Εδώ και αρκετές ημέρες ακούμε ότι ο Τραμπ σκοπεύει να επιτεθεί ξανά στο Ιράν, αλλά μόνο μετά τις ενδιάμεσες εκλογές, και δεν καταλαβαίνω πώς αυτός ο παραλογισμός αναφέρεται χωρίς πολλά σχόλια. Δεδομένου ότι το ίδιο το γεγονός ότι κάποιος χάνει θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την ψηφοφορία στις ενδιάμεσες εκλογές, θα ήταν πολύ πιο λογικό η στρατιωτική δράση να γίνει πριν από την ψηφοφορία παρά μετά. Επιπλέον, μια δηλωμένη επίθεση είναι συνήθως καταδικασμένη σε αποτυχία. Ίσως λοιπόν είναι διασκεδαστικό να διερευνήσουμε τους λόγους για μια τέτοια στάση με μια σειρά από εύλογες υποθέσεις: το συνολικό τους εύρος αποτυπώνει τέλεια το πλαίσιο του αυτοσχεδιασμού, της αλαζονείας και της απελπισίας στο οποίο έχουμε φτάσει.
1.Είναι απλώς ένα από τα πολλά ψέματα που έχουμε ακούσει τους τελευταίους μήνες, ειπωμένα με την ελπίδα να μαλακώσουν τους Ιρανούς, οι οποίοι, αντίθετα, φαίνονται πιο σταθεροί από ποτέ στις απαιτήσεις τους.
2.Αυτή είναι μια απάτη: στην πραγματικότητα η επίθεση θα συνέβαινε νωρίτερα, ευνοώντας έτσι το φαινόμενο του αιφνιδιασμού, ακόμη και αν νομίζω ότι η Τεχεράνη καταλαβαίνει απόλυτα ότι δεν μπορεί να εμπιστευτεί τον Λευκό Οίκο.
3.Η νέα επίθεση θα πραγματοποιηθεί μετά τις εκλογές, επειδή υπάρχει φόβος ότι θα μπορούσε να είναι μια ακόμη καταστροφή, κάτι που είναι πολύ πιθανό δεδομένου ότι οι Αμερικανοί έχουν πλέον πολύ λιγότερα αμυντικά και επιθετικά όπλα από ό,τι στις 28 Φεβρουαρίου.
4.Θα μπορούσε ο Τραμπ να θεωρεί αναπόφευκτη μια πυρηνική προσφυγή και ως εκ τούτου να μην θέλει να δράσει πριν από την ημερομηνία των εκλογών.
5.Μια άλλη υπόθεση είναι ότι με αυτή τη δήλωση ο Τραμπ προσπαθεί να μειώσει την πίεση του Νετανιάχου και να αποτρέψει το Ισραήλ από το να ενεργήσει μόνο του, παρασύροντας έτσι τις Ηνωμένες Πολιτείες στη διαμάχη.
6.Είναι ένας τρόπος να διατηρηθούν υπό έλεγχο οι χρηματιστηριακές αγορές και, κατά συνέπεια, οι επίσημες τιμές καυσίμων με την ελπίδα να λυθεί το πρόβλημα του Ορμούζ, δεδομένου ότι κανείς δεν πιστεύει πραγματικά ότι το Στενό ελέγχεται από τις ΗΠΑ, όπως ισχυρίζεται καθημερινά ο Ντόναλντ.
7.Θα μπορούσε να είναι μια δήλωση απλώς ψυχολογικής φύσης, σύμφωνα με τον παθολογικό ναρκισσισμό του προέδρου.
Φυσικά, θα μπορούσαν να διατυπωθούν πολλές άλλες υποθέσεις, αλλά πιστεύω ότι ο κύριος λόγος για όλα αυτά έγκειται σε μια άλλη εμμονή του Τραμπ: αυτή της παραπομπής σε δίκη εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν την πλειοψηφία στο Κογκρέσο. Σε αυτή την περίπτωση, η νέα επίθεση θα ήταν ένα είδος ασφαλιστικής πολιτικής: οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτίθενται και το Ιράν απαντά καταστρέφοντας βάσεις και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στον Κόλπο, δημιουργώντας μια ακόμη πιο οξεία κατάσταση έκτακτης ανάγκης από την τρέχουσα. Σε αυτό το σημείο, με τη χώρα να εμπλέκεται σε έναν σοβαρό πόλεμο, ο Τραμπ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη θέση του ως ανώτατος διοικητής για να αντιμετωπίσει τις προσπάθειες να τον εκδιώξουν από τον Λευκό Οίκο. Κάποιοι θα πουν ότι αυτό είναι τρελό, αλλά ακριβώς γι' αυτό είναι δυνατό.
2.Αυτή είναι μια απάτη: στην πραγματικότητα η επίθεση θα συνέβαινε νωρίτερα, ευνοώντας έτσι το φαινόμενο του αιφνιδιασμού, ακόμη και αν νομίζω ότι η Τεχεράνη καταλαβαίνει απόλυτα ότι δεν μπορεί να εμπιστευτεί τον Λευκό Οίκο.
3.Η νέα επίθεση θα πραγματοποιηθεί μετά τις εκλογές, επειδή υπάρχει φόβος ότι θα μπορούσε να είναι μια ακόμη καταστροφή, κάτι που είναι πολύ πιθανό δεδομένου ότι οι Αμερικανοί έχουν πλέον πολύ λιγότερα αμυντικά και επιθετικά όπλα από ό,τι στις 28 Φεβρουαρίου.
4.Θα μπορούσε ο Τραμπ να θεωρεί αναπόφευκτη μια πυρηνική προσφυγή και ως εκ τούτου να μην θέλει να δράσει πριν από την ημερομηνία των εκλογών.
5.Μια άλλη υπόθεση είναι ότι με αυτή τη δήλωση ο Τραμπ προσπαθεί να μειώσει την πίεση του Νετανιάχου και να αποτρέψει το Ισραήλ από το να ενεργήσει μόνο του, παρασύροντας έτσι τις Ηνωμένες Πολιτείες στη διαμάχη.
6.Είναι ένας τρόπος να διατηρηθούν υπό έλεγχο οι χρηματιστηριακές αγορές και, κατά συνέπεια, οι επίσημες τιμές καυσίμων με την ελπίδα να λυθεί το πρόβλημα του Ορμούζ, δεδομένου ότι κανείς δεν πιστεύει πραγματικά ότι το Στενό ελέγχεται από τις ΗΠΑ, όπως ισχυρίζεται καθημερινά ο Ντόναλντ.
7.Θα μπορούσε να είναι μια δήλωση απλώς ψυχολογικής φύσης, σύμφωνα με τον παθολογικό ναρκισσισμό του προέδρου.
Φυσικά, θα μπορούσαν να διατυπωθούν πολλές άλλες υποθέσεις, αλλά πιστεύω ότι ο κύριος λόγος για όλα αυτά έγκειται σε μια άλλη εμμονή του Τραμπ: αυτή της παραπομπής σε δίκη εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν την πλειοψηφία στο Κογκρέσο. Σε αυτή την περίπτωση, η νέα επίθεση θα ήταν ένα είδος ασφαλιστικής πολιτικής: οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτίθενται και το Ιράν απαντά καταστρέφοντας βάσεις και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στον Κόλπο, δημιουργώντας μια ακόμη πιο οξεία κατάσταση έκτακτης ανάγκης από την τρέχουσα. Σε αυτό το σημείο, με τη χώρα να εμπλέκεται σε έναν σοβαρό πόλεμο, ο Τραμπ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη θέση του ως ανώτατος διοικητής για να αντιμετωπίσει τις προσπάθειες να τον εκδιώξουν από τον Λευκό Οίκο. Κάποιοι θα πουν ότι αυτό είναι τρελό, αλλά ακριβώς γι' αυτό είναι δυνατό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου