Πηγή: Μαρτίνο Μόρα
«Θα σας δώσουμε άδεια να κατασκευάσετε τους Patriots. Είναι κάτι φανταστικό».
Αυτό είπε χθες ο Ντόναλντ Τραμπ στον Βλαντιμίρ Ζελένσκι.
Ο Φεντερίκο Ραμπίνι το απολαμβάνει σήμερα στην Corriere: Με ή χωρίς MAGA, το Βαθύ Κράτος (ο ίδιος ο Ραμπίνι το αποκαλεί έτσι) πάντα κερδίζει.
Ο Τραμπ είναι μια τεράστια μπλόφα. Μια θάλασσα χυδαίας και άχρηστης φλυαρίας για να κάνει στη δεύτερη θητεία του όλα όσα έχουν κάνει και άλλοι πρόεδροι των ΗΠΑ. Ή χειρότερα.
Ο πολεμοχαρής Τζο Μπάιντεν είχε ούτως ή άλλως απαγορεύσει στον Ζελένσκι να χτυπήσει βαθιά στο ρωσικό έδαφος. Ο Τραμπ έδωσε την άδεια.
Ο Μπάιντεν απέσυρε τις ΗΠΑ από το Αφγανιστάν. Ο Τραμπ επιτέθηκε στο Ιράν, απήγαγε τον πρόεδρο της Βενεζουέλας, βομβάρδισε επτά διαφορετικές χώρες.
Όσοι πίστευαν στον Τραμπ δεν σκέφτονται συστημικά. Η αυτοκρατορία του δολαρίου είναι μια πλουτοκρατία που εκλέγει μόνο υπάκουους προέδρους, ακόμα κι αν είναι τρελοί όπως ο Τραμπ ή ξεμωραμένοι όπως ο Μπάιντεν.
Επιπλέον, η αυτοκρατορία του δολαρίου δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς να επιτεθεί στον κόσμο. Να του επιτεθεί πολιτισμικά με ιδεολογική ανατροπή και τα σκουπίδια της ψυχαγωγίας (μέσω της ιδεολογικής υπονόμευσης και της σαβούρας του θεάματος). Να του επιτεθεί οικονομικά με τους τραπεζίτες και τις πολυεθνικές της. Να του επιτεθεί στρατιωτικά με τα όπλα της.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι «ένας κλιματιζόμενος εφιάλτης»*, όπως τις αποκαλεί ο Geminello Alvi. Εξαιρετικά σύγχρονος, και ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, εξαιρετικά βάρβαρος. «Η ακραία νεωτερικότητα και, ακριβώς γι’ αυτό, η ακραία βαρβαρότητα». Το αστικό πνεύμα στην πιο "αγνή" του μορφή, δηλαδή στη μηδενιστική. Όχι ρητός αθεϊσμός, σοβιετικού τύπου, αλλά η απόλυτη γκροτέσκη παρωδία, ακόμη και στη θρησκευτική σφαίρα.
Η πλήρης διάλυση του ευρωπαϊκού πολιτισμού, την οποία βιώνουμε, συμπίπτει, σίγουρα όχι τυχαία, με την πλήρη υποταγή του -συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής και στρατηγικής- στην αγγλόφωνη βαρβαρότητα και στο οργιαστικό-εμπορικό της σύστημα.
Ο Τραμπ μιλάει λιγότερο για τα «ανθρώπινα δικαιώματα» από τον Δημοκρατικό ομόλογό του και δηλώνει την απόρριψή του του άσεμνου μοντέλου της αφύπνισης (και πάλι, πιο επιφανειακά παρά ουσιαστικά). Αλλά στο τέλος, η ιστορία είναι η ίδια.
Όπως λέει ο Rampini, με ικανοποίηση, το Βαθύ Κράτος κερδίζει πάντα.
*Η φράση «κλιματιζόμενος εφιάλτης» είναι ένα οξύμωρο: συνδυάζει την υλική άνεση με την πνευματική και ανθρώπινη δυστυχία. Η διατύπωση παραπέμπει στον τίτλο του βιβλίου του Χένρι Μίλερ The Air-Conditioned Nightmare του 1945, όπου ο Μίλερ ασκεί σκληρή κριτική στον αμερικανικό τρόπο ζωής, τον οποίο θεωρεί υλικά ανεπτυγμένο αλλά μονότονο, στείρο και εχθρικό προς τη δημιουργικότητα. Ο Τζεμινέλο Άλβι χρησιμοποιεί την ίδια εικόνα για τις ΗΠΑ. Δηλαδή, κατά τον συγγραφέα, η αμερικανική κοινωνία δεν είναι βάρβαρη επειδή είναι καθυστερημένη, αλλά επειδή η τεχνική πρόοδος και η υλική ευμάρεια έχουν αποσυνδεθεί από την πνευματική καλλιέργεια και τα ηθικά όρια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου