Πηγή: Φραντσέσκο Πετρόνε
Για να επιτευχθεί μια μαζική βιομηχανική μετατροπή από πολιτική σε στρατιωτική παραγωγή, που προκλήθηκε από την μη αναστρέψιμη κρίση της γερμανικής και ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας, πρέπει να δημιουργηθεί ένας εκτεταμένος πολεμικός πανικός, χρησιμοποιώντας τεχνάσματα των μέσων ενημέρωσης και πανικό (με μέσα τεχνητής προπαγάνδας και την καλλιέργεια πανικού), όπως με την πανδημία, για να δικαιολογηθεί η εκτεταμένη φτώχεια που συνοδεύεται από μια στρατιωτική αναζωπύρωση και να γίνει αποδεκτό το φαινόμενο από τις μάζες. Μόλις η Ευρώπη επανεξοπλιστεί και μετατραπεί σε ένα φρούριο Μπαστιάνι (όπως στο βιβλίο "Η έρημος των Ταρτάρων" του Ντίνο Μπουτζάτι), με έναν πληθυσμό που έχει κυριευτεί από συλλογική ψύχωση, με πολιτικούς που δεν έχουν βάθος και με μια πολιτιστική ελίτ που ειδικεύεται μόνο στο να δείχνει τον εχθρό προ των πυλών, είναι πιθανό ότι ο πόλεμος θα μπορούσε πραγματικά να ξεσπάσει, έστω και κατά λάθος, όπως συνέβη με τον Μεγάλο Πόλεμο. Γνωρίζουμε ότι αυτή η καταστροφική σύγκρουση δεν ήταν επιθυμητή από τις ίδιες τις κυβερνήσεις. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ξέσπασε επίσης λόγω ενός άστοχου τελεσίγραφου από τη Γερμανία. Ο Γκέρινγκ αναφώνησε μέ τήν διάσημη φράση: «Και τώρα;» μετά τις απροσδόκητες κηρύξεις πολέμου από τους Βρετανούς και τους Γάλλους, τις οποίες ο Ρίμπεντροπ είχε διαβεβαιώσει ότι δεν θα συνέβαιναν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου