Πηγή: Il Fatto Quotidiano
Έτσι, τουλάχιστον προς το παρόν, ο Νετανιάχου κατάφερε, με τις νέες σφαγές στον Λίβανο, να σαμποτάρει τη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν που είχε σχεδόν ολοκληρωθεί εδώ και μέρες και περίμενε μόνο τον Τραμπ να βρει το θάρρος να την ανακοινώσει και μέ τα λόγια να μεταμφιέσει μια ακόμη αμερικανική ήττα σε νίκη. Ανάμεσα στα αμέτρητα αυτογκόλ του πρώην υποψήφιου για το Νόμπελ Ειρήνης και του ηθικού νικητή του Νόμπελ Πολέμου, υπάρχει και αυτό της μετατροπής των αγιατολάχ και των Πασνταράν σε προστάτες αγίους του παλαιστινιακού ζητήματος, ακόμη και του λιβανέζικου. Προφανώς, το Ιράν δεν θα υπογράψει ποτέ τίποτα με τον Τραμπ όσο ο Νετανιάχου συνεχίζει να κατέχει και να σφαγιάζει τον Λίβανο. Πριν από λίγες μέρες, ο Ντόναλντ Τραμπ φαινόταν να έχει απελευθερωθεί από την υποτέλειά του στον Μπίμπι («Κάνει ό,τι του λέω»), αλλά ήταν καθαρή μυθοπλασία. Ο σκοτεινός δεσμός που επιτρέπει στον ηγέτη ενός μικρού κράτους 10 εκατομμυρίων ανθρώπων να διοικεί μια υπερδύναμη 450 ατόμων να πηγαίνει κόντρα στα δικά του συμφέροντα προς όφελός του φαίνεται άρρηκτος. Ενώ περιμένουμε να καταλάβουμε ποια εκβιαστικά όπλα (περισσότερα αρχεία Epstein; Ισραηλινό λόμπι; Και τα δύο;) εμποδίζουν τον Trump να ξεφορτωθεί τον αιμοδιψή τρομοκράτη του Τελ Αβίβ, η ανυπαρξία της λεγόμενης Ευρώπης γίνεται ολοένα και πιο απίστευτη. Δηλαδή, το πρώτο θύμα του Πολέμου του Κόλπου. Πλούσια σε κυρώσεις (21 κυρώσεις σε 50 μήνες) εναντίον της Ρωσίας, η οποία τις αγνοεί και τις μετατρέπει σε αυτοκυρώσεις εναντίον μας επειδή έχει το μέγεθος, τους πόρους και τους συμμάχους για να τις παρακάμψει, η ΕΕ είναι περίεργα τσιγκούνης (μηδενικές κυρώσεις σε τρία χρόνια) εναντίον του Ισραήλ, του παγκόσμιου ρεκόρ για παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, αλλά και για αποτυχημένες κυρώσεις.
Ωστόσο, όλοι γνωρίζουν ότι κανένα εμπάργκο δεν μπορεί να σταματήσει ή να περιορίσει τη Ρωσία, τη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο. Το Ιράν βρίσκεται υπό κυρώσεων από το 1979 και έχει μάθει να ζει με αυτές, επίσης επειδή είναι μια αυτοκρατορία 90 εκατομμυρίων ανθρώπων και έχει την Κίνα, τη Ρωσία και τις χώρες BRICS στο πλευρό του. Αλλά το Ισραήλ είναι ελάχιστα μεγαλύτερο από την Απουλία και -με εξαίρεση τις ΗΠΑ- είναι μόνο του στον κόσμο: η αναστολή της εμπορικής συμφωνίας Βρυξελλών-Τελ Αβίβ θα ήταν αρκετή για να θέσει το εβραϊκό κράτος σε σοβαρό πρόβλημα. Και ο Νετανιάχου θα ήταν ακόμη περισσότερο, πηγαίνοντας στις κάλπες ως ο πρωθυπουργός που έκανε τη χώρα του πιο επικίνδυνη από ποτέ και την απομόνωσε διεθνώς, αφού την έσυρε σε μια ηθική άβυσσο που τώρα φαίνεται μη αναστρέψιμη. Ένα ψήγμα κυρώσεων (ας υπογράψουμε την αίτηση για τον Ioscelgo) θα ήταν αρκετό για να σταματήσει τον ατελείωτο πόλεμό του που τροφοδοτείται από την ατιμωρησία και να ενθαρρύνει μια αλλαγή κυβέρνησης ενισχύοντας την αντιπολίτευση. Ωστόσο, η ΕΕ, με 500 εκατομμύρια κατοίκους, δεν έχει καμία πρόθεση να επιβάλει κυρώσεις στο μικροσκοπικό κράτος των 10 εκατομμυρίων. Ίσως τα αρχεία Epstein να είναι αρκετά για να εξηγήσουν γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ δεν σταματά τον Μπίμπι. Αλλά τι είναι αυτό που δεν γνωρίζουμε για την von der Leyen, τον Κόστα, τον Μετσόλα, τήν Κάλας, τον Μακρόν, τον Μερτς, τήν Μελόνι και την Σία;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου