Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2020

Ακόμα και η σκόνη του ναού…

                                

Ακόμα και η σκόνη του ναού…

του Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ιστορίας

      Πολλαπλασιάζονται λοιπόν οι φωνές της βλασφημίας μέσα σ’ αυτή τη μαζική παράκρουση που έφερε στις ζωές μας η δήθεν πανδημία. Και εντείνονται δυστυχώς και μέσα στον επίσημο εκκλησιαστικό χώρο, καθώς όλο και περισσότεροι επίσκοποι και ιερείς μάς καλούν να υπακούσουμε στους φερόμενους ως «ειδικούς» και στα λεγόμενα «υγειονομικά μέτρα» ως προς τον μη ασπασμό των ιερών εικόνων ή τη βέβηλη μασκοφορία, ενώ πριν από λίγες ημέρες διαβάσαμε με αποτροπιασμό άλλη μία ελεεινή και απαράδεκτη εγκύκλιο της Δ.Ι.Σ.

       Εμείς όμως συνεχίζουμε να απαντάμε σε όλους αυτούς ότι οι ειδικοί για όσα συμβαίνουν μέσα στις εκκλησίες δεν είναι ούτε τα μασονοκίνητα μαντρόσκυλα του αντίχριστου καθεστώτος, ούτε οι βλάσφημοι νεοταξικοί λακέδες των ΜΜΕ της καταισχύνης, αλλά ούτε και οι καθεστωτικοί λοιμωξιολόγοι που εδώ και οκτώ μήνες υποπίπτουν στη μία αντίφαση μετά την άλλη προκειμένου να στηρίξουν το ψευδαφήγημα, βιάζοντας κατάφωρα χιλιάδες (επίσημα κι ανεπίσημα) ιατρικά δεδομένα, πολύ δε περισσότερο την ίδια τη λογική.

       Επειδή όμως επίσης μάς λένε να υπακούσουμε και στους ίδιους (τους αυτοφερόμενους ως πνευματικούς «ειδικούς», επειδή αυτοί δήθεν γνωρίζουν καλύτερα τα δογματικά από εμάς), τους απαντάμε επίσης ότι ειδικοί δεν είναι ούτε οι απερίγραπτοι μεταπατερικοί ψευτοθεολόγοι των πονηρών ημερών μας, ούτε ο κάθε πλανεμένος (αν)ιεράρχης που - μετά από όλες τις άλλες αιρετικές απόψεις του - βάλθηκε με αστεία επιχειρήματα να μας αποδείξει εσχάτως και την «κτιστότητα» και «φθορά» στην οποία υπόκειται ο ορθόδοξος ναός και άρα τη μεταδοτικότητα των ασθενειών, σε άλλη μια κακοδοξία μέσα στο πλαίσιο της καινοφανούς αυτής και εκτρωματικής ψευτοθεολογίας της μάσκας.

        Κανείς λοιπόν από όλους αυτούς τους ανεκδιήγητους δεν είναι ειδικός. Ειδικοί για όσα συμβαίνουν μέσα στους ναούς μας και γενικότερα στον εκκλησιαστικό χώρο (σε καιρούς μάλιστα τέτοιας πλάνης και δογματικής εκτροπής των φερομένων ως εκκλησιαστικών ταγών) είναι αποκλειστικά και μόνο οι Άγιοι. Και αυτούς θα ακούμε.

        Και ο λόγος βέβαια των Αγίων είναι καταλυτικός. Αδύνατη η μετάδοση ασθενειών και μολύνσεων μέσα στον ναό, γιατί εκεί όλα εξαγιάζονται από τη Θεία Χάρη, όλα τα κτιστά, όλα τα αντικείμενα, ακόμη και ο αέρας και η σκόνη. Μας το έχουν ξεκαθαρίσει οι Άγιοι σε όλες τις εποχές και σε όλες τις περιστάσεις. Και ναι, θα το επαναλάβουμε, όσο κι αν όχι μόνο οι βλάσφημοι καθεστωτικοί τζουτζέδες, αλλά και πολλοί «πιστοί» ακόμη θα το χλευάσουν, εμποτισμένοι από τα μεταπατερικά απόνερα: μιλάμε ακόμη και για τη σκόνη. Σαφής η ρήση του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης ότι και η σκόνη μέσα στον ναό χαριτώνει, γιατί τα πάντα εκεί μέσα καθαγιάζονται, σαφής η ρήση του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου ότι ακόμη και η σκόνη που βρίσκεται πάνω σε άγια λείψανα είναι θαυματουργή, ενώ φυσικά αξίζει να θυμηθούμε και την εντυπωσιακή ρήση του Αγίου Γαβριήλ του δια Χριστόν σαλού, που έλεγε ότι «εάν ξέρατε πόση ευλογία έρχεται στη Θεία Λειτουργία, τότε θα μαζεύατε μέχρι και τη σκόνη από το πάτωμα της εκκλησίας, για να πλύνετε με αυτήν το πρόσωπό σας».

       Και ανάμεσα σε όλα αυτά, πραγματικά αξίζει να αναφέρω και κάτι λιγότερο γνωστό. Πρόκειται για ένα από τα θαύματα που είχε επιτελέσει ήδη εν ζωή ο σπουδαίος Γέροντας της Σίψας, ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης, και το οποίο είναι πολύ χαρακτηριστικό (και αποστομωτικό προς τινάς βλασφήμους των ημερών μας), μαρτυρώντας και αυτό την εξαγιαστική δύναμη του ορθόδοξου ναού. Το καταγράφω αυτολεξεί (από το βιβλίο «Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας», εκδ. Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος Σίψας, Δράμα 2019, σελ. 217-218):

AΚΤΙΝΕΣ

Αντώνης είπε...

κ. Δαπέργολα, βλέπω είστε χειμαρρώδης κ δε φοβάστε μήπως κάνετε λάθος, είστε σίγουρος γι'αυτά που λέτε κ σκέφτηκα μήπως εσείς μου απαντήσετε στα ολίγα που θα σας ρωτήσω.. κάποιοι, στο παρόν ιστολόγιο, όχι μόνο δεν απάντησαν αλλά εσίγησαν σα να τους κόπηκε η φωνή.. ελπίζω να μη πάθετε το ίδιο διότι οι έχοντες χαρακτήρα σα τον δικό σας όταν απότομα σιωπούν κάνουν ... πάταγο!!
Και ελπίζω να μη κουράζω τους αναγνώστες που για πολλοστή φορά θα διαβάσουν τα ίδια αναπάντητα ερωτήματά μου και περιμένω αυτή τη φορά να απαντηθούν με σωστά επιχειρήματα κ να ωφεληθούμε όλοι!
Λοιπόν, ερώτημα 1ο:
Ο άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης μαζί με τη συνοδεία του σκοτώθηκε όταν ο τρούλος της εκκλησίας τους καταπλάκωσε.. πώς το βλέπετε αυτό;; οι άψυχες πλην όμως αγιασμένες πέτρες, όπως μας λέτε, μπορεί να είναι η αιτία να σκοτωθεί ένας άγιος, μέσα στο Ναό, ενώ ο άψυχος ιός επ'ουδενί δεν είναι αιτία κακού ;;
Ερώτημα 2ο:
Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος ξεκάθαρα μας λέει οτι τα δαιμόνια μας προσβάλλουν κ μέσα στο Ναό με τραγικές συνέπειες κάποιες φορές (να χάσει κάποιος τα λογικά του κτλ).. Πώς το βλέπετε αυτό;; Τα δαιμόνια έχουν εξουσία στο Ναό κι ένας ιός δεν έχει;;

Αν δε δώσετε απαντήσεις που να στέκουν τότε θα πρέπει να χαμηλώσετε τους τόνους και να ησυχάσετε!! Γιατί δεν είναι σωστό να λέτε τόσα κ τόσα εναντίον τόσων αδελφών κ να μη δίνετε σωστές απαντήσεις!!


Νίκος Κ. είπε...

Διάλογος ιερέα με δημοσιογράφο, σχετικά με το ρίσκο να κολλήσει κάποιος τον κορωναϊό μέσα στην Εκκλησία. (Δημοσιογράφος) - Πάτερ, δε νομίζετε ότι ρισκάρετε τη ζωή πολλών ατόμων, από τη στιγμή που κι ο ίδιος το παραδέχεστε ότι ο Θεός μπορεί να επιτρέψει μετάδοση του ιού από άνθρωπο σε άνθρωπο και εντός της Εκκλησίας; Πως θα αισθάνεστε αν συμβεί και πώς θα το αντιμετωπίσετε;
(Ιερέας) - Σκεφτείτε ότι η ίδια αυτή λογική ισχύει και για τα μάρκετ. Όσα μέτρα και να λάβουμε μπορεί να βήξει κάποιος απρόσεκτος, να πάρει κάποιο προϊόν χωρίς γάντι και μετά να το αφήσει πίσω ή να κάνει κάτι άλλο απρόβλεπτο που να κολλήσει τους υπόλοιπους ή και τους εργαζόμενους στο μάρκετ. Αυτό όμως δε συνεπάγεται πως πρέπει να κλείσουν τα μάρκετ διότι τότε δε θα έχουμε από κάπου να τραφούμε. Πολύ περισσότερο όλα αυτά ισχύουν για την Εκκλησία, που είναι το μάρκετ που διαθέτει για μας τα απαραίτητα για την πνευματική μας ζωή. Το ίδιο ισχύει και για τα σώματα ασφαλείας. Για παράδειγμα, όταν ο αξιωματικός της πυροσβεστικής πάει να σβήσει μια πυρκαγιά δεν ξεκινάει με την προϋπόθεση ότι κάποιος πυροσβέστης θα πάθει κακό, αλλά αφού λάβει όλα τα προληπτικά μέτρα μπαίνει με θάρρος στη μάχη πιστεύοντας ακράδαντα πως θα βγει νικητής. Αλλοίμονο να μην μπει στη μάχη επειδή υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος κάποιας απώλειας. Το ίδιο ισχύει για το στρατό και για το νοσοκομείο. Αλλοίμονο στο γιατρό που δεν διεξάγει τη μάχη του επειδή φοβάται μην κολλήσει ο ίδιος ή κάποιος άλλος νοσοκόμος. Αυτό είναι το νόημα του λειτουργήματος. Λέμε ότι δεν είμαστε εργαζόμενοι αλλά λειτουργοί του επαγγέλματός μας, γιατί παρά τα όποια μέτρα προστασίας λαμβάνουμε, ωστόσο ρισκάρουμε τη ζωή, τη δική μας ή των υφισταμένων μας για χάρη του κοινού καλού. Μπαίνουμε λοιπόν στη μάχη με την πίστη ότι ο Κύριος μας δε θα αφήσει κανέναν να πάθει κάτι. Αν όμως ο Κύριος επιτρέψει κάτι κακό, την ευθύνη έχει πρώτα Εκείνος και μετά ο ιερέας. Ευθύνη έχει επίσης και ο ίδιος ο πιστός, ο οποίος πριν πάει Εκκλησία πρέπει να είναι ενήμερος ότι εκεί ρισκάρει τη ζωή του για τον Χριστό. Σαν άλλος στρατιώτης μπαίνει στη μάχη με τον αξιωματικό του (ιερέα) και τον αρχηγό του Χριστό, για να νικήσει τον πνευματικό εχθρό, ακόμη κι αν χρειαστεί να θυσιαστεί ο ίδιος για το σκοπό του. «Πιστὸς ὁ λόγος· εἰ γὰρ συναπεθάνομεν, καὶ συζήσομεν· εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνούμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς· εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει· ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν οὐ δύναται» (β’ Τιμ. 2,11-13). Αν ο Χριστός είναι περήφανος γι’ αυτούς που μπαίνουν στη μάχη αψηφώντας τη ζωή τους για χάρη Του, το ίδιο αισθάνομαι και εγώ ως ιερέας για κάθε πνευματικό μου παιδί που έρχεται Εκκλησία ρισκάροντας τη ζωή του για χάρη του Κυρίου. Αρκεί να είμαστε ενήμεροι και συνειδητοί για ότι κάνουμε.
Ο γνωστός άγιος γέροντας Γαβριήλ στο Άγιο Όρος, έχει πει τελευταίως ότι «τα μικρόβια είναι υποτακτικοί του Θεού». Αυτό είναι πολύ σοφή κουβέντα. Χρειάζεται να αισθανόμαστε μεγάλη εμπιστοσύνη στον Κύριο, ότι Εκείνος γνωρίζει αν θα επιτρέψει σε κάποιον να κολλήσει μέσα στην Εκκλησία, κι αν το κάνει θα έχει το λόγο Του. Είναι δική Του ευθύνη.
Η Εκκλησία είναι γεμάτη με αγγέλους και αγίους. Ακόμη και η σκόνη που κυκλοφορεί μέσα είναι αγιασμένη. Αν κάποιος από εμάς μεταφέρει τον ιό, ο Κύριος είναι δυνατός να τον καταστήσει ανενεργό, διότι «ὅπου Θεὸς βούλεται, νικᾶται φύσεως τάξις, ὡς γέγραπται».
(συνεχίζεται)

(Δημοσιογράφος) – Έχετε σκεφτεί όμως μήπως έτσι βάζετε το Θεό σε πειρασμό;
(Ιερέας) - Δεν βάζω το Θεό σε πειρασμό διότι Εκείνος μου επιβάλλει να επιτελώ τη Λειτουργία διαρκώς ως ανάμνηση της θυσίας Του: «τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμήν ἀνάμνησιν» (Λκ. 22,19). Ποιος έχει το δικαίωμα να ακυρώσει τον λόγο αυτό, εν καιρώ επιδημίας;
Η Εκκλησία ανήκει πιο πολύ στους ασθενείς παρά στους υγιαίνοντες! «ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς• οὐ χρείαν ἔχουσιν οἰ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ᾿ οἱ κακῶς ἔχοντες» (Ματθ. 9,12).
Πάω λοιπόν στην Εκκλησία να επιτελέσω το καθήκον μου και από εκεί και πέρα εμπιστεύομαι τυφλά τον Κύριο. Ενημερώνω για όλα αυτά από πριν τους πιστούς ώστε να έχουν συνείδηση κι αν θέλουν να έλθουν με επίγνωση των συνεπειών που προκύπτουν από την απόφασή τους. Να είστε βέβαιοι τότε πως στην Εκκλησία θα έλθουν μόνο όσοι αγαπάνε τον Κύριο πιο πάνω από τη ζωή τους, την οποία δεν φοβούνται να την θέσουν σε κίνδυνο για χάρη Του και για χάρη της αγάπης προς τους συνανθρώπους τους. Γι’ αυτό και εγώ δεν αισθάνομαι καθόλου φόβο αν ο Θεός επιτρέψει σε κάποιον από εμάς να κολλήσει ιό μέσα στην Εκκλησία. Από μόνος του αυτός ο άνθρωπος θα νιώθει περήφανος που κόλλησε τον ιό για χάρη του Υιού και των υιών Του, δηλαδή των υπολοίπων ανθρώπων. Μαζί του θα αισθάνομαι περήφανος κι εγώ και θα τον συνοδεύσω σε όλες τις φάσεις της ασθένειάς του. Πιστεύω ότι με τη συνεχή θ. κοινωνία θα γίνει πάρα πολύ σύντομα καλά. Κι αν δεν γίνει, είμαι σίγουρος ότι ο Κύριος θέλει να τον συγκαταλέξει με τους μάρτυρες και τους ομολογητές. Πέστε με τρελό, αλλά σας λέω ότι θα αισθανθώ τότε μεγάλη ζήλια και θα ζητήσω από τον Κύριο να πάρω εγώ τη θέση του!
Σημειώστε με έντονα γράμματα αυτό που έχω να σας πω:
Η θ. Λειτουργία είναι η έσχατη φανέρωση της αγάπης που έχει κανείς προς το Θεό και προς τους άλλους ανθρώπους, διότι έχει τη δύναμη να νικήσει το θάνατο σε όλες του τις μορφές και να φέρει την Ανάσταση στη ζωή μας. Αυτός που πάει στη Λειτουργία με τέτοια συνείδηση «σώζει δια του Σωτήρος» ολόκληρο τον κόσμο από τα δεινά που τον μαστίζουν και γίνεται έτσι ο μεγαλύτερος ευεργέτης του. Τι κρίμα που κανείς δε βγήκε να πει αυτά στον κόσμο και να δώσει κουράγιο στους πιστούς. Επικράτησε η παραπληροφόρηση κι αυτό πρέπει να σταματήσει. Ας ευχηθούμε να λάμψει η αλήθεια σύντομα στις συνειδήσεις μας διότι από τις αποφάσεις μας κρέμεται η τύχη ολόκληρου του κόσμου. Για χάρη του ενός ανθρώπου που πάει Εκκλησία με τέτοια πίστη, ο Θεός μπορεί να σταματήσει το κακό εν ριπή οφθαλμού και να αφήσει τους επιστήμονες με ανοικτό το στόμα. Πιστοί άνθρωποι μας λείπουνε κι όχι επιστήμονες! Ας προσευχηθούμε με όλη μας την καρδιά στον Κύριο να αναδείξει σύντομα τέτοιους ανθρώπους. Αμήν!
Ίσως το παραπάνω βοηθήσει τον Αντώνη με τα αναπάντητα ερωτήματά του...

11 σχόλια:

Νίκος Κ. είπε...

Διάλογος ιερέα με δημοσιογράφο, σχετικά με το ρίσκο να κολλήσει κάποιος τον κορωναϊό μέσα στην Εκκλησία. (Δημοσιογράφος) - Πάτερ, δε νομίζετε ότι ρισκάρετε τη ζωή πολλών ατόμων, από τη στιγμή που κι ο ίδιος το παραδέχεστε ότι ο Θεός μπορεί να επιτρέψει μετάδοση του ιού από άνθρωπο σε άνθρωπο και εντός της Εκκλησίας; Πως θα αισθάνεστε αν συμβεί και πώς θα το αντιμετωπίσετε;
(Ιερέας) - Σκεφτείτε ότι η ίδια αυτή λογική ισχύει και για τα μάρκετ. Όσα μέτρα και να λάβουμε μπορεί να βήξει κάποιος απρόσεκτος, να πάρει κάποιο προϊόν χωρίς γάντι και μετά να το αφήσει πίσω ή να κάνει κάτι άλλο απρόβλεπτο που να κολλήσει τους υπόλοιπους ή και τους εργαζόμενους στο μάρκετ. Αυτό όμως δε συνεπάγεται πως πρέπει να κλείσουν τα μάρκετ διότι τότε δε θα έχουμε από κάπου να τραφούμε. Πολύ περισσότερο όλα αυτά ισχύουν για την Εκκλησία, που είναι το μάρκετ που διαθέτει για μας τα απαραίτητα για την πνευματική μας ζωή. Το ίδιο ισχύει και για τα σώματα ασφαλείας. Για παράδειγμα, όταν ο αξιωματικός της πυροσβεστικής πάει να σβήσει μια πυρκαγιά δεν ξεκινάει με την προϋπόθεση ότι κάποιος πυροσβέστης θα πάθει κακό, αλλά αφού λάβει όλα τα προληπτικά μέτρα μπαίνει με θάρρος στη μάχη πιστεύοντας ακράδαντα πως θα βγει νικητής. Αλλοίμονο να μην μπει στη μάχη επειδή υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος κάποιας απώλειας. Το ίδιο ισχύει για το στρατό και για το νοσοκομείο. Αλλοίμονο στο γιατρό που δεν διεξάγει τη μάχη του επειδή φοβάται μην κολλήσει ο ίδιος ή κάποιος άλλος νοσοκόμος. Αυτό είναι το νόημα του λειτουργήματος. Λέμε ότι δεν είμαστε εργαζόμενοι αλλά λειτουργοί του επαγγέλματός μας, γιατί παρά τα όποια μέτρα προστασίας λαμβάνουμε, ωστόσο ρισκάρουμε τη ζωή, τη δική μας ή των υφισταμένων μας για χάρη του κοινού καλού. Μπαίνουμε λοιπόν στη μάχη με την πίστη ότι ο Κύριος μας δε θα αφήσει κανέναν να πάθει κάτι. Αν όμως ο Κύριος επιτρέψει κάτι κακό, την ευθύνη έχει πρώτα Εκείνος και μετά ο ιερέας. Ευθύνη έχει επίσης και ο ίδιος ο πιστός, ο οποίος πριν πάει Εκκλησία πρέπει να είναι ενήμερος ότι εκεί ρισκάρει τη ζωή του για τον Χριστό. Σαν άλλος στρατιώτης μπαίνει στη μάχη με τον αξιωματικό του (ιερέα) και τον αρχηγό του Χριστό, για να νικήσει τον πνευματικό εχθρό, ακόμη κι αν χρειαστεί να θυσιαστεί ο ίδιος για το σκοπό του. «Πιστὸς ὁ λόγος· εἰ γὰρ συναπεθάνομεν, καὶ συζήσομεν· εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνούμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς· εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει· ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν οὐ δύναται» (β’ Τιμ. 2,11-13). Αν ο Χριστός είναι περήφανος γι’ αυτούς που μπαίνουν στη μάχη αψηφώντας τη ζωή τους για χάρη Του, το ίδιο αισθάνομαι και εγώ ως ιερέας για κάθε πνευματικό μου παιδί που έρχεται Εκκλησία ρισκάροντας τη ζωή του για χάρη του Κυρίου. Αρκεί να είμαστε ενήμεροι και συνειδητοί για ότι κάνουμε.
Ο γνωστός άγιος γέροντας Γαβριήλ στο Άγιο Όρος, έχει πει τελευταίως ότι «τα μικρόβια είναι υποτακτικοί του Θεού». Αυτό είναι πολύ σοφή κουβέντα. Χρειάζεται να αισθανόμαστε μεγάλη εμπιστοσύνη στον Κύριο, ότι Εκείνος γνωρίζει αν θα επιτρέψει σε κάποιον να κολλήσει μέσα στην Εκκλησία, κι αν το κάνει θα έχει το λόγο Του. Είναι δική Του ευθύνη.
Η Εκκλησία είναι γεμάτη με αγγέλους και αγίους. Ακόμη και η σκόνη που κυκλοφορεί μέσα είναι αγιασμένη. Αν κάποιος από εμάς μεταφέρει τον ιό, ο Κύριος είναι δυνατός να τον καταστήσει ανενεργό, διότι «ὅπου Θεὸς βούλεται, νικᾶται φύσεως τάξις, ὡς γέγραπται».
(συνεχίζεται)

Νίκος Κ. είπε...

(συνέχεια)
(Δημοσιογράφος) – Έχετε σκεφτεί όμως μήπως έτσι βάζετε το Θεό σε πειρασμό;
(Ιερέας) - Δεν βάζω το Θεό σε πειρασμό διότι Εκείνος μου επιβάλλει να επιτελώ τη Λειτουργία διαρκώς ως ανάμνηση της θυσίας Του: «τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμήν ἀνάμνησιν» (Λκ. 22,19). Ποιος έχει το δικαίωμα να ακυρώσει τον λόγο αυτό, εν καιρώ επιδημίας;
Η Εκκλησία ανήκει πιο πολύ στους ασθενείς παρά στους υγιαίνοντες! «ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς• οὐ χρείαν ἔχουσιν οἰ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ᾿ οἱ κακῶς ἔχοντες» (Ματθ. 9,12).
Πάω λοιπόν στην Εκκλησία να επιτελέσω το καθήκον μου και από εκεί και πέρα εμπιστεύομαι τυφλά τον Κύριο. Ενημερώνω για όλα αυτά από πριν τους πιστούς ώστε να έχουν συνείδηση κι αν θέλουν να έλθουν με επίγνωση των συνεπειών που προκύπτουν από την απόφασή τους. Να είστε βέβαιοι τότε πως στην Εκκλησία θα έλθουν μόνο όσοι αγαπάνε τον Κύριο πιο πάνω από τη ζωή τους, την οποία δεν φοβούνται να την θέσουν σε κίνδυνο για χάρη Του και για χάρη της αγάπης προς τους συνανθρώπους τους. Γι’ αυτό και εγώ δεν αισθάνομαι καθόλου φόβο αν ο Θεός επιτρέψει σε κάποιον από εμάς να κολλήσει ιό μέσα στην Εκκλησία. Από μόνος του αυτός ο άνθρωπος θα νιώθει περήφανος που κόλλησε τον ιό για χάρη του Υιού και των υιών Του, δηλαδή των υπολοίπων ανθρώπων. Μαζί του θα αισθάνομαι περήφανος κι εγώ και θα τον συνοδεύσω σε όλες τις φάσεις της ασθένειάς του. Πιστεύω ότι με τη συνεχή θ. κοινωνία θα γίνει πάρα πολύ σύντομα καλά. Κι αν δεν γίνει, είμαι σίγουρος ότι ο Κύριος θέλει να τον συγκαταλέξει με τους μάρτυρες και τους ομολογητές. Πέστε με τρελό, αλλά σας λέω ότι θα αισθανθώ τότε μεγάλη ζήλια και θα ζητήσω από τον Κύριο να πάρω εγώ τη θέση του!
Σημειώστε με έντονα γράμματα αυτό που έχω να σας πω:
Η θ. Λειτουργία είναι η έσχατη φανέρωση της αγάπης που έχει κανείς προς το Θεό και προς τους άλλους ανθρώπους, διότι έχει τη δύναμη να νικήσει το θάνατο σε όλες του τις μορφές και να φέρει την Ανάσταση στη ζωή μας. Αυτός που πάει στη Λειτουργία με τέτοια συνείδηση «σώζει δια του Σωτήρος» ολόκληρο τον κόσμο από τα δεινά που τον μαστίζουν και γίνεται έτσι ο μεγαλύτερος ευεργέτης του. Τι κρίμα που κανείς δε βγήκε να πει αυτά στον κόσμο και να δώσει κουράγιο στους πιστούς. Επικράτησε η παραπληροφόρηση κι αυτό πρέπει να σταματήσει. Ας ευχηθούμε να λάμψει η αλήθεια σύντομα στις συνειδήσεις μας διότι από τις αποφάσεις μας κρέμεται η τύχη ολόκληρου του κόσμου. Για χάρη του ενός ανθρώπου που πάει Εκκλησία με τέτοια πίστη, ο Θεός μπορεί να σταματήσει το κακό εν ριπή οφθαλμού και να αφήσει τους επιστήμονες με ανοικτό το στόμα. Πιστοί άνθρωποι μας λείπουνε κι όχι επιστήμονες! Ας προσευχηθούμε με όλη μας την καρδιά στον Κύριο να αναδείξει σύντομα τέτοιους ανθρώπους. Αμήν!
Ίσως το παραπάνω βοηθήσει τον Αντώνη με τα αναπάντητα ερωτήματά του...

Ανώνυμος είπε...

Σωστές οι παρατηρήσεις του Αντώνη . Όμως γιατί πολλοί διανοούμενοι, συγγραφείς κλπ γράφουν παρόμοια κείμενα σαν του Δαπέργολα; Αξίζει ίσως να δοθεί μία απάντηση σε αυτό το πρόβλημα. Δυστυχώς πολλοί σύγχρονοι στοχαστές είναι σαν να έχουν, ασυνείδητα, ενστερνιστεί τον Γερμανικό ιδεαλισμό: εξαφανίζουν το πραγματικό και στην θέση του βάζουν τα σχήματα που έχουν στο μυαλό τους. Γράφουν ωραίες εκθέσεις Ιδεών. Με άλλα λόγια : εμένα μου αρέσει ο κόσμος να λειτουργεί με το Χ τρόπο, ε, λοιπόν, έτσι λειτουργεί είναι ...ολοφάνερο.

gabtheo είπε...

Καλημέρα. Δεν έχουμε μετάνοια. Τόσο απλά!

amethystos είπε...

Καλημέρα, δέν έχουμε, είμαστε αναμάρτητοι, ο Κύριος δέν έχει τί νά μάς συγχωτήσει καί νά μάς ελεήσει, δέν σκεφτόμαστε τί θά κάνουμε στήν άλλη ζωή όταν βρεθούμε απέναντί Του.

dmk83donna@gmail.com είπε...

Οσα επιτρέπει ο Θεός, ούτε στο ελάχιστο έχει την δυνατότητα να γνωρίζει ο άνθρωπος.
Γι' αυτό μην δικάζετε και κρίνετε τον Θεό, πως είναι άδικος ή αδιάφορος, επειδή αυτό αποτελεί την "λογική δικαιολογία" νομιμοποίησης του "εγκλήματος".
Εκείνος που πιστεύει, γίνεται ολοένα και πιο ταπεινός, μιμούμενος τον Κύριο.
Εκείνος που πιστεύει ταπεινά, αγαπά όλο και περισσότερο τον Θεό πάνω απ΄όλα και πρώτα απ΄όλα.
Εκείνος που πιστεύει ταπεινά και αγαπά απεριόριστα τον Θεό, δεν φοβάται τίποτα.
Επομένως, Πίστη ή Φόβος; Καρδιά ή Λογική;
Θα πρέπει πρωτίστως να γνωρίζετε, πως ο "σκοπός" της Πίστεώς μας είναι η θέωση του Ανθρώπου, να μη παραμένει "πεπτωκώς", αλλά να "ανακαινίζεται εν Χριστώ", ώστε να αποκατασταθεί η αρχέγονη "υγεία" του.
Οι απορίες σας, λυπάμαι, αλλά εμπεριέχουν μεγάλη υπερηφάνεια και ασέβεια, αυτά που τόσο συχνά ακόμα ταλανίζουν την εγωκεντρική δυτική σκέψη.

Ανώνυμος είπε...

Εχουμε φτασει στο σημειο που πρεπει να αποφευγεις να ακους και να διαβαζεις ο,τι λενε οι παπαδες. Για την ψυχικη υγεια και την σωστη νοητικη λειτουργια επιβαλλεται. Εκτος απο τα ιερα κειμενα στις ακολουθιες εννοειται, εκει ακουμε με καθε προσοχη. Αλλα οταν ερθει ωρα να ανοιξουν το στωμα τους και να πουνε τη γνωμη τους, να διδαξουν, ειναι να κλεισεις τα ωτα σου και να φυγεις. Ειναι θλιβερο και συναμα επικινδυνο. Καποτε λεει στην ιεροσυνη προσχωρουσαν οι καλυτεροι. Σημερα οι ιερωμενοι ειναι επικινδυνοι για την ψυχικη υγεια. Διαβασα παλι τον λογο του ιερεα και μετανιωσα, εκανα λαθος. Μονο να θλιβεσαι. Και ο Δαπεργολας απλα επαναλαμβανει λογια και θεσεις καποιων ιερεων που τους ακολουθει. Δεν ειναι δικη του διδασκαλια. Κριμα.

Ανώνυμος είπε...

Ο αγιος Αθανασιος ο αθωνιτης,προγνωριζε το μαρτυρικο τελος του γι αυτο εβαλε επισημη στολη και με χαρα ανεβηκε στην σκαλωσια.Ενημερωσε και τους αλλους πατερες της συνοδιας του και φορεσαν επισης επισημες στολες.Δεν ηταν επομενως ατυχημα!!!Οταν πεφτει καποιος ιερος ναος απο σεισμο,αυτο σημαινει οτι δεν ειναι αγιος;;οχι φυσικα!!ο καθε ναος ειναι αγιος καικατοικητηριο του Αγιου Πνευματος.!!!

Ανώνυμος είπε...

Σχετικα με το δευτερο επιχειρημα του Αντωνη,τα δαιμονια μας πειραζουν και μεσα στον ναο.Μην ξεχνας Αντωνη οτι τα δαιμονια πειραξαν και τον ιδιο τον Χριστο.Αυτο δεν σημαινει οτι ο Χριστος ηταν ευαλωτος στα δαιμονια και στο κωρονοιο.Τι θελεις δηλαδη να μας πεις;Οτι και ο Χριστος αν εμφανιζόταν θα φορουσε μασκα;Αρα αλλο πραγμα ειναι ο κορονοιος,και αλλο τα δαιμονια!!!

amethystos είπε...

Υπάρχει καί η συζήτηση τού κ. Τσελεγγίδη μέ τόν πρ. Χίρς https://www.youtube.com/watch?v=mk2G_KxgIA0&list=PLCFiE3qfVkDgQOzoPOHFfvjwwp8kmfl5H&index=3&t=404s&ab_channel=TheOrthodoxEthos. Πρέπει νά υπάρχει καί στά Ελληνικά.

KONSTANTINOS είπε...

Αδελφέ Αντώνη το ότι τα δαιμόνια ενδεχομένως μπορεί να υπάρχουν μέσα στον ιερό ναό αυτό σημαίνει ότι δεν θα εισελθουμε μέσα σε αυτόν για να λατρεύουμε τον Θεό μας από φόβο μήπως πάθουμε κάποιο κακό; Επίσης στο ενδεχόμενο να γίνει ένας σεισμός και κάποια πέτρα του ναού να πέσει πάνω μου αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να εισέρχομαι στον ναό φορώντας ας πούμε ένα κράνος;