Συνέχεια από Παρασκευή 10. Απριλίου 2026
Του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Δοκίμιο για την Χριστιανική Φιλοσοφία
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΗΣ
ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΑ
1. Το αλώνι, το φτυάρι, η αποθήκη.
Το αλώνι σημαίνει τον κόσμο. Το φτυάρι σημαίνει την Κρίση του Θεού. Και η αποθήκη σημαίνει τη Βασιλεία του Θεού. Οι δίκαιοι συγκεντρώνονται στη βασιλεία των ουρανών όπως το σιτάρι στην αποθήκη, ενώ οι αμαρτωλοί απορρίπτονται στα βάσανα όπως το άχυρο στη φωτιά.
2. Η πόλη επάνω στο βουνό σημαίνει εκείνους τους ίδιους ανθρώπους που προηγουμένως ονομάστηκαν άλας και φως. Όπως η πόλη επάνω στο βουνό δεν μπορεί να κρυφτεί από το βλέμμα του κόσμου, έτσι δεν μπορούν να κρυφτούν ούτε οι υψηλοί κατά το πνεύμα ακόλουθοι του Χριστού.
3. Το λυχνάρι κάτω από το μόδιο και το λυχνάρι επάνω στη λυχνία.
Αυτό είναι σύμβολο του ανθρώπου που έχει φωτιστεί από τον Θεό. Το πρώτο λυχνάρι σημαίνει έναν τέτοιο φωτισμένο άνθρωπο, ο οποίος είτε κρύβει ο ίδιος τον εαυτό του από ταπείνωση είτε οι γείτονές του τον σκεπάζουν με σκοτάδι από φθόνο. Και το ένα και το άλλο είναι μάταιο. Το δεύτερο λυχνάρι σημαίνει την αληθινή μοίρα ενός τέτοιου ανθρώπου. Η θεία Πρόνοια τον αποκαλύπτει και τον υψώνει σαν λυχνάρι επάνω στη λυχνία, ώστε να φωτίζει τον κόσμο.
4. Το ταμείο σημαίνει το εσωτερικό κρυφό δωμάτιο του σπιτιού. Το εσωτερικό ταμείο μέσα στον άνθρωπο είναι η καρδιά.
«Συ δε όταν προσεύχη, είσελθε εις το ταμείόν σου»· αυτό είναι σε αντίθεση με τους υποκριτές, που προσεύχονται στους δρόμους για να τους βλέπουν οι άνθρωποι. Μπες στην καρδιά σου με τον νου σου, όπου κι αν βρίσκεσαι, και αφού απορρίψεις όλες τις εξωτερικές μνήμες, παράδωσε όλον τον εαυτό σου στον Θεό με την προσευχή.
5. Οι θύρες συμβολίζουν τον Χριστό, σύμφωνα με τα ίδια τα λόγια Του:
«Εγώ ειμι η θύρα. Δι’ εμού εάν τις εισέλθη, σωθήσεται».
Έξω από Αυτόν δεν υπάρχει άλλος δρόμος εισόδου στη βασιλεία των ουρανών. Και αυτή η θύρα είναι στενή, πάλι σύμφωνα με τα λόγια Του:
«Εισέλθετε διά της στενής πύλης».
Γιατί στενή; Για να απογυμνωθούμε με κόπο, περνώντας από αυτήν, από το περίβλημα του παλαιού φυσικού ανθρώπου, με το οποίο δεν εισέρχεται κανείς στον Παράδεισο.
6. Και η οδός σημαίνει τον Χριστό.
«Εγώ ειμι η οδός και η αλήθεια και η ζωή», είπε ο Ίδιος για τον εαυτό Του.
7. Το σπίτι που είναι χτισμένο επάνω στην πέτρα σημαίνει την Εκκλησία του Χριστού, χτισμένη επάνω στην πίστη στον Υιό του Θεού. Σημαίνει επίσης και την ανατροφή της νεότητας επάνω στο ευαγγελικό θεμέλιο. Το σπίτι όμως που είναι χτισμένο επάνω στην άμμο σημαίνει κάθε πνευματικό και ηθικό οικοδόμημα που έχει στηριχθεί σε κάτι αντίθετο προς τον Χριστό.
8. Οι νέοι ασκοί και το νέο κρασί συμβολίζουν τη διδασκαλία του Χριστού και τους νέους ανθρώπους. Με τη μετάνοια οι άνθρωποι αλλάζουν, καθαρίζονται και ανακαινίζονται, και έτσι γίνονται νέοι. Μόνο σε τέτοιους ανθρώπους μπορεί να χωρέσει η νέα διδασκαλία του Χριστού. Οι Φαρισαίοι ήταν σαν τους παλιούς ασκούς, γι’ αυτό δεν μπορούσε να χωρέσει μέσα τους η νέα και ισχυρή διδασκαλία του Χριστού.
9. Το νέο επίρραμμα και το παλαιό ιμάτιο.
Αυτό συμβολίζει τη συνηθισμένη μη χριστιανική μέθοδο: να διορθώνεται κάπως ο παλαιός άνθρωπος, να μπαλώνεται λίγο με κάτι νέο, ενώ στην ουσία παραμένει παλαιός. Αυτό αφορά και όλες τις επιφανειακές προσπάθειες να διορθωθεί η κατάσταση στην ανθρώπινη κοινωνία με μπαλώματα, αντί με ριζική ανακαίνιση διά του Χριστού. Όπως το νέο επίρραμμα γρήγορα σκίζεται από το παλαιό ρούχο και πέφτει, και έτσι τα κουρέλια γίνονται ακόμα μεγαλύτερα και πιο γελοία, έτσι και από τους παλαιούς αμαρτωλούς αποσπάται η νέα θεία διδασκαλία, και οι παλιές πληγές τους φαίνονται βαθύτερες και φοβερότερες απ’ όσο φαίνονταν πριν από το μπάλωμα.
10. Ο ζυγός είναι σύμβολο δουλείας. Δύο είναι οι βαρύτερες δουλείες: στους ειδωλολατρικούς λαούς και στα πάθη, και μάλιστα η πρώτη εξαιτίας της δεύτερης (βλ. Ιερ. 27). Αντί για όλους τους βαρείς γήινους ζυγούς, ο Χριστός προτείνει στους ανθρώπους τον δικό Του ζυγό, που καθόλου δεν είναι βαρύς:
«Ο ζυγός μου χρηστός».
11. Ο σταυρός είναι σύμβολο σωτηρίας διά της εκούσιας πάθησης του εξωτερικού ανθρώπου χάριν του εσωτερικού, και όλα αυτά από αγάπη προς τον αγαπώντα Χριστό.
«Ο σταυρός... μωρία μεν τοις απολλυμένοις, ημίν δε τοις σωζομένοις δύναμις Θεού» (Α΄ Κορ. 1, 18).
Είπε ο Κύριος:
«και ος ου λαμβάνει τον σταυρόν αυτού και ακολουθεί οπίσω μου, ουκ έστι μου άξιος» (Ματθ. 10, 38).
Οι δικοί μας σταυροί είναι μικροί και ελαφροί σε σύγκριση με τον δικό Του Σταυρό, γιατί ο καθένας μας φέρει σταυρό για τις δικές του αμαρτίες, ενώ Εκείνος σήκωσε τον υπέρβαρο Σταυρό για τις αμαρτίες του παντός. Γι’ αυτό και λέει: τον σταυρόν αυτού, και όχι τον εμόν.
12. Το ποτήριο του πάθους του Χριστού — σύμβολο της σωτηρίας μας. Το ποτήριο του αίματος του Χριστού σημαίνει τη Νέα Διαθήκη του Θεού με τους ανθρώπους.
«τούτο το ποτήριον η καινή διαθήκη εστίν» λέει ο Απόστολος (Α΄ Κορ. 11, 25).
Και ο ίδιος ο Κύριος είπε:
«Πίετε εξ αυτού πάντες· τούτο γαρ εστι το αίμά μου το της καινής διαθήκης» (Ματθ. 26, 27-28).
Η Παλαιά Διαθήκη βασιζόταν στο αίμα άλογων ζώων, ενώ η Νέα βασίζεται στο αίμα του Δικαίου, στο αίμα Εκείνου που είναι η ίδια η λογικότητα — ο μόνος αληθινός Λόγος του Θεού.
13. Το ποτήρι και το πινάκιο.
Το συνηθισμένο ποτήρι και το πινάκιο σημαίνουν τον άνθρωπο, καθαρό ή ακάθαρτο. Σημαντικότερο είναι να πλυθούν από μέσα παρά από έξω. Έτσι είναι σημαντικότερο να κρατείται η ψυχή καθαρή παρά το σώμα.
«Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισον πρώτον το εντός του ποτηρίου και της παροψίδος, ίνα γένηται και το εκτός αυτών καθαρόν» (Ματθ. 23, 26).
14. Οι ασβεστωμένοι και στολισμένοι τάφοι συμβολίζουν τους υποκριτές ανθρώπους. Μάταια οι τάφοι είναι εξωτερικά στολισμένοι, όταν μέσα είναι γεμάτοι από οστά νεκρών και κάθε ακαθαρσία (Ματθ. 23, 27).
Τα οστά των νεκρών σημαίνουν τις απολιθωμένες καρδιές και τη λανθασμένη ανθρώπινη διάνοια, που δεν υποτάσσονται στην επίδραση του Πνεύματος του Θεού. Κάθε ακαθαρσία σημαίνει βρωμερά πάθη και κακίες. Αλλά όλα αυτά στους υποκριτές ανθρώπους καλύπτονται εξωτερικά με προσποιητή ορθότητα, όπως στους ασβεστωμένους τάφους.
15. Η πουγκί (η σακκούλα) — σύμβολο του θησαυρού των ουρανίων αγαθών. Έτσι και ο θησαυρός:
«Ποιήσατε εαυτοίς βαλάντια μη παλαιούμενα, θησαυρόν ανέκλειπτον εν τοις ουρανοίς» (Λουκ. 12, 33).
16. Το αναμμένο λυχνάρι και οι περιζωσμένες οσφύες είναι σύμβολο του νου που φωτίζεται από την πίστη του Χριστού και του σώματος που είναι ζωσμένο με εγκράτεια (Λουκ. 12, 35).
17. Η οικία είναι σύμβολο της ουράνιας κατοικίας.
«Εν τη οικία του Πατρός μου μοναί πολλαί εισίν» (Ιω. 14, 2).
Ο ναός ως οικοδόμημα είναι σύμβολο του ανθρώπινου σώματος.
«ή ουκ οίδατε ότι τα σώματα υμών ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματός εστιν;» (Α΄ Κορ. 6, 19).
18. Η ράβδος είναι σύμβολο εξουσίας και ηγεσίας. Αλλά η ράβδος υπενθυμίζει και τον φύλακα άγγελο, ο οποίος βρίσκεται στα δεξιά του ανθρώπου, βοηθώντας τον να μην πέσει στη λάσπη της αμαρτίας.
19. Η μάχαιρα είναι σύμβολο του λόγου του Θεού, όπως και ο σπόρος. Μόνο που ο σπόρος σημαίνει τους αποκαλυφθέντες λόγους του Θεού, ενώ η μάχαιρα σημαίνει τη δύναμη των λόγων του Θεού.
«εκ του στόματος αυτού ρομφαία δίστομος οξεία εκπορευομένη» λέει ο οραματιστής Ιωάννης (Αποκ. 1, 16).
Ο Παύλος παραγγέλλει:
«δέξασθε... την μάχαιραν του Πνεύματος, ο εστι ρήμα Θεού» (Εφ. 6, 17).
20. Η ασπίδα σημαίνει την πίστη.
«επί πάσιν αναλαβόντες τον θυρεόν της πίστεως» (Εφ. 6, 16).
Και πράγματι η πίστη προστατεύει τον άνθρωπο σε αυτή τη ζωή ισχυρότερα από οτιδήποτε άλλο.
21. Τα βέλη είναι σύμβολο των πειρασμών που επιτίθενται στον άνθρωπο. Ιδιαίτερα σημαίνουν τα αόρατα πλήγματα εναντίον των ψυχών μας από τα αόρατα πνεύματα του σκότους. Τα πνεύματα του σκότους ρίχνουν μέσα στις ψυχές μας κακούς λογισμούς και πονηρές επιθυμίες τόσο γρήγορα και τόσο ξαφνικά όσο το βέλος του κυνηγού χτυπά το ελάφι, που πίνει ήσυχα νερό στην πηγή χωρίς να υποψιάζεται το κακό. Ο Απόστολος προστάζει τους πιστούς να αγρυπνούν με κάθε υπομονή και προσευχή, ώστε να μπορέσουν να σβήσουν
«πάντα τα βέλη του πονηρού τα πεπυρωμένα» (Εφ. 6, 16-18).
ΠΡΑΞΕΙΣ, ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΑ
1. Η σωματική γέννηση είναι σύμβολο της πνευματικής γέννησης.
Είπε ο Κύριος στον Νικόδημο:
«εάν μη τις γεννηθή άνωθεν, ου δύναται ιδείν την βασιλείαν του Θεού»,
δηλαδή τη βασιλεία των πνευματικών πραγματικοτήτων.
2. Ο τοκετός της εγκύου γυναίκας είναι εικόνα της γέννησης του πνευματικού ανθρώπου μέσα στον φυσικό, σωματικό άνθρωπο.
«Η γυνή όταν τίκτη λύπην έχει... όταν δε γεννήση το παιδίον, ουκέτι μνημονεύει της θλίψεως από της χαράς, ότι εγεννήθη άνθρωπος εις τον κόσμον» (Ιω. 16, 21).
3. Η μεταβολή του νερού σε κρασί συμβολίζει τη θαυμαστή μεταβολή του γήινου ανθρώπου σε ουράνιο. Εκτελεστής αυτής της μεταβολής είναι ο Χριστός διά του Αγίου Πνεύματος. Κανείς άλλος δεν είναι ικανός να επιτελέσει αυτό το θαύμα, δηλαδή να θεώσει την ψυχή και να πνευματοποιήσει το σώμα.
4. Παραβολές ή σύμβολα της βασιλείας των ουρανών είναι: ο σπορέας που σπέρνει σπόρο στο χωράφι του· ο κόκκος του σιναπιού, που από τον πιο μικρό σπόρο γίνεται το μεγαλύτερο λαχανικό· το προζύμι, που η γυναίκα παίρνει και ζυμώνει σε τρία μέτρα αλεύρι ώσπου όλο το ζυμάρι να φουσκώσει· ο θησαυρός κρυμμένος στο χωράφι, που όταν τον βρει ο άνθρωπος πηγαίνει και πουλά τα πάντα για να αγοράσει εκείνο το χωράφι· το πολύτιμο μαργαριτάρι, που ο σοφός έμπορος αγοράζει με τίμημα όλη την υπόλοιπη περιουσία του· το δίχτυ, στο οποίο πιάνονται ψάρια καλά και κακά και έπειτα ξεχωρίζονται· ο γάμος του υιού του βασιλέως, το συμπόσιο κτλ.
5. Ο γεωργός, ο σπορέας, ο αλωνάρης, ο χτίστης, ο σιδηρουργός, ο ξυλουργός, ο αγγειοπλάστης, και κάθε τεχνίτης που επεξεργάζεται κάποιο τραχύ και ακατέργαστο υλικό και από αυτό φτιάχνει κάτι ωραίο και χρήσιμο, συμβολίζει τον Κύριο Χριστό. Γι’ αυτό, όταν βλέπεις οποιονδήποτε τεχνίτη ενός τίμιου επαγγέλματος να μετατρέπει το άχρηστο σε χρήσιμο, το τραχύ σε ήμερο, το βρώμικο σε καθαρό, το ευτελές σε ευγενές, το άσχημο σε όμορφο, να σκέφτεσαι τον Χριστό και τον κόπο Του για την ψυχή σου.
6. Επίσης σύμβολα του Χριστού είναι και ο βασιλιάς και ο δικαστής και ο γιατρός και ο ιερέας και ο διδάσκαλος και ο στρατηλάτης και ο κυβερνήτης και ο οδηγός του δρόμου και ο έμπορος και ο οικοδεσπότης και ο γονέας και ο νυμφίος.
7. Οι γυμνοί σωματικοί αθλητές είναι σύμβολο των πνευματικών αγωνιστών, γυμνωμένων από τον πλούτο και τις μέριμνες αυτού του κόσμου.
«Πώς μπορεί να αγωνιστεί με τα πνεύματα της κακίας εκείνος που αγαπά τα υπάρχοντα, όταν εξαιτίας αυτών μπορεί να δέχεται χτυπήματα από παντού;» λέει ο άγιος Νείλος ο Σιναΐτης.
8. Ο θερισμός των γήινων σπαρτών συμβολίζει τον πνευματικό θερισμό. Οι ανθρώπινες ψυχές έχουν σπαρεί στη γη του σώματος, και η σοδειά αυξάνει και ωριμάζει.
«Ο μεν θερισμός πολύς, οι δε εργάται ολίγοι» είπε ο Κύριος (Ματθ. 9, 37).
9. Ο οικοδεσπότης, που βγάζει νέο και παλαιό θησαυρό από την αποθήκη του, σημαίνει τον πνευματικό άνθρωπο, που διδάχθηκε τη βασιλεία των ουρανών από την Καινή και από την Παλαιά Διαθήκη. Με αυτή την παραβολή ο Κύριος θέλει να τονίσει τη σημασία και των δύο Διαθηκών του Θεού, αλλά θέτει την Καινή πρώτη.
(Στο σερβικό κείμενο παρατίθεται Λουκ. 6, 45.)
10. Το ψάρεμα των ψαριών σημαίνει το ψάρεμα των ανθρώπινων ψυχών για τη βασιλεία του Θεού.
«και ποιήσω υμάς γενέσθαι αλιείς ανθρώπων» υποσχέθηκε ο Κύριος στους αλιείς των ψαριών (Μάρκ. 1, 17).
11. Τα παιδιά, λόγω της καθαρότητας της ψυχής τους και της ακακίας τους, είναι σύμβολο των πολιτών του ουρανού.
«εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών».
Και ακόμη είπε για τα παιδιά:
«των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. 18, 2· 19, 14).
Στο πρωτότυπο δίνεται: Ματθ. 18, 2· 19, 16.
12. Ο λογαριασμός του δανειστή με τον κακό οφειλέτη, που έλαβε συγχώρηση χρέους αλλά δεν συγχώρησε, είναι σύμβολο της Κρίσεως του Θεού. Και όπως ο βασιλιάς ρίχνει στη φυλακή τον ανελεήμονα οφειλέτη, έτσι θα κάνει, λέει ο Κύριος, και ο ουράνιος Πατέρας σε εσάς, αν δεν συγχωρήσετε ο καθένας στον αδελφό του (Ματθ. 18, 23 κ.ε.).
13. Οι κακοί αμπελουργοί, που σκότωσαν τον γιο του οικοδεσπότη, σημαίνουν τους άρχοντες των Ιουδαίων, οι οποίοι θανάτωσαν τον Υιό του Θεού. Αλλά κακός αμπελουργός είναι και κάθε άνθρωπος που διοικεί ανάποδα την ίδια του την ψυχή· που δεν δίνει στον Θεό κανέναν πνευματικό καρπό, αλλά ακόμη και τον Χριστό — τον Καρποδότη και Καρποφόρο — τον σκοτώνει μέσα στην ψυχή του και τον πετά έξω από αυτήν (Ματθ. 21).
14. Ο γάμος είναι σύμβολο του πνευματικού γάμου, της αγάπης της ψυχής προς τον Χριστό και της ένωσής της με τον Χριστό. Νύμφες του Χριστού είναι οι επιμέρους ψυχές των πιστών· νύμφη Του είναι και η Εκκλησία ως σύνολο. Όποια ψυχή δεν είναι ενωμένη με αγάπη με τον Χριστό, είναι ενωμένη με πάθος προς τη γη ή προς τους δαίμονες. Η χήρα σημαίνει τη θλιμμένη ψυχή, που είναι χωρισμένη από την ουράνια αγάπη και από τον ουράνιο Νυμφίο, τον Χριστό.
15. Το σώμα, γύρω από το οποίο συναθροίζονται οι αετοί, είναι σύμβολο του Χριστού, που θανατώθηκε αδίκως, γύρω από τον οποίο συγκεντρώνονται ψυχές με αετίσιο πνευματικό πέταγμα.
16. Η αστραπή και ο κλέφτης σημαίνουν το αιφνίδιο της δευτέρας παρουσίας του Χριστού. Η δεύτερη έλευση του Σωτήρος θα είναι ξαφνική σαν αστραπή και θα αναγγελθεί σαν κλέφτης.
«διά τούτο και υμείς γίνεσθε έτοιμοι, ότι η ώρα ου δοκείτε ο Υιός του ανθρώπου έρχεται» (Ματθ. 24).
17. Το εμπόριο είναι σύμβολο της αγοράς της βασιλείας των ουρανών: με αντάλλαγμα το φθαρτό για το άφθαρτο, το πρόσκαιρο για το αιώνιο, το γήινο για το ουράνιο. Αφού μοίρασε τα τάλαντα, ο κύριος είπε στους δούλους:
«πραγματεύσασθε έως έρχομαι» (Λουκ. 19, 13).
18. Το φαγητό και το ποτό είναι σύμβολο της πνευματικής απόλαυσης στη βασιλεία των ουρανών.
«ίνα εσθίητε και πίνητε επί της τραπέζης μου εν τη βασιλεία μου» (Λουκ. 22, 30).
19. Ο προηγούμενος υπολογισμός για την οικοδόμηση ενός κτίσματος είναι σύμβολο του υπολογισμού των δυνάμεών μας για μεγαλύτερο ή μικρότερο πνευματικό άθλο.
«τις γαρ εξ υμών θέλων πύργον οικοδομήσαι ουχί πρώτον καθίσας ψηφίζει την δαπάνην;» (Λουκ. 14, 28).
20. Η κόρη, ή η παρθενία, σημαίνει την καθαρότητα της ψυχής. Ο Απόστολος εκφράζει την επιθυμία του:
«αρμόσασθαι υμάς ενί ανδρί, παρθένον αγνήν παραστήσαι τω Χριστώ»
εννοώντας τις ψυχές των πιστών (Β΄ Κορ. 11, 2).
ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΩΣ ΣΗΜΕΙΑ
1.
«Εν ονείρῳ, εν φαντασίαις νυκτεριναίς, όταν βαθύς ύπνος πέφτει επάνω στους ανθρώπους, όταν κοιμούνται στα κρεβάτια τους, τότε ο Θεός ανοίγει το αυτί των ανθρώπων και σφραγίζει την παιδεία τους. Για να αποστρέψει τον άνθρωπο από το έργο του και να απομακρύνει από αυτόν την υπερηφάνεια. Για να φυλάξει την ψυχή του από τον λάκκο και τη ζωή του από το να συναντήσει τη ρομφαία» (Ιώβ 33, 15).
Έτσι μιλούσε στον Ιώβ ο φίλος του ο Ελιού. Την αλήθεια αυτών των λόγων την επιβεβαίωσε η εμπειρία των ανθρώπων αμέτρητες φορές.
2.
Ο βασιλιάς Αβιμέλεχ είχε πάρει από τον Αβραάμ τη γυναίκα του τη Σάρρα, για να την κρατήσει κοντά του. Αλλά ήρθε ο Θεός τη νύχτα στον Αβιμέλεχ σε όνειρο και του είπε:
«Ιδού, θα πεθάνεις εξαιτίας της γυναίκας που πήρες, επειδή έχει άνδρα» (Γεν. / Α΄ Μωυσ. 20, 3).
Και ο βασιλιάς φοβήθηκε από εκείνο το όνειρο και αμέσως την επόμενη ημέρα επέστρεψε τη Σάρρα στον άνδρα της.
3.
Όταν ο ειδωλολάτρης Λάβαν καταδίωκε τον δίκαιο Ιακώβ, τον γαμπρό του, εμφανίσθηκε σ’ αυτόν ο Θεός σε όνειρο και είπε:
«Πρόσεχε να μη μιλήσεις στον Ιακώβ ούτε καλό ούτε κακό» (Γεν. / Α΄ Μωυσ. 31, 24).
Αυτό ήταν σήμα για τον Λάβαν, ώστε να σταματήσει από τον Ιακώβ και να μην του κάνει το κακό που είχε σκεφθεί.
4.
Δύο υπηρέτες του Φαραώ, ο οινοχόος και ο αρτοποιός, ήταν φυλακισμένοι μαζί με τον Ιωσήφ στη φυλακή. Και οι δύο είδαν όνειρα. Και ο Ιωσήφ τους τα ερμήνευσε. Στον οινοχόο το όνειρο ήταν σήμα ότι σύντομα θα ελευθερωνόταν από τη φυλακή και θα ξανασυνέχιζε την υπηρεσία του στην αυλή. Στον αρτοποιό όμως το όνειρο ήταν σήμα ότι σύντομα θα βγει από τη φυλακή, όχι όμως για να ζήσει αλλά για να πεθάνει στην αγχόνη. Έτσι τους το ερμήνευσε ο Ιωσήφ· έτσι και έγινε σ’ αυτούς (Γεν. / Α΄ Μωυσ. 40).
5.
Το δεύτερο όνειρο που είδε ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ, για το μεγάλο δέντρο που κόπηκε ως τη γη, ήταν σήμα της πτώσης αυτού του βασιλιά και της τρέλας του για επτά χρόνια. Και όταν πέρασαν τα επτά χρόνια, επανήλθε ο νους στον βασιλιά. Και μετανόησε ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ για την υπερηφάνειά του, εξαιτίας της οποίας τον βρήκε η τρέλα, και αναγνώρισε την αιώνια εξουσία του επουρανίου Βασιλέως (Δαν. 4).
6.
Ως σήματα χρησίμευσαν και τα τέσσερα όνειρα που περιγράφονται στην αρχή του Ευαγγελίου κατά Ματθαίον.
Όταν ο Ιωσήφ ήθελε να απολύσει την Παρθένο Μαρία, του φανερώθηκε άγγελος του Θεού σε όνειρο και τον συμβούλευσε να αποβάλει τις άσχημες υποψίες και να μη διώξει τη Μαρία, διότι αυτό που συνελήφθη μέσα της είναι από το Άγιο Πνεύμα.
Οι μάγοι από την Ανατολή δεν επέστρεψαν πάλι στα Ιεροσόλυμα, αλλά αφού έλαβαν σε όνειρο εντολή να μην επιστρέψουν στον Ηρώδη, έφυγαν από άλλον δρόμο για τη χώρα τους.
Και όταν ο Ηρώδης διέταξε τη σφαγή των παιδιών, πάλι άγγελος Κυρίου φανερώθηκε στον Ιωσήφ σε όνειρο και του είπε να φύγει με το παιδί και τη μητέρα Του στην Αίγυπτο, για να γλιτώσει από τη μάχαιρα του Ηρώδη.
Τέλος, μετά τον θάνατο του Ηρώδη, άγγελος του Θεού διέταξε τον Ιωσήφ σε όνειρο να επιστρέψει στην πατρίδα του.
7.
Η γυναίκα του Πιλάτου, η Σαβίνα Ποπλία, είδε ένα βασανιστικό όνειρο τον καιρό που ο άνδρας της δίκαζε τον Χριστό. Το όνειρο αυτό της δόθηκε ως σήμα της δικαιοσύνης του Χριστού. Και είπε στον Πιλάτο:
«Μηδέν σοι και τω δικαίω εκείνω· πολλά γαρ έπαθον σήμερον κατ’ όναρ δι’ αυτόν» (Ματθ. 27, 19).
8.
Όχι σπάνια ο Θεός έδινε στους ανθρώπους σε όνειρο σήμα να μην κάνουν αυτό που είχαν σκοπό να κάνουν. Είναι γνωστή η περίπτωση κατά την οποία στον βασιλιά Κωνσταντίνο εμφανίσθηκε σε όνειρο ο άγιος Νικόλαος και του είπε να αναστείλει την εκτέλεση της θανατικής ποινής εναντίον ενός καταδικασμένου ευγενούς, επειδή δεν ήταν ένοχος για εκείνο για το οποίο είχε καταδικαστεί. Και ο βασιλιάς απελευθέρωσε τον ευγενή.
9.
Σε ορισμένες ευσεβείς γυναίκες, στείρες, που προσεύχονταν θερμά στον Θεό να τις αξιώσει να αποκτήσουν παιδί, δινόταν σε όνειρο σήμα ότι η προσευχή τους εισακούστηκε. Η μητέρα του αγίου Γρηγορίου, του φωτιστή της Αρμενίας, η οποία για πολύ καιρό ήταν άτεκνη, είδε ένα παράξενο όνειρο: ότι από το σώμα της φύτρωσε μια ψηλή και πολύκλαδη άμπελος, η οποία σκέπασε όλη τη γη της Αρμενίας. Αμέσως έπειτα συνέλαβε και γέννησε τον ένδοξο Γρηγόριο.
10.
Δεν είναι εντελώς σπάνια η περίπτωση να δοθεί σε κάποιον σε όνειρο σήμα επικείμενου θανάτου. Έτσι, παραδείγματος χάριν, στον όσιο Δίο (19 Ιουλίου).
Όμως τα παραδείγματα ονείρων ως σημάτων είναι άφθονα στις ημέρες μας, όπως και στους αρχαίους χρόνους. Όποιος έχει αυτιά να ακούει, ας ακούει· και όποιος έχει πνευματικό νου να κατανοεί, ας κατανοεί. Θα μπορούσαν να γραφτούν ολόκληρα βιβλία για τα όνειρα ως σήματα, που φανερώθηκαν μόνο στις ημέρες μας.
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΩΣ ΣΗΜΕΙΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου