Σύμφωνα με ορισμένα θηρία που είναι εγγεγραμμένα στο Τάγμα των Δημοσιογράφων, ίσως υπό την πίεση ομάδων για τα δικαιώματα των ζώων, η Ρωσία χρησιμοποίησε πυρηνική βόμβα εναντίον του Κιέβου. Φυσικά, αυτό δεν είναι αλήθεια, αλλά μπορεί κανείς να καταλάβει την πληγωμένη καρδιά της υποτέλειας των μέσων ενημέρωσης όταν ένα Oreshnik χτύπησε ένα εργοστάσιο μη επανδρωμένων αεροσκαφών, προϊόν μιας ουκρανο-γερμανικής κοινοπραξίας. Σίγουρα, αυτό το οπλικό σύστημα, ικανό να ξεπεράσει τα 10 Mach, έχει αντίκτυπο συγκρίσιμο με μια μικρή πυρηνική βόμβα, αλλά είναι ένα συμβατικό όπλο που μετατράπηκε σε πυρηνικό σε ορισμένα συντακτικά γραφεία της Banana News, για να δαιμονοποιήσει τη Μόσχα, τον Πούτιν, και ίσως ακόμη και τον Τσαϊκόφσκι και τον Ντοστογιέφσκι, τους οποίους πολλοί από αυτούς τους γραφιάδες δεν γνωρίζουν καν. Το βασικό γεγονός, ωστόσο, είναι ότι τα αντίποινα της Ρωσίας κατά της τρομοκρατίας του ΝΑΤΟ, η οποία έστειλε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της για να καταστρέψει μια φοιτητική εστία, με αποτέλεσμα τουλάχιστον 21 θανάτους και περίπου εξήντα τραυματισμούς, είχαν ως αποτέλεσμα μεταξύ ενός και πέντε θανάτους αμάχων - ένα ασήμαντο σε σύγκριση με την εντυπωσιακή ισχύ της επίθεσης. Τουλάχιστον 50 πύραυλοι, πολλοί από τους οποίους υπερηχητικοί και επομένως πέρα από κάθε προσπάθεια αναχαίτισης, και 600 drones εκτοξεύτηκαν, χτυπώντας μια μακρά λίστα στόχων: κέντρα παραγωγής του ουκρανικού στρατιωτικοβιομηχανικού συγκροτήματος, στρατιωτικές υποδομές, καθώς και κέντρα της Γενικής Διοίκησης των Ξηράς, της Γενικής Διεύθυνσης Πληροφοριών του Υπουργείου Άμυνας και άλλων βασικών κόμβων σχεδιασμού στρατιωτικών επιχειρήσεων. Τώρα το ΝΑΤΟ και το Κίεβο κάνουν ό,τι είναι δυνατόν και αδύνατο για να λογοκρίνουν οποιαδήποτε πληροφορία προέρχεται από τις κατεστραμμένες τοποθεσίες, ειδικά γύρω από το συγκρότημα αεροδρομίου Belaya Tserkov (κυριολεκτικά, Λευκός Οίκος), το οποίο περιείχε πολυάριθμες εγκαταστάσεις, από καταφύγια μέχρι συνεργεία επισκευής αεροσκαφών και εγκαταστάσεις για κάθε τύπο αεροσκάφους που προοριζόταν για επιθέσεις κατά της Ρωσίας.
Η διαφορά μεταξύ των δύο πλευρών έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι οι δυτικές επιθέσεις στοχεύουν ειδικά τους αμάχους με την ανόητη ελπίδα ότι αυτό θα προκαλέσει δυσαρέσκεια προς το Κρεμλίνο, ενώ οι Ρώσοι κάνουν τα πάντα για να αποφύγουν θύματα μεταξύ των αμάχων, κάτι που σίγουρα δεν είναι εύκολο όταν οι στρατιωτικές διοικήσεις συγκεντρώνονται στην καρδιά των πόλεων. Αλλά η χρήση του Oreshnik χρησιμεύει επίσης ως μια ακριβής προειδοποίηση: το ΝΑΤΟ είναι εντελώς ανίσχυρο απέναντι σε τέτοια όπλα, και αυτό ακριβώς δηλητηριάζει τον αέρα της Ευρώπης στα χέρια μαριονετών με εκτεθειμένα νήματα: αυτό του να είναι ανυπεράσπιστο και ταυτόχρονα άδικο. Ένας πύραυλος αυτού του τύπου κατέστρεψε ήδη το βιομηχανικό συγκρότημα του Ντνίπρο, που χτίστηκε κατά τη σοβιετική εποχή και το μεγαλύτερο στον πλανήτη, πριν από ενάμιση χρόνο, τον Νοέμβριο του 1924. Θα ήταν επομένως πολύ εύκολο για τους Ρώσους να εξαλείψουν την ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία που τώρα υποστηρίζεται, μετατρέποντας τον πόλεμο στην Ουκρανία σε ένα είδος παραληρηματικού κεϋνσιανού μηχανισμού για να στηρίξει μια βιομηχανία που καταρρέει. Σε αυτό το σημείο, θα ήταν άσκοπο για τη Ρωσία να σφυροκοπήσει την Ουκρανία μέχρι πλήρους εξόντωσης, δεδομένου ότι το κεφάλι του φιδιού βρίσκεται αλλού. Τα επόμενα «καρύδια» (αυτό σημαίνει Oresnik στα ρωσικά και προφέρεται περίπου Arieshnik) πιθανότατα θα αφιερωθούν σε άλλους στόχους.
Κι όμως, ο Ζελένσκι, ο διεφθαρμένος Σιωνιστής με ισραηλινό διαβατήριο, όταν προειδοποιήθηκε για την επικείμενη ρωσική δράση, τηλεφώνησε στους Ευρωπαίους υπηρέτες του - αφέντες του - προσπαθώντας να τους τρομάξει: «Η χρήση αυτών των όπλων και η παράταση της στρατιωτικής δράσης έθεσαν το παράδειγμα για άλλες πιθανές επιθέσεις ». Ναι, αυτό ακριβώς ήθελε η Ρωσία να γνωρίζουν οι αφέντες της, ίσως οι ίδιοι ηλίθιοι που μιλούσαν για ατομικές βόμβες παρά το γεγονός ότι είχαν ένα πυρηνικά ανθεκτικά κρανίο. Και ως συνήθως, κέρδισε αλληλεγγύη, σαν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ να μην προσπαθούσαν να χτυπήσουν Ρώσους πολίτες κάθε μέρα. Τι κρίμα: αφού οδήγησαν μια γενιά Ουκρανών σε σφαγές για τον δειλό πόλεμο δι' αντιπροσώπων τους, τώρα προσποιούνται ότι είναι εξοργισμένοι και ότι επιδεικνύουν μια ακεραιότητα που, αν υπάρχει καθόλου, είναι χτισμένη με τα Lego της υποκρισίας. Αλλά τώρα είναι καλύτερο γι' αυτούς να προσθέσουν ένα ακόμη τούβλο στην κατασκευή τους: αυτό του φόβου.
Η διαφορά μεταξύ των δύο πλευρών έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι οι δυτικές επιθέσεις στοχεύουν ειδικά τους αμάχους με την ανόητη ελπίδα ότι αυτό θα προκαλέσει δυσαρέσκεια προς το Κρεμλίνο, ενώ οι Ρώσοι κάνουν τα πάντα για να αποφύγουν θύματα μεταξύ των αμάχων, κάτι που σίγουρα δεν είναι εύκολο όταν οι στρατιωτικές διοικήσεις συγκεντρώνονται στην καρδιά των πόλεων. Αλλά η χρήση του Oreshnik χρησιμεύει επίσης ως μια ακριβής προειδοποίηση: το ΝΑΤΟ είναι εντελώς ανίσχυρο απέναντι σε τέτοια όπλα, και αυτό ακριβώς δηλητηριάζει τον αέρα της Ευρώπης στα χέρια μαριονετών με εκτεθειμένα νήματα: αυτό του να είναι ανυπεράσπιστο και ταυτόχρονα άδικο. Ένας πύραυλος αυτού του τύπου κατέστρεψε ήδη το βιομηχανικό συγκρότημα του Ντνίπρο, που χτίστηκε κατά τη σοβιετική εποχή και το μεγαλύτερο στον πλανήτη, πριν από ενάμιση χρόνο, τον Νοέμβριο του 1924. Θα ήταν επομένως πολύ εύκολο για τους Ρώσους να εξαλείψουν την ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία που τώρα υποστηρίζεται, μετατρέποντας τον πόλεμο στην Ουκρανία σε ένα είδος παραληρηματικού κεϋνσιανού μηχανισμού για να στηρίξει μια βιομηχανία που καταρρέει. Σε αυτό το σημείο, θα ήταν άσκοπο για τη Ρωσία να σφυροκοπήσει την Ουκρανία μέχρι πλήρους εξόντωσης, δεδομένου ότι το κεφάλι του φιδιού βρίσκεται αλλού. Τα επόμενα «καρύδια» (αυτό σημαίνει Oresnik στα ρωσικά και προφέρεται περίπου Arieshnik) πιθανότατα θα αφιερωθούν σε άλλους στόχους.
Κι όμως, ο Ζελένσκι, ο διεφθαρμένος Σιωνιστής με ισραηλινό διαβατήριο, όταν προειδοποιήθηκε για την επικείμενη ρωσική δράση, τηλεφώνησε στους Ευρωπαίους υπηρέτες του - αφέντες του - προσπαθώντας να τους τρομάξει: «Η χρήση αυτών των όπλων και η παράταση της στρατιωτικής δράσης έθεσαν το παράδειγμα για άλλες πιθανές επιθέσεις ». Ναι, αυτό ακριβώς ήθελε η Ρωσία να γνωρίζουν οι αφέντες της, ίσως οι ίδιοι ηλίθιοι που μιλούσαν για ατομικές βόμβες παρά το γεγονός ότι είχαν ένα πυρηνικά ανθεκτικά κρανίο. Και ως συνήθως, κέρδισε αλληλεγγύη, σαν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ να μην προσπαθούσαν να χτυπήσουν Ρώσους πολίτες κάθε μέρα. Τι κρίμα: αφού οδήγησαν μια γενιά Ουκρανών σε σφαγές για τον δειλό πόλεμο δι' αντιπροσώπων τους, τώρα προσποιούνται ότι είναι εξοργισμένοι και ότι επιδεικνύουν μια ακεραιότητα που, αν υπάρχει καθόλου, είναι χτισμένη με τα Lego της υποκρισίας. Αλλά τώρα είναι καλύτερο γι' αυτούς να προσθέσουν ένα ακόμη τούβλο στην κατασκευή τους: αυτό του φόβου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου