Πηγή: Ματέο Μαρτίνι
Είναι σημαντικό ότι, 135 χρόνια μετά την εγκύκλιο «Rerum Novarum» του Λέοντα ΙΓ΄, και αναφερόμενος ρητά σε αυτήν —σύμφωνα με το δελτίο τύπου του Βατικανού— ο Λέων ΙΔ΄ εξέδωσε την εγκύκλιο «Magnifica Humanitas» για την τεχνητή νοημοσύνη.
Η «Rerum Novarum» διατύπωσε ένα νέο κοινωνικό δόγμα της Εκκλησίας ως απάντηση στις αλλαγές που ακολούθησαν τη Δεύτερη Βιομηχανική Επανάσταση και τις νέες ταξικές σχέσεις που είχαν προκύψει. Σε αυτήν την περίπτωση, ως απάντηση στην λεγόμενη Τέταρτη Επανάσταση —αν και ειλικρινά αυτός ο τίτλος είναι πρόωρος και ακατάλληλος (για μένα, βρισκόμαστε ακόμα στη δεύτερη φάση της Τρίτης), ακόμη και προπαγανδιστικός (σκεφτείτε τη χρήση που έκανε το Φόρουμ του Νταβός)— ο Λέων ΙΔ΄ ήταν μπροστά από το παιχνίδι, και πρέπει να πω ότι το έκανε πολύ καλά.
Από ό,τι προκύπτει (αν και έχω διαβάσει μόνο αποσπάσματα), ο τόνος είναι πραγματιστικός και ρεαλιστικός. Δεν ενδίδει στις αυταπάτες των θεωρητικών συνωμοσίας με σενάρια «Skynet», ούτε σε εκείνες των υλιστών ή ορισμένων αποκαλυπτικών που φαντάζονται ότι η ΤΝ θα μπορούσε να αναπτύξει τη δική της συνείδηση ή να ενσαρκώσει ποιος ξέρει ποια οντότητα. Η φιλοσοφική ιδέα αυτού του τύπου τεχνητής νοημοσύνης αναπτύχθηκε στη φιλοσοφία του νου, ιδιαίτερα μεταξύ των Αναλυτών, και μεταφράζεται ως «Ισχυρή Τεχνητή Νοημοσύνη». Είναι μια αναγωγική έννοια εγγενής στον μεταμοντέρνο υλισμό.
Οι θεολόγοι και οι άνθρωποι της πίστης την αγνοούν ορθώς. Επιπλέον, ακόμη και στη φιλοσοφική σφαίρα, είναι καθαρή εικασία, αμφισβητήσιμη μάλιστα, και δικαίως αμφισβητείται από νοητικά πειράματα όπως το «Κινεζικό Δωμάτιο» (Searle), ενώ στη νευροεπιστήμη δεν έχει βρει ποτέ κανένα στοιχείο επιβεβαίωσης μέχρι στιγμής.
Η προσέγγιση της εγκυκλίου είναι πολύ πιο συγκεκριμένη και ρεαλιστική. Συγκεκριμένα, καταδικάζεται η ώθηση προς την στρατιωτικοποίηση των νέων τεχνολογιών πληροφοριών και υπολογισμών, της λεγόμενης Τεχνητής Νοημοσύνης, δηλαδή η στροφή τους προς στρατιωτικές και ασφαλείς χρήσεις, με επικεφαλής το τεχνολογικό λόμπι που υποστήριξε την άνοδο της σημερινής κυβέρνησης Τραμπ.
Επαινείται η θαρραλέα απόφαση του Anthropic να αρνηθεί να συνεργαστεί με το Πεντάγωνο για τη στρατιωτική ανάπτυξη των προγραμμάτων του.
Αλλά καταδικάζεται και η ηθική απαλλαγή από την ευθύνη που θα αφαιρούσαν οι αλγόριθμοι από τους ανθρώπινους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων (τόσο πολιτικούς όσο και στρατιωτικούς).
Η επιλογή του Λέοντα ΙΔ΄ είναι για μια ηθική της μελλοντικής τεχνολογίας. Αυτό φαίνεται να αποτελεί αναφορά στους Νόμους της Ρομποτικής που βρίσκονται στα μυθιστορήματα του Ασίμωφ, όπου το βιοηθικό πρόβλημα της ρομποτικής τέθηκε και επιλύθηκε στην αρχή κιόλας του Ιδρύματος («κανένα ρομπότ δεν μπορεί να προγραμματιστεί για να σκοτώσει ή να βλάψει έναν άνθρωπο»).
Η δύναμη της Εκκλησίας εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια έγκειται στην ικανότητά της να διαβάζει τα σημάδια των καιρών. Αυτή η οξυδέρκεια (πονηριά ή σοφία, ανάλογα με την περίπτωση) έχει ασκηθεί πλήρως και αποτελεσματικά αυτή τη φορά.
Το αν αυτή η εγκύκλιος θα μπορούσε να είναι το δυτικό μανιφέστο για έναν νέο ανθρωπισμό είναι πέρα από κάθε αμφιβολία, αλλά φαίνεται ότι αυτή η σοφία θα μπορούσε να είναι η αληθινή Κατεχών ενάντια στις τεχνοκρατικές αυταπάτες και τον ακραίο μετανθρωπισμό, σε συνδυασμό με τον ακραίο πολιτικό κυνισμό, τον οποίο η τάξη των αναρχοκαπιταλιστών που υποστηρίζουν τώρα τον Τραμπ έχει υιοθετήσει ως προγραμματικό της λάβαρο.
Κατά μία έννοια, ο Λέων αντιστρέφει επίσης, ορθώς με θεολογική και δογματική έννοια, τον ιδεολογικό ακροβατισμό του Πίτερ Θιλ σχετικά με τον Αντίχριστο και τον Κατεχών.
Σε ένα πιο ιστορικό και ενδεχομενικό επίπεδο, αυτή η απάντηση είναι αντίθετα ένα ακόμη κεφάλαιο στη γεωπολιτική διαλεκτική μεταξύ των ΗΠΑ του Τραμπ και του τρέχοντος ποντίφικα, η οποία μέχρι στιγμής έχει εκπλήξει πολλούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου