Πέμπτη 2 Ιουλίου 2020

Tα πειράματα στο CERN και το σωματίδιο Higgs : Θεωρίες της Φυσικής και Βιβλική Κοσμολογία σε θέση αντίθεση και σύνθεση - Τακαρίδης Γεώργιος (1)

Τακαρίδης Γιώργος


ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΣΤΟ CERN ΚΑΙ
ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟ HIGGS
ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΚΗ
ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ ΣΕ ΘΕΣΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ



ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
που υποβλήθηκε στο Τμήμα Ποιμαντικής και
Κοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012

Σε όλους εκείνους που αναζητούν
τη βαθύτερη συνάντηση



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ:
ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΣΤΟ CERN ΚΑΙ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟΥ HIGGS

1.1. Σύντομη παρουσίαση του CERN
1.2. Πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στο CERN κατά το παρελθόν
1.3. Η περίπτωση του σωματιδίου Higgs
I. Η σχέση του σωματιδίου Higgs με το Καθιερωμένο Πρότυπο
II. Η προ του LHC (Large Hadron Collider) κατάσταση
III. Η κατάσταση από την έναρξη του LHC μέχρι σήμερα
1.4. Άλλα πειράματα που διεξάγονται σήμερα στο CERN

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ:
ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟ HIGGS

2.1. Η μάζα και η ύλη για τη Φυσική
I. Οι κλασικές αντιλήψεις για την έννοια της μάζας
II. Οι σύγχρονες αντιλήψεις για την έννοια της μάζας
2.2. Οι δύο «γλώσσες» της Επιστήμης
2.3. Η πορεία προς το Καθιερωμένο Πρότυπο (Standard Model)
2.4. Το Καθιερωμένο Πρότυπο (Standard model)
I. Σύντομη παρουσίαση των σωματιδίων του Προτύπου
II. Τα εικονικά σωματίδια του μοντέλου ή οι δυνάμεις αλληλεπίδρασης μεταξύ των υλικών σωματιδίων
2.5. Η ενοποίηση των δυνάμεων
2.6. Οι συμμετρίες στη Φύση και η ρήξη τους
2.7. Το σωματίδιο Higgs
I. Τα αναγκαία μαθηματικά προσόντα μιας φυσικής θεωρίας για την
περιγραφή της μικροσκοπικής δομής της ύλης
II. Τα μαθηματικά προσόντα του μηχανισμού Higgs
III. Ποιοτική προσέγγιση της δράσης του πεδίου – σωματιδίου Higgs
IV. Τελικά τι είναι τα σωματίδια Higgs, τι η μάζα και τι η ύλη;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ:
Η ΒΙΒΛΙΚΗ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

3.1. Η Παλαιά Διαθήκη – Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της
3.2. Η Βιβλική Κοσμολογία
I. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του βιβλίου της Γενέσεως
II. Η διήγηση της δημιουργίας
3.3. Προϋποθέσεις προσέγγισης – κατανόησης και ερμηνείας της διήγησης της Γενέσεως
3.4. Η «επιστημονικότητα» της δια του θείου φωτισμού προσέγγισης – κατανόησης και ερμηνείας της διήγησης της Γενέσεως
3.5. «Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος…»
I. «Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ θεὸς»
II. «τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν»
III. «Ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος…»

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ
ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ

4.1. Διάκριση νοερών και αισθητών δημιουργημάτων – κτιστής και
Άκτιστης φύσης
4.2. Τα όρια των δύο Επιστημών. Αντίθεση και σύνθεση

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Πηγές – Έργα πατέρων και εκκλησιαστικών συγγραφέων
Βοηθήματα
Α. Θεολογίας – Φιλοσοφίας
Β. Φυσικής – Φιλοσοφίας της Φυσικής
Γ. WEB

ΠΡΟΛΟΓΟΣ


Πολλά έχουν ακουστεί και άλλα τόσα έχουν γραφεί για το σωματίδιο Higgs που εκλαϊκευμένα αποκαλείται «σωματίδιο του Θεού» ή εντελώς λανθασμένα από κάποιους «σωματίδιο Θεός». Η εργασία αυτή φιλοδοξεί, αφενός να ρίξει φως στο σωματίδιο από την επιστημονική του πλευρά και αφετέρου να προχωρήσει στην θέαση του νέο–αποκαλυπτόμενου κόσμου των στοιχειωδών σωματιδίων από θεολογικής πλευράς. Από κάποιους επιστήμονες –όχι Φυσικούς– άκουσα να λέγεται «άντε να βρεθεί και αυτό το σωματίδιο και τέρμα οι παπάδες, τέρμα και τα μανουάλια!». Θα μπορούσε άραγε η ανακάλυψη ενός σωματιδίου να κλονίσει την παρουσία του Θεού μέσα στον κόσμο;

Η αφορμή για την συγγραφή της εργασίας αυτής δόθηκε στην πρώτη μου κιόλας επαφή με τη Θεολογική Σχολή, όταν για να εισαχθώ στα προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών του Τμήματος Κοινωνικής και Ποιμαντικής Θεολογίας έπρεπε ως πτυχιούχος της Σχολής Θετικών Επιστημών του Α.Π.Θ. εκτός των άλλων τυπικών διαδικασιών, να περάσω από συνέντευξη. Ο τότε πρόεδρος του Τμήματος κ. Χρήστος Οικονόμου ευθύς εξαρχής μου έθεσε την ερώτηση εάν ως φυσικός θα μπορούσα να ασχοληθώ με το θέμα του σωματιδίου Higgs και εν πάση περιπτώσει «ποιος αέρας» θα μπορούσε να οδηγήσει έναν φυσικό στην Θεολογική Σχολή. Ως προς το πρώτο σκέλος του απάντησα πως δεν ήμουν βέβαιος εκ των προτέρων για την έκβαση ενός τέτοιου εγχειρήματος. Ως προς το δεύτερο δε, του είπα: «οι φυσικοί στο CERN ψάχνουν μέσα από τη συνάντηση των άψυχων σωματιδίων να ανακαλύψουν το σωματίδιο του Θεού. Εγώ στην Θεολογική ήρθα για να βρω πώς οι θεολόγοι μέσα από τη συνάντηση των προσώπων ανακαλύπτουν τον ίδιο τον Θεό». Τώρα που έφτασα στο τέλος αυτού του πονήματος, μπορώ να πω με βεβαιότητα πως το πρώτο (η έρευνα των φυσικών) είναι κάτι πολύ συναρπαστικό· σε γεμίζει με θαυμασμό, με έκπληξη, με δέος για τα μυστήρια της Φύσης. Το δεύτερο σε ολοκληρώνει ως άνθρωπο, σε καθιστά αληθινό πρόσωπο στο βαθμό βέβαια που μετέχεις και βιώνεις μία αυθεντική συνάντηση, συνύπαρξη, κοινωνία προσώπων, ανθρώπων και Θεού.

Τι είναι όμως αυτό που δημιούργησε ένα τέτοιου είδους κλίμα γύρω από ένα σωματίδιο; Από την αρχή πρέπει να τονιστεί πως ο 83χρονος σήμερα Βρετανός φυσικός Peter Higgs, εμπνευστής τού περιβόητου σωματιδίου,  είναι όχι μόνο διαμετρικά αντίθετος με τον χαρακτηρισμό «σωματίδιο του Θεού», αλλά και ιδιαίτερα ενοχλημένος, όπως άλλωστε και πολλοί άλλοι επιστήμονες. Για την ιστορία του πράγματος αναφέρω πως η ονομασία αυτή πρωτοακούστηκε, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο του νομπελίστα φυσικού Λέον Λέντερμαν (Leon Lederman) “The God Particle”: If the Universe Is the Answer, What Is the Question? («Το Σωματίδιο του Θεού: Αν το Σύμπαν είναι η απάντηση, τότε ποια είναι η ερώτηση;») που εκδόθηκε το 1993. Λέγεται ότι ο Λέντερμαν παραδέχτηκε πως του ασκήθηκαν πιέσεις από τους εκδότες του βιβλίου, ώστε ο τίτλος του να γίνει πιο προκλητικός και επομένως πιο ελκυστικός, ενώ ο ίδιος είχε προτείνει τον τίτλο “The Goddamn Particle”, «το καταραμένο σωματίδιο». Όπως και αν έχει το πράγμα, τελικά η ονομασία αυτή καθιερώθηκε, χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται ακόμη και από επιστήμονες (όχι βέβαια σε επιστημονικές εργασίες), έστω και αν αυτό γίνεται για λόγους μάρκετινγκ –όπως πολλοί τους κατηγορούν–, έστω και αν με τον τρόπο αυτό προσπαθούν να δικαιολογηθούν έμμεσα τα τεράστια χρηματικά ποσά που δαπανώνται για τη λειτουργία των εγκαταστάσεων ανά τον κόσμο, όπου πραγματοποιούνται πειράματα για τον εντοπισμό του.

Υπάρχει τελικά κάποιος ιδιαίτερος λόγος για να μπορέσει να συντηρηθεί όλη αυτή η φιλολογία περί του σωματιδίου πέραν των παραπάνω; Ενώ πράγματι σε κάποιο βαθμό έχει προκληθεί υπερβολικός θόρυβος, το σωματίδιο αυτό έχει κάποια ιδιαιτερότητα, όπως διεξοδικά αναλύεται στην εργασία. Το Καθιερωμένο Πρότυπο (Standard Model) αποτελεί μία σχεδόν πλήρη θεωρία για την περιγραφή του κόσμου των στοιχειωδών σωματιδίων, ατομικών και υποατομικών. Στην πρωταρχική μορφή του μοντέλου οι μαθηματικές εξισώσεις που περιέγραφαν την συμπεριφορά όλων των στοιχειωδών σωματιδίων δεν προέβλεπαν τη μάζα τους. Στη μαθηματική – θεωρητική θεμελίωσή τους εμφανίζονται ως «άμαζα»1, γεγονός που συγκρούεται ευθέως με την καθημερινή εμπειρία. Ο Higgs λοιπόν, πριν από περίπου 50 χρόνια, ήταν αυτός που επινόησε θεωρητικά μία φυσική διαδικασία για το πώς τα σωματίδια αποκτούν τη μάζα τους και στη συνέχεια την επεξεργάστηκε μαθηματικά, ώστε να δώσει ένα πλήρες μοντέλο περιγραφής. Με τον τρόπο αυτό προσπάθησε να καλύψει το κενό περί της μάζας των σωματιδίων σε θεωρητικό επίπεδο. Η  ορθότητα του μοντέλου Higgs ωστόσο έπρεπε να επιβεβαιωθεί και πειραματικά, κάτι που είναι αναγκαίο και επιβεβλημένο στην Επιστήμη, ώστε να καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα. Κεντρικό στοιχείο του μοντέλου Higgs είναι το ομώνυμο σωματίδιο, το οποίο αλληλεπιδρώντας με τα άμαζα αρχικά σωματίδια, είναι αυτό που τελικά τους προσδίδει μάζα. Η υλική μας υπόσταση είναι τόσο προφανής, τόσο αδιαμφισβήτητη από τις αισθήσεις και την εμπειρία μας, ώστε προκαλεί και τον πλέον αδιάφορο η πεποίθηση της Επιστήμης ότι στα πρώτα στάδια της ζωής του σύμπαντος τα πάντα ήταν «άϋλα»2, υπήρχε μόνο ενέργεια και απαιτούνταν κάποιος «μηχανισμός» ή κάποιο σωματίδιο, που θα οδηγούσε στην «ενύλωση» των αρχικά ενεργειακών οντοτήτων.

Τον περασμένο Ιούλιο ανακοινώθηκε η ανακάλυψη ενός νέου σωματιδίου με ιδιότητες παρόμοιες με αυτές που προβλέπει η θεωρία για το σωματίδιο Higgs. Πριν από έναν μόλις μήνα δημοσιεύτηκαν οι εργασίες σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Απομένει ένας ενδελεχής έλεγχος για την ταυτοποίηση τού σωματιδίου. Ακόμη και αν δεν ταυτοποιηθεί το σωματίδιο Higgs, θα ταυτοποιηθεί κάποιο νέο με παρόμοιες ιδιότητες. Η Επιστήμη προχωρά και θα εξακολουθήσει να προχωρά. Αργά ή γρήγορα ο «μηχανισμός» Higgs ή κάποιος άλλος θα δώσει την ερμηνεία για το πώς έγινε η μετάβαση από τις ενεργειακές οντότητες στις αντίστοιχες υλικές. Πρόκειται για έναν μηχανισμό της Φύσης ή καλύτερα για μία λειτουργία της. Για έναν νόμο της. Για έναν λόγο που ενυπάρχει σ’ αυτήν.

Για την Ορθόδοξη Θεολογία δεν τίθεται θέμα αποδοχής ή απόρριψης του σωματιδίου, ούτε κάποιος κρυφός φόβος ότι τάχα θα έχανε την ισχύ της ή την εγκυρότητά της ή θα κλονιζόταν τα θεμέλιά της. Αλήθεια, εάν αυτό το σωματίδιο είναι του Θεού, τότε τα άλλα τίνος είναι; Ακόμη και όταν πρόκειται γι’ αυτό το σωματίδιο που έχει τις συγκεκριμένες ιδιότητες.

Οφείλω βαθύτατες ευχαριστίες στον καλό Θεό, που μου έδωσε την ευκαιρία να ασχοληθώ συστηματικά με το θέμα αυτό, με φώτισε και με βοήθησε να ξεκαθαρίσω έννοιες λεπτές τόσο από πλευράς Επιστήμης όσο και από πλευράς της Βιβλικής θεολογίας και της αστείρευτης πατερικής παράδοσης. Ευχαριστίες οφείλω στον σύμβουλο καθηγητή μου κ. Αθανάσιο Παπαρνάκη, ο οποίος μου προσέφερε απεριόριστη ελευθερία στην έρευνά μου, διαρκή ηθική στήριξη και επιστημονική, κάθε φορά που την χρειαζόμουνα. Εύχομαι ο καλός Θεός να του ανταποδώσει πλουσίως το καλό που μου έκανε. Ευχαριστίες οφείλω στους καθηγητές του Τομέα Πυρηνικής Φυσικής και Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων της Σχολής Θετικών Επιστημών του Τμήματος Φυσικής του Α.Π.Θ. κ.κ. Αναστάσιο Λιόλιο και Χρήστο Ελευθεριάδη, για τη συνεργασία που είχαμε στο μάθημα των στοιχειωδών σωματιδίων του μεταπτυχιακού προγράμματος του Τμήματός τους, καθώς και για τις συζητήσεις και τους προβληματισμούς που μοιράστηκαν μαζί μου. Ευχαριστίες οφείλω στον ομότιμο καθηγητή Θεωρητικής Φυσικής του Α.Π.Θ. κ. Γεώργιο Γούναρη για την αγάπη με την οποία με περιέβαλε και με στήριξε στην προσπάθειά μου να ερμηνεύσω κάποιες λεπτές θεωρητικές έννοιες για τα στοιχειώδη σωματίδια. Ευχαριστίες οφείλω στον καθηγητή του Τομέα Πυρηνικής Φυσικής και Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων κ. Γεώργιο Κίτη για τους φιλοσοφικούς και θεολογικούς προβληματισμούς, που αντάλλαξε μαζί μου πάνω σε θέματα της Επιστήμης και των ερευνητικών του προγραμμάτων. Ευχαριστίες οφείλω στον καθηγητή Αστρονομίας του Α.Π.Θ. κ. Σταύρο Αυγολούπη για τις πολύ χρήσιμες συζητήσεις μας πάνω σε θέματα Φυσικής, Φιλοσοφίας, Αστρονομίας και Θεολογίας. Τέλος ευχαριστίες από βάθους καρδίας οφείλω και σε όλους όσοι αφανώς και αδιαλείπτως με αγκαλιάζουν με την αγάπη τους και τις ευχές τους.

Κλείνοντας, παρακαλώ τους μη σχετικούς με το χώρο της Φυσικής να κάνουν λίγη υπομονή διαβάζοντας το τμήμα της εργασίας που παραθέτει τις έννοιές της. Προσπάθειά μου ήταν να μη γίνει μία ξερή παράθεση εννοιών και πληροφοριών, αλλά η όλη ανάπτυξη να αποτελεί μία συνεπή ακολουθία νοημάτων, που οδηγούν κατά το δυνατό στις λεπτές και για τη Φυσική έννοιες του σωματιδίου Higgs, της μάζας των σωμάτων, της ενέργειας και της μεταξύ τους σχέσης. Εύχομαι και ελπίζω το ταπεινό αυτό πόνημα να φωτίζει έστω και λίγο το παρεξηγημένο για πολλούς θέμα του «σωματιδίου του Θεού» και της σχέσης που μπορεί να έχει η επιστήμη της Φυσικής με την Θεολογία.

Γιώργος Τακαρίδης
Οκτώβριος 2012

Σημειώσεις
1. Η έκφραση "άμαζο σωματίδιο", όσο και αν ηχεί παράξενα, αποτελεί μια πολύ συγκεκριμένη έννοια στη σχετικιστική κβαντομηχανική, δηλαδή την κβαντομηχανική που ενσωματώνει την ειδική θεωρία σχετικότητας του Einstein. Βλ. Τράκας Ν., «Τι είναι, επί τέλους, αυτό το σωματίδιο higgs;», διαθέσιμο στο http://www.physics.ntua.gr/POPPHYS/articles/higgs.html
2. Για την λέξη άϋλα χρησιμοποιούνται εισαγωγικά, διότι όπως αναπτύσσεται επαρκώς στη μελέτη αυτή, οι ενεργειακές οντότητες των πρώιμων σταδίων του σύμπαντος ήταν εξίσου υλικές, αν και δεν είχαν εμφανίσει ακόμα τα στοιχεία εκείνα που πιστοποιούσαν την υλική τους υπόσταση.

Συνεχίζεται

ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΟΓΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΗΣΙΟΔΟΥ, ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΑΠΟ ΠΡΟΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΥΛΗ ΟΠΩΣ ΕΙΧΕ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ.
ΤΟ ΘΕΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΣΤΗΝ ΚΤΙΣΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΞΩ ΜΑΣ.

Περί πνεύματος, ψυχής και σώματος 22

Συνέχεια από: Τετάρτη 1 Ιουλίου 2020

Αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως
Πνεύμα, Ψυχή, Σώμα


Κεφάλαιο 9: Αθανασία β

Αντιλαμβανόμαστε πως η αιώνια ευδαιμονία των δικαίων και τα αιώνια βάσανα των αμαρτωλών σημαίνουν πως το αιώνιο πνεύμα των δικαίων, φωτισμένο και αυξημένο μετά την έξοδο από το σώμα, έχει την δυνατότητα της άπειρης ανάπτυξης προς την αγαθότητα και την αγάπη του Θεού, μέσα στην διαρκή επικοινωνία με τον Θεό και με όλες Του τις ασώματες δυνάμεις. Ενώ το σκοτεινό πνεύμα των πονηρών και εναντιουμένων στο Θεό, που είναι σε διαρκή επικοινωνία με τον διάβολο και τους αγγέλους του, θα βασανίζεται συνέχεια επειδή είναι απομακρυσμένο από τον Θεό, η Αγιότητα του Οποίου θα του γίνει εν τέλει φανερή. Θα βασανίζεται επίσης από το αβάσταχτο δηλητήριο γεμάτο κακία και μίσος, το οποίο αυξάνεται διαρκώς από την διαρκή επικοινωνία με το κέντρο και την πηγή του κακού, τον σατανά.
Είναι αδύνατο να ρίξουμε στο Θεό την ευθύνη για τα αιώνια βάσανα των αμαρτωλών, θεωρώντας Τον άπειρα εκδικητικό, που τιμωρεί με αιώνια βάσανα τις αμαρτίες μιας σύντομης ζωής. Κάθε πρόσωπο λαμβάνει και διαθέτει την πνοή του Αγίου Πνεύματος. Κανείς δεν γεννιέται από το πνεύμα του σατανά. Όπως όμως τα σκοτεινά σύννεφα κρύβουν τον ήλιο και απορροφούν το φως, έτσι και οι κακές πράξεις του νου, της θέλησης και των αισθημάτων, με την διαρκή επανάληψη και κυριαρχία τους, σκοτίζουν διαρκώς το φως του Χριστού στην ψυχή του πονηρού ανθρώπου, και ο νους του καθίσταται όλο και περισσότερο καθοριζόμενος από την επίδραση του πνεύματος του διαβόλου. Αυτοί που αγάπησαν περισσότερο το πονηρό από το αγαθό, ετοίμασαν για τον εαυτό τους αιώνια βάσανα στην αιώνια ζωή.
Εδώ όμως ερχόμαστε αντιμέτωποι με την αρχαία διαμάχη περί ελεύθερης θέλησης και αιτιοκρατίας.
Μόνο ο μεγάλος Kant έδωσε μια βαθιά λύση στη διαμάχη αυτή. Η ελευθερία δεν μπορεί να αποδοθεί (να χαρακτηρίζει) στον άνθρωπο ως φαινόμενο του υλικού κόσμου, επειδή στον κόσμο αυτό υπόκειται στην αιτιότητα. Όπως κάθε τι στη φύση, ο άνθρωπος έχει τον εμπειρικό του χαρακτήρα, ο οποίος καθορίζει τις αντιδράσεις του στα εξωτερικά ερεθίσματα. Στο πνεύμα όμως του ανθρώπου ανήκει ο νοητός, υπερβατικός κόσμος, και έτσι, η αντίδραση του στα εξωτερικά ερεθίσματα καθορίζεται όχι μόνο από τον εμπειρικό του χαρακτήρα, αλλά και από το πνεύμα του. Ο Kant λέει: «Έτσι λοιπόν, η ελευθερία και η αναγκαιότητα, κάθε μια με την πλήρη της σημασία, μπορούν να συνυπάρχουν και να μην αντιτίθενται η μια στην άλλη, μέσα στην ίδια πράξη, καθώς κάθε μας πράξη είναι προϊόν νοητών και αισθητών λόγων».
Ας το θέσουμε απλά: το πνεύμα του ανθρώπου είναι ελεύθερο, «φυσά όπου επιθυμεί…». Και η κατώτερή του, αντιληπτική ψυχή, υπακούει στους νόμους της αιτιότητας.
Μέχρι τώρα μιλήσαμε μόνο για την αθανασία του πνεύματος, αλλά και τα σώματά μας θα αναστηθούν στην αιώνια ζωή, και θα λάβουν μέρος στην ατέρμονη μακαριότητα των δικαίων ή στα βάσανα των αμαρτωλών, σύμφωνα με την σαφή μαρτυρία της Αποκάλυψης.
Αυτό είναι επίσης το πρόσκομμα για τους άπιστους και μεγάλο μυστήριο για τους πιστούς. Οι άπιστοι θεωρούν αδύνατη την ανάσταση των σωμάτων, που ήταν τελείως κατεστραμμένα από την φθορά ή καμένα, και είχαν μετατραπεί σε σκόνη ή σε αέρια, σε μεμονωμένα άτομα. Αν όμως κατά τη διάρκεια της ζωής του σώματος το πνεύμα ήταν στενά συνδεδεμένο με αυτό, με όλα του τα όργανα και ιστούς, διεισδύοντας σε όλα τα μόρια και άτομα του σώματος, αν ήταν η πηγή της οργάνωσης του σώματος, γιατί η σχέση αυτή να εξαφανιστεί για πάντα μετά τον θάνατο του σώματος; Γιατί είναι αδιανόητο, η σχέση αυτή να διατηρείται για πάντα μετά τον θάνατο, και πως κατά την γενική ανάσταση, με το άκουσμα της σάλπιγγας του Αρχαγγέλου, το αθάνατο πνεύμα θα επανενωθεί με όλα τα φυσικά και χημικά στοιχεία του σάπιου σώματος, και η οργανωτική δύναμη του πνεύματος, θα εκδηλωθεί πάλι, δημιουργώντας μορφές; Τίποτα δεν εξαφανίζεται, απλώς μετατρέπεται.
Ένα άλλο δύσκολο θέμα, που είναι μυστήριο για τους πιστούς, είναι η κατανόηση του σκοπού της ανάστασης των νεκρών στην γήινη τους ολότητα. Η αθανασία του πνεύματος χωρίς τους δεσμούς του σώματος μάς είναι πιο ξεκάθαρη. Γιατί είναι απαραίτητο να συμμετέχει ολόκληρος ο άνθρωπος στην αιώνια ζωή, και όχι μόνο το πνεύμα, αλλά και το σώμα και η ψυχή;
Δεν μπορούμε φυσικά να κατανοήσουμε το μυστήριο του Θεού ο Οποίος κυριαρχεί επί της δημιουργίας Του, αλλά οι Γραφές μας δίνουν την δυνατότητα να σηκώσουμε το πέπλο. Οι Άγιοι Απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης, εξηγούν στον ίδιο βαθμό τα μυστικά της ανάστασης του ανθρώπινου σώματος. Μιλούν σαφώς για το τέλος του κόσμου, την μεγάλη και τρομερή καταστροφή που θα συμβεί στο σύμπαν την στιγμή της δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου Ιησού Χριστού.
«Ηξει δὲ ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτί, ἐν ᾖ οὐρανοὶ ροιζηδὸν παρελεύσονται, στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται, καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται.» (Επιστολή Πέτρου Β’ 3:10).
Και ο Απόστολος Ιωάννης στην Αποκάλυψη του απεικονίζει ξεκάθαρα την καταστροφή αυτή του κόσμου, που διαιρείται σε φάσεις.
Τι θα ακολουθήσει; Ποιος είναι ο σκοπός αυτού του κατακλυσμού;
«καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ.» (Επιστολή Πέτρου Β’ 3:13)
«ΚΑΙ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν· ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθον, καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι. 2 καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν ῾Ιερουσαλὴμ καινὴν εἶδον καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς. 3 καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης· ἰδοὺ ἡ σκηνὴ τοῦ Θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει μετ᾿ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαὸς αὐτοῦ ἔσονται, καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς μετ᾿ αὐτῶν ἔσται, 4 καὶ ἐξαλείψει ἀπ᾿ αὐτῶν ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι, οὔτε πένθος οὔτε κραυγὴ οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι· ὅτι τὰ πρῶτα ἀπῆλθον. 5 Καὶ εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ· ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα. καὶ λέγει μοι· γράψον, ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί εἰσι.» (Αποκάλυψις Ιωάννου 21:1-5)
«Καινά ποιώ πάντα». Θα υπάρξει μια εποχή για την νέα δημιουργία, την νέα γη και τον νέο ουρανό. Όλα θα είναι τελείως διαφορετικά, και η νέα μας ζωή θα διεξάγεται σε ένα εντελώς νέο περιβάλλον, και εμείς πρέπει να έχουμε την πλήρη φύση μας στη ζωή αυτή και να προσλαμβάνουμε την νέα εμπειρία με τις ανανεωμένες και φωτισμένες αισθήσεις μας. Επομένως, η δραστηριότητα μέρους του πνεύματος μας, το οποίο τώρα αποκαλούμε κατώτερο, η φυσιολογική ψυχή, θα είναι απαραίτητη.
Οι σκέψεις μας θα εργάζονται σκληρά για να ανακαλύψουν τον νέο κόσμο, όπου το πνεύμα μας, ελευθερωμένο από την δύναμη της γης, από την αμαρτωλή μας σάρκα, θα οικοδομηθεί και θα επιθυμεί να πλησιάσει τον Θεό. Ο νους (mind) είναι μέρος του πνεύματος μας, και επομένως και οι εγκέφαλοι μας θα είναι αθάνατοι. Η αθάνατη καρδιά θα είναι εστία νέων, καθαρών και βαθέων αισθημάτων.
Η αιώνια ζωή δεν είναι μόνο η ζωή του πνεύματος, ελευθερωμένου από το σώμα και την ψυχή, αλλά ζωή στην Νέα Ιερουσαλήμ, όπως την περιγράφει ζωηρά ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος στην «Αποκάλυψη» του.
Η αθανασία του σώματος, όχι μόνο του πνεύματος, έχει ίσως ακόμα ένα σκοπό, πλήρη δικαιοσύνης και αλήθειας, δηλαδή τον σκοπό της απόδοσης τιμής στο σώμα των Αγίων, ως θαυμάσιου οργάνου του πνεύματος, το οποίο δούλεψε σκληρά και υπέφερε κατά την διαμόρφωση και τελειοποίηση του πνεύματος κατά την επί γης ζωή τους. Και τα σώματα των μεγάλων αμαρτωλών, που ήταν όργανα αμαρτίας, αξίζουν οπωσδήποτε την τιμωρία. Οι ισχυρές και τρομακτικές εικόνες του «Inferno» του Δάντη, ίσως να μην είναι απλώς πλάσματα της ποιητικής φαντασίας.
Ο Άγιος Παύλος αποκαλύπτει σε μεγάλο βαθμό το μυστήριο της ανάστασης των σωμάτων στην πρώτη του επιστολή προς τους Κορίνθιους: «Αλλ᾿ ἐρεῖ τις· πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί; ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται; 36 ἄφρον, σὺ ὃ σπείρεις, οὐ ζωοποιεῖται ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ· 37 καὶ ὃ σπείρεις, οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον σπείρεις, ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον, εἰ τύχοι σίτου ἤ τινος τῶν λοιπῶν· 38 ὁ δὲ Θεὸς αὐτῷ δίδωσι σῶμα καθὼς ἠθέλησε, καὶ ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων τὸ ἴδιον σῶμα. 39 οὐ πᾶσα σὰρξ ἡ αὐτὴ σάρξ, ἀλλὰ ἄλλη μὲν ἀνθρώπων, ἄλλη δὲ σὰρξ κτηνῶν, ἄλλη δὲ ἰχθύων, ἄλλη δὲ πετεινῶν. 40 καὶ σώματα ἐπουράνια, καὶ σώματα ἐπίγεια· ἀλλ᾿ ἑτέρα μὲν ἡ τῶν ἐπουρανίων δόξα, ἑτέρα δὲ ἡ τῶν ἐπιγείων. 41 ἄλλη δόξα ἡλίου, καὶ ἄλλη δόξα σελήνης, καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων· ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ. 42 οὕτω καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν. σπείρεται ἐν φθορᾷ, ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ·
43 σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ, ἐγείρεται ἐν δόξῃ· σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ, ἐγείρεται ἐν δυνάμει· 44 σπείρεται σῶμα ψυχικόν, ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν. ἔστι σῶμα ψυχικόν, καὶ ἔστι σῶμα πνευματικόν.» (Προς Κορινθίους Α’ 15:35-44)
Σπαρμένο, θαμμένο στο χώμα, ο σπόρος σαν να πεθαίνει. Παύει να υπάρχει ως σπόρος, αλλά από αυτόν προκύπτει κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που ήταν, ασύγκριτα καλύτερο στην πολυπλοκότητα και μορφή, ένα νέο φυτό. Ο Θεός του δίνει μορφή και ομορφιά, και ζωή γεμάτη χρησιμότητα και απολαύσεις.
Το ανθρώπινο σώμα θάβεται στο χώμα, και παύει να υπάρχει ως σώμα. Αλλά από τα στοιχεία στα οποία αποσυντίθεται, όπως τα κύτταρα του σπόρου του σιταριού, η δύναμη του Θεού θα αναστήσει νέο σώμα, όχι ένα κατεστραμμένο, αδύναμο και ανίσχυρο πτώμα, αλλά νέο πνευματικό σώμα, πλήρες δυνάμεως, αφθαρσίας και δόξας. «ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ. 48 οἷος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί, καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι. 49 καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου.» Προς Κορινθίους Α’ 15:47-49)
Κατά τη διάρκεια της ζωής το σώμα μας αποτελείται από σκόνη, από ψυχή, όπως το σώμα του Αδάμ. Μετά την ανάσταση θα είναι διαφορετικό, πνευματικό, όπως το ουράνιο σώμα του δεύτερου Αδάμ, Ιησού Χριστού, όπως το σώμα που είχε μετά την ένδοξο Του Ανάσταση.
Δεν γνωρίζουμε όλες τις ιδιότητες του αναστημένου σώματος του Ιησού Χριστού. Γνωρίζουμε ότι περνούσε μέσα από κλεισμένες πόρτες, και μπορούσε να εξαφανιστεί ξαφνικά. (Κατά Λουκάν 24:36, Κατά Ιωάννην 20:19).
Οι Απόστολοι και οι Μυροφόρες δεν Τον αναγνώρισαν αμέσως. Ο Κύριος ανέβηκε στον ουρανό με το ένδοξο σώμα Του. Ήταν όμως πραγματικό σώμα, το οποίο οι Απόστολοι μπορούσαν να αγγίξουν, και μπορούσε να έχει τις συνηθισμένες λειτουργίες του ανθρώπινου σώματος (Κατά Λουκάν 24:43). Το σώμα μας θα είναι παρόμοιο με το σώμα του Χριστού, μετά την ανάσταση μας στην αιώνια ζωή.
Είναι μόνο ο άνθρωπος αθάνατος; Ο μεγάλος λόγος: «ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα» δεν αναφέρεται φυσικά μόνο στον άνθρωπο, αλλά σε ολόκληρη την δημιουργία, σε κάθε πλάσμα. Έχουμε ήδη πει πως το πνεύμα των ζώων, ακόμα και το ελάχιστο μέρος του, το πνεύμα της ζωής, δεν μπορεί να είναι θνητό, καθώς προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα. Και το πνεύμα των ζώων συνδέεται με το σώμα, όπως το πνεύμα του ανθρώπου, και για τον λόγο αυτό υπάρχει κάθε λόγος να περιμένουμε πως τα σώματα τους θα υπάρχουν στην νέα φύση επίσης, στο νέο σύμπαν που θα έρθει μετά το τέλος αυτού του κόσμου. Αυτό το μαρτυρεί ο Απόστολος Παύλος: «ἡ γὰρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται. 20 τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη, οὐχ ἑκοῦσα, ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα, ἐπ᾿ ἐλπίδι 21 ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ. 22 οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν·» (Προς Ρωμαίους 8:19-22)
Όλα τα πλάσματα θα ζούσαν στο φως και την χαρά, αν η πτώση του Αδάμ, δεν είχε αλλάξει την μοίρα του κόσμου. Η μοίρα του κόσμου έγινε θλιβερή, και σύμφωνα με την αμαρτωλή θέληση του Αδάμ, στήν οποία τον (κόσμο) υπέβαλε ο Θεός, υποτάχθηκε στην ματαιότητα, τη διχόνοια και τον πόνο. Υπάρχει όμως ελπίδα για τον κόσμο, πως κατά την μέρα της δόξας των δικαίων, ο Χριστός θα τον απολυτρώσει από τον δεσμό της φθοράς, θα ελευθερωθεί από τα βάσανα και την φθορά, θα καταστεί δηλαδή άφθαρτος.
Στην Νέα Ιερουσαλήμ, στο νέο σύμπαν, θα υπάρχει χώρος και για τα ζώα επίσης. Δε θα υπάρχει τίποτα ακάθαρτο εκεί, και το νέο δημιούργημα θα ανακτήσει την παλιά του θέση και ιερότητα, σύμφωνα με τον λόγο του Θεού: «καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν.» (Γένεσις 1:31).
Η αθανασία των ζώων φυσικά δε θα έχει την ίδια αξία με την αθανασία του ανθρώπου. Το πρωτόγονο πνεύμα τους δεν μπορεί να αυξάνεται επ΄ άπειρον και να βελτιώνεται ηθικά.  Η αθανασία για τα κατώτερα πλάσματα θα είναι απλά μια ήσυχη χαρά και απόλαυση της νέας απαστράπτουσας φύσης γεμάτης φως, και θα βρίσκονται σε επικοινωνία με τον άνθρωπο ο οποίος δε θα τα βασανίζει και δε θα τα εξοντώνει πια. Ο άνθρωπος θα είναι ολόκληρος και αρμονικός στο νέο σύμπαν, και εκεί θα υπάρχει τόπος για κάθε πλάσμα.
Ευλογία Κυρίου! Ευλογία Κυρίου!

                           Τέλος

Δημ. Σταθακόπουλος : Θα τραβήξει σε χρόνο το φάκελο Αγία Σοφία ο Ερντογάν


Ο νομικός και διδάκτορας Ιστορίας της Κοινωνίας στην Οθωμανική περίοδο , Δημήτρης Σταθακόπουλος, μιλώντας σήμερα στον 98.4 ανέλυσε γιατί η όποια απόφαση αύριο της Ολομέλειας του ΣτΕ της Τουρκίας για την «τύχη» του παγκόσμιου μνημείου πολιτιστικής κληρονομιάς, θα εργαλειοποιηθεί από τον Ερντογάν, υπό τον τύπο διαρροής μέχρι την επίσημη ανακοίνωση της και την υιοθέτηση Προεδρικού Διατάγματος, με στόχο να καταστεί αφενός μεν θέμα στις διμερείς σχέσεις με την Ελλάδα, αφετέρου να συσπειρώσει την ισλαμική εκλογική του βάση και σε ένα τρίτο επίπεδο να λειτουργήσει συμβολικά στον ισλαμικό κόσμο και ειδικότερα στους τουρκογενείς πληθυσμούς ως τα βάθη της Ασίας.

https://www.youtube.com/watch?v=7qYyXbStdB8

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΠΑΝΟΥ ΚΑΜΜΕΝΟΥ



https://www.youtube.com/watch?v=p19B0uWYDWI&feature=emb_logo

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ.

Ολοκληρώθηκε η συντήρηση στην Ιερά Μονή Βλαχέρνας

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες συντήρησης των τοιχογραφιών του τρούλου και του κεντρικού κλίτους στην Βυζαντινή Ιεράς Μονής Βλαχέρνας. Η Ιερά Μονή Βλαχέρνας βρίσκεται στον ομώνυμο οικισμό Βλαχέρνα στην Άρτα και λαμβάνει την ονομασία της από την ξακουστή Παναγία των Βλαχερνών στην Κωνσταντινούπολη. Πρόκειται για σημαντικό μνημείο, καθώς στην Μονή ασκήτευσαν επιφανή γυναικεία μέλη της οικογένειας των Κομνηνών Δουκάδων και ετάφησαν μέλη της οικογένειας των Κομνηνοδουκάδων ηγεμόνων της Ηπείρου.
Ρεπορτάζ – Πρακτορείο Ορθοδοξία – Ρωμανός Αλβέρτης
Η Ιερά Μονή ιδρύθηκε στις αρχές του 10ου αι. και το καθολικό κτίστηκε ως τρίκλιτη θολωτή βασιλική στα τέλη του 12ου αι. στη θέση παλαιότερου ναού του 10ου αι. Αργότερα, στα μέσα του 13ου αι., το καθολικό ανακατασκευάστηκε από τον Δούκα Μιχαήλ Β΄ Κομνηνό, ενώ ακολούθησαν πέντε διαφορετικές επισκευαστικές φάσεις. Το καθολικό της μονής έως το 1814 ήταν αφιερωμένο στην μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου.
Οι εργασίες αφορούσαν στην πλήρη αφαίρεση των μεταγενέστερων ασβεστοκονιαμάτων με χρήση μηχανικών μέσων και κατάλληλων διαλυτών, ώστε να αποκαλυφθούν οι σωζόμενες τοιχογραφίες. Ακολούθησαν στερεωτικές εργασίες στο υπόστρωμα των τοιχογραφιών, εργασίες στερέωσης της ζωγραφικής και καθαρισμός της ζωγραφικής επιφάνειας από το στρώμα επικαθήσεων αιθάλης και αλάτων. Τέλος, πραγματοποιήθηκε αισθητική αποκατάσταση στο πλαίσιο της δεοντολογίας της συντήρησης των έργων τέχνης, της εγκεκριμένης μελέτης συντήρησης και τις οδηγίες της επιβλέπουσας Υπηρεσίας. 
Το έργο ανέλαβε η Εταιρεία Συντήρησης Έργων Τέχνης «ΔΙΗΝΕΚΕΣ – Θεοφιλάκος Π. & Γεωργιάδης Γ.», βάσει της εγκεκριμένης μελέτης συντήρησης των τοιχογραφιών από το Υπουργείο Πολιτισμού και με την επίβλεψη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Άρτας ύστερα από την ανάθεση και την χρηματοδότηση των εργασιών από την Ιερά Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης.
Οι τοιχογραφίες του τρούλου είναι νεώτερες και πιθανότατα τοποθετούνται στον 18ο αι. Ωστόσο, η παράσταση του Ευαγγελιστή Ιωάννη, που αποκαλύφθηκε στο νοτιοανατολικό σφαιρικό τρίγωνο του τρούλου, καθώς και οι αγιογραφίες στο κεντρικό κλίτος κάτω από τον τρούλο χρονολογούνται στον 13ο αι.
Σήμερα ο ναός είναι ενοριακός, όπου τιμάται η μνήμη της κατάθεσης της Τίμιας Εσθήτας της Παρθένου, του ενός από τα δύο αντικείμενα που άφησε στη γη η Παναγία μαζί με την Τίμια Ζώνη, και πανηγυρίζει στις 2 Ιουλίου, την ερχόμενη Πέμπτη.
Δείτε φωτογραφικό υλικό από τις συντηρήσεις της Ιεράς Μονής:



                             

diakonima

ΤΟΠΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΤΗΣ ΑΡΤΗΣ.

Κερκύρας Νεκτάριος: Δια των χαρισμάτων μας να αντισταθούμε στην κατάλυση του προσώπου

Οι άγιοι είναι τα όργανα της χάριτος του Θεού
Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Αναπλάδων Λευκίμμης στη Νότια Κέρκυρα λειτούργησε το πρωί της Τετάρτης 1η Ιουλίου 2020 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.
Απευθυνόμενος στους πιστούς ο κ. Νεκτάριος τόνισε ότι οι άγιοι είναι τα όργανα της χάριτος του Θεού. Γι’  αυτό και θεραπεύθηκαν ως προς την πορεία της ύπαρξής τους προς την βασιλεία του Θεού, αλλά και θεράπευσαν τους ανθρώπους. Οι άγιοι είχαν την σφραγίδα της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος και γι’  αυτό κάποιοι από αυτούς είχαν το χάρισμα τού να θεραπεύουν εκτός από τις ψυχές των ανθρώπων και τα σώματά τους. Γι’ αυτό και είχαν χαρίσματα ιαμάτων.
Χαρίσματα έχουμε λάβει όλοι μας κατά την ημέρα της βαπτίσεως και του χρίσματός μας. Το υπέρτατο χάρισμα είναι η αγάπη. Αυτήν καλούμαστε να εξατομικεύσουμε και να τη ζήσουμε δίδοντάς την στον πλησίον. Οι άγιοι Ανάργυροι έρχονται να αναζωπυρώσουν το χάρισμα που μας έδωσε ο Θεός. Χρειάζεται όμως αγώνας πνευματικός, ώστε διά των χαρισμάτων μας να έχουμε την αντίστασή μας στην νέα εποχή που έρχεται να καταλύσει την προσωπικότητά μας, να μας κάνει να αρνηθούμε την ψυχή, την παιδεία, την πατρίδα μας, να καταδικαστούμε στο σβήσιμο της ελευθερίας μας

https://www.pentapostagma.gr/ekklisia/6949973_kerkyras-nektarios-dia-ton-harismaton-mas-na-antistathoyme-stin-katalysi-toy

Η ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ.

Κατάθεσις της Τιμίας Εσθήτος της Υπεραγίας Θεοτόκου (2 Ιουλίου)

Η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει σήμερα, 2 Ιουλίου, την κατάθεση της Τιμίας Εσθήτος της Υπεραγίας Θεοτόκου εν Βλαχέρναις και τιμά τη μνήμη του Αγίου Ιουβεναλίου, πατριάρχου Ιεροσολύμων και του Νεομάρτυρος Λάμπρου. 
Σύμφωνα με το Συναξάρι, οι αυτάδελφοι πατρίκιοι Γάλβιος και Κάνδιδος, πηγαίνοντας στα Ιεροσόλυμα να προσκυνήσουν τα πανάγια προσκυνήματα, έφτασαν στην Παλαιστίνη. Κατά την επίσκεψή τους στους Αγίους Τόπους, συνάντησαν μία Εβραία, η οποία είχε στην κατοχή της και φύλαγε, με πολύ μεγάλη ευσέβεια, μέσα σε ειδικό κιβώτιο την τίμια Εσθήτα (φόρεμα) της Παναγίας. Τότε οι Γάλβιος και Κάνδιδος, αφού προσκύνησαν το ιερό ένδυμα, έβαλαν σκοπό να το μεταφέρουν στην Βασιλίδα των Πόλεων, την Κωνσταντινούπολη.
Φθάνοντας στην Πόλη, προσπάθησαν να κρύψουν τον πολύτιμο θησαυρό στις Βλαχέρνες. Μόλις ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε τη μεταφορά της τιμίας Εσθήτος στην Κωνσταντινούπολη, ασπάστηκε με μεγάλη ευλάβεια το ιερό ένδυμα δίδοντας, στη συνέχεια, εντολή να κατασκευαστεί Ναός, στον οποίο να τοποθετηθεί το πολύτιμο αυτό κειμήλιο.
Τα προσωπικά αντικείμενα των Αγίων, πολλές φορές και πάντα με διάκριση, γίνονται φορείς της χάρης και της ευλογίας του Θεού, για παρηγοριά και στήριξη των ανθρώπων. Ιδιαίτερα αυτό σε εποχές που οι άνθρωποι θέλουν σημεία της χάριτος του Θεού ένεκα αδυναμίας και ποικίλων δοκιμασιών. Η Θεοτόκος Μαρία είναι το σταθερό στήριγμα και παρηγορία μας, αλλά και παράδειγμα καθαρότητας, αγιότητας, ταπείνωσης και υπακοής.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου

Θεία Κοινωνία με ξύλινα κουταλάκια μίας χρήσεως σε Ρωσικό Ναό στη Ρώμη!

σ.σ. Οι φωτογραφίες από τον Ρωσικό Ναό της Αγίας Αικατερίνης στην Ρώμη εστάλησαν στο ιστολόγιο μαζί με την πληροφορία ότι στο 80 τοις εκατό των Ρωσικών Ναών στην Ιταλία χρησιμοποιούνται ξύλινα κουταλάκια μιας χρήσεως ή κάνουν απολύμανση της αγίας Λαβίδος. Ο Θεός μας ξεμπρόστιασε. Για έναν κοροδοϊό (φανταστείτε να ‘ταν και αλήθεια) η καθίζηση λαϊκών και κληρικών δεν έχει τελειωμό. Με προβοσκίδες (μάσκες), γάντια και ξύλινα κουταλάκια γίνονται οι Θείες Λειτουργίες σε Ρωσικό Ναό στη Ρώμη!

M. Κοττάκης : Ροζάκης τέλος από το ΥΠΕΞ, τα σενάρια συνεκμετάλλευσης


Ο διευθυντής της εφημερίδας « Εστία» Μανόλης Κοττάκης , μιλώντας στον 98.4 αποκάλυψε ότι διαρροές από το ΥΠΕΞ, εκφράζουν την δυσφορία του Υπουργού και άδειασμα ουσιαστικά των θέσεων που διατύπωσε ο Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΥΠΕΞ, Χρήστος Ροζάκης στην εκπομπή «Αντιθέσεις» της ΚΡΗΤΗ-ΤV , ως προσωπικές του απόψεις που δεν απηχούν το ΥΠΕΞ, μ ε τις αναφορές του σε νησιά του Αιγαίου και ειδικά το Καστελόριζο , με την ταυτόχρονη, όπως είπε, απορρόφηση του Επιστημονικού Συμβουλίου στην Κεντρικό Συμβούλιο του ΥΠΕΞ, άρα την de facto κατάργηση του ρόλου του κ. Ροζάκη, στο ΥΠΕΞ. Ταυτόχρονα όμως, ο Μανώλης Κοττάκης υποστήριξε, ότι το κοινό ανακοινωθέν της Ομάδας Εργασίας Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας – ΗΠΑ σε θέματα ενέργειας, φωτογραφίζει θέμα συνεκμετάλλευσης στην περιοχή, όπου σε συνδυασμό με τις δηλώσεις του πρέσβη του Ισραήλ, ότι δεν κόπτονται για την υφαλοκρηπίδα νησιών που δεν έχουν οι ίδιοι, τα όσα λέει ο Πρόεδρος της Κύπρου για την επίλυση του Κυπριακού και μέσα από το ενεργειακό, ενδεχομένως να υποδεικνύουν την Τουρκία ως συμμέτοχο σε μια λύση πακέτο , με τον east –med να «θάβεται» στο τέλος, με έναν αγωγό που με επίλυση του Κυπριακού να περνάει από τα Κατεχόμενα σήμερα, στην Τουρκία και από εκεί μέσω Ελλάδας στην Ευρώπη.

https://www.youtube.com/watch?v=F2jWaVhWSWg

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2020

Π. Σιούσουρας : Το «κλειδί» των 12 ναυτικών μιλίων


Ο καθηγητής γεωπολιτικής – δικαίου της θάλασσας , ναυτιλίας και θαλάσσιων μεταφορών, Πέτρος Σιούσουρας, μιλώντας στον 98.4 , εξήγησε γιατί πριν από οποιαδήποτε άλλη συζήτηση περί υφαλοκρηπίδας/αοζ και επηρειών, το κλειδί είναι η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, αφού σε περιοχές όπως η Κρήτη, θα μπλοκάριζε άμεσα το παράνομο τουρκο-λιβυκό σύμφωνο. Κατά τον κ. Σιούσουρα, τόσο το Διεθνές Δίκαιο όσο και η νομολογία, δεν δικαιώνουν την Τουρκία και το θέμα των 12 ναυτικών μιλίων είναι απολύτως ξεκάθαρο , για τις ελληνικές θέσεις.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=_62yqMVHCAs&feature=emb_logo

Ελληνοτουρκικά: Ασφυκτικές πιέσεις στην Αθήνα… ενώ ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ είναι παρών και στο εσωτερικό

Μετά την αποκλιμάκωση που έφερε η πρωτοβουλία της επικοινωνίας Μητσοτάκη-Ερντογάν φαίνεται πως υπάρχει οργιώδες διπλωματικό παρασκήνιο για αποτροπή σύγκρουσης ανάμεσα στις δυο χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ. Όλες οι πληροφορίες και οι ενδείξεις συντείνουν στο ότι ασκούνται στην Αθήνα ισχυρές πιέσεις για να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με την Τουρκία, αναζητώντας συμβιβασμό, ο οποίος θα αποτρέψει εκ νέου όξυνση και πιθανώς προσφυγή στη στρατιωτική βία.
Γράφει ο Ζαχαρίας Β. Μίχας*
Σε αυτό το επίπεδο, οι απόψεις των ΗΠΑ και της Ελλάδας ταυτίζονται. Η Ελλάδα είναι έτοιμη για λογικές λύσεις που να στηρίζονται στο διεθνές δίκαιο. Ακόμα και οι όποιοι “μαξιμαλισμοί” στο επίπεδο της κοινής γνώμης υπαγορεύονται κατά κανόνα από την εκτός ορίων επιθετική ρητορική και την συστηματική αγνόηση του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία.
Η κατάσταση στο διπλωματικό πεδίο δείχνει εξαιρετικά πιεστική. Μπορεί η Ελλάδα να ταυτίζεται με τις ΗΠΑ στην επιλογή ειρηνικών μεθόδων επίλυσης των διαφορών, αλλά το πλαίσιο που δημιουργεί η τουρκική ρητορική και πρακτική, ναρκοθετεί εκ προοιμίου τη δυνατότητα λύσης. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν πολύ καλά τις επεκτατικές διεκδικήσεις των Τούρκων σε βάρος της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις οποίες στην Άγκυρα θεωρούν το βασικότερο γεωγραφικό εμπόδιο για την ανάπτυξη του νεοοθωμανικού μεγαλοϊδεατισμού τους.
Το ότι οι Αμερικανοί γνωρίζουν δεν σημαίνει και ότι επιθυμούν να βρουν δίκαιο τρόπο υπέρβασης της ελληνοτουρκικής διένεξης. Οι δικές τους στρατηγικές προτεραιότητες αφορούν κυρίως τον ανταγωνισμό με την Κίνα και τη Ρωσία. Εν ολίγοις, αυτό που για την Ελλάδα συνιστά στρατηγική απειλή, για τις ΗΠΑ είναι τακτικού χαρακτήρα ζήτημα. Είναι ένα τοπικό εμπόδιο στην προσπάθεια αντιμετώπισης της γεωστρατηγικής πρόκλησης από την Ρωσία και την Κίνα. Την ίδια ασφαλώς οπτική έχει και το ΝΑΤΟ.
Η Συμμαχία υποτίθεται ότι προστατεύει τα κράτη-μέλη από τις εξωτερικές επιβουλές. Στην περίπτωση Ελλάδας και Τουρκίας, όμως, η διένεξη είναι εσωτερική. Το ΝΑΤΟ, παραδοσιακά, κινείται παρασκηνιακά για να εξουδετερώσει τις εντάσεις στο ελληνοτουρκικό μέτωπο, προτού αυτές αποτελέσουν διαλυτικό παράγοντα στην ευαίσθητη νοτιοανατολική πτέρυγα.
Η μεγαλύτερη στρατηγική σημασία που παραδοσιακά αποδίδει η Δύση στο “οικόπεδο” Τουρκία σε σχέση με το “οικόπεδο” Ελλάδα, αποτυπωνόταν και στον τρόπο διαμεσολάβησης. Το ΝΑΤΟ γνώριζε ότι η Τουρκία εκμεταλλευόταν στο έπακρο τη γεωστρατηγική της σημασία. Πιο συγκεκριμένα ότι επεδίωκε ακόμα και με αντισυμμαχικές μεθόδους και έμμεσους εκβιασμούς να αποσπά τα μεγαλύτερα ανταλλάγματα.
Από την πλευρά της, η Ελλάδα ήταν πιστή και πειθαρχημένη σε βαθμό παρεξηγήσεως. Συχνά υποβάθμιζε το εθνικό της συμφέρον για να υπηρετήσει το συμμαχικό. Αυτή η πρακτική εν μέρει αποτύπωνε και τη βολική ψευδαίσθηση που καλλιεργούνταν στο εσωτερικό της χώρας ότι η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ είναι μία μορφή εγγύησης της εθνικής ασφάλειας.
Η Ελλάδα βρίσκεται και σήμερα στην ίδια κατάσταση. Η Τουρκία εκδηλώνει άνευ προηγουμένου επιθετικότητα. Οι άριστες σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας, λόγω της ικανοποίησης όλων των αμερικανικών απαιτήσεων, δεν φαίνεται να αλλάζει τις προτεραιότητες της Ουάσιγκτον. Αν και το κλίμα έχει βαρύνει για το καθεστώς Ερντογάν, το δόγμα για την αναντικατάστατη στρατηγική σημασία της Τουρκίας παραμένει ζωντανό.
Ο ιδιοτελής φιλοτουρκισμός του προέδρου Τραμπ, μάλιστα, εξισορροπεί το αντι-Ερντογάν κλίμα σε αμερικανικά κέντρα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να μην κερδίζει τίποτα. Η Άγκυρα συνεχίζει να χειραγωγεί με επιτυχία την αμερικανική πολιτική στην περιοχή, παίζοντας μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας. Στην ουσία, οι Αμερικανοί ελπίζουν πως όταν απομακρυνθεί ο Ερντογάν από την εξουσία με τον οποιονδήποτε τρόπο, η Τουρκία θα επιστρέψει στο “δυτικό μαντρί”, έστω και με ανταλλάγματα.
Οι Τούρκοι “πουλάνε” στους Αμερικανούς ότι στη Λιβύη πρέπει να υποστηριχτούν από τη Δύση, διότι λειτουργούν ως ανάχωμα στο ενδεχόμενο η χώρα αυτή να περιέλθει στην επιρροή της Ρωσίας, η οποία μπορεί να αποκτήσει και δεύτερη βάση μετά από αυτή στην Ταρτούς της Συρίας.
Η αλήθεια βέβαια είναι εντελώς διαφορετική. Οι Τούρκοι εργάζονται για την πραγμάτωση του νεοθωμανικού οράματος. Επιδιώκουν να αποκτήσουν τον έλεγχο της Λιβύης, και βέβαια προνομιακή πρόσβαση στα πετρέλαιά της και προνομιακά συμβόλαια στα έργα ανασυγκρότησής της. Εκτός αυτού, θα μπορούν με τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών από την Αφρική να εκβιάζουν την Ευρώπη.
Την ίδια στιγμή η ελληνική κυβέρνηση δέχεται εισηγήσεις να ταυτιστεί ολοκληρωτικά με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Ακούγονται φωνές ότι ήταν λάθος η προσέγγιση με την πλευρά του Χάφταρ και του Κοινοβουλίου της Λιβύης, λες και δεν είναι η κυβέρνηση της Τρίπολης που όχι μόνο λειτουργεί σαν όργανο της Άγκυρας, αλλά και σφετερίζεται ελληνική ΑΟΖ με το γνωστό παράνομο μνημόνιο.
Κινούμαστε στα όρια του παραλογισμού. Με βάση τη συμπεριφορά της η Τουρκία θα έπρεπε ακόμα και να είχε τεθεί εκτός Ατλαντικής Συμμαχίας. Παρόλα αυτά θεωρείται στρατηγικός βραχίονας στην μη ρεαλιστική επιδίωξη αποκλεισμού της Ρωσίας από τη Λιβύη, ξεχνώντας τη στρατηγική σχέση Άγκυρας-Μόσχας, που την είδαμε όχι μόνο με τους S-400, αλλά και στη Συρία. Λησμόνησαν στην Ουάσιγκτον και στο ΝΑΤΟ την τουρκική επίθεση εναντίον των Κούρδων των πιο πιστών συμμάχων των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους.
Με βάση τη μέχρι σήμερα συμπεριφορά της Τουρκίας είναι λογική η εκτίμηση ότι οι πιέσεις θα στραφούν προς την Ελλάδα με σκοπό ένα συμβιβασμό για το “συμμαχικό καλό”, ο οποίος θα προκύπτει από ελληνικές υποχωρήσεις. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις. Δημόσια πρόσωπα έχουν υψώσει τη σημαία της ειρηνικής διευθέτησης με την Τουρκία, χωρίς όμως να θέτουν σαφή όρια αναφορικά με τις ελληνικές υποχωρήσεις.
Ας μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία διεκδικεί (και κατοικημένα) ελληνικά νησιά. Παραπομπή στη Χάγη, χωρίς να έχει η Άγκυρα παραιτηθεί από αυτή την αυθαίρετη επεκτατική διεκδίκηση δεν έχει νόημα, εκτός κι αν κάποιοι νομίζουν πως έχει. Θα τεθεί στην κρίση του Διεθνούς Δικαστηρίου και η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας;
Τα ίδια πρόσωπα, ενώ στο παρελθόν υποστήριζαν τη μείωση των αμυντικών δαπανών, σήμερα χρησιμοποιούν το επιχείρημα της υποτιθέμενης στρατιωτικής υστέρησης της Ελλάδας για να πείσουν ότι πρέπει η Ελλάδα να κάνει υποχωρήσεις στην ισχυρή Τουρκία! Είναι ακριβώς τα ίδια πρόσωπα που αρνούνται να κατανοήσουν ότι ασχέτως προσωπικών προτιμήσεων θα ήταν αυτοκαταστροφικό η Ελλάδα να μη συνυπολογίζει στην πολιτική της τη Ρωσία και την Κίνα, Οι δύο αυτές μεγάλες δυνάμεις, εξάλλου, δεν αμφισβητούν τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Πώς είναι όμως δυνατό να χωρέσουν δυο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη; Πώς η Ελλάδα να συνταχθεί στη Λιβύη με την κυβέρνηση Σάρατζ, δηλαδή με την Τουρκία, όπως εμμέσως πλην σαφώς προτείνουν; Δεν βλέπουν ότι και η Γαλλία πολιτεύεται με βάση τα δικά της συμφέροντα, όχι με των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ;
Η Τουρκία επιδιώκει τους εθνικούς της σκοπούς, επιχειρώντας όπου είναι δυνατόν να τους ευθυγραμμίσει με τους σκοπούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Στη Λιβύη της δόθηκε μια ευκαιρία και δεν την άφησε να πάει χαμένη. Όποτε, όμως, τα συμφέροντά της είναι κόντρα σ’ αυτά των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ δεν διστάζει να διαφοροποιηθεί. Αυτό ας είναι μάθημα για τους γνωστούς κύκλους της Αθήνας.
*Ο Ζαχαρίας Β. Μίχας είναι Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας (ΙΑΑΑ / ISDA)

«Oι Γραικύλοι από το 1821 μέχρι σήμερον προπαγανδίζουν ότι οφείλομεν να εγκαταλείψωμεν την Ρωμηοσύνην και να γίνωμεν Ευρωπαίοι»


+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

 (Αριστοτέλειον Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης - Τη 14η Σεπτεμβρίου 1974)

Η Ρωμηοσύνη διαφέρει των άλλων πολιτισμών, διότι έχει το ίδιον θεμέλιον δια τον ηρωϊσμόν της ως και δια την αγιωσύνην της, δηλαδή το ρωμαίϊκον φιλότιμον το οποίον δεν υπάρχει εις τον ευρωπαϊκόν πολιτισμόν. Παρά ταύτα οι Γραικύλοι από το 1821 μέχρι σήμερον προπαγανδίζουν ότι οφείλομεν να εγκαταλείψωμεν την Ρωμηοσύνην και να γίνωμεν Ευρωπαίοι, διότι δήθεν ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι ανώτερος από την Ρωμηοσύνην.
Το δοκίμιον τούτο δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτε. Η Ρωμηοσύνη δεν αποδεικνύεται. Περιγράφεται. Δεν χρειάζεται απολογητάς. Είναι απλώς αυτό που είναι. Το δέχεται κανείς ή το απορρίπτει. Δια τούτο τα παιδιά των Ρωμηών ή παρέμενον πιστοί και σκληροί Ρωμηοί ή εφράγκευον ή εκτούρκευον.
Και σήμερον άλλοι παραμένουν Ρωμηοί, άλλοι όμως αμερικανεύουν, ρωσεύουν, φραντσεύουν, αγγλεύουν, δηλαδή γραικεύουν.
Εις το παρελθόν οι Ρωμηοί είχον την ηγεσίαν και ήσαν ωργανωμένοι με ρωμαίϊκην έπιστήμην και παιδείαν και επικρατούσαν εις το Ρωμαίϊκον.
Με την ίδρυσιν της Έλλαδίτσας των Ελλαδιτσιστών όμως οι Ρωμηοί εξετοπίσθησαν από την ηγεσίαν και ανέλαβον αυτήν οι Γραικύλοι των Μεγάλων Δυνάμεων και ίδρυσαν τον Νεογραικισμόν με επίσημον πρόγραμμα να μη είμεθα πλέον Ρωμηοί αλλά τα ταπεινά και φρόνιμα γραικύλα παιδιά των Ευρωπαίων και Ρώσων(!!!).
Όχι μόνον έγινε τούτο αλλά ούτε προσεπάθησαν οι Νεογραικύλοι να το αποκρύψουν. Ήσαν υπερήφανοι δια την υποδούλωσιν των εις τον πολιτισμόν των Ευρωπαίων και Ρώσων και την διατυμπάνιζον εις όλας τας πολιτιστικάς των εκδηλώσεις, την μουσικήν, τους χορούς, την αρχιτεκτονικήν, τας ενδυμασίας κ.λ.π

Τα πρώτα κόμματα της «ελευθέρας» Ελλάδος δεν ήσαν το φραντσέζικον κόμμα, το αγγλικόν κόμμα και το ρωσικόν κόμμα;
Και έως σήμερον που τα υπουργεία παιδείας και εξωτερικών απετέλουν μέρος της κομματικής πολιτικής, δεν συνεχίζετο η ιδία κατάστασις;
Η παιδεία και η εξωτερική πολιτική πρέπει να είναι το ίδιον δι΄όλους τους Ρωμηούς και εκτός κομματικών διαμαχών. Τούτο όμως δύναται να επιτευχθή μόνον όταν η έχουσα σχέσιν με θέματα πολιτισμού επιστήμη της Ελλάδος επανεύρη τα ρωμαίϊκα κριτήρια και βάσει αυτών αναδημιουργήση ή αναστήση την αδέσμευτον από τας περί Ρωμηοσύνης πλαστογραφίας των ξένων επιστήμην.
Ενώπιον του μεγέθους του εν προκειμένω θέματος το παρόν μελέτημα είναι μία προσπάθεια όχι λύσεως αλλ΄απλώς αποκαλύψεως σημαντικών προβλημάτων ή θεμάτων τα οποία εμποδίζουν εις την ανάπτυξιν μιάς ρωμαίϊκης θεωρήσεως της ιστορικής πραγματικότητος του Γένους.
Ουσιαστικώς το πόνημα τούτο είναι προσκλητήριον εις τους Ρωμηούς και τες Ρωμαίγισσες (ως τις ονομάζει ο Μακρυγιάννης) να αναλάβουν τον επιστημονικόν αγώνα, να αναστήσουν την Ρωμηοσύνην από τον επιστημονικόν θάνατον, τον οποίον επεξειργάσθησαν δι’ αυτήν 1) οι Φράγκοι από τον 9ον αιώνα, 2) οι Ρώσοι μετά την Άλωσιν, 3) οι Γραικοί προ της Αλώσεως και 4) οι Νεογραικοί της δούλης εις τους Ευρωπαίους και Ρώσους Ελλαδίτσας του 19ου αιώνος, οι οποίοι μετέτρεψαν την ρωμαίϊκην Επανάστασιν του 1821 εις ήτταν της Ρωμηοσύνης και θρίαμβον του Γραικισμού του Καρλομάγνου και του Νεογραικισμού των «Φιλελλήνων» των Μεγάλων Δυνάμεων.
Τα χρώματα του εξωφύλλου είναι τα χρώματα της Ρωμηοσύνης που διασώζονται μέχρι σήμερον εις τα λάβαρα των Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως και Ιεροσολύμων.
Ο χρυσούς αετός είναι η Ρωμηοσύνη των ρωμαίϊκων τραγουδιών και η καρδιά του αετού είναι ο χρυσούς σταυρός.
Η σημαία της Ρωμηοσύνης είναι ο χρυσούς σταυρός επάνω εις κόκκινον πανί.
Κάποτε οι Ρωμαίϊσσες έβαφαν τα μαλλιά των κόκκινα και εφορούσαν φουστάνια με τα εθνικά αυτά χρώματα.
Δια τους Ρωμηούς τα εθνικά χρώματα και σύμβολα δεν είναι συζητήσιμα. Είναι ρωμαίϊκα.
Οι Γραικύλοι ουδέποτε θα τα επαναφέρουν χωρίς την άδειαν των αφεντάδων των.
Ο Ρωμηός αφεντάδες δεν έχει και θα τα επαναφέρει μαζί με το προγονικόν του Γένους σύνθημα:
« Η Ρωμανία Νικά»
Ο ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ ΔΕΝ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕ ΝΑ  ΕΝΝΟΗΣΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΘΟΝΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ.
ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ΟΙ ΚΑΠΠΑΔΟΚΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΘΕΜΕΛΙΩΣΑΝ ΤΟ ΡΩΜΕΙΚΟ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΖΗΜΙΩΣΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΩΦΕΛΗ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ.

“Μυστικός Δείπνος” με μαύρο Χριστό λόγω Black Lives Matter!

Aγγελος Ρούσσος
Σε εκκλησία της Αγγλίας από 4 Ιουλίου
Μια εικόνα του “Μυστικού δείπνου”, όπου ο Ιησούς Χριστός είναι βαμμένος μαύρος, τοποθετήθηκε στο βωμό του καθεδρικού ναού του Αγίου Άλμπανυ στη Βρετανία, αναφέρει η The Daily Mail.
Η εικόνα είναι μια επανερμηνεία του διάσημου έργου του Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Αναφέρεται ότι αυτό γίνεται προς υποστήριξη του κινήματος φυλετικής δικαιοσύνης, Black Lives Matter. Ο πίνακας δημιουργήθηκε από την καλλιτέχνη Lorna May Wadsworth το 2009.
Όπως το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ είχε αναφέρει προ ημερών, στις 28 Ιουνίου ο Αρχιεπίσκοπος Καντέρμπουρυ Justin Welby υπενθύμισε τη μεσΑνατολική προέλευση του Χριστού λέγοντας πως δεν μπορούσε να είναι λευκός και είπε πως η Αγγλικανική Εκκλησία θα επανεξετάσει τις εικόνες και τα αγάλματα του “λευκού Χριστού”
Ο ηγούμενος του καθεδρικού ναού του Αγίου Άλμπανυ, γράφει η εφημερίδα, συμφώνησε να τοποθετήσει την εικόνα στο βωμό λιγότερο από μία εβδομάδα μετά την κλήση του επικεφαλής της Εκκλησίας της Αγγλίας. Η εικόνα δημιουργήθηκε το 2009 και η Lorna May Wadsworth ζωγράφισε τον Χριστό από έναν μαύρο κάτοικο της Τζαμάικα.
"Η εκκλησία δεν είναι σε τόσο σταθερή θέση για να κηρύττει σε άλλους για φυλετική ή οποιαδήποτε άλλη δικαιοσύνη ... Οι ζωές των μαύρων έχουν σημασία, οπότε μετατρέψαμε το Βωμό μας σε ένα μέρος για προβληματισμό και προσευχή, βάζοντας τον πίνακα που ζωγράφισε η Λόρνα στο κέντρο". - αναφέρει η δημοσίευση του καθεδρικού ναού.
Η καλλιτέχνης, επισημαίνει το Daily Mail, αμφισβητεί τον «δυτικό μύθο» ότι ο Ιησούς Χριστός θα πρέπει να μοιάζει με έναν λευκό
«Οι ειδικοί συμφωνούν ότι ο Χριστός πιθανότατα είχε χαρακτηριστικά της Μέσης Ανατολής, αλλά για αιώνες οι Ευρωπαίοι καλλιτέχνες παραδοσιακά παριστάνουν τον Χριστό όπως φαντάστηκαν ... Ο τρόπος που τον απεικονίζω είναι εξίσου« ακριβής » , όπως η ιδέα ότι μοιάζει με Φλωρεντίνο, η οποία θεωρείται σωστή », αναφέρει η καλλιτέχνης.
Η δημοσίευση σημειώνει ότι ο καθεδρικός ναός θα είναι συνεχώς ανοιχτός σε πιστούς και τουρίστες από τις 4 Ιουλίου.

New Religions of the 21st Century | Yuval Harari | Talks at Google


Techno-Religions and Silicon Prophets: Will the 21st century be shaped by hi-tech gurus or by religious zealots – or are they the same thing? What is the current status of religions and ideologies in the world, and what will be the likely impact of 21st-century technological breakthroughs on religion and ideology? Will traditional religions and ideologies—from Christianity and Islam to Liberalism and Socialism—manage to survive the technological and economic revolutions of the 21st century? What would be the place of Islam, for example, in a world of genetic engineering and artificial intelligence? The talk addresses these questions, and argues that the future belongs to techno-religions, which promise salvation through technology, and which are already gathering believers in places such as Silicon Valley.
Λέει στο 28' λεπτό: 
Ζήτησαν από τον Λένιν κάποτε να πει με λίγα λόγια τι είναι ο κομμουνισμός, και αυτός απάντησε:
Η δύναμη της εργατικής τάξης και η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε όλη την επικράτεια. 
Ο κομμουνισμός, σύμφωνα με τον Harari δεν θα ήταν δυνατό να επικρατήσει χωρίς τον ηλεκτρισμό. 
Είναι η πρώτη τεχνο-θρησκεία.