Το πιο σημαντικό γεγονός της σημερινής ημέρας συνοψίζεται εύστοχα σε μια φωτογραφία, αυτή στην αρχή αυτής της ανάρτησης: είναι Ουκρανοί που παραδίδονται στην Κονσταντινόβκα, μια από τις πολλές πόλεις που μετατράπηκαν σε φρούρια από το ΝΑΤΟ και τώρα στα πρόθυρα της πτώσης, πρακτικά περικυκλωμένες. Είναι μια μικρή ομάδα που σηκώνει τα χέρια της ψηλά, αλλά η παράδοση περιλαμβάνει εκατοντάδες άνδρες που δεν θέλουν να γίνουν κομμάτια από ρωσικά πυροβόλα λόγω της καλής θέλησης των Βρετανών αξιωματικών που τους διοικούν. Εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μπορούν να σταματήσουν τη ρωσική προέλαση γύρω από τη Ζαπορόζιε, ενώ ολόκληρη η Ουκρανία απογυμνώνεται μέρα με τη μέρα από τις υποδομές της και ό,τι έχει απομείνει από τη βιομηχανία της.
Μια κατάρρευση πλησιάζει, και γι' αυτό οι μικροπρεπείς, τρίτοι δεσπότες της Ευρώπης αρχίζουν να μιλάνε για διαπραγματεύσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με το Ιράν, του οποίου η ικανότητα να αντιστέκεται στην επιθετικότητα έχει ξεπεράσει ακόμη και τις προβλέψεις των πιο ανόητων σχεδιαστών. Ωστόσο, δεν είμαστε πουθενά κοντά στην ειρήνη, επειδή ο πόλεμος που διεξάγεται σε πολλά μέτωπα δεν αφορά συγκεκριμένα εδάφη ή ζητήματα, αλλά μάλλον μια προσπάθεια της Δύσης να εξαντλήσει τους αντιπάλους που απειλούν την κυριαρχία της. Στόχος της είναι η αποδυνάμωση κρίσιμων συστημάτων, υποδομών, δικτύων διοίκησης, τεχνολογικών δυνατοτήτων, διαστημικών πόρων, βιολογικής ασφάλειας και κυριαρχίας στην πληροφόρηση. Ο Αντρέι Μπεζρούκοφ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και πρώην αξιωματικός των Ρώσων μυστικών υπηρεσιών (SVR), λέει: « Η στρατηγική της Δύσης σε αυτόν τον πόλεμο είναι πολύ απλή: να αποφύγει μια πυρηνική σύγκρουση μαζί μας, από την οποία θα βγει ηττημένη. Επομένως, βράζουν τον βάτραχο σε αργή φωτιά».
Για αυτόν τον λόγο, η Ρωσία κερδίζει έδαφος - απλώς σκεφτείτε τις παρόμοιες θέσεις του Σεργκέι Καραγκάνοφ - με ένα όραμα για τον πόλεμο ως μια παρατεταμένη σύγκρουση που θα μπορούσε να διαρκέσει 20 ή 30 χρόνια, καθιστώντας απαραίτητη μια μετατόπιση των οικονομικών πολιτικών για να προσαρμοστούν τόσο στην άμυνα όσο και στην οικονομική ανάπτυξη: οι υποδομές, τα κέντρα δεδομένων, οι αποθήκες πετρελαίου και οι κόμβοι επικοινωνιών θα πρέπει να θαφτούν ή να προστατευτούν σε μεγάλο βαθμό. Εν ολίγοις, «η Ρωσία δεν μπορεί να περιμένει μια γρήγορη επιστροφή σε καιρό ειρήνης και ως εκ τούτου πρέπει να αναδιοργανώσει την κοινωνία, την οικονομία και τη στρατηγική της αναλόγως ». Επιπλέον, το Ιράν μάχεται τις ηγεμονικές προσπάθειες των ΗΠΑ για πάνω από 40 χρόνια και έπρεπε να προσαρμοστεί σε αυτή τη συνεχή επιθετικότητα μέχρι που αποκάλυψε σε όλους την κατάρρευση της αμερικανικής ισχύος.
Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τον πόλεμο ως κάτι που μπορεί να επιλυθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά στην πραγματικότητα, οι μεγάλες συγκρούσεις διαρκούν πολύ περισσότερο. Πρέπει επομένως να προετοιμαστούμε να εμπλακούμε σε μια στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας ή να εκδιώξουμε όσους μας τοποθετούν σε αυτό το ριζικό κενό στο οποίο περιπλανιόμαστε σχεδόν απίστευτα, ενώ ξεδιπλώνεται η φάρσα της G7, με τα φιλιά και τις χειραψίες της, και τα πιασμένα οπίσθια - όπως, για παράδειγμα, το τραγούδι που παίχτηκε κατά την άφιξη τής Meloni στο Évian-les-Bains. Η ευτυχία δεν είναι τίποτα : θα είμαστε δυστυχισμένοι μέχρι να σηκώσουν τα χέρια τους όλοι αυτοί οι παράγοντες σε μια ασταμάτητη παρακμή.
Μια κατάρρευση πλησιάζει, και γι' αυτό οι μικροπρεπείς, τρίτοι δεσπότες της Ευρώπης αρχίζουν να μιλάνε για διαπραγματεύσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με το Ιράν, του οποίου η ικανότητα να αντιστέκεται στην επιθετικότητα έχει ξεπεράσει ακόμη και τις προβλέψεις των πιο ανόητων σχεδιαστών. Ωστόσο, δεν είμαστε πουθενά κοντά στην ειρήνη, επειδή ο πόλεμος που διεξάγεται σε πολλά μέτωπα δεν αφορά συγκεκριμένα εδάφη ή ζητήματα, αλλά μάλλον μια προσπάθεια της Δύσης να εξαντλήσει τους αντιπάλους που απειλούν την κυριαρχία της. Στόχος της είναι η αποδυνάμωση κρίσιμων συστημάτων, υποδομών, δικτύων διοίκησης, τεχνολογικών δυνατοτήτων, διαστημικών πόρων, βιολογικής ασφάλειας και κυριαρχίας στην πληροφόρηση. Ο Αντρέι Μπεζρούκοφ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και πρώην αξιωματικός των Ρώσων μυστικών υπηρεσιών (SVR), λέει: « Η στρατηγική της Δύσης σε αυτόν τον πόλεμο είναι πολύ απλή: να αποφύγει μια πυρηνική σύγκρουση μαζί μας, από την οποία θα βγει ηττημένη. Επομένως, βράζουν τον βάτραχο σε αργή φωτιά».
Για αυτόν τον λόγο, η Ρωσία κερδίζει έδαφος - απλώς σκεφτείτε τις παρόμοιες θέσεις του Σεργκέι Καραγκάνοφ - με ένα όραμα για τον πόλεμο ως μια παρατεταμένη σύγκρουση που θα μπορούσε να διαρκέσει 20 ή 30 χρόνια, καθιστώντας απαραίτητη μια μετατόπιση των οικονομικών πολιτικών για να προσαρμοστούν τόσο στην άμυνα όσο και στην οικονομική ανάπτυξη: οι υποδομές, τα κέντρα δεδομένων, οι αποθήκες πετρελαίου και οι κόμβοι επικοινωνιών θα πρέπει να θαφτούν ή να προστατευτούν σε μεγάλο βαθμό. Εν ολίγοις, «η Ρωσία δεν μπορεί να περιμένει μια γρήγορη επιστροφή σε καιρό ειρήνης και ως εκ τούτου πρέπει να αναδιοργανώσει την κοινωνία, την οικονομία και τη στρατηγική της αναλόγως ». Επιπλέον, το Ιράν μάχεται τις ηγεμονικές προσπάθειες των ΗΠΑ για πάνω από 40 χρόνια και έπρεπε να προσαρμοστεί σε αυτή τη συνεχή επιθετικότητα μέχρι που αποκάλυψε σε όλους την κατάρρευση της αμερικανικής ισχύος.
Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τον πόλεμο ως κάτι που μπορεί να επιλυθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά στην πραγματικότητα, οι μεγάλες συγκρούσεις διαρκούν πολύ περισσότερο. Πρέπει επομένως να προετοιμαστούμε να εμπλακούμε σε μια στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας ή να εκδιώξουμε όσους μας τοποθετούν σε αυτό το ριζικό κενό στο οποίο περιπλανιόμαστε σχεδόν απίστευτα, ενώ ξεδιπλώνεται η φάρσα της G7, με τα φιλιά και τις χειραψίες της, και τα πιασμένα οπίσθια - όπως, για παράδειγμα, το τραγούδι που παίχτηκε κατά την άφιξη τής Meloni στο Évian-les-Bains. Η ευτυχία δεν είναι τίποτα : θα είμαστε δυστυχισμένοι μέχρι να σηκώσουν τα χέρια τους όλοι αυτοί οι παράγοντες σε μια ασταμάτητη παρακμή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου