Περισσότερα εδώ
Διόδοτος: Πρέπει να λάβουμε τα μέτρα μας..ΤΩΡΑ!!! (ακούστε από το 8:23)
Η Τέλεια Καταιγίδα (Ορμούζιαν) και το Τσίρκο των Ηλιθίων
Η σύγκρουση του Ορμούζ, εν μέσω του αδιεξόδου που παρατείνει επ' αόριστον τον αποκλεισμό του Στενού, μοιάζει με το τέλειο έναυσμα για τη μετάβαση στο χάος, τον πρόδρομο μιας ριζοσπαστικής νέας τάξης. Ακόμα κι αν η ναυτική κυκλοφορία επαναλαμβανόταν τώρα, η αποκατάσταση των ζημιών στις παγκόσμιες αγορές θα απαιτούσε, σύμφωνα με αξιόπιστες εκτιμήσεις, τουλάχιστον πέντε χρόνια για την αποκατάσταση του status quo. Επιπλέον, θα χρειαζόταν ολόκληρο το έτος 2027 για την πλήρη επανενεργοποίηση των εγκαταστάσεων παραγωγής πετρελαίου που έχουν απενεργοποιηθεί ή απενεργοποιούνται, αν όχι επειδή υπέστησαν ζημιές, τότε λόγω της αδυναμίας μεταφοράς του προϊόντος στον προορισμό του και του κορεσμού των εγκαταστάσεων αποθήκευσης σε όλο τον Κόλπο. Διακυβεύονται όχι μόνο οι ενεργειακοί πόροι (τιμολογημένοι σύμφωνα με παγκόσμιες παραμέτρους, ανεξάρτητα από την πηγή τους), οι οποίοι επηρεάζουν το κόστος παραγωγής και μεταφοράς όλων των αγαθών, αλλά και τα γεωργικά λιπάσματα και οι χημικές ουσίες που είναι απαραίτητες για όλους τους τύπους βιομηχανικής παραγωγής. Τα αποθέματα μειώνονται επικίνδυνα παντού εκτός από την (περίεργα) διορατική Κίνα: η κατάσταση είναι ΗΔΗ σε κίνδυνο, παρόλο που οι ανατρεπτικές επιπτώσεις της ύφεσης είναι ακόμη ελάχιστα ορατές. Είναι μια φαντασμαγορική αλλά ήδη υπάρχουσα κρίση, που προορίζεται πολύ σύντομα να φτάσει στην αποξενωτική της επιφοίτηση. Βρισκόμαστε σε μια φάση ευτυχισμένης συλλογικής νάρκωσης , συναισθηματικής ευφορίας («όλα θα πάνε καλά») παράξενα παρόμοια με μια μάλλον πρόσφατη περίοδο όταν ορισμένες προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης και της πολιτικής σε εκθέσεις μας προσκάλεσαν καθησυχαστικά να «αγκαλιάσουμε έναν Κινέζο». Οι ίδιες προσωπικότητες που λίγο αργότερα, μόλις ξέσπασε η πανδημία, επέβαλαν τις πιο απεγνωσμένες (και επιστημονικά αβάσιμες) τελικές συνταγές, από τον περιορισμό έως τις θεραπείες. Το να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να μαγεύεται από το μεταβαλλόμενο και πολωτικό περιεχόμενο χωρίς να μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε τις υποκείμενες διαδικασίες σημαίνει ότι καταδικάζουμε τον εαυτό μας να ανατρέχει επανειλημμένα στην ίδια κόλαση, απογοητευμένοι.
Το τσίρκο των ηλιθίων στον Λευκό Οίκο -μερικοί κλινικά, άλλοι προϊόν φανατισμού που μουδιάζει το μυαλό- μπορεί να συγκριθεί μόνο με τις ανοησίες του ΝΑΤΟ και της ευρωπαϊκής ηγεσίας, στις οποίες θα πρέπει να επιστρέψουμε. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, είναι αδιανόητο ότι μια τέτοια φάρσα θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς καμία έγκυρη φωνή που να μας προειδοποιεί ότι το χιλιετές Ιράν δεν είναι Βενεζουέλα, και πόσο προφανές θα ήταν το κλείσιμο του Ορμούζ, με τις καταστροφικές του συνέπειες για το διασυνδεδεμένο παγκόσμιο σύστημα. Πάνω απ 'όλα, είναι αδιανόητο να αγνοήσουμε το αδιέξοδο μεξικανικού τύπου που ακολούθησε αμέσως: οι Ηνωμένες Πολιτείες, ανίκανες να επιτύχουν μια στρατιωτική νίκη πέρα από τον πυρηνικό Αρμαγεδδώνα, δεν μπορούν να αποσυρθούν χωρίς να χάσουν ανεπανόρθωτα τη φήμη και το διεθνές κύρος τους. Το Ιράν φιλοδοξεί να απελευθερωθεί από έναν ασφυκτικό κλοιό που συνεχίζεται από το 1979. Αυτός ο ασφυκτικός κλοιός, φτωχαίνοντας τον πληθυσμό, απειλεί να πυροδοτήσει εξεγέρσεις που οι Φρουροί της Επανάστασης είναι πολύ πρόθυμοι να αποτρέψουν με μια ασφυκτική και άγρυπνη στρατιωτικοποίηση της περιοχής για εσωτερικούς σκοπούς. Στο αδιέξοδο, κάθε πλευρά απαιτεί πεισματικά μια συνθηκολόγηση μέσω διαπραγματεύσεων από την άλλη, χωρίς καμία πλευρά να έχει αποκτήσει το πλήρες στρατιωτικό δικαίωμα να την απαιτήσει. Περαιτέρω επιδείνωση των ελλείψεων πετρελαίου στο Ορμούζ είναι ο πολλαπλασιασμός, πολύ απίστευτος για να είναι συμπτωματικός, των πυρκαγιών που ξεσπούν σε διυλιστήρια σε όλο τον κόσμο, από την Ινδία έως τις ΗΠΑ· και, επιπλέον, η προηγουμένως άνευ προηγουμένου προθυμία των χωρών της Βαλτικής να παραχωρήσουν τον εναέριο χώρο τους για να χτυπήσουν ρωσικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο βορρά, χίλια χιλιόμετρα από την Οδησσό αλλά πολύ κοντά στην MI6.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου