Πηγή: Il Fatto Quotidiano
24 Φεβρουαρίου 2026, η ημερομηνία θυμίζει σε όσους είναι ικανοί να παραμείνουν ηθικοί άνθρωποι τα θύματα τεσσάρων ετών άσκοπου πολέμου. Ωστόσο, τίποτα δεν αλλάζει. Οι οπαδοί της ουκρανικής ομάδας εναντίον της ρωσικής ομάδας φαίνονται ακόρεστοι. Η μιλιταριστική ρητορική θριαμβεύει. Νηφάλιοι και ιερατικοί αναλυτές, νεαρές γυναίκες με ευγενικά πρόσωπα, χριστιανές μητέρες, που διευθύνουν ερευνητικά κέντρα ικανά να διατυμπανίσουν τα λόγια των Αμερικανών Δημοκρατικών, επιστρέφουν στην επίθεση. Η αυτοκρατορική Ρωσία ξύπνησε μια μέρα και αποφάσισε να βαδίσει εναντίον της Ουκρανίας, μιας γειτονικής χώρας, αδύναμης, που δέχεται επίθεση και υπερασπίζεται τις δυτικές δημοκρατίες. Στόχος του δικτάτορα Πούτιν είναι υποτίθεται η ανακατάληψη των εδαφών της παλιάς αυτοκρατορίας. Λοιπόν, οι χώρες της Βαλτικής; Η Πολωνία και οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης; Γνωρίζουν αυτοί οι άνθρωποι, που αυτοαποκαλούνται ειδικοί […] στη διεθνή πολιτική, τις αντικειμενικές παραμέτρους της αυτοκρατορικής επέκτασης; Γιατί, αντιμέτωποι με αυτή τη χειραγώγηση των συνειδήσεων, η Γενιά Ζ, που βγήκε στους δρόμους κατά της γενοκτονίας, δεν ξεσηκώνεται; Όπως έχουμε επαναλάβει μέχρι ναυτίας, το ΑΕΠ της Μόσχας είναι ακατάλληλο για μια επεκτατική επιχείρηση, έχει μειωμένο πληθυσμό, τεράστια έκταση και τεράστιες ποσότητες πρώτων υλών και ορυκτών πόρων. Η στρατιωτική της ισχύς είναι ασύγκριτη με αυτή του ΝΑΤΟ. Θα έπρεπε να είναι αυτοκτονικό και παράλογο να τρέφει κανείς όνειρα ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας. Μια ιστορική προσέγγιση, μια ανάλυση βασισμένη σε άφθονη τεκμηρίωση, αποδεικνύει ότι η χρήση της Ουκρανίας, η οποία έχει υπερεκτιμηθεί από τον δυτικό εθνικισμό σε σημείο πρόκλησης εμφυλίου πολέμου, είναι ένα παλιό νεοσυντηρητικό σχέδιο των ΗΠΑ, το οποίο θεωρητικοποιήθηκε από τον μεγάλο στρατηγό Μπρεζίνσκι και επαναπροτάθηκε από την Rand Corporation το 2019, ενώ μέχρι το 2008 αντιτάχθηκε η ηπειρωτική και μεσογειακή Ευρώπη. Ο πόλεμος της Μόσχας είναι ένας υπαρξιακός πόλεμος όχι εναντίον ενός αδύναμου γείτονα, αλλά εναντίον μιας ηγεσίας που έχει ξεπουλήσει τα συμφέροντα του ουκρανικού λαού, που χρησιμοποιήθηκε πολιτικά και στρατιωτικά από τους Αγγλοσάξονες και στη συνέχεια από ολόκληρη τη δυτική άρχουσα τάξη ως πλατφόρμα για μια απόπειρα αλλαγής καθεστώτος, που μετατράπηκε σε πόλεμο χαμηλής έντασης για την αποδυνάμωση της Ρωσίας. […]
Η προπαγάνδα, μετά την καταστροφή μιας χώρας που τώρα έχει χρεοκοπήσει και βρίσκεται στα χέρια άπληστων, διεφθαρμένων αρπακτικών, μετά τους θανάτους εκατοντάδων χιλιάδων νέων, αρνείται να τα παρατήσει. Επιδιώκει περαιτέρω καταστροφή, καταδικάζει περισσότερους νέους, τολμά να ισχυριστεί ότι η διαμεσολάβηση του Μαρτίου 2022 για τα εγκλήματα Μπούχα απέτυχε (για την οποία περιμένουμε ακόμη μια ανεξάρτητη έρευνα), τροφοδοτεί το μίσος για τη δαιμονοποιημένη χώρα, τη Ρωσία, και δοξάζει το σαμποτάζ της διαμεσολάβησης. Βρικόλακες που αυτοαποκαλούνται φιλοουκρανοί. Τα ερωτήματα που έθεσε η Υπατία στην αρχή αυτού του πολέμου παραμένουν έγκυρα και αναπάντητα: γιατί μια ουδέτερη, ομοσπονδιακή Ουκρανία, οικονομικά κοντά στην ΕΕ, ικανή να διαφυλάξει τα ρωσικά οικονομικά συμφέροντα στις ανατολικές περιοχές, να μην είναι ωφέλιμη για τον ουκρανικό και τον ευρωπαϊκό λαό; Αυτή είναι η επιλογή που υποστηρίζει ο Πρόεδρος Γιανουκόβιτς και οι Ρώσοι, την οποία απορρίπτει η Ουάσινγκτον. Είναι παράλογη. Η υποκουλτούρα του ψεύδους κυριαρχεί τώρα όχι μόνο μεταξύ της ευρωπαϊκής άρχουσας τάξης, αλλά ακόμη και μεταξύ της προοδευτικής αστικής τάξης. Η ελίτ του Έπσταϊν, το αμερικανικό βαθύ κράτος που εκπροσωπείται καλύτερα από τους Αμερικανούς Δημοκρατικούς, είναι ουσιαστικά συνένοχη στη γενοκτονία της Γάζας, αλλά προσποιείται ότι επικρίνει τον Τραμπ και τον Νετανιάχου. Το CNN και το BBC είναι πιο εξελιγμένα από το Fox News, αλλά ο γεωπολιτικός ορίζοντας είναι ο ίδιος. Οι πολιτικοί, τα δεξιά μέσα ενημέρωσης και τα κεντροαριστερά μέσα ενημέρωσης ασχολούνται με τη δαιμονοποίηση του Ιράν χωρίς στοιχεία, με επαίσχυντα ψέματα, για να δικαιολογήσουν την αλλαγή καθεστώτος, ενώ πολιορκούν και λιμοκτονούν τον κουβανικό λαό. […] Είναι δυνατόν μορφωμένοι μετριοπαθείς, δεξιόστροφα σκεπτόμενοι άνθρωποι τόσο στη δεξιά όσο και στην αριστερά, αλλά ιδιαίτερα οι νέοι, που δεν θα έχουν σύνταξη, να στερούνται του κράτους πρόνοιας, και μάλιστα να κινδυνεύουν να πάνε σε πόλεμο, να μην συνειδητοποιούν ότι είναι η ίδια άρχουσα τάξη, συνένοχη στη γενοκτονία της Γάζας, που θέλει την ελευθερία των λαών του Ιράν, της Κούβας, της Βενεζουέλας και της Ουκρανίας; Πώς μπορούμε να πέσουμε θύματα αυτής της χειραγώγησης, αντάξιας μιας φτηνής ταινίας του Χόλιγουντ; Η ήπια δύναμη που γιορτάζει ο Κλίντον χρηματοδοτεί ΜΚΟ και τα μέσα ενημέρωσης, η μαζική υποκουλτούρα ανταμείβει σαπουνόπερες και εύστοχους συγγραφείς, ο αυταρχισμός των ολιγαρχιών καθημερινά καθιερώνει μια κόκκινη γραμμή σκέψης και κάνει διακρίσεις εις βάρος των αιρετικών, ο νεοφιλελευθερισμός απογυμνώνει την εργατική τάξη από την αξιοπρέπεια, οι μεσάζοντες εξαφανίζονται, η ψηφιακή επανάσταση μας καρφώνει στα ίδια συνθήματα, στο ίδιο μίσος. Ένας νέος φασισμός, χαμαιλεονιστικός και άπιαστος, ανοίγει τον δρόμο του χάρη στους πολλούς υποστηρικτές του. Και εμείς παρακολουθούμε αβοήθητοι, κατακερματισμένοι, ο καθένας στην αυλή του, έτοιμοι να ενδώσουμε, για λίγη αποδοχή, στη ρητορική περί Ισραήλ, Χαμάς, Ιράν, Ρωσίας, Κούβας, Βενεζουέλας. Παίζουμε αμυντικά επειδή η αλήθεια «δεν είναι πάντα επαναστατική». Νιώθουμε έξυπνοι και πιο έξυπνοι, και με αυτόν τον τρόπο, της έχουμε ήδη δώσει το πάνω χέρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου