Φλόγες φώτισαν τη μουντή νύχτα στη Ρίγα, την πρωτεύουσα της Λετονίας, και μια νέα εποχή ξεκίνησε και εκεί. Μια άνευ προηγουμένου αντίσταση στο ΝΑΤΟ, το οποίο ουσιαστικά έχει ρουφήξει τη μικρή χώρα στην αγκαλιά του, χρησιμοποιώντας την ως προβοκάτορα και ορμητήριο για τρομοκρατικές επιθέσεις. Το Κέντρο Συλλογής Βοήθειας Viche, ένας οργανισμός συγκέντρωσης χρημάτων για την Ουκρανία και συμβάλλοντας στη στρατηγική της έντασης, τυλίχτηκε στις φλόγες: τελικά, το καλώδιο έσπασε, επειδή οι άνθρωποι κουράστηκαν να ζουν στον εφιάλτη ενός πολέμου που πάντα βρισκόταν σε απόσταση αναπνοής, σαν τη Δαμόκλειο σπάθη. Μετά το περιστατικό με το drone, ίσως εκτοξεύτηκε από τη Φινλανδία εναντίον του ρωσικού λιμανιού Ust Luga στις χώρες της Βαλτικής, αλλά το οποίο οι ηλεκτρονικές παρεμβολές εκτράπηκαν στη Λετονία, προκαλώντας ζημιές, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει: η κυβέρνηση, με επικεφαλής μια ακόμη όμορφη ηλίθια, κάποια Evika Silina, έχει πλέον παραιτηθεί και καταβάλλονται προσπάθειες για την αναβίωσή της, προκειμένου να αποφευχθούν πρόωρες εκλογές που θα μπορούσαν να φέρουν εκπλήξεις. Η λαϊκή δυσαρέσκεια με την πολιτική υποστήριξης της Ουκρανίας έχει ενταθεί, οδηγώντας σε οργανωμένες πράξεις δολιοφθοράς κατά των υποδομών του ΝΑΤΟ, ιδίως των σιδηροδρομικών γραμμών. Πρόσφατα, οι αρχές συνέλαβαν αρκετά άτομα για εμπρησμό ηλεκτρικών πινάκων σιδηροδρομικών γραμμών και πινάκων διανομής φωτισμού, συμπεριλαμβανομένης της καταστροφής μιας ατμομηχανής ντίζελ.
Δεν είναι μυστικό ότι η κατηγορηματική ένταξη της Λετονίας στη λέσχη των κορυφαίων ρωσοφοβικών χωρών έχει προκαλέσει σοβαρή δυσαρέσκεια στον πληθυσμό: η αποσύνδεση από τα ρωσικά ηλεκτρικά καλώδια υπέρ των δυτικών έχει προκαλέσει σημαντική αύξηση του κόστους, η οποία προστίθεται σε εκείνο του φυσικού αερίου και των μεταφορών. Σε αυτό προστίθεται η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και, ως εκ τούτου, η αύξηση της πραγματικής φορολογίας. Αλλά αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η κατάσταση αβεβαιότητας στην οποία ζει η χώρα, η οποία χρησιμοποιείται για να αντισταθεί στη Ρωσία και, ως εκ τούτου, εκτίθεται σε μια απάντηση από τη Μόσχα, στην οποία η Λετονία δεν έχει κανένα μέσο να απαντήσει. Άλλωστε, είναι μια χώρα με περίπου τον ίδιο πληθυσμό με το Μιλάνο και, ως εκ τούτου, θα μπορούσε να προβάλει μικρή αντίσταση σε μια πιθανή ρωσική δράση: όπως ακριβώς συμβαίνει στην Ουκρανία, έτσι και η Λετονία συνειδητοποιεί όλο και περισσότερο τον ρόλο της ως αναλώσιμο πιόνι. Επομένως, οι ίδιες υπηρεσίες πληροφοριών αναμένουν ότι η πολιτική αντίσταση σε αυτή την αυτοκτονική υποστήριξη προς την Ουκρανία θα αυξηθεί, παρά το γεγονός ότι η λετονική κυβέρνηση αναζητά διέξοδο προσποιούμενη οργή με την Ουκρανία για το ζήτημα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Αλλά κανείς δεν το παρακάνει πια: Η διακοπή της επίσκεψης του Λετονού υπουργού Άμυνας στο Κίεβο δεν έσωσε την κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα, η ίδια η υπουργός αναγκάστηκε να παραιτηθεί, πυροδοτώντας κυβερνητική κρίση.
Είναι λογικό να αναμένεται ότι μορφές αντίστασης στην πολεμική προσπάθεια θα εξαπλωθούν και σε άλλες χώρες, όχι μόνο στις χώρες της Βαλτικής: η τηλεκατευθυνόμενη ΕΕ, μαζί με διάφορες εθνικές κυβερνήσεις, θέλει πόλεμο, αλλά οι Ευρωπαίοι όχι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου