Όταν η ειρήνη είναι απλώς μια προειδοποίηση σε ένα γεωπολιτικό φυλλάδιο, ή ακόμα χειρότερα, απλώς ένα βέλος σε μια στρατηγική εξαπάτησης, είναι δύσκολο να την ανακτήσεις ακόμα και όταν χρειάζεται. Έτσι, τώρα η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να απεμπλακεί από το τέλμα του πολέμου με το Ιράν και βρίσκεται δεμένη με το άρμα του Νετανιάχου και την τρέλα του. Χθες, αρκετές ομοβροντίες ιρανικών πυραύλων έπληξαν το Ισραήλ ως προειδοποίηση κατά των επιχειρήσεων του Τελ Αβίβ στον Λίβανο, οι οποίες περιλαμβάνουν επίσης τρομοκρατικές βομβιστικές επιθέσεις σε αστικές συνοικίες της Βηρυτού, χωρίς, ωστόσο, να παραλείψουν να μαρτυρήσουν τη Γάζα με μερικές τυχαίες βόμβες. Όπως πάντα, «όλοι οι πύραυλοι έχουν καταρριφθεί», μια φόρμουλα που αποτελεί πλέον μέρος της σιωνιστικής εκδοχής της Τορά, παρόλο που κανείς δεν την πιστεύει παρά την προσεκτική λογοκρισία όλων των μαρτυριών: τα ιερά κείμενα δεν αποτελούν αντικείμενο συζήτησης. Στην πραγματικότητα, η αεροπορική βάση Ραμάτ Νταβίντ, από την οποία αναχωρούν αεροπλάνα για επιδρομές στον Λίβανο, χτυπήθηκε, καθώς και άλλα μικρά στρατιωτικά κέντρα, και οι βολές, κρίνοντας από τα αρχικά βίντεο που εμφανίζονται, φαίνονται αρκετά ισχυρές. Αλλά είναι απλώς μια γεύση, μια προειδοποίηση. Τελικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες αποτελούν την πηγή της ίδιας της ύπαρξης του Ισραήλ, στην υπερσιωνιστική τους μορφή, δεν είναι σε θέση να απεμπλακεί από αυτές τις συνεχείς προκλήσεις, που έχουν σχεδιαστεί για να πυροδοτήσουν μια νέα, εκτεταμένη επίθεση κατά της Τεχεράνης.
Εν ολίγοις, φωνάζοντας συνεχώς για ειρήνη ενώ σκέφτονται τον πόλεμο, οι ΗΠΑ βρίσκονται τώρα παγιδευμένες: νομίζουν ότι είναι ειρήνη, αφού δεν μπορούν να επιτύχουν αποφασιστικές επιτυχίες πριν ο οικονομικός χειμώνας χτυπήσει αυτές και άλλους λόγω της έλλειψης πετρελαίου, αλλά παρασύρονται με τη βία στον πόλεμο. Και παρόλο που ο Λευκός Οίκος διαρρέει αναφορές ότι οι ΗΠΑ δεν θα συμμετάσχουν σε μια πιθανή απάντηση του Τελ Αβίβ σε πυραύλους που πέφτουν στο έδαφός τους, θα ήταν πραγματικά αφελές να πιστεύουμε ότι αυτή τη φορά ο Ντόναλντ θα μπορέσει να αποφύγει το καθήκον του να κάνει το Ισραήλ ξανά μεγάλο, ακόμα κι αν διαισθάνεται την περαιτέρω καταστροφή που αντιμετωπίζει.
Αυτός ο νόμος των αντιποίνων έχει ένα νέο κεφάλαιο: οι επιστολές που φτάνουν στον Λευκό Οίκο από την Τεχεράνη, μέσω Πακιστάν, αναφέρουν ότι μία από τις μη διαπραγματεύσιμες προϋποθέσεις για την παύση της σύγκρουσης είναι η επιστροφή 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ιρανικά περιουσιακά στοιχεία που έχουν παγώσει στις ΗΠΑ: αυτό είναι ένα τεστ αξιοπιστίας για το αν η Ουάσιγκτον θέλει πραγματικά μια συμφωνία. Αλλά η κλίκα των ηλιθίων που περιβάλλουν τον Τραμπ επιμένει στις θέσεις της και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, θέλει να χρησιμοποιήσει αυτά τα κλεμμένα δισεκατομμύρια για να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση κατεστραμμένων εγκαταστάσεων στις χώρες του Κόλπου, χωρίς καν να συνειδητοποιεί ότι η ζημιά είναι απλώς συμβολική σε σύγκριση με αυτό που θα μπορούσε να συμβεί αν ο πόλεμος συνεχιστεί. Όπως μπορεί να φανεί, αυτό μοιάζει λίγο με την κίνηση που προσπαθούσε να κάνει η Ευρώπη με τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων: η λογική του πολέμου και των οικονομικών εγκληματιών είναι πάντα η ίδια.
Εν τω μεταξύ, έχουν προκύψει νέα σχετικά με ένα θέμα που γρήγορα χάθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας: η διαβόητη πυρκαγιά σε πλυσταριό που υποτίθεται ότι έθεσε εκτός λειτουργίας το πιο σύγχρονο και μεγαλύτερο από τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα. Σύμφωνα με μαρτυρίες από πρώτο χέρι ορισμένων μελών του πληρώματος, ρούχα και σεντόνια προφανώς κάηκαν σε θερμοκρασίες μεταξύ 2 και 3.000 βαθμών Κελσίου, αρκετές για να λιώσουν τα χαλύβδινα διαφράγματα. Φαίνεται ότι η ζημιά προκλήθηκε από πύραυλο, αλλά αυτή θα ήταν προφανώς μια θεωρία από φιλοϊρανούς θεωρητικούς συνωμοσίας, ενώ η αλήθεια είναι ότι τα υφάσματα, τα οποία δεν καίγονται πάνω από 300 βαθμούς Κελσίου, ευθύνονται για την τήξη βαριών, παχιών μεταλλικών διαφραγμάτων. Αυτή η νέα φυσική σίγουρα θα ικανοποιήσει όσους γνωρίζουν και όσους διαβάζουν τα νέα στις εφημερίδες, οι οποίες προφανώς ελέγχουν όλα τα νέα.
Εν ολίγοις, φωνάζοντας συνεχώς για ειρήνη ενώ σκέφτονται τον πόλεμο, οι ΗΠΑ βρίσκονται τώρα παγιδευμένες: νομίζουν ότι είναι ειρήνη, αφού δεν μπορούν να επιτύχουν αποφασιστικές επιτυχίες πριν ο οικονομικός χειμώνας χτυπήσει αυτές και άλλους λόγω της έλλειψης πετρελαίου, αλλά παρασύρονται με τη βία στον πόλεμο. Και παρόλο που ο Λευκός Οίκος διαρρέει αναφορές ότι οι ΗΠΑ δεν θα συμμετάσχουν σε μια πιθανή απάντηση του Τελ Αβίβ σε πυραύλους που πέφτουν στο έδαφός τους, θα ήταν πραγματικά αφελές να πιστεύουμε ότι αυτή τη φορά ο Ντόναλντ θα μπορέσει να αποφύγει το καθήκον του να κάνει το Ισραήλ ξανά μεγάλο, ακόμα κι αν διαισθάνεται την περαιτέρω καταστροφή που αντιμετωπίζει.
Αυτός ο νόμος των αντιποίνων έχει ένα νέο κεφάλαιο: οι επιστολές που φτάνουν στον Λευκό Οίκο από την Τεχεράνη, μέσω Πακιστάν, αναφέρουν ότι μία από τις μη διαπραγματεύσιμες προϋποθέσεις για την παύση της σύγκρουσης είναι η επιστροφή 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ιρανικά περιουσιακά στοιχεία που έχουν παγώσει στις ΗΠΑ: αυτό είναι ένα τεστ αξιοπιστίας για το αν η Ουάσιγκτον θέλει πραγματικά μια συμφωνία. Αλλά η κλίκα των ηλιθίων που περιβάλλουν τον Τραμπ επιμένει στις θέσεις της και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, θέλει να χρησιμοποιήσει αυτά τα κλεμμένα δισεκατομμύρια για να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση κατεστραμμένων εγκαταστάσεων στις χώρες του Κόλπου, χωρίς καν να συνειδητοποιεί ότι η ζημιά είναι απλώς συμβολική σε σύγκριση με αυτό που θα μπορούσε να συμβεί αν ο πόλεμος συνεχιστεί. Όπως μπορεί να φανεί, αυτό μοιάζει λίγο με την κίνηση που προσπαθούσε να κάνει η Ευρώπη με τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων: η λογική του πολέμου και των οικονομικών εγκληματιών είναι πάντα η ίδια.
Εν τω μεταξύ, έχουν προκύψει νέα σχετικά με ένα θέμα που γρήγορα χάθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας: η διαβόητη πυρκαγιά σε πλυσταριό που υποτίθεται ότι έθεσε εκτός λειτουργίας το πιο σύγχρονο και μεγαλύτερο από τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα. Σύμφωνα με μαρτυρίες από πρώτο χέρι ορισμένων μελών του πληρώματος, ρούχα και σεντόνια προφανώς κάηκαν σε θερμοκρασίες μεταξύ 2 και 3.000 βαθμών Κελσίου, αρκετές για να λιώσουν τα χαλύβδινα διαφράγματα. Φαίνεται ότι η ζημιά προκλήθηκε από πύραυλο, αλλά αυτή θα ήταν προφανώς μια θεωρία από φιλοϊρανούς θεωρητικούς συνωμοσίας, ενώ η αλήθεια είναι ότι τα υφάσματα, τα οποία δεν καίγονται πάνω από 300 βαθμούς Κελσίου, ευθύνονται για την τήξη βαριών, παχιών μεταλλικών διαφραγμάτων. Αυτή η νέα φυσική σίγουρα θα ικανοποιήσει όσους γνωρίζουν και όσους διαβάζουν τα νέα στις εφημερίδες, οι οποίες προφανώς ελέγχουν όλα τα νέα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου