ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΘΑ «ΧΤΥΠΟΥΝ» ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Σε ένα το πολύ δύο μήνες οι Τζιχαντιστές θα έχουν ετοιμαστεί κατάλληλα και θα είναι σε θέση να μπορούν να αρχίσουν επιχειρήσεις τρομοκρατικών επιθέσεων σε στόχους σε ευρωπαϊκό έδαφος, αποκάλυψε ο ίδιος ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας, Αμπντουλάχ Μπεν Αμπντουλαζίζ, σε δηλώσεις που δημοσιευτήκαν και στην τουρκική εφημερίδα, Taraf (1/9). Μάλιστα σύμφωνα με τον Σαουδαράβα ηγέτη οι Τζιχαντιστές με την ορμή που έχουν πάρει και με τις συνεχείς επιτυχίες στο έδαφος, έχουν δημιουργήσει ένα μεγάλο ρεύμα προσέλκυσης οπαδών και νέων μαχητών από ευρωπαϊκές χώρες αλλά και από Αμερική. Πολύ σύντομα θα μπορούν να αρχίσουν δράση σε ευρωπαϊκό, ακόμα και σε αμερικανικό έδαφος, πραγματοποιώντας βομβιστικές και κάθε είδους τρομοκρατικές επιθέσεις εκτός από ευρωπαϊκές χώρες και μέσα στις ΗΠΑ.
Ο Σαουδάραβας βασιλιάς μιλώντας σε συνάντηση που οργάνωσε ο ίδιος παρουσία των ξένων πρέσβεων στην σαουδαραβική πρωτεύουσα, παρουσία του ίδιου του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζων Κέρυ, ο οποίος, όπως φαίνεται, άκουσε με μεγάλο σκεπτικισμό τις διαπιστώσεις του Αμπντουλάχ, επεσήμανε τον μεγάλο κίνδυνο από την ραγδαία εξάπλωση του κινήματος των Τζιχαντιστών. Σύμφωνα με πολλούς παρατηρητές των εξελίξεων το «τέρας» των Τζιχαντιστών που δημιουργήθηκε κατ’ αρχή από αμερικανικές και δυτικές πηγές και στηρίχτηκε και από την Σαουδική Αραβία για να στραφεί εναντίον κάποιων αντιπαθητικών καθεστώτων στην Μέση Ανατολή, τώρα στρέφεται εναντίον των ίδιων των δημιουργών του με όλες τις επικίνδυνες και ανεξέλικτες συνέπειες μιας τέτοιας πραγματικά τρομερής εξέλιξης.
Ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας, Αμπντουλάχ Μπεν Αμπντουλαζίζ, ήταν πολύ σαφής στις δηλώσεις του τονίζοντας πως οι τρομοκράτες δεν γνωρίζουν σύνορα ενώ δεν υπολογίζουν τους κινδύνους από τις συνέπειες των τρομοκρατικών τους ενεργειών και τώρα ετοιμάζονται να ανοίξουν καινούργια μέτωπα εκεί όπου κρίνουν ότι πρέπει να διαδώσουν το Ισλάμ με τον δικό τους τρόπο. Μάλιστα ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας φάνηκε πολύ απαισιόδοξος για την αυξανόμενη δράση των Τζιχαντιστών καθώς, όπως τόνισε, δεν έχουν περιορισμούς στη τρομοκρατική τους δράση. Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως παραδέχτηκε, μέχρι τώρα δεν έχει εμφανιστεί κάτι πολύ «δυνατό» που να μπορεί να τους σταματήσει με αποτέλεσμα να διευρύνεται συνεχώς η δράση τους και σε άλλες περιοχές και τώρα ετοιμάζονται να αρχίσουν να χτυπούν και σε ευρωπαϊκό έδαφος. Απευθυνόμενος δε στους Ευρωπαίους ηγέτες τους προειδοποίησε ότι πολύ σύντομα θα δουν και μέσα στις δίκες τους χώρες τις επιπτώσεις της ανάπτυξης του εξτρεμισμού κινήματος των Τζιχαντιστών, το οποίο σημειωτέον, έχει στελεχωθεί και με πολλούς Ευρωπαίους που έχουν ασπαστεί το Ισλάμ και έχουν πυκνώσει τις τάξεις τους.
Οι δηλώσεις αυτές του Αμπντουλάχ Μπεν Αμπντουλαζίζ έχουν ιδιαίτερη σημασία γιατί η Σαουδική Αραβία μαζί με το Κατάρ, είχε στηρίξει τους Τζιχαντιστές χρησιμοποιώντας τους για να ανατρέψουν κάποια καθεστώτα της Μέσης Ανατολής, όπως της Συρίας και του Ιράκ, τα οποία είχαν αναπτύξει «ενοχλητικές» σχέσεις με το ανταγωνιστικό προς το Ριαντ καθεστώς του Ιράν. Στη συνέχεια όμως καθώς έβλεπαν πως ο έλεγχος είχε ξεφύγει και πως οι Τζιχαντιστές εξαπλώνονταν συνεχώς με ανεξέλεγκτο ρυθμό, η Σαουδική Αραβία μαζί με την Αίγυπτο διαφοροποιήθηκε από το Κατάρ αλλά και την Τουρκία και σταμάτησε να τους στηρίζει ενώ τώρα καταγγέλλει την ανοιχτά την δράση τους.
Και ενώ όλοι επισημάνουν ότι μεγαλώνει συνεχώς ο κίνδυνος της έμφασης των Τζιχαντιστων πολύ κοντά μας και ενώ κάποιο Ευρωπαίοι άρχισαν να αφυπνίζονται στον κίνδυνο αυτό, ενώ εντωμεταξύ συνεχίζεται η εισαγωγή στην χώρα μας χιλιάδων μουσουλμάνων από ανατολάς, εμείς αντί να ορθώσουμε κάποιες «ασπίδες προστασίας», «βαυκαλιζόμαστε» με αντιρατσιστικά νομοσχέδια και «εκστασιαζόμαστε» με τους διάφορους απερίσκεπτους και επιπόλαιους τουρκολάγνους και ισλαμολαγνους, που δεν διστάζουν να μας κουβαλήσουν όλη αυτή την ισλαμική λαίλαπα ακόμα και μέσα στα σπίτια μας.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
olympia

Βασιλιάς Αμπντάλα της Σαουδικής Αραβίας: Η τρομοκρατία θα εξαπλωθεί στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ

Δημιούργησαν την τρομοκρατία, πρέπει να την εξάγουν και στην Ευρώπη, για να ολοκληρωθεί η καταστροφή που σχεδίασαν.

Πόπη Σουφλή
 

 

Ο βασιλιάς Αμπντάλα της Σαουδικής Αραβίας εκτίμησε σήμερα ότι η τρομοκρατία θα εξαπλωθεί σύντομα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα στη Μέση Ανατολή, όπως μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων αργά την Παρασκευή.

Ο βασιλιάς έκανε τη δήλωση αυτή στη διάρκεια μιας εκδήλωσης για τους ξένους πρεσβευτές στην Τζέντα.

«Σας ζητώ να μεταφέρετε το μήνυμα αυτό στους ηγέτες σας (…)...

Η τρομοκρατία αυτή τη στιγμή είναι μια εχθρική δύναμη που πρέπει να καταπολεμηθεί με σοφία και ταχύτητα», είπε ο βασιλιάς Αμπντάλα. «Και αν παραμεληθεί είμαι σίγουρος ότι ένα μήνα αργότερα θα φτάσει στην Ευρώπη και ένα μήνα μετά στην Αμερική», πρόσθεσε, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Η Σαουδική Αραβία, η χώρα με τις μεγαλύτερες εξαγωγές πετρελαίου στον κόσμο, συνορεύει με το Ιράκ, όπου οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους και άλλοι εξτρεμιστές σουνίτες αντάρτες έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους αρκετές πόλεις.

Το Ριάντ εκφράζει εδώ και καιρό την ανησυχία ότι θα βρεθεί στο στόχαστρο των τζιχαντιστών, μεταξύ αυτών και πολιτών του που συμμετείχαν στις συγκρούσεις στο Ιράκ και τη Συρία.
Πηγή

ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ

 ΚΑΠΟΤΕ Η ΕΡΗΜΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΕΔΩΣΕ ΤΑ ΡΟΔΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ. ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΜΩΑΜΕΘΑΝΩΝ ΔΙΝΕΙ ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ( ΤΑ ΣΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΚΑΜΗΛΑΣ) ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. ΑΥΤΑ ΕΧΕΙ Ο  ΑΜΠΝΤΑΛΑ ΑΥΤΑ ΕΞΑΓΕΙ.

Αμέθυστος

Γερμανός καλεί Έλληνες να καταθέσουν τις μαρτυρίες τους στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (βίντεο)

Ο κ. Volker Reusing, σύζυγος της Γερμανίδας ακτιβίστριας η οποία προσέφυγε στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για να καταγγείλει την τέλεση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στην Ελλάδα, καλεί τον Ελληνικό πληθυσμό να ενισχύσει με μαρτυρικές καταθέσεις την καταγγελία της συζύγου του.
Όσοι πέσατε θύματα των μέτρων λιτότητας και έχετε υποστεί βλάβη στην υγεία σας, ή έχετε αυτόχειρα στην οικογένεια σας, ή δεν έχετε πια πρόσβαση σε τροφή, φάρμακα κλπ, στείλτε την μαρτύρια σας στην αγγλική γλώσσα στον εισαγγελέα του ΔΠΔ και ενημερώστε σχετικά την κυρία Luzia Hassel-Reusing, έτσι ώστε να μπορέσει να την επικαλεστεί/ αξιοποιήσει. Στην επιστολή σας να επισημάνετε το συσχετισμό της μαρτυρίας σας με την δικογραφία με αριθμό (file number) OTP-CR-345/12 που άφορα την καταγγελία Hassel-Reusing
Η διεύθυνση για την αποστολή των μαρτυριών ή άλλων στοιχείων, είναι σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου η ακόλουθη :
International Criminal Court
Information and Evidence Unit
Office of the Prosecutor
Post Office Box 19519
2500 CM The Hague
The Netherlands
Εναλλακτικά, η αποστολή μπορεί να γίνει μέσω τηλεομοιοτυπίας (fax) στο +31 70 515 8555.
Η διεύθυνση της κυρίας Hassel-Reusing:
Sarah Luzia Hassel-Reusing
Thorner Str. 7
42283 Wuppertal (Germany)
Τηλ.: +49/202/2502621
Εάν δεν ξέρετε αγγλικά, επικοινωνήστε με τον πρέσβη επί τιμή κύριο Λεωνίδα Χρυσανθόπουλο, ο οποίος συντονίζει την προσπάθεια συλλογής και μετάφρασης μαρτυρίων στην Ελλάδα. Ηλεκτρονική διεύθυνση: chrysanthopoulos@gmail.com
Το ζητούμενο της μαρτυρίας είναι να αναδείξει το θέμα της βλάβης στην υγεία εξαιτίας συγκεκριμένων μέτρων δημοσιονομικής λιτότητας και πρέπει να εξηγήσετε σε αυτήν, από ποια χρονική στιγμή κι έπειτα η υγεία σας παρουσίασε πρόβλημα και με ποιο μέτρο το συνδέετε.
Η βλάβη μπορεί να σχετίζεται με φάρμακα ή με υπηρεσίες υγείας ή με ιατρούς, στους οποίους πια δεν έχετε πρόσβαση ή μόνο στην έλλειψη δυνατότητας πληρωμής ή
συμμετοχής στην πληρωμή στα παραπάνω ή που πλέον δεν βρίσκονται σε αρκετά κοντινή απόσταση στον τόπο κατοικίας σας.
Εάν αντιμετωπίζετε πρόβλημα πείνας, στη μαρτυρία σας πρέπει να αναφερθεί από πότε το αντιμετωπίζετε και τι το προκάλεσε (λχ. περικοπές στη σύνταξη ή τον μισθό σας, υπερφορολόγηση ). Εξηγήστε δηλαδή με απλά λόγια από πότε και γιατί δεν είχατε πια αρκετά χρήματα για την πλήρη σίτισή σας.
Η μαρτυρία σας είναι απαραίτητη και εάν :
- αιτία της κατάστασης σας ήταν η χαλάρωση της προστασίας εναντίον των αναιτιολόγητων απολύσεων ή η αύξηση του κόστους ζωής,
- ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν υποσιτίζεστε είναι ότι έχετε υποστήριξη από φιλανθρωπική οργάνωση
- έχετε μείνει άστεγος/-η, ή εάν διαμένετε σε διαμέρισμα χωρίς θέρμανση εξαιτίας οικονομικής αδυναμίας,

Εάν αυτό είναι εφικτό, επισυνάψετε στην επιστολή σας στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, φωτοτυπίες των στοιχείων που καταδεικνύουν ότι με τα οικονομικά μέσα που διαθέτετε, δεν μπορεί να καλυφθεί πλέον το απαραίτητο κόστος για τροφή, διαμονή ή υγειονομική περίθαλψη.
Εάν διαθέτετε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα πρόσωπα που σχεδίασαν ή
 αποφάσισαν τα μέτρα κατά της Ελλάδας γνώριζαν τις επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών και των κατοίκων της Ελλάδας, ενημερώστε σχετικά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και την κυρία Hassel-Reusing. Αυτό είναι απαραίτητο επειδή έγκλημα κατά της ανθρωπότητας (άρθρο 7 του Καταστατικού της Ρώμης) στοιχειοθετείται μόνο όταν ενέχει πρόθεση σε ένα βαθμό, δηλαδή όταν κάποιος γνωρίζει τι συνέπειες έχουν οι πράξεις/αποφάσεις του, αλλά παρ’ όλα αυτά τις λαμβάνει/τις εφαρμόζει.
Κάθε μαρτυρία με στοιχεία που αφορά στην βλάβη της υγείας συγκεκριμένων 
προσώπων εξαιτίας συνθηκών συνιστά σημαντική συμβολή στη λύση. Επιπροσθέτως, όσο περισσότερες μαρτυρίες με στοιχεία συγκεντρωθούν, θα καταδείξουν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ότι είναι σημαντικό για τους πολίτες και τους κατοίκους της Ελλάδας να δοθεί υψηλή προτεραιότητα στον εντοπισμό των υπαιτίων και την αποτροπή περαιτέρω βλαβών. Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε το βίντεο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: 
Σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, έως τώρα έχουν προσφύγει στην Χάγη τουλάχιστον 34 άτομα τα οποία κατάγγειλαν την τέλεση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας ή/και γενοκτονία των Ελλήνων σε εξέλιξη – η οποία είναι και αυτή έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που απλά εξετάζεται χωριστά λόγω της εξαιρετικής σοβαρότητας της. Ταυτόχρονα, 6141 άτομα από την Ελλάδα και το εξωτερικό ζήτησαν ήδη από τον αρμόδιο εισαγγελέα του ΔΠΔ να ενεργοποιήσει αμέσως τις διαδικασίες, να εξετάσει τα εγκλήματα που τελέστηκαν στην Ελλάδα και να οδηγήσει σε δίκη όσους ευθύνονται γι΄αυτά καθώς οι ένοχοι πρέπει να τιμωρηθούν και τέτοια εγκλήματα πρέπει να αποτραπούν.
Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ και η ποινική διαδικασία ξεκινά αυτεπάγγελτα αν και εφόσον ο εισαγγελέας έχει ενδείξεις τέλεσης εγκλημάτων της αρμοδιότητας του στην επικράτεια της χωράς ή και άλλου εάν αυτά αφορούν Έλληνες. Στη περίπτωσή μας, οι ενδείξεις πρέπει να προκύψουν από τις προαναφερόμενες καταγγελίες, από τα στοιχεία και το αποδεικτικό υλικό που έχει επισυνάπτει σε αυτές καθώς και από όποιο άλλο στοιχειό ή αποδεικτικό υλικό έλαβε ο εισαγγελέας από μεμονωμένα άτομα ή ομάδες (άστεγους, άνεργους, ιατρούς, ΜΚΟ, ιατρικούς ή/και επαγγελματικούς συλλόγους κλπ.)
Υπενθυμίζω ότι το JusticeForGreece είναι το επίσημο ιστολόγιο του ηλεκτρονικού αιτήματος προς τον Εισαγγελέα του ΔΠΔ (ICC) και κατ΄επέκταση, το ιστολόγιο των προσφυγών στην Χάγη. Εδώ ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να βρει ιδέες αναφορικά με πρόσθετους ισχυρισμούς με τους οποίους να ενισχύσει την καταγγελία του, καθώς και άμεσο ή έμμεσο αποδεικτικό υλικό με το οποίο να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του.
Τις καταγγελίες και μέρος του επισυναπτόμενου αποδεικτικού υλικού μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ ΕΔΩ.
Το ηλεκτρονικό αίτημα μπορείτε να το υπογράψετε κάνοντας κλικ ΕΔΩ αλλά προσοχή ! Άλλο πράγμα η ηλεκτρονική υπογραφή και άλλο η αποστολή της μαρτυρίας σας στο δικαστήριο. Δηλαδή, επειδή υπογράψατε το αίτημα σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι αυτό αρκεί και ότι δεν πρέπει να στείλετε όλα τα στοιχεία και τις αποδείξεις που έχετε στην διάθεση σας και αφορούν εσάς ή μέλη της οικογένειας σας. ΥΠΕΡΤΙΜΗΣΗ: Στην μαρτύρια σας πρέπει να εξηγήσετε για την κάθε περίπτωση χωριστά, από πότε και γιατί (εξαιτίας ποιων μέτρων κλπ) αντιμετωπίζεται το πρόβλημα που αναφέρετε.
Το ιστορικό της πρωτοβουλίας συλλογής υπογραφών στα ελληνικά μπορείτε να το διαβάσετε κάνοντας κλικ ΕΔΩ

 justiceforgreece

Christian Smith: Τι είναι πρόσωπο;

Τι είναι πρόσωπο; Και γιατί έχει σημασία πώς θα απαντήσουμε στην ερώτηση αυτή;

Κάθε ερμηνεία στις κοινωνικές επιστήμες έχει στο υπόβαθρό της κάποια ιδέα για το τι είναι το ανθρώπινο πρόσωπο, τι το κινητοποιεί, και τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτό. Μερικές φορές αυτή η ιδέα είναι σαφής, αλλά τις περισσότερες φορές όχι. Και οι διαφορετικές έννοιες του προσώπου που θεωρούν οι κοινωνικοί επιστήμονες έχουν σημαντικές συνέπειες στον προσδιορισμό των ερωτήσεων που θα τεθούν, στην περαιτέρω επεξεργασία των χρησιμοποιούμενων εννοιών,  στη συλλογή των απαραίτητων στοιχείων και στις εξηγήσεις που θα διατυπωθούν.  Δεν μπορούμε να θέσουμε το ζήτημα της προσωπικότητας σε ένα "μαύρο κουτί" και έτσι να προχωρήσουμε. Το πρόσωπο ενδιαφέρει πάντοτε. Κατά τη γνώμη μου, το πρόσωπο είναι «το συνειδητό, αντανακλαστικό, εν-σωματωμένο, αυθυπερβατικό κέντρο της υποκειμενικής εμπειρίας που εξασφαλίζει τη διαρκή ταυτότητα, την ηθική δέσμευση, και την επικοινωνία, το οποίο - ως η ικανή αιτία των δικών του υπεύθυνων ενεργειών και αλληλεπιδράσεων – ενεργοποιεί πολύπλοκες δυνατότητες για πρωτοβουλία και δια-υποκειμενικότητα, προκειμένου να αναπτύξει και να διατηρήσει το δικό του αμέθεκτο εγώ σε σχέσεις αγάπης με άλλα προσωπικά εγώ όπως και με τον απρόσωπο κόσμο. "

Τα πρόσωπα είναι έτσι κέντρα με σκοπό. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε έχει συνέπειες για τον τρόπο που κάνουμε κοινωνιολογία ή επιστήμη γενικότερα. Διαφορετικές απόψεις για την ανθρώπινη προσωπικότητα θα οδηγήσουν σε διαφορετικά επιστημονικά ενδιαφέροντα, διαφορετικές επαγγελματικές και ηθικές ευαισθησίες, διαφορετικά θεωρητικά «παραδείγματα» εξήγησης και, εν τέλει, διαφορετικά οράματα για το τι συνιστά μία «καλή» ανθρώπινη ύπαρξη  την οποία η επιστήμη θα έπρεπε να υπηρετεί. Με αυτή την έννοια, η επιστήμη δεν είναι ποτέ αυτόνομη ή διαχωρισμένη από τα βασικά ερωτήματα των ανθρωπίνων προσωπικών όντων, υπάρξεων και ενδιαφερόντων. Ως εκ τούτου, εάν το όραμά μας για την ανθρώπινη προσωπικότητα είναι λάθος, διατρέχουμε τον κίνδυνο να χρησιμοποιήσουμε την επιστήμη για την επίτευξη προβληματικών ακόμα και καταστροφικών πραγμάτων. Η καλή επιστήμη πρέπει τελικά να οικοδομείται πάνω σε μια καλή κατανόηση της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Υποστηρίζετε ότι η καθιερωμένη κοινωνιολογική άποψη για το ανθρώπινο πρόσωπο δεν είναι ικανοποιητική και ότι οι κοινωνιολόγοι γενικά δεν περιλαμβάνουν στις μεθόδους τους την πληρότητα της ανθρώπινης εμπειρίας. Τους περιγράφετε σα να ζουν ένα είδος «σχιζοφρένειας» αφού πιστεύουν σθεναρά στα ανθρώπινα δικαιώματα και αξιοπρέπεια αλλά την ίδια ώρα αρνούνται κάθε είδος επαφής με τις σχετικές ηθικές δεσμεύσεις. Τι είναι αυτό που τους λείπει;

Πολλές, αν όχι οι περισσότερες, κοινωνιολογικές θεωρίες έχουν ως υπόβαθρο μία καχεκτική (μερική)  αντίληψη για το πρόσωπο που τροφοδοτεί μοντέλα που είναι γενικώς υπεραπλουστευτικά.  Τα πρόσωπα κατανοούνται είτε ως λογικά όντα που στοχεύουν στη μεγιστοποίηση της ανταμοιβής, είτε ως συμβιβασμένοι οπαδοί κανόνων, είτε ως αναζητητές νοήματος είτε ως μηχανές γενετικής αναπαραγωγής είτε ως οτιδήποτε άλλο.  Συνήθως τέτοιες θεωρήσεις είναι μονοδιάστατες και απλουστευτικές. Αποτυγχάνουν ακόμη και να ξεκινήσουν μία απεικόνιση της πολυπλοκότητας και του πλούτου της προσωπικής ζωής ενός ανθρώπου.  Εν τω μεταξύ, οι κοινωνιολόγοι προσεγγίζουν τη δική τους προσωπική ζωή συχνά με μία πολύ διαφορετική εικόνα για την ανθρωπότητα στο μυαλό τους.  Αυτό σημαίνει ότι η επιστήμη δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Νομίζω ότι αυτό τις περισσότερες φορές δεν ξεκινά από τις ανάγκες τις πραγματικής επιστήμης αλλά από ένα είδος ανασφαλούς επιστημονισμού. Η πραγματική επιστήμη τελικά ενδιαφέρεται να γνωρίσει τι υπάρχει στην πραγματικότητα και πώς αυτό λειτουργεί, οσοδήποτε πολύπλοκο και αν αυτό αποδειχθεί ότι είναι. Ο επιστημονισμός, ειδικά στις κοινωνικές επιστήμες, στοχεύει κυρίως να μιμηθεί την επιστήμη μιάς εντελώς διαφορετικής σφαίρας της πραγματικότητας, όπως για παράδειγμα τη φυσική, κάτι το οποίο δεν οδηγεί πουθενά.

 

Στο μοντέλο σας, είναι αδύνατο να μιλήσουμε με νόημα για το ανθρώπινο πρόσωπο χωρίς αναφορά στο ρόλο της αγάπης στην ανθρώπινη προσωπικότητα. Πώς η αγάπη (και τα παράγωγά της όπως ο αλτρουισμός) προσαρμόζονται στη θεώρησή σας για το ανθρώπινο πρόσωπο;

Ως οπαδός του κριτικού ρεαλισμού, πιστεύω ότι η φύση του αντικειμένου πρέπει να καθορίζει το πώς αυτό θα μελετηθεί.  Δεν πρέπει να μεταφέρουμε ένα δεδομένο μοντέλο για το τι πρέπει να είναι η «επιστήμη» σε αυτό που μελετούμε και να το επιβάλλουμε από έξω.  Έτσι, αν αποδειχθεί ότι η αγάπη, που μπορούμε να την ορίσουμε  ως την αυτο-ανάλωση για το αληθινό καλό των άλλων, είναι ένα ουσιώδες και μη-αναγώγιμο μέρος της ανθρώπινης ζωής – όπως προτείνει η περί προσώπου θεωρία μου – τότε απλά η επιστήμη πρέπει να πάρει την αγάπη στα σοβαρά. Εάν αποδειχθεί ότι οι θεωρίες και οι μέθοδοί μου δεν είναι καλές σε αυτό, τότε αυτές είναι που σφάλλουν και σίγουρα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί η αποτυχία τους για να αγνοήσουμε τον κεντρικό χαρακτήρα της αγάπης στην κατανόηση της ανθρώπινης κοινωνικής ζωής, ανάπτυξης και εμπειρίας.

 

Πώς η θεωρία σας για έναν «περσοναλισμό κριτικού ρεαλιστή» αποφεύγει τα συγκεκριμένα λάθη που εντοπίζετε στην προσπάθεια του θετικισμού και του σχετικισμού να κατανοήσουν την ανθρώπινη φύση;

Ο θετικιστικός εμπειρισμός δεν μπορεί να κατανοήσει τα ανθρώπινα πρόσωπα, αφού κάποια από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας δεν είναι άμεσα παρατηρήσιμα και δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν μία νομοθετική κάλυψη της ανθρώπινης ζωής. Ο μεταμοντέρνος σχετικισμός ισοδύναμα αντιλαμβάνεται λανθασμένα την προσωπικότητα αρνούμενος ότι η ανθρώπινη φύση εμπεριέχει κάποια χαρακτηριστικά, δυνατότητες και τάσεις που κληρονομούνται στη φύση του κάθε ανθρώπινου όντος, τα οποία έχουμε το δικαίωμα να ονομάσουμε ανθρώπινη φύση. Η μεταμοντέρνα τάση είναι να υποθέτουμε ότι η ανθρώπινη φύση τελικά κατασκευάζεται με τη γλώσσα και την ομιλία και επομένως είναι ρευστή, μεταβλητή και απείρως ανοιχτή. Αντίθετα, ο κριτικός ρεαλισμός βλέπει την πραγματικότητα δοσμένη σε σημαντικό βαθμό από τη φύση των πραγμάτων, δομημένη, πολύπλοκη και συχνά αναδυόμενη.  Αυτό σημαίνει ότι η ανθρώπινη φύση μπορεί και υπάρχει ανεξάρτητα από τις νοητικές αναπαραστάσεις μας για αυτή, ότι δεν μπορεί να κατανοηθεί με αναγωγιστικούς όρους και ότι η επιστήμη αφορά στην καλύτερη κατανόηση της ανθρώπινης οντολογίας και τους τρόπους που πολύπλοκες ανθρώπινες δυνατότητες και ενέργειες λειτουργούν σε διάφορα πλαίσια για να παράγουν δράσεις και κοινωνικές δομές με σημασία.

 

Είπατε σε μία πρόσφατη συνέντευξή σας (στον Ken Myers) ότι «η επιστήμη βασίζεται στο πρόσωπο» με έναν τρόπο που η καθιερωμένη θετικιστική/αντικειμενική προσέγγιση της επιστήμης δεν μπορεί να κατανοήσει. Τι σημαίνει αυτό;

Στην καθιερωμένη προσέγγιση, έχουν γίνει αποδεκτά τα δόγματα του επιστημονισμού που μας λένε ότι για να κάνουμε καλή επιστήμη χρειάζεται να απεκδυθούμε τις περισσότερες από τις ανθρώπινες ιδαιτερότητές μας, ότι πρέπει να γίνουμε «αντικειμενικοί», να παραθεωρήσουμε τις προσωπικές ιδαιτερότητές μας στην απόκτηση της γνώσης, κατά κάποιον τρόπο να υπερβούμε την ανθρώπινη συνθήκη με τους ιστορικούς και πολιτισμικούς περιορισμούς που υφιστάμεθα και με το γεγονός ότι γνωρίζουμε υποκειμενικά έχοντας συγκεκριμένα ενδιαφέροντα και δεσμεύσεις και να μας αποθαρρύνει από τους συνήθεις τρόπους κατανόησης.  Στην πραγματικότητα, ισχύει ακριβώς το αντίθετο όπως ο μεγάλος φιλόσοφος της επιστήμης Michael Polanyi έδειξε με επιμονή. Τα καλύτερα της επιστήμης βασίζονται ακριβώς στην προσωπική ανθρώπινη γνώση, στην προσωπική δέσμευση για την αλήθεια πάνω από την επιτυχία της καρριέρας, σε μία βαθιά προσωπική εμπλοκή στη διαδικασία της έρευνας, στις αφανείς ή διαισθητικές ενοράσεις, στη δημιουργικότητα που δεν μπορεί να συστηματοποιηθεί, στην αναγνώριση της ομορφιάς και του σχεδίου της πραγματικότητας. Η καλή επιστήμη ποτέ δεν περιορίζει τα πρόσωπο ή την προσωπικότητα  υπό την απειλή της «αντικειμενικότητας» ή της «παγκοσμιότητας». Η καλή επιστήμη έχει πάντοτε τις ρίζες της και αναπτύσσεται σε μιά βαθιά προσωπική δίψα, γνώση και αγάπη για τον κόσμο και την αλήθεια.

 

Τι εννοείτε όταν λετε ότι η ανθρώπινη προσωπικότητα είναι μη αναγώγιμα «αναδυόμενη»;

Η ανάδυση σημαίνει ότι η πραγματικότητα υπάρχει και λειτουργεί σε πολλαπλά «επίπεδα» του είναι, κάθε ένα από τα οποία είναι πλήρως οντολογικά εξαρτώμενο από τις αλληλεπιδράσεις των μερών των κατωτέρων επιπέδων, αλλά την ίδια στιγμή διαμέσου της ανάδυσης αποκτά  ιδιότητες, χαρακτηριστικά, ιδιαιτερότητες και δυνατότητες που δεν υπάρχουν στα κατώτερα επίπεδα. Ουσιαστικά, νέα χαρακτηριστικά της πραγματικότητας εμφανίζονται στα υψηλά επίπεδά της που δεν μπορούν πλήρως να βρεθούν και κατά συνέπεια να εξηγηθούν με αναφορές στα κατώτερα επίπεδα της πραγματικότητας από τα οποία δημιουργήθηκαν.  Επομένως, ο αναγωγισμός αποτυγχάνει. Η προσωπικότητα είναι αναδυόμενη κατά αυτό τον τρόπο. Εξαρτάται συνολικά από τα μέρη από τα οποία αναδύεται – σώμα, μυαλό,  νευρικά σήματα, υλικά και κοινωνικά περιβάλλοντα, κλπ. – αλλά, αφού είναι αναδυόμενη, δεν μπορεί να κατανοηθεί ή εξηγηθεί με αναγωγιστικούς συλλογισμούς όπως στον αναγωγιστικό υλισμό. Η προσωπικότητα είναι με αυτή την έννοια sui generis. Αυτό το είδος της σκέψης και της γλώσσας μπορεί να μην αρέσει σε ορισμένες θεωρήσεις της επιστήμης. Αλλά αυτό είναι πρόβλημα αυτών των θεωρήσεων και δεν έχει να κάνει με το τι είναι η προσωπικότητα την πραγματικότητα.

Τελικά, αν συμφωνήσουμε μαζί σας ότι η προσωπικότητα και μαζί με αυτή η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αναδύονται από τις σχέσεις του εαυτού με το κοινωνικό του πλαίσιο, αυτό δεν υπονοεί ότι η υπερβολική έμφαση του πολιτισμού μας στα πρόσωπα ως άτομα που φέρουν δικαιώματα (σε διάκριση με τα μέλη της κοινωνίας που έχουν υπευθυνότητες) είναι τεχνητή και πιθανώς καταστροφική για την ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια; Αν είναι έτσι, μπορουν οι κοινωνικές επιστήμες  να μας βοηθήσουν να ξαναβρούμε την κοινωνική τάξη στην πλουραλιστική και φιλελεύθερη δημοκρατία μας

Η προσωπικότητα δεν είναι πλήρως εξαρτώμενη από τα κοινωνικά πλαίσια. Το κοινωνικό είναι μόνο ένα μέρος της εικόνας, δρώντας, με την από πάνω προς τα κάτω αιτιολόγηση, από το υψηλότερο επίπεδο στα προσωπικά όντα από τα οποία όμως δημιουργείται, ξανά διαμέσου της ανάδυσης. Η προσωπικότητα είναι θεμελιωδώς ριζωμένη και αναδύεται από τα ανθρώπινα σώματα με τις δοσμένες οντολογικές εκλεκτικότητες  , δυνατότητες και τάσεις. Στο βιβλίο μου, υποστηρίζω ότι ένα από τα ανεξάλειπτα χαρακτηριστικά της αναδυόμενης προσωπικότητας είναι η αξιοπρέπεια. Η οποία δεν είναι κοινωνικά κατασκευασμένη από το θετικό δίκαιο ή το κοινωνικό συμβόλαιο. Είναι σύμφυτη με την ανθρώπινη προσωπικότητα. Αφού, σύμφωνα με τον κριτικό ρεαλισμό, όλη η ανθρώπινη γνώση συμπεριλαμβανομένης και της αυτογνωσίας, είναι επισφαλής, διαφορετικές κουλτούρες λιγότερο ή περισσότερο αναγνωρίζουν και σέβονται τη φυσική αξιοπρέπεια της προσωπικότητας. Διαφορετικές θεωρίες συνεπώς μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο διαφωτιστικές ή παραπλανητικές για την πραγματικότητα. Η δυτική φιλελεύθερη παράδοση δίνει σχετικά ισχυρή έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αλλά αυτό συχνά έχει το κόστος της παράβλεψης της αλληλοεξαρτώμενης και ισχυρά κοινωνικής φύσης της ανθρώπινης προσωπικότητας στην οποία βασίζονται τα εκπηγάζοντα από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια δικαιώματα. Ελπίζω ότι το μοντέλο της ανθρώπινης προσωπικότητας περιγράφει ακριβέστερα την πραγματικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης με ένα τρόπο που εξασφαλίζει μία ισχυρή αιτιολόγηση ύπαρξης της αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων, η οποία δεν βασίζεται εν τέλει σε μία αντίληψη των προσώπων ως αυτονομημένες ατομικότητες που δεν μπορούν να κάνουν πολύ περισσότερα από να επιμένουν στην διεκδίκηση «αρνητικών ελευθεριών», του να μην παρεμβαίνουν δηλαδή άλλα άτομα στις επιθυμίες τους.

Ο Christian Smith είναι καθηγητής κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο Notre Dame, USA και η συνέντευξη δόθηκε στον Ron Dreher στα πλαίσια της στήλης Big Questions Online της ιστοσελίδας του Ιδρύματος Templeton με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του What is a person (University of Chicago Press, 2010).

Αντιφωνικές ευχαριστίες στον Βασίλη Κωνσταντούδη και τον Άρη Αλέστα για την μετάφραση.

πηγή: Aντίφωνο

 ΣΧΟΛΙΟ:

'' Η ανάδυση σημαίνει ότι η πραγματικότητα υπάρχει και λειτουργεί σε πολλαπλά «επίπεδα» του είναι, κάθε ένα από τα οποία είναι πλήρως οντολογικά εξαρτώμενο από τις αλληλεπιδράσεις των μερών των κατωτέρων επιπέδων, αλλά την ίδια στιγμή διαμέσου της ανάδυσης αποκτά  ιδιότητες, χαρακτηριστικά, ιδιαιτερότητες και δυνατότητες που δεν υπάρχουν στα κατώτερα επίπεδα.''

ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΤΣΑΚΡΑΣ, Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΓΙΟΓΚΑ. Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΕΓΩ ΤΟΥ ΦΙΧΤΕ, ΤΟ SELF ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΙΟΥΝΓΚ, Η ΑΥΘΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ, ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΧΕΓΓΕΛ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ. ΕΝΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΛΟΥ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΤΗΝ ΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ. ΜΙΑ ΦΟΒΕΡΗ ΠΡΟΟΔΟΣ ΠΟΥ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΜΕΤΑ ΤΟΣΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΗ ΣΟΦΙΑ.

Αμέθυστος

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΑΖΕΨΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΤΟ ΔΙΑΛΥΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΥΜΠΑΡΑ....

Economist: Βουλιάζει το ευρώ, διαλύεται η ευρωζώνη

ΣΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ναυάγιο του ευρώ και στην πολυεπίπεδη κρίση που μαστίζει την ευρωπαϊκή ένωση, αναφέρεται ο «Economist», το μεγαλύτερο και εγκυρότερο οικονομικό περιοδικό στον κόσμο, με ένα αποκαλυπτικό πρωτοσέλιδο δημοσίευμά του ξετινάζει τα παραμύθια που μας σερβίρουν η Μέρκελ, η τρόικα και γενικά το σύστημα των τοκογλύφων.

Λίγες μόνο μέρες μετά τη βόμβα του γνωστού και έγκυρου επίσης γερμανικού περιοδικού «Spiegel» για τις επικίνδυνες πρακτικές της Μέρκελ, η οποία αντί να λύσει τα προβλήματα, τα κρύβει επιμελώς και παρκάρει τα τοξικά χρέη σε διάφορες γωνιές της Ευρώπης, έρχεται ο «Economist», για να αποκαλύψει την τραγωδία που ζει η Ευρώπη, αφού η κρίση όχι μόνο δεν έχει τελειώσει αλλά τώρα αρχίζει και λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις ακόμα και σε ισχυρές υποτίθεται χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία.

Οι καταιγιστικές εξελίξεις στην καρδιά της Ευρωζώνης, αναμένεται να προκαλέσουν σεισμικές δονήσεις στις κατεστραμμένες εξαιτίας της γερ­μανικής κυριαρχίας οικονομίες των χωρών του νότου και ιδιαίτερα της Ελλάδας. Γιαυτό απαιτούνται άμεσες και τολμηρές πρωτοβουλίες οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ληφθούν από τη σημερινή κυβέρνηση η οποία το μόνο που κάνει είναι να υλοποιεί αδιαμαρτύρητα τις αποφάσεις της τρόικας, διευκολύνοντας τους ξένους τοκογλύφους ν΄ αρπάξουν ό,τι απέμεινε από τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία.

Με πρόσχημα το δημόσιο χρέος, το οποίο οι ίδιοι οι τοκογλύφοι μας έχουν δημιουργήσει συντελείται στη χώρα μας μια πρωτοφανής λεηλασία η οποία θα ολοκληρωθεί όταν περάσει στα χέρια των τοκογλύφων και η ιδιωτική περιουσία, δηλαδή τα σπίτια, τα οικόπεδα και τα χωράφια τα οποία απέκτησαν με κόπους και με αίμα οι ελληνικές οικογένειες. Γιαυτό άλλωστε πιέζουν να αρχίσουν άμεσα οι πλειστηριασμοί, γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι πολύ σύντομα ο λαός θα διώξει την τρόικα και τους ντόπιους υπηρέτες της.

Ο «Economist» ξετινάζει στην κυριολεξία το μύθο του ευρώ το οποίο κάποιοι στην Ελλάδα θεωρούν ακόμα ταμπού. Αποκαλύπτει ότι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που παρουσιάζει ανάπτυξη είναι η Βρετανία και αυτό γιατί έχει δικό της νόμισμα και δεν εξαρτάται από το γερμανικό οικονομικό σύστημα. Στο αποκαλυπτικό δημοσίευμα του εγκυρότερου οικονομικού περιοδικού αναφέρονται και οι συνέπειες που θα προκαλέσει στην ευρωπαϊκή οικονομία το εμπάργκο της Μόσχας σε μια σειρά προϊόντων.

Ολόκληρο το δημοσίευμα του «Economist»

«Μόλις πριν από μερικούς μήνες οι ηγέτες της Ευρωζώνης πιστεύοντας ότι έχουν περάσει τα δύσκολα επαναπαύτηκαν» αναφέρει ο Economist και συνεχίζει «έχοντας εξασφαλίσει και την υπόσχεση του προέδρου της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι ότι θα κάνει τα πάντα για να στηρίξει το ενιαίο νόμισμα η εμπιστοσύνη άρχισε να ρέει ξανά στην ήπειρο. Η ανάπτυξη φάνηκε να επιστρέφει, αν και με αργά βήματα, οι περιφερειακές χώρες άρχισαν να επανακάμπτουν, έπειτα από διασώσεις με επίπονα μέτρα ώστε να περιορίσουν τα έξοδα και να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα. Η ανεργία, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους, παρέμενε αρκετά υψηλή, αλλά στις περισσότερες χώρες τα ποσοστά έδειχναν να πέφτουν και τα spreads των ομολόγων είχαν μειωθεί καθώς οι αγορές σταμάτησαν να στοιχηματίζουν στην κατάρρευση του ευρώ».

Ολα ήταν μια ψευδαίσθηση

Ολα αυτά ήταν μια ψευδαίσθηση. Τις τελευταίες εβδομάδας χώρες της ευρωζώνης άρχισαν να «μπάζουν νερά» για ακόμη μια φορά. Το συλλογικό τους ΑΕΠ παρέμεινε στάσιμο στο δεύτερο τέταρτο του 2014: Η Ιταλία επέστρεψε σε ολοκληρωτική ύφεση, το γαλλικό ΑΕΠ παρέμεινε στάσιμο και ακόμη και η πανίσχυρη Γερμανία σημείωσε μια αναπάντεχη πτώση απόδοσης. Το τρίτο τέταρτο του έτους αναμένεται αρκετά ασταθές, κυρίως επειδή η ζώνη του ευρώ θα υποστεί επιπλέον απώλειες από τις κυρώσεις της Δύσης στη Ρωσία. Την ίδια στιγμή ο πληθωρισμός έχει πέσει επικίνδυνα χαμηλά, περίπου στο 0,4%, αρκετά πιο κάτω από το 2% που ήταν ο στόχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δημιουργώντας επιπρόσθετους φόβους. Οι αποδόσεις των γερμανικών ομολόγων βρίσκονται κάτω από το 1%, ακόμη ένας προάγγελος της πτώσης των τιμών. Η Ευρωζώνη στέκεται (ή καλύτερα ακροβατεί) σε αντίθεση με την Αμερική και τη Βρετανία, των οποίων οι οικονομίες απολαμβάνουν βιώσιμη ανάπτυξη.

Αυτό που άρχισε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια σαν μια τραπεζική κρίση και κρίση κρατικού χρέους έχει εξελιχθεί σε μια κρίση ανάπτυξης, που τώρα περιβάλλει και τις τρεις μεγαλύτερες οικονομίας. Η Γερμανία ισορροπεί επικίνδυνα στα όρια της ύφεσης, η Γαλλία είναι βυθισμένη στη στασιμότητα και το ΑΕΠ της Ιταλίας είναι ελάχιστα πάνω από τα επίπεδα προ 15 ετών, όταν και εισήλθε στο ενιαίο νόμισμα. Από τη στιγμή που αυτές οι χώρες ισοδυναμούν με τα 2/3 του ΑΕΠ της Ευρωζώνης, η ανάπτυξη σε χώρες όπως η Ισπανία ή η Ολλανδία δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα.

Οι εγγενείς ασθένειες της Ευρώπης

Οι αιτίες για τις νέες «ασθένειες» της Ευρώπης είναι τρία πολύ οικεία και άρρηκτα συνδεδεμένα προβλήματα:

Δεν υπάρχουν αρκετοί πολιτικοί ηγέτες με το κουράγιο και την θέληση να προωθήσουν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και, εν τέλει, να επανεκκινήσουν τις οικονομίες για να έλθει η ανάπτυξη.

Η κοινή γνώμη δεν είναι πεπεισμένη για την ανάγκη για βαθιές και ριζικές αλλαγές.

Παρά τις προσπάθειες του κ. Ντράγκι το νομισματικό και δημοσιονομικό πλαίσιο είναι τόσο στενό που «στραγγαλίζει» την ανάπτυξη, κάτι το οποίο κάνει τις διαρθρωτικές αλλαγές ακόμη πιο δύσκολες.

Ο... Γάλλος «ασθενής», ο πονηρός Ρέντσι και οι εμμονές της Μέρκελ

Διαφορετικές ενδείξεις αυτών των προβλημάτων μπορούν να παρατηρηθούν σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης, ωστόσο, η Γαλλία παρουσιάζει με τρόπο δραματικό και τα τρία μαζί. Την περασμένη εβδομάδα ο σοσιαλιστής πρόεδρος, Φρανσουά Ολάντ, αναγκάστηκε να κάνει ανασχηματισμό στην κυβέρνησή του για να εκδιώξει τον Αρνό Μοντεμπούρ, ο οποίος, παρά το γεγονός ότι ήταν υπουργός Οικονομίας, υπήρξε ο πιο σκληρός επικριτής της ίδιας του της κυβέρνησης. Ο κ. Ολάντ, ο οποίος εκλέχθηκε στην προεδρία με την υπόσχεση για ένα καλύτερο μέλλον, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας αναμορφωτής τύπου Θάτσερ, αλλά από τη στιγμή που τοποθέτησε τον Μανουέλ Βαλς ως πρωθυπουργό δείχνει, τουλάχιστον, να έχει ενστερνιστεί την αρχή των περικοπών στα δημοσιονομικά, της μείωσης των φόρων και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Στην θεωρία μια νέα και πιο συμπαγής κυβέρνηση θα μπορούσε να έχει πρόοδο, ωστόσο, η κοινή γνώμη δεν είναι πεπεισμένη. Ο Γάλλος πρόεδρος όχι μόνο είναι εξαιρετικά μη δημοφιλής (σε αντίθεση με τον Ματέο Ρέντσι ο οποίος έχει πείσει, αλλά δεν έχει ολοκληρώσει τις δύσκολες μεταρρυθμίσεις), αλλά δεν έχει καταφέρει να πείσει τους ψηφοφόρους ότι οι επώδυνες αλλαγές, όπως και η συρρίκνωση του κρατικού μηχανισμού είναι πράγματα αναπόφευκτα. Στον αντίποδα ο Μοντεμπούρ και οι σύμμαχοί του προσφέρουν τη γοητευτική ιδέα πως αν η ζώνη του ευρώ σβήσει τους κανόνες της, επιτρέψει μεγαλύτερα δημοσιονομικά ελλείμματα και αρκετά γενναιόδωρες δημόσιες δαπάνες δεν θα υπάρχει η ανάγκη για επώδυνες μεταρρυθμίσεις γιατί η οικονομία θα βγει ως εκ θαύματος από τα δικά της προβλήματα.

Ωστόσο, ο Μοντεμπούρ έχει δίκιο αναφορικά με το τρίτο από τα βασικά προβλήματα της Ευρώπης, την υπερβολική λιτότητα, η οποία επιβάλλεται σε όλη την ήπειρο κυρίως από τη Γερμανία. Και ο ίδιος ο Μάριο Ντράγκι πρόσφατα παραδέχθηκε εμμέσως ότι η δημοσιονομική και νομισματική πολιτική στην Ευρωζώνη είναι πολύ σφιχτή, ενώ υπαινίχθηκε ότι θα ήταν υπέρ μιας ποσοτικής χαλάρωσης, όπως έπραξαν οι ΗΠΑ και η Βρετανία, κάτι που ερμηνεύθηκε ως μήνυμα προς την Ανγκελα Μέρκελ. Αυτή άλλωστε είναι και η ηγέτης που επιμένει περισσότερο από όλους στην αυστηρή πειθαρχία, όπως και η Bundesbank είναι η τράπεζα που αντιτίθεται περισσότερο από όλες στην πιθανότητα ποσοτικής χαλάρωσης.

Υπάρχει ελπίδα, αλλά η Μέρκελ δεν προσπάθησε ποτέ

Παρά την οποιαδήποτε, κατήφεια, λέει ο Economist, σίγουρα υπάρχει και η θετική πλευρά. Αν οι κύριοι Ολάντ και Ρέντσι μπορούν να αποδείξουν ότι θα προωθήσουν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, η Ανγκελα Μέρκελ ίσως να συμφωνήσει να ανεχθεί σε μια πιο χαλαρή δημοσιονομική στάση (συμπεριλαμβανομένων και μεγαλύτερων δημόσιων δαπανών στην Γερμανία) και νομισματική πολιτική. Εάν κλείσετε τα μάτια σας μπορείτε να φανταστείτε τους τρεις ηγέτες και την ΕΕ να ολοκληρώνουν την ενιαία αγορά και να υπογράφουν εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ. Δυστυχώς, στον πραγματικό κόσμο, η Ανγκελα Μέρκελ έχει κάθε λόγο να μην εμπιστεύεται την Γαλλία και την Ιταλία, καθώς, όποτε η εξωτερική πίεση προς αυτές τις χώρες υποχωρεί, αμέσως κάνουν πίσω στις όποιες μεταρρυθμίσεις έχουν συμφωνήσει. Και η καγκελάριος της Γερμανίας μόλις τοποθέτησε ως πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον «Μίστερ Τίποτα» Ζαν Κοντ Γιούνκερ.

Αρα θα είναι αρκετά δύσκολο, αλλά χωρίς περαιτέρω πιέσεις από τους ηγέτες της ηπείρου, η ανάπτυξη δεν θα επιστρέψει και ο αποπληθωρισμός θα παγώσει. Η Ιαπωνία αντιμετώπισε μια ολόκληρη δεκαετία (1990) χαμένης ανάπτυξης και ακόμη παλεύει. Σε αντίθεση, όμως με την Ιαπωνία, η Ευρώπη δεν είναι μια συμπαγής χώρα και εφόσον η νομισματική ένωση δεν φέρει παρά μόνο στασιμότητα, τότε κάποιοι θα ψηφίσουν για αποχώρηση από το ευρώ.

Η κρίση δεν έχει τελειώσει, απλά περιμένει στη γωνία

Χάρη στις υποσχέσεις του Μάριο Ντράγκι να θέσει ένα κατώτατο όριο δημοσίου χρέους, ο κίνδυνος πως οι οικονομικές πιέσεις θα μπορούσαν να προκαλέσουν διάλυση της Ενωσης έχει υποχωρήσει, ωστόσο, ο πολιτικός κίνδυνος πως μια ή περισσότερες χώρες θα αποφασίσουν να «πηδήξουν από το καράβι» γίνεται συνεχώς όλο και πιο ορατός. Η κρίση του ευρώ δεν έχει τελειώσει, απλά περιμένει πάντα στην γωνία.

ΠΗΓΗ

Οίμος-Αθήνα 

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΑΖΕΨΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΤΟ-ΒΥΘΙΖΟΝΤΑΙ, ΔΙΟΤΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΟΤΑΝ ΣΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ. ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΕΤΟΙΜΑΣΤΗΚΕ ΠΡΟΧΤΕΣ Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ. ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ: ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ- ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ, ΣΤΑ 1500- Η ΕΥΡΩΠΗ ΓΝΩΡΙΣΕ ΕΝΑΝ ΞΑΦΝΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ... ΤΑ ΚΑΘΙΚΙΑ.

Αμέθυστος

Απαντήστε ΩΡΕ στον ¨ Σουλτάνο¨ !!

Μετά το περσινό κυνηγητό στο μπακάλικο στην πολύνεκρη τραγωδία του ορυχείου, ο σουλτάνος αποφάσισε να το παίξει ¨φιλόσοφος¨ και να νουθετήσει τους Έλληνες! «Γεννηθήκατε κάτω «από το δένδρο του πάρε» κι εκεί μεγαλώσατε, τελικά απαντήστε».
Ο Ταγίπ Ερντογάν έκανε από το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου τις πρώτες δηλώσεις του ως νέος πρόεδρος της Τουρκίας.
Στην απάντησή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Τούρκος πρόεδρος ανέφερε τα εξής:
«-Τώρα εσείς ακόμη με ρωτάτε για την Θεολογική Σχολή. Το να ανοίξουμε την Θεολογική Σχολή δεν είναι τίποτε το δύσκολο, την ανοίγουμε.

-Όμως, κρατήστε κι εσείς το λόγο σας.
( ενννοεί το άνοιγμα των τεμενων στην Αθήνα και την εκλογή μουφτή στην Θράκη)
-Εσείς δεν τον κρατάτε».
Ο κ. Ερντογάν κατέληξε με μία τουρκική έκφραση: «Γεννηθήκατε κάτω «από το δένδρο του πάρε» κι εκεί μεγαλώσατε, τελικά απαντήστε».
Λοιπόν απαντούμε…
Η θηριωδία στα Βουρλά με τη σφαγή των Ελλήνων.
Στο κείμενο του ο Γάλλος δημοσιογράφος Rene Puaux περιγράφει τα όσα έγιναν στα Βουρλά, από τους Τούρκους. Ο δημοσιογράφος αναφέρει ονόματα και γεγονότα και αποδεικνύει πως οι Τούρκοι έδρασαν.
“Για τις θηριωδίες στα Βουρλά είμαι σε θέση να δημοσιεύσω τις καταθέσεις πέντε μαρτύρων, του Γιάννη Μιχαηλίδη, των αδελφών του Αργυρώς Σιάχου και Αριστέας Μιχαηλίδη, και των δεσποινίδων Μαρίας και Αγγέλας Μακρομάλλα.
¨ Όταν είδαν τα άλλα κορίτσια ότι θα ατιμάζονταν από τους Τούρκους, προτίμησαν να πεθάνουν.
Όρμησαν στην αυλή, άνοιξαν το πηγάδι και έπεσαν μέσα, η μια πίσω από την άλλη.
Το ίδιο έκαναν οι ξαδέλφες μου Πηνελόπη και Ιωάννα Μιχαηλίδη, η Αργυρώ Μιχαηλίδη, η αδελφή μου Αριστέα Μιχαηλίδη και η υπηρέτρια μας η Γλυκερία.
Η παντρεμένη μου αδελφή, η γυναίκα του Έλληνα λοχαγού Σιάχου, δεν έπεσε μέσα στο πηγάδι, αλλά τρέχοντας στην κουζίνα έριξε πετρέλαιο στα ρούχα της κι έβαλε φωτιά.
Έσβησαν τη φωτιά, την περιποιήθηκε ένας γιατρός, αλλά δεν απέφυγε τα σοβαρά εγκαύματα στο στομάχι και στις γάμπες.
Μετά την απαγωγή των τριών πρώτων κοριτσιών από τους Τούρκους, ο πατέρας μου πήγε να βρει σκοινιά και κατάφερε μαζί με κάποιους ανθρώπους να τραβήξει από το πηγάδι ημιθανείς την αδελφή μου Αριστέα, την εξαδέλφη μου Αργυρώ και την υπηρέτρια μας τη Γλυκερία.
Οι δύο εξαδέλφες μου, η Πηνελόπη και η Ιωάννα, πνίγηκαν.
Όσο για τη μεγάλη μου την αδελφή, μια και ήξεραν πως, ήταν παντρεμένη με Έλληνα αξιωματικό, την καταζητούσαν με πείσμα σε όλα τα σπίτια, κρατώντας μια φωτογραφία της στα χέρια τους.
Εκείνη όμως έμεινε κρυμμένη επί είκοσι ημέρες σε μια υπόγεια διάβαση, χωμένη στη λάσπη μέχρι τα γόνατα, κι έτσι σώθηκε.
Στο μεταξύ οι Τούρκοι επέστρεψαν μπροστά στο σπίτι μας με καμήλες και καροτσάκια και αφού έδιωξαν όλους όσοι βρίσκονταν στο σπίτι, φόρτωσαν όλα μας τα έπιπλα και τα υπάρχοντα και τα πήραν μαζί τους.
Μετά πυρπόλησαν το σπίτι μας κι έβαλαν φωτιά και στα διπλανά σπίτια, αφαιρώντας πάντα πρώτα το περιεχόμενο τους.
Μ’ αυτό τον τρόπο αφανίστηκαν ολοκληρωτικά τα Βουρλά από την πυρκαγιά.
Στα δεκαπέντε σπίτια που γλίτωσαν από τη φωτιά, πήγαν να βρουν καταφύγιο όλοι οι ηλικιωμένοι από εξήντα και πάνω, τα παιδιά και οι γυναίκες.
Όσο για τους άνδρες από τα 16 μέχρι 60 ετών τους έκλεισαν σ’ ένα χώρο περιφραγμένο με αγκαθωτό συρματόπλεγμα, αφού τους έκλεψαν τα παπούτσια και τα ρούχα.
Κάθε βράδυ οι μουσουλμάνοι της περιοχής πλησίαζαν αυτά τα μαντριά, καλούσαν τον αιχμάλωτο της αρεσκείας τους, τον έπαιρναν μαζί τους και τον βασάνιζαν, για να τον θανατώσουν στο τέλος.
Έτσι έδεσαν πίσω από ένα άλογο τον Θεόδωρο Μούλο, που το ζώο τον έσερνε μέχρι που πέθανε.
Δύο στρατιώτες, επίσης, σκότωσαν τον Στάθη Τζαλίκα μπροστά στον πατέρα και τ’ αδέλφια του, γιατί δεν είχε χρήματα να τους δώσει.
Ο πρόκριτος Γεώργιος Τρανέτης, σφάχτηκε στο μέγαρο του, υποδιοικητή.
Επίσης σφάχτηκαν μπροστά στους συμπατριώτες τους ο Δημήτριος Κορδοπάτης, ο ξάδελφος μου Χρήστος Κούρτης, ο Ευάγγελος Βαλιάδης, ο Φώτης Σισμανόγλου, ο Ευάγγελος Βαμβακάς, ο Θεόδωρος Κουλουμπής, ο Κωνσταντίνος Ακαζάς και ο δεκαπεντάχρονος αδελφός του, ο Θεόδωρος Δρίμης και το κοριτσάκι του η Νασώ, ο Συμεών Χαραλάς και πολλές εκατοντάδες άλλοι των οποίων αγνοούμε τα ονόματα.
Έσπρωχναν επίσης τους ηλικιωμένους μέσα στα σπίτια και έβαζαν φωτιά.
Μετά την πυρπόληση του σπιτιού μας, ο πατέρας μου βρήκε καταφύγιο σ’ ένα φίλο του μαζί με την αδελφή μου την Αριστέα.
Σ’ αυτό το σπίτι όπου υπήρχαν κι άλλοι χριστιανοί, δύο αξιωματικοί είδαν ένα βράδυ τον πατέρα μου και του ζήτησαν χρήματα.
Εκείνος τους είπε πως δεν είχε άλλα πια, αφού τα είχε δώσει όλα.
Τότε ένας από αυτούς, εκτός εαυτού από το θυμό του, τράβηξε το σπαθί του και τον σκότωσε μέσα στην αγκαλιά της αδελφής μου.
Ύστερα, αρπάζοντας την αδελφή μου από τα μαλ λιά, τις τα έκοψε και σκούπισε μ’ αυτά το ματωμένο του σπαθί που ήταν ακόμα ζεστό από το αίμα του πατέρα μου.
Έπειτα, αξιωματικοί και πολίτες έφυγαν τραγουδώντας και λέγοντας σ’ κείνους που βρίσκονταν εκεί, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους, πως θα τους περνούσαν από λεπίδι, εάν δεν τους έδιναν χρήματα.
Πραγματοποιώντας τις απειλές τους, διέπραξαν τα ακόλουθα ε γκλήματα:
Κάποιας γυναίκας που ονομαζόταν Μαρία Τοπάγλου και βρισκόταν στο ίδιο σπίτι όπου σκότωσαν τον πατέρα μου, επειδή αρνιόταν να ακολουθήσει έναν Τούρκο που ήθελε να την απαγάγει, της έκοψαν τα δάχτυλα του χεριού, τη μύτη, τα αυτιά και το στήθος, αφήνοντας την να πεθάνει σ’ αυτά τα χάλια.
Η Μαρία Κολόζο, η Ελένη Χατζηδιαμαντή και πολλές άλλες νέες κοπέλες είχαν την ίδια τύχη.
Τον αρχιμανδρίτη Νεόφυτο τον πετάλωσαν.
Του ιερέα Κολόζο και του διακόνου του Αγίου Χαραλάμπους τους έκοψαν τα αυτιά και τους έβγαλαν το ένα μάτι.
Τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Τούρκοι στα Βουρλά όπου κατοικούσαν χριστιανοί, στη διάρκεια αυτών των 21 ημερών, είναι απερίγραπτα.
Τέλος, στις 30 Σεπτεμβρίου, νωρίς το πρωί, έφτασε στον κόλπο ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο και πολλές βάρκες, για να επιβιβάσουν τον πληθυσμό.
Τότε οι Τούρκοι, όταν έμαθαν πως οι χριστιανοί θα αναχωρούσαν, πήραν θέση στο μέρος απ’ όπου θα έπρεπε να περάσουν, για να βρουν χρήματα, αν κατά τύχη είχαν μπορέσει να τα κρύψουν, και αφού τους απογύμνωσαν τελείως, τους έδιωχναν κρατώντας μόνο τα όμορφα κορίτσια.
Πολλά ευτυχώς από αυτά τα κορίτσια κατάφεραν να διαφύγουν, βάφοντας τα πρόσωπα τους με ιώδιο και φορώντας ρούχα ηλικιω μένων γυναικών, για να γίνουν αγνώριστα και να μπορέσουν να ξεφύγουν.
Ως επάνω στο δρόμο από τα Βουρλά μέχρι τη Σκάλα, το μικρό λιμάνι που εξυπηρετούσε την περιοχή, οι Τούρκοι ορμούσαν στο απεγνωσμένο πλήθος που, για να ξεφύγει, έπεφτε στη θάλασσα, και σκότωναν κατά βούληση.
Πολλά από τα νέα κορίτσια που είχαν απαχθεί, είχαν ντυθεί από τους άρπαγες τους «χανούμισσες» (τουρκάλες σύζυγοι).
Τις τοποθετούσαν ντυμένες μ’ αυτή τη γελοία εμφάνιση στο πέρασμα των γονιών τους, για να μπορέσουν να τις δουν καλά.
Οι μανάδες αναγνωρίζοντας τα κορίτσια τους, φώναζαν «έλεος!», αλλά οι Τούρκοι τις απωθούσαν, χτυπώντας τες με τους υποκόπανους των τουφεκιών τους οι μανάδες αποχωρίζονταν έτσι τα παιδιά τους χωρίς ελπίδα να τα ξαναβρούν ποτέ.
Στις προθήκες των κρεοπωλείων έβλεπε κανείς κρεμασμένους άνδρες.
Πολλοί δεν είχαν πεθάνει ακόμα και υπέφεραν τρομερά.
Στην παραλία, λίγα λεπτά πριν την αναχώρηση, οι Τούρκοι συνέχιζαν τη δουλειά τους και έκλεβαν τις γυναίκες κάτω από τα μάτια των Αμερικανών.
Ένας στρατιώτης, μάλιστα, ήταν έτοιμος να αρπάξει την αδελφή μου την Αριστέα, αλλά ευτυχώς ο λοχαγός του αμερικανικού πολεμικού πλοίου, ο οποίος βρισκόταν κοντά, κυνήγησε τον Τούρκο κι έσπρωξε την αδελφή μου στο παρατηρητήριο του πλοίου.
Έτσι σώθηκε αυτή από καθαρή σύμπτωση.
Ακριβώς δίπλα ήταν μια μαούνα όπου βρίσκονταν τρία κορίτσια και τρεις Τούρκοι στρατιώτες.
Τα κορίτσια φώναζαν «βοήθεια», καλώντας τους Αμερικανούς να έλθουν και να τις ελευθερώσουν από τα χέρια των Τούρκων αλλά οι Αμερικανοί δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα και οι κοπέλες έμειναν στο έλεος αυτών των θηρίων”.
Ποιος τελικά είναι του πάρε ρε ¨εμίρη ¨;
Και για να μην παραπονιέστε και λέτε ¨περασμένα- ξεχασμένα¨…
Μήπως τα παραπάνω σας θυμίζουν τίποτε από Κύπρο του 74, Συρία και Ιράκ του 2014;
Στην φρίκη ήσασταν πάντα οι κύριοι πρωταγωνιστές για αυτό και η φρίκη με την σειρά της σας καλεί για να την γνωρίσετε.
Λοιπόν απαντούμε…
¨ εσείς γεννηθήκατε κάτω από το δένδρο του σφάξε¨ και ¨εκεί μεγαλώσατε και φτάσατε στο τέλος της ζωής σας¨
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

 

Λίθος Φωτός

Σχόλιο: Η ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ. Ποιός θά διδάξει εκεί;; Ο Ζηζιούλας, ο Γιαγκάζογλου, ο Βασιλειάδης, ο Καλαιτζίδης καί η ΣΙΑ;;; Γι' αυτό καί δέν ανοίγει. Ο Βαρθολομαίος έχει βγεί ικέτης εδώ καί τόσα χρόνια, καί;;; Πήρε όσα πήρε καί από τούς διαλόγους ειρήνης. Ισως αυτό νά επιδιώκει ο μαύρος.

Αμέθυστος

Τα μυστικά του…τάφου και η Κοκκινοσκουφίτσα

Ποιά είναι, λοιπόν, τα μυστικά του… τάφου, για να θυμηθούμε και την Πηνελόπη Δέλτα; Τι θα μας προσφέρει η γενναιόδωρη και ευφορότατη γη της Αμφιπόλεως, «αι Αθήναι της Μακεδονίας», όπως προσφυώς ονομάστηκαν κατά την αρχαιότητα. 

Γράφει ο Δημητρης Νατσιος
Δάσκαλος, Κιλκίς
Ολίγα γλωσσοϊστορικά. Προ της αθηναϊκής κυριαρχίας (437π.Χ.) η πόλη ονομαζόταν Εννέα Οδοί. (Να μας εξηγήσουν οι Σκοπιανοί απατεώνες και σφετεριστές πώς είναι δυνατόν, οι αρχαίοι Μακεδόνες, να βαφτίζουν τις πόλεις τους με ελληνικά ονόματα;). Οι Αθηναίοι την μετονόμασαν σε Αμφίπολη, διότι έκειτο μεταξύ θάλασσας και ποταμού. Του Αιγαίου και του Στρυμόνα. Το 424π.Χ. την κατέλαβαν οι Σπαρτιάτες. Για την απώλειά της, την οποία θρήνησαν οι Αθηναίοι, τιμωρήθηκε με εξορία ο Θουκυδίδης. Μάλιστα τα πρώτα έτη της εξορίας του τα πέρασε στην Αμφίπολη, συγγράφων το αριστούργημά του. Το 357π.Χ., ο Φίλιππος κατέστησε εκ νέου την Αμφίπολη μακεδονική πόλη. (Χωρίς να αλλάξει το όνομα ή να επαναφέρει το αρχαίο, εμφύλιες διαμάχες ήταν εξάλλου). Από την Αμφίπολη όρμησε ο Μέγας Αλέξανδρος προς κατάκτηση του κόσμου και σ’ αυτήν εγκαθίδρυσε την έδρα του ο Ρωμαίος στρατηγός Αιμίλιος Παύλος και την έθεσε πρωτεύουσα του μακεδονικού θέματος. Όπως δε συνέβη με πολλές κατείδωλες πόλεις του αρχαίου κόσμου, με την πάροδο του χρόνου, ξεθωριάζουν τα χνάρια της, διότι «βγήκαμ’ εμείς ελληνικός καινούργιος κόσμος, μέγας» (Καβάφης), η χριστιανική οικουμένη. Και τώρα, παραπέμποντας και πάλι στον αλεξανδρινό, «απ’ την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία/την νικηφόρα την περίλαμπρη/την περιλάλητη, την δοξασμένη/ως άλλη δεν δοξάσθηκε καμμιά/την απαράμιλλη» (στα 200π.Χ.) αναμένουμε «να βγεί» ο Μέγας της ιστορίας στρατηλάτης, Αλέξανδρος ο Μακεδών.
Μακάρι και θα καμαρώσουμε κι ας είναι και ο υιός του και η εκπάγλου καλλονής Ρωξάνη. (Η Ρωξάνη, κόρη του ηγεμόνα της Βακτιριανής Οξυάρτου, μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, ακολούθησε τον Αντίπατρο στην Μακεδονία. Όταν και αυτός πέθανε, κατέφυγε στην προστασία της Ολυμπιάδας μαζί με τον γιό της και νόμιμο διάδοχο, Αλέξανδρο τον Δ’. Δεν απέφυγε τελικά, και αυτή και ο Αλέξανδρος, την δολοφονική χείρα του Κασσάνδρου, το 311π.Χ.).
Αυθόρμητα όμως αυτές τις ημέρες της… αλεξανδρολογνείας, ήλθαν στο νου μου και οι… αλεξανδρομάστιγες των σχολικών βιβλίων και η υποκρισία του «επισήμου» κράτους. (Η μεγαλειώδης παρουσία του Αλεξάνδρου δίχασε ακόμη και τους λογοτέχνες. Οι υμνητές του ονομάστηκαν αλεξανδροκόλακες, οι επικριτές του, αλεξανδρομάστιγες). Στις 18.4.2008 είχα δημοσιεύσει κείμενο με τίτλο «η Κοκκινοσκουφίτσα, ο Καραγκιόζης και ο… Μέγας Αλέξανδρος». Αποσπώ ένα τμήμα του τότε άρθρου, διότι τίποτε δεν έγινε στο μεσολαβήσαν διάστημα. Το υπουργείο Παιδείας είναι το «βαθύ κράτος», τίποτε δεν διαπερνά τους συμπαγείς, νεοταξικούς τοίχους του.
{«Μπαίνω, μετά την προσευχή στην αυλή, μες στην τάξη. Το πρώτο δίωρο «Γλώσσα». Απέναντί μου, δίπλα μου, παιδιά της έκτης δημοτικού. Η ερώτηση κοινότοπη μεν, αλλά συμμαζεύει τις σκέψεις παιδιών και δασκάλου: «Πού είμαστε παιδιά;» «Στο τετράδιο εργασιών, σελίδα 39, κύριε» (β΄ τεύχος). Πριν ανοίξουμε τα βιβλία Γλώσσας– περιοδικά ποικίλης ύλης, πετάγεται ένας μαθητής μου. «Είδατε, κύριε, τις εικόνες. Έβαλαν τον Μέγα Αλέξανδρο, μαζί με την Κοκκινοσκουφίτσα και τον Καραγκιόζη». Γνώριζα την αθλιότητα, αλλά την είχα ξεχάσει. Παρακολουθώ τις αντιδράσεις των παιδιών. Γελούν, ειρωνεύονται, διαμαρτύρονται και στο τέλος αγανακτούν. Δεν εκμαιεύω σχόλιά τους, αυθόρμητα, από καρδίας, λένε τα Ελληνάκια μου: «Δεν ντρέπονται, τι δουλειά έχει ο Μέγας Αλέξανδρος, με την Κοκκινοσκουφίτσα»; «Καραγκιόζη λέμε τον ανόητο, όταν θέλουμε να κοροϊδέψουμε κάποιον, πού κολλά ο Μ. Αλέξανδρος»; Διαβάζουμε την άσκηση. (Αν και είμαι «έξω φρονών» – έξω φρενών- όπως θα έλεγε ο Μακρυγιάννης, αυτολογοκρίνομαι προς το παρόν, ας μιλήσουν οι μαθητές).
Προτείνει, λοιπόν, η άσκηση: «Ένας σεναριογράφος στέρεψε από ιδέες και ζητάει τη βοήθεια σας! Έχει βρει ποιοι ήρωες θα πρωταγωνιστήσουν στην φανταστική περιπέτεια που θέλει να γράψει και χρειάζεται τη δική σας έμπνευση για να ξεκινήσει την ιστορία». Αφού παραθέτει τους «ήρωες», γράφει το σχολικό βιβλίο: «Γράψτε τώρα την ιστορία και την περιπέτεια αυτής της παράξενης συντροφιάς, αφού παρουσιάσετε τον καθέναν από τους ήρωες». Τελειώνει η ανάγνωση της άσκησης και κάτω από την «ηρωική» σύνθεση, χάσκει ο χώρος όπου οι μαθητές θα γράψουν την δική τους «έμπνευση». Κατόπιν διαλόγου με τα παιδιά κα ανάλυσης της ρυπαρογραφίας του στερημένου από ιδέες σεναριογράφου – συγγραφέα του βιβλίου, καταλήξαμε ομοφώνως και γράψαμε την εξής «φανταστική» (κυριολεκτικά) απάντηση: «Είναι απαράδεκτο και υποτιμητικό για την ιστορία μας και για το πρόσωπο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, να τον βάζουν δίπλα και να τον συγκρίνουν με πρωταγωνιστές παραμυθιών ή με τον Καραγκιόζη». Όλα τα έγραψαν και τα σκέφτηκαν οι μαθητές. Κάποια παιδιά μίλησαν για προδότες, άλλο παιδί ρώτησε, το «γιατί επιτρέπει το υπουργείο να περνούν στα βιβλία τέτοιες χαζομάρες», η πιο δύσκολη ερώτηση ήταν «γιατί το κάνουν αυτό, αφού και εμάς τα παιδιά μάς φαίνεται γελοίο». (Τι δράμα, τι ντροπή είναι αυτή. Να απολογούμαστε οι δάσκαλοι για τις αθλιότητες που πέρασε στα βιβλία η νεοταξική λέρα). Έχω πάνω στην έδρα μου συνεχώς το «Ευαγγέλιο» και τον «Μακρυγιάννη». «Όταν θολώνει ο νους, όταν με βρίσκει το κακό» (Ελύτης), μνημονεύω τον στρατηγό ή διαβάζω τον λόγο του Κυρίου. Παρηγοριά και καταφύγιο. Την ρήση του Πατροκοσμά «ψυχή και Χριστός σας χρειάζεται», έτσι την κατανοώ. Τούτη η χώρα αναστήθηκε χάρις στο αίμα των ηρώων, είναι μια πατρίδα «που θράφηκε και θρέφεται με την αμβροσία και με το πρόσφορο, και που ήπιε και πίνει το νέκταρ και το αίμα του Χριστού από το δισκοπότηρο της Ορθοδοξίας». (Κόντογλου, «Ευλογημένο καταφύγιο», σελ. 145). Ανοίγω τα «Απομνημονεύματα», διαβάζω και αγαλλιώ: «Όλοι οι προκομμένοι άντρες των παλαιών Ελλήνων, οι γοναίγοι όλης της ανθρωπότης, ο Λυκούργος, ο Πλάτων… και οι επίλοιποι πατέρες γενικώς της ανθρωπότης κοπίαζαν, βασανίζονταν νύχτα και ημέρα μ’ αρετή, με ‘λικρίνειαν… Αυτείνοι δεν τήραγαν να θησαυρίσουνε μάταια και προσωρινά, τήραγαν να φωτίσουν τον κόσμο με φώτα παντοτινά… Έντυναν τους ανθρώπους αρετή, τους γύμνωναν από την κακήν διαγωγή…». Διάβασα στα παιδιά μου όλο το απόσπασμα. Τέλειωσα με τη φράση, «τέτοι’ αρετή έχουν, τέτοια φώτα μάς δίνουν», την οποία αναφέρει ο στρατηγός για τους «Ευρωπαίγους». Λέω στους μαθητές. Ο Μέγας Αλέξανδρος και οι επίλοιποι γοναίγοι μας, φώτισαν με την αρετή τους όλον τον κόσμο. Σήμερα υπάρχουν κάποια πνευματικά απολειφάδια, το νεοταξικό κηφηναριό που οι «αναθεματισμένοι της πατρίδας πολιτικοί μας», τους έβαλαν δασκάλους και παιδαγωγούς της νεότητας. Γι’ αυτό ο Μέγας Αλέξανδρος με την Κοκκινοσκουφίτσα. Εξηγώ του μαθητή που με ρώτησε το αμείλικτο «γιατί». Γιατί θέλουν να «χάσωμεν και την πατρίδα μας και την θρησκείαν μας», χωρίς αυτά τα δύο πολυτίμητα τζιβαϊρικά, καταντούμε κοιλιές, σάρκες που θα ενδιαφέρονται μόνο για την τηλεόραση και το ψυγείο. Θα βλέπουμε τι θα φάμε και θα τρώμε ό,τι βλέπουμε. Ανοίγω το Ευαγγέλιο, στην προς Τιμόθεον Α΄ επιστολή. Διαβάζω: «…παραδιατριβαί διεφθαρμένων ανθρώπων τον νουν και αποστερημένων της αληθείας, νομιζόντων πορισμόν είναι την ευσέβειαν, αφίστασο από των τοιούτων». Δηλαδή, πρόσεχε από τις παράλογες και μάταιες ασχολίες ανθρώπων, που έχουν διεφθαρμένο και χαλασμένο το νου τους και έχουν στερηθεί τελείως την αλήθεια. Αυτοί οι άνθρωποι νομίζουν ότι η ευσέβεια είναι πηγή αισχρής εκμετάλλευσης και υλικού πλουτισμού. Μείνε μακριά από τέτοιους ανθρώπους (στ΄ 5).
Στο α΄ τεύχος των δήθεν βιβλίων γλώσσας, αυτοί οι «χαλασμένοι» άνθρωποι, μας βάζουν να διδάξουμε «συνταγές μαγειρικής», στο β΄ τεύχος «οδηγίες χρήσης, καφετιέρας», στο γ΄ τεύχος «Μέγα Αλέξανδρο και Κοκκινοσκουφίτσα», σ’ όλα τα βιβλία ο μολυσμός, η βρωμιά, να χάσουν τα παιδιά μας το σέβας στη γλώσσα, στην πίστη, στην ιστορία, στην πατρίδα μας, να βυθιστούν «εις όλεθρον και απώλειαν». Και όλα αυτά σε σχολικά βιβλία, σε βιβλία, που οι «εξωραϊστές του τίποτα», μας τα πλασάρουν (γιατί περί πλασιέ πρόκειται) για βιβλία γλώσσας του δημοτικού. Έλεγε ένας παλιός δάσκαλος, «βιβλίο θα πει κυκλοφορία σκέψεως μέσα σ’ ένα λαό, θα πει αιματοφόρο αγγείο που διοχετεύει την πνευματικήν τροφήν, που πάει να ζωογονήσει και το τελευταίο κύτταρο του οργανισμού και να το εμποδίσει να πέσει στον ύπνο τον πνευματικό». (Α. Δελμούζος, «Μελέτες και πάρεργα», σελ. 26). Οι μαθητές εντόπισαν και στηλίτευσαν τον ανθελληνικό λεκέ και τους λακέδες που τον διακινούν. Απομένει στους γονείς να κατανοήσουν ότι «τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί» και όχι μόνο οι ακροβολισμένοι σε ζωτικούς αρμούς της Εκπαίδευσης, Γραικύλοι της σήμερον»}.

olympia

Πειραιώς Σεραφειμ: ''Ο Σωτηρόπουλος ήδη προγεύεται την αιώνια δόξα''

Πειραιώς Σεραφειμ: 

''Ο Σωτηρόπουλος 

ήδη προγεύεται την αιώνια δόξα''

 

 "Τό ἱλαρόν τοῦ σκηνώματος τοῦ μακαριστοῦ Νικολάου Σωτηροπούλου καί τό χαρίεν τοῦ προσώπου του ὡς καί ἡ εὐλογία τῆς μοναχικῆς εὐκαμψίας πού εἶχε καταδεικνύουν καί στόν πλέον δύσπιστο ὅτι ὁ μακάριος δοῦλος τοῦ Θεοῦ ἤδη προγεύεται τῆς αἰωνίου δόξης καί ὅτι τελικός κριτής ὅλων μας εἶναι ὁ «ἐτάζων καρδίας καί νεφρούς Κύριος ".

Μετεκλήθη στήν ἀνέσπερο Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὁ ἀκατάβλητος, ἀνυποχώρητος, ἀσυμβίβαστος καί ὀτρηρός ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ μεγαλόπνοος καί βαθυνούστατος Θεολόγος, Ἱεραπόστολος καί ἄφθαστος γνώστης τοῦ ἕλληνος λόγου μακαριστός Νικόλαος Σωτηρόπουλος, πνευματικό ἀνάστημα τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Φλωρίνης κυροῦ Αὐγουστίνου, διά τόν ὁποῖον δυνάμεθα δίχα ὑπερβολῆς νά εἴπωμεν ὅτι ἀνεδείχθη ἐν ὑστέροις χρόνοις διδάχος τοῦ Ὀρθοδόξου Γένους καί μάρτυρας τῆς Ἀληθείας, ὁ ἔργῳ καί λόγῳ μισήσας τά ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν.

Ὁ θεσπέσιος καί πεφωτισμένος νοῦς του πού χαριτώθηκε ἀπό τάς ἀκτίστους ἐνεργείας τοῦ Παναγίου Θεοῦ, συνέγραψε ἀνυπερβλήτου δυνάμεως θεολογικάς πραγματείας μέ κορωνίδα τό μνημειῶδες ἔργο «Ἰησοῦς-Γιαχβέ» καθώς καί τούς 4 τόμους ἑρμηνείας δυσκόλων χωρίων τῆς Γραφῆς, ἑρμηνεία τῆς Καινῆς Διαθήκης καί πλῆθος ἄλλων ἐξαιρέτων συγγραφῶν.

Ὡς πολυτίμητο θησαυρό εἶχε τήν ἄφθαστο παρθενία τοῦ βίου του καί ὡς φωτεινό ὁδοδείκτη καί μέντορα τῆς ζωῆς του τόν «ἡρωϊκότερο τῶν Ἁγίων καί Ἁγιώτερο τῶν ἡρώων» Μ. Ἀθανάσιο τοῦ ὁποίου μιμητής κατά πάντα ἀπέβη.

Τυγχάνω αὐτήκοος μάρτυς τῶν ἀπόψεων πού κατεδίκασε ὁ μεταστάς καί καταθέτω μέ τήν πολυχρόνιο ἐμπειρία τῆς ἐνασχολήσεώς μου στήν Ἐκκλησιαστική Δικαιοσύνη καί τῆς ἐπιγνώσεως τῆς σοβαρότητος καί τῆς εὐθύνης μου ἐνώπιον τῆς κρίσεως τοῦ Παναγίου Θεοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀλλά καί ἐν τῇ προσωπικῇ μου κρίσει ἐν τῇ ὥρᾳ τῆς ἐξόδου μου ἐκ τοῦ κόσμου τούτου, ὅτι ἡ κανονική αὐτοῦ δίωξη καί καταδίκη ἦτο ἱεροκανονικῶς ἀλλά καί οὐσιωδῶς ἐνώπιον τοῦ Παναγίου Θεοῦ ἀνεπέρειστος, ἀβάσιμος καί ἀπαράδεκτος, διότι ὁ διωχθείς διά τοῦ λόγου του καί τῆς μαρτυρίας του ἀπέτρεψε τήν διασπορά κακοδόξων ἀπόψεων διά τό ὑπερύμνητο πρόσωπο τοῦ ἐνσαρκωθέντος Θεοῦ Λόγου.

Ἐπιπροσθέτως ἡ πρόσαψη σέ αὐτόν τοῦ κανονικοῦ ἐγκλήματος τῆς εἰσπηδήσεως ἦτο παντελῶς ἀνυπόστατος διότι δέν εἶχε οὐδεμία κανονική θεμελίωση καί στοιχειοθέτηση ἐφ’ ὅσον τό κανονικό αὐτό ἀδίκημα διαπράττεται μόνον ὑπό φορέων τοῦ Ἐπισκοπικοῦ λειτουργήματος (ΙΔ΄ Ἁγ. Ἀποστόλων, ΙΕ΄ Α΄ Οἰκουμ. Συνόδου, Ε΄ Δ΄Οἰκουμ. Συνόδου, Ις΄ Ἀντιοχείας).

Συνεπῶς δίχα κανονικῆς προβλέψεως δέν ὑφίστατο ἡ δυνατότης προσάψεως ἑνός τέτοιου βαρυτάτου ἀδικήματος εἰς ἕναν λαϊκόν. 


Εἰρήσθω δέ ὅτι τό ὁμοειδές παράπτωμα τοῦ πρεσβυτέρου κανονικῶς προβλέπεται καί κολάζεται ὡς παρ’ Ἐνορίαν πρᾶξις.

Τό ἱλαρόν τοῦ σκηνώματος τοῦ μακαριστοῦ Νικολάου Σωτηροπούλου καί τό χαρίεν τοῦ προσώπου του ὡς καί ἡ εὐλογία τῆς μοναχικῆς εὐκαμψίας πού εἶχε καταδεικνύουν καί στόν πλέον δύσπιστο ὅτι ὁ μακάριος δοῦλος τοῦ Θεοῦ ἤδη προγεύεται τῆς αἰωνίου δόξης καί ὅτι τελικός κριτής ὅλων μας εἶναι ὁ «ἐτάζων καρδίας καί νεφρούς Κύριος».

Εἴη ἡ μνήμη αὐτοῦ αἰωνία!

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ