Μιλώντας πρώτος, ο Γιάννης Μαστρογεωργίου παρουσίασε βασικές έννοιες και μια σύντομη ιστορία της Τεχνητής Νοημοσύνης, εστιάζοντας στην σπουδαιότητα της προόδου που έχει επιτευχθεί και της σημασία της για την εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, υπογραμμίζοντας ότι είναι δύσκολο να κατανοηθεί η ιστορική σπουδαιότητα των περιστάσεων που δημιουργούνται. Τόνισε ότι ο ανθρωπομορφισμός με τον οποίο περιβάλλεται η Τεχνητή Νοημοσύνη εξελίσσεται σε πρόβλημα, ομοίως όπως και η εναπόθεση ελπίδων στην Τεχνητή Νοημοσύνη ως οιονεί παντογνώστη και πανάκειας. Κατέληξε θέτοντας το ερώτημα ότι εφόσον η τεχνητή νοημοσύνη σταδιακά υποκαθιστά τον άνθρωπο, ο άνθρωπος πρέπει να σκεφτεί πώς θα απαντήσει στις προκλήσεις που βιώνει, αξιοποιώντας την Τεχνητή Νοημοσύνη ως συνομιλητή και εταίρο στην ερμηνεία του κόσμου.
Με τη σειρά του ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος αναφέρθηκε σε βασικούς σταθμούς στην ιστορία της Δυτικής σκέψης, από την αρχαιότητα έως στον Διαφωτισμό και τις μέρες μας, τονίζοντας ότι η σκέψη αυτή έχει παράγει διχασμούς, όπως αυτοί ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα ή την ψυχή και το σώμα, ενώ δεν έχει καταφέρει να απαντήσει για θέματα, όπως οι ανθρώπινες επιθυμίες και το ασυνείδητο. Διαπιστώνοντας ότι η φύση διατηρεί την αυτονομία της δημιουργώντας μια διαλεκτική σχέση με τον λόγο και προχωρώντας προς την αυτοτελειοποίησή της, παρατήρησε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι μια από τις μορφές αναβάθμισης και απόπειρα τελειοποίησης της φύσης, στην οποία η ορθόδοξη ανθρωπολογία καλείται να δώσει απάντηση προβάλλοντας την εν Χριστώ αναβάθμιση της φύσης.
Στη συζήτηση που ακολούθησε τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με τον ορισμό και την κατανόηση της φύσης τόσο από την τεχνολογία όσο και τη θεολογία, αλλά και της έννοιας του νόμου, τα όρια του οποίου δεν μπορούν πάντα να τιθασεύσουν την τεχνολογία. Συζητήθηκε η κρίση που προκύπτει όταν η τεχνολογία αρχίζει να προηγείται του ανθρώπου, ο οποίος σταδιακά παρασύρεται από αυτήν και παύει να την ελέγχει. Έγινε αναφορά στη δημιουργία ενός «βελούδινου» ολοκληρωτισμού που παρουσιάζεται ως η επιζητούμενη απελευθέρωση των φυσικών δυνατοτήτων του ανθρώπου, περιορίζοντας στην πραγματικότητα τα περιθώρια επιλογών του, αλλά και στην ανάγκη ερμηνείας του κόσμου και της αναζήτησης θεοειδούς νοήματος, στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να ρυθμίσουν τη λειτουργία και Τεχνητής Νοημοσύνης.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΔΥΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ. Η ΣΚΕΨΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου