Ναι, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν είναι σε θέση να αποκρούσουν τα κύματα ιρανικών πυραύλων που έχουν καταστρέψει πολυάριθμες αμερικανικές βάσεις τις τελευταίες ημέρες, καταστρέφοντας εγκαταστάσεις, πολλά μαχητικά αεροσκάφη F-35, πυρομαχικά και -προφανώς- ηθικό και αλαζονεία. Έτσι, τώρα η Ουάσιγκτον προσπαθεί να προσφέρει στο Ιράν πραγματικές δωροδοκίες για να αποφύγει τις συνέπειες των επιθέσεων που διατάζει ο Νετανιάχου με μοναδικό σκοπό να σαμποτάρει την ειρήνη. Μετά τον χθεσινό βομβαρδισμό της Βηρυτού, ο Τραμπ έκανε ένα κβαντικό άλμα προς το πάγωμα της σύγκρουσης προσφέροντας όχι μόνο την άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ΗΠΑ, ο οποίος έχει πολύ σχετική αξία δεδομένης της περιορισμένης αποτελεσματικότητάς του, αλλά και την άμεση «απελευθέρωση» του μισού από τα ιρανικά κεφάλαια που έχουν παγώσει στις ΗΠΑ: 12 δισεκατομμύρια ευρώ από τα συνολικά 24 δισεκατομμύρια ευρώ, για να αποτρέψει το τελευταίο έγκλημα πολέμου του Μπίμπι από το να προκαλέσει νέα αντίποινα από την Τεχεράνη, τα οποία, όπως είναι γνωστό, έχουν καταστήσει την παύση των εχθροπραξιών στον Λίβανο απαραίτητη προϋπόθεση για τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Αυτά τα χρήματα θα πρέπει να αποδεσμευτούν ακόμη και πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων, μετά το μνημόνιο συμφωνίας που καταρτίζεται με κόπο αυτές τις μέρες χάρη στη μεσολάβηση του Πακιστάν και του Κατάρ, και το οποίο αναμένεται να υπογραφεί την επόμενη Παρασκευή, εάν όλα πάνε καλά ως εκ θαύματος. Ακολουθεί το κείμενο που δημοσίευσε το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν: «Σύμφωνα με τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν, ο πόλεμος και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, θα σταματήσουν αμέσως και οριστικά απόψε και ο ναυτικός αποκλεισμός κατά του Ιράν θα αρθεί αμέσως και πλήρως. Η υπογραφή αυτού του Μνημονίου Συνεργασίας θα πραγματοποιηθεί επίσημα την Παρασκευή 19 Ιουνίου. Οι διαπραγματεύσεις για την τελική συμφωνία θα αναβληθούν έως ότου το άλλο μέρος εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του βάσει του Μνημονίου Συνεργασίας. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν εκτιμά ιδιαίτερα τις προσπάθειες της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν και της κυβέρνησης του Κατάρ.
Δεν ξέρω πόσο πιθανό είναι να συμβούν όλα αυτά στην πραγματικότητα, επειδή το Τελ Αβίβ προφανώς θα κάνει τα πάντα και ακόμα περισσότερα για να τα αποτρέψει, όχι μόνο αυξάνοντας το επίπεδο των προκλήσεων, αλλά και απελευθερώνοντας σιωνιστικά λόμπι εντός των ΗΠΑ. Σε τέτοιο βαθμό που οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης προσφέρουν ήδη μια διαφορετική εκδοχή αυτού του σχεδίου συμφωνίας. Ακόμα κι αν υπογραφόταν ένα μνημόνιο κατανόησης στο τέλος αυτής της εβδομάδας, θα χρειαζόταν πολύς χρόνος για να οριστικοποιηθούν οι λεπτομέρειες, ένας ή πιθανότατα δύο μήνες, μια πολύ μεγάλη περίοδος κατά την οποία ο Νετανιάχου θα μπορούσε να εφεύρει ένα εκατομμύριο πράγματα, τρομοκρατικές ενέργειες, βομβιστικές επιθέσεις και επιχειρήσεις ψευδούς σημαίας για να εκτροχιάσει τα πάντα. Και θα μπορούσε επίσης να απειλήσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στις ενδιάμεσες εκλογές χρηματοδοτώντας Δημοκρατικούς υποψηφίους.
Ωστόσο, ένα πράγμα φαίνεται ξεκάθαρο: Ο Ντόναλντ τελικά προσπαθεί, με τον ωμό τρόπο του, να διαχωρίσει τη μοίρα των Ηνωμένων Πολιτειών από αυτή του Ισραήλ, έχοντας τελικά καταλάβει ότι αυτό που διακυβεύεται είναι η παρουσία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και ότι, στρατιωτικά, υπάρχουν πολύ λίγα που μπορούν να γίνουν για να υποταχθεί το Ιράν, εκτός από τον πυρηνικό Αρμαγεδδώνα. Σε αυτό το σημείο, δεν είναι πλέον δυνατό να ακολουθήσουμε τους Σιωνιστές του Νετανιάχου στην τρέλα τους χωρίς να βλάψουμε σοβαρά την εικόνα και τη δύναμη της Αμερικής. Η ήττα θα ήταν τότε ολοκληρωτική και, τέλος, το ιστορικό κύρος που αποδίδει ο Τραμπ στον εαυτό του θα αμφισβητούνταν επίσης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προσπαθεί τώρα να αγοράσει και να κατευνάσει την Τεχεράνη, ακόμη και με το κόστος να εμφανιστεί σαν κάποιος που επιδίωξε την ειρήνη μέσω της βίας και αντ' αυτού βρίσκεται να πληρώνει γι' αυτήν.
Αυτά τα χρήματα θα πρέπει να αποδεσμευτούν ακόμη και πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων, μετά το μνημόνιο συμφωνίας που καταρτίζεται με κόπο αυτές τις μέρες χάρη στη μεσολάβηση του Πακιστάν και του Κατάρ, και το οποίο αναμένεται να υπογραφεί την επόμενη Παρασκευή, εάν όλα πάνε καλά ως εκ θαύματος. Ακολουθεί το κείμενο που δημοσίευσε το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν: «Σύμφωνα με τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν, ο πόλεμος και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, θα σταματήσουν αμέσως και οριστικά απόψε και ο ναυτικός αποκλεισμός κατά του Ιράν θα αρθεί αμέσως και πλήρως. Η υπογραφή αυτού του Μνημονίου Συνεργασίας θα πραγματοποιηθεί επίσημα την Παρασκευή 19 Ιουνίου. Οι διαπραγματεύσεις για την τελική συμφωνία θα αναβληθούν έως ότου το άλλο μέρος εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του βάσει του Μνημονίου Συνεργασίας. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν εκτιμά ιδιαίτερα τις προσπάθειες της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν και της κυβέρνησης του Κατάρ.
Δεν ξέρω πόσο πιθανό είναι να συμβούν όλα αυτά στην πραγματικότητα, επειδή το Τελ Αβίβ προφανώς θα κάνει τα πάντα και ακόμα περισσότερα για να τα αποτρέψει, όχι μόνο αυξάνοντας το επίπεδο των προκλήσεων, αλλά και απελευθερώνοντας σιωνιστικά λόμπι εντός των ΗΠΑ. Σε τέτοιο βαθμό που οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης προσφέρουν ήδη μια διαφορετική εκδοχή αυτού του σχεδίου συμφωνίας. Ακόμα κι αν υπογραφόταν ένα μνημόνιο κατανόησης στο τέλος αυτής της εβδομάδας, θα χρειαζόταν πολύς χρόνος για να οριστικοποιηθούν οι λεπτομέρειες, ένας ή πιθανότατα δύο μήνες, μια πολύ μεγάλη περίοδος κατά την οποία ο Νετανιάχου θα μπορούσε να εφεύρει ένα εκατομμύριο πράγματα, τρομοκρατικές ενέργειες, βομβιστικές επιθέσεις και επιχειρήσεις ψευδούς σημαίας για να εκτροχιάσει τα πάντα. Και θα μπορούσε επίσης να απειλήσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στις ενδιάμεσες εκλογές χρηματοδοτώντας Δημοκρατικούς υποψηφίους.
Ωστόσο, ένα πράγμα φαίνεται ξεκάθαρο: Ο Ντόναλντ τελικά προσπαθεί, με τον ωμό τρόπο του, να διαχωρίσει τη μοίρα των Ηνωμένων Πολιτειών από αυτή του Ισραήλ, έχοντας τελικά καταλάβει ότι αυτό που διακυβεύεται είναι η παρουσία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και ότι, στρατιωτικά, υπάρχουν πολύ λίγα που μπορούν να γίνουν για να υποταχθεί το Ιράν, εκτός από τον πυρηνικό Αρμαγεδδώνα. Σε αυτό το σημείο, δεν είναι πλέον δυνατό να ακολουθήσουμε τους Σιωνιστές του Νετανιάχου στην τρέλα τους χωρίς να βλάψουμε σοβαρά την εικόνα και τη δύναμη της Αμερικής. Η ήττα θα ήταν τότε ολοκληρωτική και, τέλος, το ιστορικό κύρος που αποδίδει ο Τραμπ στον εαυτό του θα αμφισβητούνταν επίσης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προσπαθεί τώρα να αγοράσει και να κατευνάσει την Τεχεράνη, ακόμη και με το κόστος να εμφανιστεί σαν κάποιος που επιδίωξε την ειρήνη μέσω της βίας και αντ' αυτού βρίσκεται να πληρώνει γι' αυτήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου