Όπου ο θησαυρός μας εκεί και η καρδιά μας … “”” Θέλεις να μάθης πόσο κοστίζει , πόσο αξίζει η ζωή σου για τον Χριστόν, για τον ουρανό ; Όσο τον διψάς , όσο σε αυτόν έχεις την καρδιά σου, τόσο κοστίζει …

 

Θυμάμαι, όταν είχα πάει κάποτε στο Άγιον Όρος, μέσα σε έναν πυκνά δενδροφυτευμένο τόπο , βλέπω από μακριά κάποιον ασκητή, ο οποίος προχωρούσε ψάλλοντας. Ενώ έψαλλε, από ώρα σε ώρα έκανε μία βαθειά μετάνοια, προσκυνούσε, σηκωνόταν και πάλι προχωρούσε.

Μου έκανε εντύπωση. Ποιον άραγε προσκυνούσε; Τρέχω μέσα από τα δένδρα, τον φθάνω, τον σταματώ. – Γέροντα, ποιόν προσκυνάς στον δρόμο;
– Μα, παιδί μου, δεν τον βλέπεις;
– Ποιόν;
– Τον Χριστόν. Τουλάχιστον, αν δεν τον βλεπης, δεν τον νοιώθεις ότι είναι μπροστά σου; μου απήντησε εκείνος.

Αγαπητοί μου , οι άνθρωποι έλεγαν παλαιότερα το όνομα του Χριστού ή το άκουγαν και βούρκωναν τα ματιά τους, άρπαζαν φωτιές τα στήθη τους, έπεφταν στα γόνατά τους.

Εμείς γιατί; Γιατί, Θεέ μου, τόσο λίγο σε σκεπτόμαστε και τόσο λίγο συγκινούμεθα από σένα; Γιατί τόσο σπάνια σε ποθούμε;

Όπου ο θησαυρός μας εκεί και η καρδιά μας , λέγει η Αγία Γραφή. Σαν να λέμε : Θέλεις να μάθης πόσο κοστίζει , πόσο αξίζει η ζωή σου για τον Χριστόν, για τον ουρανό ; Όσο τον διψάς , όσο σε αυτόν έχεις την καρδιά σου, τόσο κοστίζει .

Ένας άλλος ασκητής τα τελευταία χρόνια , πόσες φορές , όταν ελειτούργει , εχρειάζετο ώρας ολοκλήρους , διότι τον επεσκέπτοντο οι άγιοι και μαζί του συλλειτουργούσαν και καθυστερούσε και έβγαζε έξω τα καλογέρια , δια να είναι μόνος του και να μη εκπλήσσωνται . Και όταν τελείωνε η έκστασις , άνοιγε την πόρτα και έλεγε « Να συνεχίσωμε την λειτουργίαν ».

Αιμιλιανος Σιμωνοπετρίτης

πηγή

Όπου ο θησαυρός μας εκεί και η καρδιά μας … “”” Θέλεις να μάθης πόσο κοστίζει , πόσο αξίζει η ζωή σου για τον Χριστόν, για τον ουρανό ; Όσο τον διψάς , όσο σε αυτόν έχεις την καρδιά σου, τόσο κοστίζει … | Οδοιπορούντες Αγίου Συμεών Του Νέου Θεολόγου