθηκαν στην περιοχή προκειμένου να γλυτώσουν από τα τσαρικά πογκρόμ που γίνονταν σε τακτική βάση.

Οι οίκος των Αψβούργων της Αυστρίας επέτρεψε αυτήν μετεγκατάσταση στην προσαρτημένη Γαλικία κι έτσι η περιοχή έγινε ένα μεγάλο μίγμα διαφορετικών πληθυσμών από άποψη θρησκευτική, εθνολογική, γλωσσική, κοκ. Οι Πολωνοί εθνικιστές διεκδικούσαν την Γαλικία για λογαριασμός τους. Κι επειδή οι Αυστριακοί θέλησαν να αντισταθμίσουν την δράση τους ενίσχυσαν με κάθε τρόπο τον Ουκρανικό εθνικισμό ως αντίπαλο δέος. Έναν Ουκρανικό εθνικισμό με έντονη Γερμανική αναφορά. Πολύ γρήγορα η Γαλικία έγινε πεδίο αναμέτρησης του Πολωνικού και Ουκρανικού εθνικισμού με πληθυσμό να βιώνει εθνικιστικές εκκαθαρίσεις προκειμένου τα αντίπαλα στρατόπεδα να πετύχουν μια «καθαρότητα» κατά τα δικά τους εθνολογικά πρότυπα.

Στις 23 Ιουνίου 1917 ιδρύεται η Ουκρανία ως μέρος αρχικά της Ρωσικής Δημοκρατίας, όπου λίγους μήνες πριν, τον Φεβρουάριο, ο Ρωσικός λαός είχε ανατρέψει τον τσάρο. Μετά την ανατροπή της προσωρινής κυβέρνησης στην Πετρούπολη από τους μπολσεβίκους στις 7 Νοεμβρίου (25 Οκτωβρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) του 1917 και το πέρασμα όλης της εξουσίας στα Σοβιέτ, δημοσιεύεται στις15 (2) Νοεμβρίου του ίδιου έτους η Διακήρυξη των δικαιωμάτων των Λαών της Ρωσίας, όπου αναγνωριζόταν «το δικαίωμα των λαών της Ρωσίας στην ελεύθερη αυτοδιάθεσή τους, έως του σημείου της απόσχισης και της δημιουργίας ενός ανεξάρτητου κράτους.» Λίγες ημέρες μετά, δηλαδή στις 20 (7) Νοεμβρίου, η Ουκρανική Κεντρική Ράντα με έδρα το Κίεβο ανακήρυσσε την Ουκρανική Λαϊκή Δημοκρατία.

Η Ουκρανία ιδρύεται σαν ανεξάρτητο κράτος

Στις 22 (9) Ιανουαρίου του 1918 η Ουκρανική Κεντρική Ράντα δημοσιεύει την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας με βάση την οποία ιδρυόταν η Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας με σοσιαλιστικές αναφορές και προτάγματα, αλλά με ευθέως εχθρική προς τους μπολσεβίκους. Με την συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ, που υπογράφηκε ανάμεσα κυρίως στην Γερμανία και την σοβιετική Ρωσία στις 3 Μαρτίου 1918, η Ουκρανία περνά υπό τον έλεγχο της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Για πρώτη φορά και με σκοπό να ενισχυθούν τα πιο ακραία εθνικιστικά στοιχεία στην Ουκρανία, η Γερμανία πιέζει την Αυστρία να παραδώσει την ανατολική Γαλικία στον έλεγχο των Ουκρανών εθνικιστών.

Με την άμεση βοήθεια των Γερμανών και Αυστριακών στις 24-26 Απριλίου 1918, ο Κοζάκος αταμάνος Παύλο Σκοροπάντσκι ανατρέπει την Κεντρική Ράντα και επιβάλει στυγνή δικτατορία. Η κρεμάλα και οι εκτελέσεις μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη. Όλα τα παλιά προνόμια της αριστοκρατίας αποκαθίστανται. Παραστρατιωτικές ομάδες συγκροτούνται για να κάψουν τα χωριά που αντιστέκονται και να σκορπίσουν την τρομοκρατία στον πληθυσμό. Με την συνθηκολόγηση της Γερμανίας και της Αυστρίας, το καθεστώς Σκοροπάντσκι ανατρέπεται τον Δεκέμβριο του 1918.

Επανιδρύεται η Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας με νέα Κεντρική Ράντα όπου γρήγορα επικράτησε ο Σίμον Πετλιούρα, ο οποίος βρήκε την ευκαιρία να επιβληθεί με την υποστήριξη των Γάλλων που αποβιβάστηκαν τον Νοέμβριο του 1918 στην Οδησσό για να καταλάβουν το κενό που άφηνε η συνθηκολόγηση των Γερμανών.
Η Ουκρανική Ράντα συμμετέχει στον επεμβατικό πόλεμο 19 χωρών εναντίον της σοβιετικής Ρωσίας, που διευθύνεται από την Αντάντ. Όμως οι απανωτές ήττες και η εντεινόμενη λαϊκής δυσαρέσκεια, οδηγούν την Ράντα – μετά από υπόδειξη της Γαλλίας και της Αγγλίας – να συνάψει συμμαχία με την Πολωνία του δικτάτορα Πιλδούσκι τον Απρίλιο του 1920 προκειμένου να συνεχιστεί ο πόλεμος εναντίον της σοβιετικής Ρωσίας.

Στις 18 Μαρτίου 1921 υπογράφεται η συμφωνία ειρήνης της Ρίγας ανάμεσα στην Πολωνία και την σοβιετική Ρωσία με βάση την οποία η Γαλικία, που είχε περάσει με την συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ στην κυριότητα της Ουκρανίας, προσαρτάται στην πρώτη. Από τότε και μέχρι τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο οι Πολωνοί εφάρμοσαν άγριες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον του ντόπιου πληθυσμού που αρνήθηκε να θεωρήσει τον εαυτό του Πολωνό, όπως επίσης και εναντίον όποιου αντιτάχθηκε στον διαμελισμό της περιοχής σε λατιφούντια υπέρ των Πολωνών αριστοκρατών.

Η εμφάνιση των ναζί εθνικιστών της Ουκρανίας

Στα 1929 φέρεται να ιδρύεται στην Ουκρανική Γαλικία η Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών (ΟΟΕ), η οποία απαρτίζεται κυρίως από οπαδούς της ατομικής τρομοκρατίας και της παραστρατιωτικής δράσης. Η ιδεολογία τους κυμαινόταν από μια ακραία εθνικιστική φυλετική αντίληψη για την καθαρότητα του Ουκρανικού αίματος, έως ανοιχτά φασιστικές και ναζιστικές αντιλήψεις. Έως την έναρξη της εισβολής των Γερμανών ναζί εναντίον της ΕΣΣΔ στις 22 Ιουνίου του 1941, η συγκεκριμένη οργάνωση είχε επικεντρωθεί σε πογκρόμ εναντίον των Πολωνών, των Ρώσων, των Εβραίων και γενικά εναντίον οποιουδήποτε δεν είχε «καθαρό» αίμα Ουκρανού, αφενός και αφετέρου, σε ατομικές πράξεις τρομοκρατίας εναντίον του Πολωνικού κατεστημένου.

Στην προετοιμασία της ναζιστικής επίθεσης εναντίον της Πολωνίας, αλλά και κατά την διάρκειά της, η ΟΟΕ βοήθησε ιδιαίτερα με πράξεις δολιοφθοράς και απόπειρες δολοφονίας. Το γεγονός αυτό οικοδόμησε άριστες σχέσεις ανάμεσα στους Ουκρανούς εθνικιστές και τους Γερμανούς ναζί. Μάλιστα οι δεύτεροι για να εξασφαλίσουν την συνεργασία των δεύτερων, τους είχαν υποσχεθεί να παραδώσουν υπό την κυριαρχία τους ολόκληρη την υπό Πολωνική κατοχή Γαλικία. Κάτι όμως που δεν έγινε καθότι μεσολάβησε η συνθήκη Ρίμπεντροφ-Μόλοτοφ τον Σεπτέμβριο του 1939 με βάση την οποία αναγνωριζόταν από την ναζιστική Γερμανία η κυριαρχία της ΕΣΣΔ στην περιοχή της Γαλικίας που είχε προσαρτήσει η Πολωνία από την Ουκρανία το 1921.

Ωστόσο, η συνεργασία της ΟΟΕ δεν διακόπηκε με τους ναζί. Αντίθετα εντάθηκε καθώς χρησιμοποιήθηκε από τους ναζί ως Πέμπτη Φάλαγγα εναντίον των σοβιετικών στο έδαφος της Δυτικής Ουκρανίας. Κι επομένως όπως ήταν φυσικό με την ναζιστική εισβολή στην ΕΣΣΔ, η ΟΟΕ βρήκε την ευκαιρία να ανακηρύξει στις 30 Ιουνίου 1941 το Ουκρανικό Κράτος με έδρα το Λβοφ, πρωτεύουσα της Ουκρανικής Γαλικίας και επικεφαλής τον Στέπαν Μπαντέρα.

Αυτή η Πράξη Διακήρυξης αναφέρει ανάμεσα στα άλλα και τα εξής: «Το νεοσυσταθέν ουκρανικό κράτος θα συνεργαστεί στενά με την Εθνικοσοσιαλιστική Μεγάλη Γερμανία, υπό την ηγεσία του ηγέτη Αδόλφου Χίτλερ που διαμορφώνει μια νέα τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη και τον κόσμο και βοηθά τον Ουκρανικό Λαό να απαλλαγεί από την κατοχή της Μόσχας. Ο Ουκρανικός Επαναστατικός Λαϊκός Στρατός, ο οποίος έχει συσταθεί στην ουκρανική γη, θα συνεχίσει να αγωνίζεται μαζί με την Συμμαχικό Γερμανικό Στρατό εναντίον της κατοχής από την Μόσχα για ένα κυρίαρχο και ενωμένο κράτος, όπως και για μια νέα τάξη πραγμάτων σε όλο τον κόσμο.»

Αν και το νέο Ουκρανικό Κράτος ήταν καθαρόαιμα ναζιστικό, οι Γερμανοί ναζί είχαν άλλα σχέδια για την Ουκρανία. Την ήθελαν σιτοβολώνα του Γερμανικού 4ου Ράιχ πλημμυρισμένη από Γερμανούς εποίκους. Κι επομένως δεν αναγνώρισαν το νεοσύστατο κράτος παρά μόνο όταν ήταν πλέον αργά γι’ αυτούς, το 1944 όταν ήταν πλέον σε άτακτη υποχώρηση μπροστά στον κόκκινο στρατό. Παρ’ όλα αυτά η ΟΟΕ λειτούργησε ως το πολιτικό λίκνο των Ουκρανικών SS και βοήθησε τα μέγιστα στην στρατολόγηση από τους Γερμανούς ναζί τακτικών και άτακτων τμημάτων εθελοντών που πολέμησαν στο πλευρό τους και διακρίθηκαν όσοι λίγες μονάδες των SS σε αγριότητες εναντίον των λαών της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας, της Πολωνίας, της Τσεχίας, της Σλοβενίας και της Αυστρίας.

Τα υπολείμματα των μονάδων αυτών αφού μετονομάστηκαν σε 1η μεραρχία του Ουκρανικού Εθνικού Στρατού φρόντισαν να παραδοθούν στους αγγλοαμερικανούς στις 10 Μαΐου 1945. Οι Αμερικανοί φυγάδευσαν τόσο τους Ουκρανούς ναζί, αλλά και τους Γερμανούς ναζί αξιωματικούς της μεραρχίας και φρόντισαν να τους απαλλάξουν από τις αμέτρητες κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου και κυρίως εναντίον των αμάχων στις περιοχές που έδρασαν. Με τον τρόπο αυτό ανέστησαν την παλιά ΟΟΕ και την χρησιμοποίησαν ως μέσο στρατολόγησης και εκπαίδευσης προβοκατόρων που συχνά στάλθηκαν για σαμποτάζ και υπονομευτική δράση στην σοβιετική Ουκρανία.

Η Ουκρανία μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ

Όταν η ΕΣΣΔ διαλύθηκε και η Ουκρανία πέρασε στα χέρια της πρώην κομματικής ολιγαρχίας που εν μία νυχτί μετατράπηκαν σε «δημοκράτες» και μετέτρεψαν την χώρα σε δικό τους οικόπεδο. Κι όπως έγινε παντού στον πρώην υπαρκτό σοσιαλισμό, οι πρώην κομματικοί συνεργάστηκαν με τους παλιούς αντιφρονούντες πράκτορες της Δύσης προκειμένου να λεηλατήσουν όσο δεν έπαιρνε τις χώρες που κληρονομούσαν ελέω κομματικής απολυταρχίας. Έτσι έγινε και στην Ουκρανία, η οποία το 1993 εισήλθε στην τροχιά του ΔΝΤ για να καταρρεύσει ολοκληρωτικά η κοινωνική συνοχή της χώρας και η οικονομία της να συντριβεί.

Αρχιτέκτονας της καταστροφής ο Βίκτορ Γιουσένκο, πρώτος διοικητής της ανεξάρτητης κατά τα δυτικά πρότυπα νεοσύστατης κεντρικής τράπεζας της Ουκρανίας. Ο Γιούσενκο ως επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας ήταν υπεύθυνος για την απορρύθμιση του εθνικού νομίσματος στο πλαίσιο της «θεραπείας σοκ» που επιβλήθηκε από το ΔΝΤ τον Οκτώβριος 1994. Το αποτέλεσμα; Η τιμή του ψωμιού αυξήθηκε εν μία νυκτί κατά 300%. Η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας εκτοξεύθηκε κατά 600%. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς κατά 900%. Το βιοτικό επίπεδο καταρρακώθηκε. Οι μισθοί έως το 1998 υποχώρησαν κατά 75% σε σχέση με το 1991.

Τον Νοέμβριο του 1994, η Παγκόσμια Τράπεζα έστειλε διαπραγματευτές για να εξετάσουν την αναμόρφωση της γεωργίας της Ουκρανίας. Με την απελευθέρωση του εμπορίου (η οποία ήταν μέρος του οικονομικού πακέτου από το ΔΝΤ), τα πλεονάσματα σιτηρών από τις ΗΠΑ και η "επισιτιστική βοήθεια" λειτούργησαν ως ντάμπινγκ στην εγχώρια αγορά, συμβάλλοντας στην αποσταθεροποίηση μιας από τα μεγαλύτερες και πιο παραγωγικές οικονομίες του κόσμου σε σιτάρι, (π.χ. συγκρίσιμη με εκείνη των μεσοδυτικών πολιτειών των ΗΠΑ).

Μέχρι το 1998, η απελευθέρωση της αγοράς των σιτηρών είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής των σιτηρών κατά 45% σε σχέση με το επίπεδο του 1986-1990. Η κατάρρευση της κτηνοτροφικής παραγωγής, σε πουλερικά και γαλακτοκομικά προϊόντα ήταν ακόμη πιο δραματική.

Η σωρευτική μείωση του ΑΕΠ ως αποτέλεσμα του οικονομικού πακέτου και των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» του ΔΝΤ ήταν πάνω από 60% την περίοδο1992-1995. Πρόκειται για πρόσκαιρες αναγκαίες θυσίες προκειμένου η Ουκρανία να αποκτήσει ένα μέλλον λαμπρό, έλεγαν και ξανάλεγαν τα στελέχη του ΔΝΤ. Ενώ την αποτυχία του «οικονομικού πακέτου» την χρέωναν, που αλλού, στους διεφθαρμένους πολιτικούς ηγέτες της Ουκρανίας.

Το 1999 μετά από αφόρητες πιέσεις της Ουάσινγκτον ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας Γιουσένκο διορίζεται πρωθυπουργός της Ουκρανίας. Μετά το διορισμό του, ο Γιούσενκο έθεσε αμέσως σε κίνηση ένα ευρύτατο πρόγραμμα πτώχευσης των περισσοτέρων βιομηχανικών επιχειρήσεων της χώρας, υπό την αιγίδα του ΔΝΤ. Προσπάθησε επίσης να υπονομεύσει το διμερές εμπόριο πετρελαίου και φυσικού αερίου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας για λογαριασμό του ΔΝΤ, το οποίο είχε απαιτήσει ότι οι εν λόγω συναλλαγές να πραγματοποιούνται σε δολάρια ΗΠΑ και όχι με ανταλλαγή εμπορευμάτων.

Η καταστροφή της βιομηχανικής υποδομής της χώρας και των εμπορευματικών της ανταλλαγών με τον κύριο εμπορικό της εταίρο, την Ρωσία, οδήγησε στην κορύφωση της μαζικής μετανάστευσης του Ουκρανικού πληθυσμού, αλλά και να «διαφημιστεί» η Ουκρανία στην Δύση διαμέσου του πιο φημισμένου εξαγωγικού είδους της, τις Ουκρανέζες που κατά μυριάδες έπεφταν θύματα του εμπορίου λευκής σαρκός.

Ο Γιουσένκο πολύ σύντομα αντιμετώπισε δυσκολίες στο να παραμείνει πρωθυπουργός, μιας και οι πολιτικές γενικού ξεπουλήματος που εφάρμοζε κατ’ επιταγή της Δύσης, η απόλυτη διαφθορά που αντιπροσώπευε στον τρόπο διακυβέρνησης, αλλά και το πλήρες ξεχαρβάλωμα της χώρας που συνοδευόταν συχνά και με προκλήσεις προς την Ρωσία, έκαναν την λαϊκή οργή να διογκώνεται.

Έτσι οι εκλογές του 2004 ήταν κόλαφος γι’ αυτόν και την κλίκα του. Προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία οργανώθηκε εκ μέρους των ΗΠΑ και της ΕΕ η λεγόμενη «πορτοκαλί επανάσταση». Η Μόσχα απάντησε με την άρση των επιδοτήσεων της για τις τιμές του φυσικού αερίου, αλλά η πορτοκαλί κυβέρνηση δεν μπορούσε να στηριχθεί στους δυτικούς συμμάχους της προκειμένου να βοηθήσουν ώστε να πληρώσει τις ανεβασμένες τιμές της αγοράς.

Το γεγονός αυτό μαζί με το ξεπούλημα της χώρας που γενικεύτηκε στοίχισε τελικά τις εκλογές στην πορτοκαλί κυβέρνησης. Τις προεδρικές εκλογές του 2010 τις κέρδισε ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς, ένας τυπικός πολιτικός του διεφθαρμένου κατεστημένου, ο οποίος προκειμένου να διαχειριστεί την ογκούμενη λαϊκή οργή και την κατάρρευση της χώρας από τις ορέξεις της Δύσης, αναγκάστηκε να στραφεί ανατολικά προς την Ρωσία.

Οι ναζί στην υπηρεσία των ΗΠΑ και της ΕΕ

Στις 21 Νοεμβρίου 2013, η κυβέρνηση παραιτείται από την υπογραφή της συμφωνίας σύνδεσης που είχε προταθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αντιπολίτευση αντιδρά με διαδηλώσεις στο Κίεβο και στο δυτικό τμήμα της χώρας, οι οποίες παίρνουν γρήγορα μια εξεγερσιακή εμφάνιση. Ζητά έκκληση για πρόωρες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές και αρνείται να σχηματίσει κυβέρνηση όταν προσεγγίζεται από τον Πρόεδρο Γιανουκόβιτς όταν ο πρωθυπουργός παραιτείται. Οι εκδηλώσεις αυτές βαφτίστηκαν Euromaidan, πριν Eurorevolution, από Radio Free Europe, το οποίο λειτουργεί από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Από πρώτη ματιά, η κίνηση φαίνεται να είναι μια προσπάθεια για να οργανωθεί μια δεύτερη «Πορτοκαλί Επανάσταση.» Όμως, την 1η Ιανουαρίου 2014, η δύναμη στο δρόμο αλλάζει χέρια. Το ναζιστικό κόμμα «Ελευθερία» διοργανώνει πυρσοφορία στο Κίεβο στη μνήμη του Stepan Bandera, του ναζί εθνικιστή ηγέτη ο οποίος συμμάχησε με τους Ναζί εναντίον των Σοβιετικών. Και τον οποίο ο λατρευτός της Δύσης Γιουσένκο θέλησε παραμονές της πτώσης του να χρίσει εθνικό ήρωα της Ουκρανίας, εισπράττοντας τις αντιδράσεις της μεγαλύτερης μερίδας των συμπατριωτών του, καθώς και πολλών εβραϊκών, πολωνικών και ρωσικών οργανώσεων. Στην πορεία συμμετείχαν πάνω από 15.000 ναζί με σβάστικες και σύμβολα των παλιών Ουκρανικών SS. Από τότε, η πρωτεύουσα έχει καλυφθεί με αντισημιτικά συνθήματα και η τρομοκρατία επικρατεί εναντίον όποιου θεωρείται «παρείσακτος» ή «φιλορώσος» από τους ναζί.

Η οργάνωση αυτή των ναζί έγινε με χρήματα από τις πρεσβείες των ΗΠΑ και της Γερμανίας κύρια, ενώ οργάνωσαν πρώτα την κατάληψη του Λβοφ προκειμένου να εξασφαλίσουν την ελεύθερη δίοδο με την Δύση για προμήθειες χρήματος, όπλων και κάθε λογής εφοδίων. Σήμερα στους δρόμους του Κιέβου αντιπαρατίθενται με την παραπαίουσα κυβέρνηση τα αναβιωμένα Ουκρανικά SS με εκπαίδευση, οπλισμό και χρήματα από Γερμανία, ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι προθέσεις των επιτελείων της «δημοκρατικής» Δύσης δεν είναι πια ένα απλό coup d’etat. Επιζητούν την ολοκληρωτική διάλυση της Ουκρανίας, το κομμάτιασμά της έτσι ώστε να μην μπορέσει ξανά ο λαός της να διαφύγει του ελέγχου της.

Ήδη στο Κίεβο και αλλού δρουν ένοπλες ομάδες ναζί και ειδικά εκπαιδευμένοι κομμάντος της Δύσης, βετεράνοι από τους «εμφυλίους» της Συρίας και της Λιβύης με σκοπό να μην επιτρέψουν στις δυνάμεις καταστολής της Ουκρανικής κυβέρνησης να πάρουν το πάνω χέρι. Κι έτσι οι δρόμοι βάφονται με αίμα αθώων. Από την άλλη η κυβέρνηση της Ουκρανίας φαίνεται ανίκανη να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση που γρήγορα κλιμακώνεται σε ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση με στήριξη έξωθεν.

Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας έχουν προ πολλού διαλυθεί από την προηγούμενη «πορτοκαλί επανάσταση» και τα «οικονομικά πακέτα» του ΔΝΤ, ώστε να μην είναι σε θέση τώρα να αντισταθούν στην ένοπλη διάλυση της χώρας. Αφήστε που πολλοί πρώην και νυν στρατιωτικοί έχουν ανακαλύψει ότι είναι άκρως επικερδές να πολεμάς από τις γραμμές των σύγχρονων Ουκρανικών SS.

Η απειλή στο «μαλακό υπογάστριο» της Ρωσίας

Με όλα αυτά η Ουκρανία τείνει να μετεξελιχθεί σε βασικό διάδρομο επίθεσης εναντίον της Ρωσίας. Η επικράτηση των ναζί στην Ουκρανία θα σημάνει όχι μόνο το τέλος της ίδιας της Ουκρανίας, αλλά και την απαρχή επιχειρήσεων ένοπλης διείσδυσης στην παραμεθόριο της Ρωσίας. Όπως ακριβώς συνηθίζουν να κάνουν οι ΗΠΑ στη Συρία, στο Ιράν και γενικά σε όποια χώρα σκοπεύουν να την τυλίξουν στις φλόγες ενός τεχνητού εμφυλίου. Μ’ αυτή την έννοια σήμερα στην Ουκρανία τόσο οι ναζί, όσο και τα μεγάλα αφεντικά τους σε Ουάσιγκτον, Βερολίνο και Βρυξέλλες πασχίζουν να πάρουν την ρεβάνς για την ήττα της στρατιάς του φον Πάουλους, η οποία τελικά δεν κατόρθωσε να αποκόψει την Ρωσία από τις ενεργειακές πηγές του Καυκάσου.

Πέρα από το γεγονός ότι αυτές οι εξελίξεις μυρίζουν από μακριά γενικευμένο πόλεμο, το ερώτημα είναι το εξής: πόσο απέχει η Ελλάδα από το να γευτεί κι αυτή την συνταγή της Ουκρανίας στο ίδιο το έδαφός της; Σε μια κατάσταση κατάρρευσης κοινωνικής και οικονομικής ανάλογης μ’ αυτήν της Ουκρανίας; Πόσο απέχει;