Antonio Catalano - 07/10/2026
Πηγή: Αντόνιο Καταλάνο
Στην τελευταία μου ανάρτηση, συζήτησα την κατάσταση στη γειτονιά Quarticciolo της Ρώμης, όπου η έξαρση των ναρκωτικών ανακοινώνεται έγκαιρα κάθε βράδυ με πυροτεχνήματα. Μια επαφή μου έθεσε ειλικρινά την ακόλουθη ερώτηση στα σχόλια: γιατί, αν γνωρίζουν ότι τα πυροτεχνήματα υποδηλώνουν την άφιξη ναρκωτικών, δεν επεμβαίνει η αστυνομία; Είναι διεφθαρμένη;
Μια ειλικρίνεια που μπορεί να θυμίζει αφέλεια, αλλά χωρίς αυτήν, όλα θα φαίνονταν τόσο θλιβερά απαραίτητα, αναπόφευκτα.
Ένα άλλο αφελές ερώτημα θα μπορούσε να είναι: πώς γίνεται, αντιμέτωποι με την καταστροφή των κεντρικών γραφείων της Provita στη Ρώμη το 2023, με βόμβες και πυρκαγιά, με την άγρια κραυγή «τα γραφεία της Provita είναι κλειστά με φωτιά, αλλά με αυτά μέσα, αλλιώς δεν είναι αρκετό!» - ένας ισχυρισμός που διατυπώθηκε και υποστηρίχθηκε από πολύ συγκεκριμένους τρανςφεμινιστικούς κύκλους - η Εισαγγελία ζητά τώρα να κλείσει η υπόθεση, ενώ για την «επίθεση» στα κεντρικά γραφεία της Cigl στη Ρώμη το 2021 (στο τέλος μιας διαδήλωσης κατά της «πράσινης άδειας»), επιβάλλονται παραδειγματικές ποινές;
Θα μπορούσαμε να προσφέρουμε άλλα παραδείγματα, αλλά ένα πράγμα φαίνεται σαφές. Οι αντιδράσεις του κράτους ποικίλλουν, ακολουθώντας κάτι περισσότερο από την κανονική και κοινή λογική της κοινής λογικής, σύμφωνα με την οποία παρόμοια γεγονότα θα πρέπει να κρίνονται με το ίδιο μέτρο σύγκρισης. Αυτή η λογική διαφεύγει της κατανόησης των περισσότερων ανθρώπων, αλλά έχει να κάνει με την ανάγκη εξουσίας για την αξιολόγηση της καταλληλότερης πορείας δράσης δεδομένων ορισμένων ισορροπιών. Οι τυπικοί κανόνες πρέπει πράγματι να τηρούνται... αλλά με «ευελιξία».
Οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου δεν είναι αυτόνομες. υπηρετούν το κράτος και το κράτος αποφασίζει να ενεργήσει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με βάση αξιολογήσεις που προκύπτουν από μια σύνθετη σύνθεση αυτού που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «Πνεύμα της Εποχής». Αυτό το πνεύμα αιωρείται στον αέρα και κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο όχι λόγω των εγγενών αρετών του, αλλά απλώς επειδή ταιριάζει στην κυρίαρχη δύναμη (όχι στην πολιτική, για να είμαστε σαφείς).
Επομένως, εάν το «Πνεύμα της Εποχής» απαιτεί να μην υπονομευθεί η μαζική εκστρατεία εμβολιασμού, η οποία εξυπηρετεί τις ανάγκες μιας συγκεκριμένης παγκοσμιοποιημένης οικονομικής και χρηματοπιστωτικής δύναμης (βλ. Pfizer), τότε η αντίδραση του κράτους πρέπει να είναι άμεση, δυναμική και παιδαγωγική, ώστε κανείς να μην έχει την ιδέα ότι ορισμένα μέτρα μπορούν να αμφισβητηθούν. Το ίδιο ισχύει και για την καταστροφή των κεντρικών γραφείων της Provita από ταραχοποιούς που συνδέονται με τον τρανςφεμινισμό, επειδή, περιττό να πούμε, αυτός ο σύλλογος λειτουργεί σύμφωνα με αξίες ασύμβατες με το «Πνεύμα της Εποχής». Πώς μπορούμε να παρέμβουμε εναντίον εκείνων που αναγνωρίζονται ως ένοχοι της άθλιας επίθεσης, όταν στην πραγματικότητα περιποιούνται τον εαυτό τους επειδή η τρανς δυστοπία εξυπηρετεί τη λογική του παγκοσμιοποίησης, το ίδιο παγκοσμιοποιητικό κίνημα που επιβάλλει τις παρελάσεις ομοφυλοφιλικής υπερηφάνειας μέσω ΜΚΟ, αν όχι απευθείας μέσω της ΕΕ, ως προϋπόθεση για την ένταξη στην παγκοσμιοποιητική ένωση;
Είναι αρκετά σαφές ότι αυτό το παγκοσμιοποιημένο «Πνεύμα των Αιώνων» τείνει να υποστηρίζει οποιοδήποτε κίνημα ενισχύει ανώμαλα μη-τόπους όπου ο μηδενιστικός υπαρξισμός συνδυάζεται άψογα με την αποσύνθεση των κοινωνικών και κοινοτικών δομών.
Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στη Γαλλία. Θέλουμε πραγματικά να πιστεύουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κίνημα νεαρών μαθητών που απαιτούν βελτιώσεις στις σχολικές υπηρεσίες και ότι η καταστροφή είναι αποτέλεσμα μιας «κατασταλτικής» στάσης από τις αρχές επιβολής του νόμου;
Αυτή η αφελής -και συχνά υποκριτική- ανάγνωση των γαλλικών ειδήσεων αποκρύπτει το γεγονός ότι αυτό που διακυβεύεται δεν είναι η ποιότητα των υπηρεσιών (διαφορετικά, οι εκατομμύρια δολάρια σε ζημιές στις σχολικές υποδομές, για να μην αναφέρουμε πολυάριθμους άλλους τραυματισμούς και υλικές ζημιές, θα ήταν ανεξήγητες) αλλά μάλλον η νομιμότητα ενός «αντιγαλλικού» κινήματος που αποτελείται κυρίως από εφήβους μεταναστευτικής καταγωγής, υποστηριζόμενους από «αντιρατσιστές» συνομηλίκους.
Η εύκολη και προβλέψιμη υποστήριξη σε αυτό το κίνημα από κύκλους της παγκοσμιοποίησης που επαινούν την επανάσταση του 1968 και τις νέες εξεγέρσεις -εκ των οποίων η πιο ηχηρή, και αυτή που προσπαθεί να καβαλήσει το κύμα διαμαρτυρίας, είναι η ριζοσπαστική αριστερά (LFI) του Μελανσόν- μπορεί να εξηγηθεί από την υποταγή τους στο (παγκοσμιοποιητικό) Πνεύμα της Εποχής, το οποίο κυριολεκτικά δεν δίνει δεκάρα για μια κοινωνική τάξη που βασίζεται στην ισορροπία και τη λογική. Στόχος του είναι το χάος, η υποβάθμιση σε όλα τα επίπεδα, χρησιμοποιώντας τη μετανάστευση ως ισχυρό μοχλό για την αταξία των λαών.
Στόχος του; Να δημιουργήσει μια κοινωνία κοτέτσιου όπου όλοι τσιμπολογούν και χέζουν ο ένας τον άλλον.
Το γεγονός ότι η αριστερά, στα διάφορα παρακλάδιά της, έχει βγει πλήρως μπροστά για να υποστηρίξει και να εξυμνήσει αυτό το κίνημα μας λέει για άλλη μια φορά ότι αυτή είναι η πολιτική παράταξη που είναι πιο αφοσιωμένη στην εκπροσώπηση του «Πνεύματος της Εποχής».
Μια αριστερά που, στο όνομα ενός ιδεολογικού συμπερίληψης που λειτουργεί πλήρως στο παγκοσμιοποιητικό χάος, πιέζει για τη ριζοσπαστικοποίηση των περιθωρίων των νέων μεταναστών για να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στα έθνη-κράτη και στους ίδιους τους λαούς που τα αποτελούν. Αυτός ο συμπεριληπτισμός έχει ως μοναδικό στόχο τον κατακερματισμό των αυτόχθονων λαών.
Σκεφτείτε, για παράδειγμα, την δημαγωγική εκστρατεία «κανείς δεν είναι ξένος εδώ», η οποία ισχυρίζεται ότι υποστηρίζει, ενάντια σε κάθε εύλογη απόδειξη, την αρχή ότι όλοι οι μαθητές είναι ίσοι... πόσο μάλλον αν δεν καταλαβαίνουν τίποτα στην τάξη επειδή δεν γνωρίζουν τη γλώσσα. Απλώς μια ιδέα ισότητας που ωφελεί τον μαζικό αναλφαβητισμό.
Συμπερασματικά. Είναι το «Πνεύμα των Αιώνων» που αποφασίζει τι είναι σωστό και τι λάθος και μας προειδοποιεί ότι η δράση εναντίον του είναι λάθος, επειδή όλα πρέπει να προχωρήσουν σε γραμμές σύγχυσης, υποβάθμισης και χάους. Ίσως τώρα να είναι πιο ξεκάθαρο γιατί τα πυροτεχνήματα που αναγγέλλουν την άφιξη των ναρκωτικών θα συνεχίσουν να φωτίζουν ήσυχα τον ουρανό του Quarticciolo.
Προσέξτε, ωστόσο, να μην καταφύγετε σε αυτή την ηθικολογική στάση, χαρακτηριστική ορισμένων δεξιών κύκλων, η οποία απλώς απαιτεί τάξη. Αυτοί οι κύκλοι απλώς δεν καταλαβαίνουν ότι η τάξη από μόνη της δεν έχει καμία σημασία για όσους κατέχουν αληθινή, βαθιά εξουσία. Αυτοί οι κύκλοι, στην ουσία, αγαπούν τα αίτια αλλά απορρίπτουν τις συνέπειες.
Αυτή η δύναμη παρατηρεί την παγανιστική λατρεία του χάους, της οποίας η θεολογία βασίζεται στην ναρκισσιστική εξύμνηση του ατόμου που έχει αποσπαστεί από κάθε κοινοτικό δεσμό.
Αλλά ας μην αποθαρρυνόμαστε. Η ιστορία δεν έχει τελειώσει, ακόμα κι αν αντικειμενικά ζούμε σε μια ιδιαίτερα δύσκολη χρονική περίοδο, στην οποία όλα αναζητούν επαναπροσδιορισμό, στην οποία ο πόλεμος γίνεται η μόνη βιώσιμη λύση για τις άρχουσες τάξεις.
Για να αντιμετωπιστεί το παγκοσμιοποιητικό και αντιάνθρωπο «Πνεύμα της Εποχής», είναι επείγον να καλλιεργήσουμε ένα κοινοτικό, αντιατομικιστικό όραμα και μια σοβαρή πολιτική βασισμένη στη λογική και την αυστηρή ανάλυση.
Δεν πρέπει να μας τρομάζει και να μας αποθαρρύνει το Χάος, με την ελπίδα -για κάποιους, με τη βεβαιότητα- ότι... «οι πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου