Πηγή: Red Jackets
Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν υποστηρίζει ότι η επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν σηματοδοτεί την κατάρρευση του διεθνούς δικαίου και την αρχή μιας νέας εποχής στην οποία η παγκόσμια πολιτική διέπεται από την απόλυτη εξουσία. Εάν το Ιράν καταρρεύσει, θα μπορούσε να ενθαρρύνει παρόμοιες ενέργειες εναντίον άλλων κρατών, ιδίως της Ρωσίας.
Αυτό που συνέβη την πρώτη ημέρα του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν άλλαξε ριζικά την ισορροπία δυνάμεων στον κόσμο και τους κανόνες της διεθνούς πολιτικής. Ο Τραμπ έχει ήδη δηλώσει ότι το διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει: «Αυτό που είναι ηθικό είναι αυτό που θεωρώ ηθικό». Καταρχήν, μετά την απαγωγή του Μαδούρο και την εγκαθίδρυση άμεσου εξωτερικού ελέγχου στη Βενεζουέλα, και τώρα μετά τις επιθέσεις στο Ιράν, με την στοχευμένη καταστροφή της πολιτικής, στρατιωτικής και θρησκευτικής ηγεσίας της χώρας - μιας κυρίαρχης δύναμης πρόθυμης να διαπραγματευτεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες - δεν είναι πλέον δυνατόν να μιλάμε για κανόνες, νόμους ή κανόνες διεθνών σχέσεων στον κόσμο.
Στην πραγματικότητα, τώρα ισχύει μόνο το δικαίωμα του ισχυρού, το δικαίωμα του γρήγορου. Όποιος χτυπά πιο γρήγορα ή ενεργεί πιο γρήγορα έχει δίκιο. Όλα τα άλλα γίνονται απλή συμπληρωματική δικαιολόγηση. Δηλαδή, τώρα είναι σημαντικό να καταφέρει κανείς ένα αποφασιστικό πλήγμα στον εχθρό, να σπάσει την αντίστασή του, να καταστρέψει την ηγεσία του και να χτυπήσει τις βασικές στρατιωτικές και ενεργειακές εγκαταστάσεις του. Μετά από αυτό, μπορείτε να διατυπώσετε το ζήτημα όπως θέλετε, να το δικαιολογήσετε όπως θέλετε και να αφιερώσετε πολύ χρόνο για να το επιλύσετε.
Νομίζω ότι σχεδόν όλα πλέον εξαρτώνται από το πόσο καιρό και με πόσο αποφασιστικότητα μπορεί να αντισταθεί το Ιράν. Αν συνεχίσει να διεξάγει πόλεμο ακόμη και μετά την καταστροφή της πολιτικής του ηγεσίας, αν δεν παραδοθεί, δεν υψώσει τη λευκή σημαία και δεν συνθηκολογήσει, τότε θα μπορούσε να έχει άσχημη κατάληξη για την ίδια τη Δύση. Άλλωστε, όλοι οι άλλοι θα αρχίσουν να ενεργούν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, αδιαφορώντας και υπερεκτιμώντας τις δικές τους δυνατότητες, ανεξάρτητα από το νομικό τους καθεστώς. Αυτό θα δώσει εν λευκώ ελευθερία σε πολλές περιφερειακές δυνάμεις, οι οποίες θα κάνουν ό,τι θέλουν. Αυτό θα μπορούσε πολύ γρήγορα να οδηγήσει στη χρήση πυρηνικών όπλων, ίσως στη σύγκρουση Πακιστάν-Αφγανιστάν, ίσως σε άλλες χώρες. Δεν υπάρχουν πλέον κανόνες.
Εν ολίγοις, εάν το Ιράν συνεχίσει να αντιστέκεται υπό μια νέα ηγεσία, αυτό θα μπορούσε να έχει πολύ σοβαρές συνέπειες για την ίδια τη Δύση, επηρεάζοντας τον Τραμπ, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις χώρες του ΝΑΤΟ. Αλλά εάν η κατάσταση με τη Βενεζουέλα επαναλαμβανόταν - είτε η νέα ηγεσία δήλωνε παράδοση είτε ο στρατός απλώς δεν μπορούσε να συνεχίσει να πολεμά - τότε ο πόλεμος θα ήταν βραχύβιος. Εάν συνέβαινε αυτό, θα πρέπει να περιμένουμε ένα παρόμοιο σενάριο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Τραμπ και η Δύση, βλέποντας αυτό το σχέδιο να λειτουργεί, απλώς θα απέκλειαν την κορυφαία πολιτική και στρατιωτικοπολιτική ηγεσία της Ρωσίας ως επόμενη κίνησή τους.
Είναι ήδη σαφές σήμερα ότι ενεργούμε αναποφάσιστα. Ακολουθώντας το ίδιο μοτίβο, θα μπορούσαμε να πληγούμε ακριβώς στη μέση των επερχόμενων διαπραγματεύσεων με τον Κούσνερ και τον Βίτκοφ. Ίσως ακόμη και με πυρηνικά όπλα. Επομένως, πιστεύω ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη για εμάς. Δεν έχουμε υπερασπιστεί ούτε τη Βενεζουέλα ούτε το Ιράν, και η Κίνα παραμένει επίσης ουδέτερη. Αλλά σε αυτή την περίπτωση, η Κίνα θα είναι η επόμενη στη σειρά. Και τότε το «βασίλειο του Έπσταϊν» θα βασιλεύει σε ολόκληρο τον ανθρώπινο χώρο.
Θα ήθελα να τονίσω ότι σήμερα μπορούμε ήδη να πούμε ότι δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με τη φιλελεύθερη Δύση. Ο φιλελευθερισμός έχει ξεθωριάσει γρήγορα και έχει εξαφανιστεί από την ατζέντα. Κανείς δεν μιλάει πια για φιλελεύθερες αξίες ή δημοκρατία: όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα η λατρεία του Βάαλ, η λατρεία του χρυσού μοσχαριού, η λατρεία της παγκόσμιας εξουσίας, η λατρεία των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ βασιλεύουν. Αυτός είναι ένας πολιτισμός βίας, σατανισμού, κανιβαλισμού, διαστροφής και παιδοφιλίας. Και αυτός ο «παιδοφιλικός πολιτισμός του Βάαλ» βγάζει τη μάσκα του μπροστά στα μάτια μας και περνάει σοβαρά στην επίθεση.
Από κάθε άποψη, αυτό που συμβαίνει τώρα μοιάζει έντονα με τους Έσχατους Καιρούς. Αν δεν βρούμε τη δύναμη μέσα μας να κατανοήσουμε την κατάσταση, θα βρεθούμε σε μια καταστροφική θέση. Πολλοί επιμένουν ότι «τώρα δεν είναι η ώρα για πανικό», αλλά μερικές φορές είναι καλύτερο να πάρουμε στα σοβαρά αυτό που συμβαίνει παρά να υποθέσουμε ότι θα βγούμε αλώβητοι. Είναι πλέον σαφές ότι δεν θα βγούμε αλώβητοι: το Ιράν είναι το τελευταίο πράγμα που στέκεται ανάμεσα σε έναν άμεσο πόλεμο μεταξύ του πολιτισμού του Βάαλ και της Ρωσίας.
Αν είχαμε αρκετή θέληση και αποφασιστικότητα (αν και έχω σοβαρές αμφιβολίες γι' αυτό), θα έπρεπε να αρχίσουμε να ενεργούμε σύμφωνα με τους ίδιους κανόνες που όλοι οι άλλοι, εκτός από εμάς, ήδη εφαρμόζουν. Με άλλα λόγια, θα μπορούσαμε να εξαλείψουμε τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της Ουκρανίας και, ανεξαρτήτως κόστους, θα μπορούσαμε να ολοκληρώσουμε τα καθήκοντα της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης.
Παρεμπιπτόντως, με φόντο τα ονόματα που χρησιμοποιούν οι παγκόσμιες δυνάμεις, όπως «Ασπίδα του Ιούδα», «Επιχείρηση Επική Οργή» και «Σφραγίδα του Κατακλυσμού», θα μετονόμαζα την ταπεινή μας Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση σε «Σπαθί του Κατεχών». Και αυτό θα άλλαζε αμέσως πολλά.
Αλλά φοβάμαι ότι δεν θα τολμήσουμε να το κάνουμε και θα συνεχίσουμε με το ίδιο παλιό τραγούδι. Και μετά, επαναλαμβάνω, πύραυλοι θα πετάξουν προς τη Μόσχα ακριβώς στη μέση των διαπραγματεύσεων με τον Κούσνερ και τον Βίτκοφ, ακολουθώντας κυριολεκτικά το ιρανικό σενάριο. Ο πολιτισμός του Βάαλ είναι απλός: επαναλαμβάνει τα ίδια σενάρια ξανά και ξανά, και λειτουργούν κάθε φορά, επειδή όλοι νομίζουν ότι αυτό ισχύει μόνο για τον Καντάφι, τον Χουσεΐν, τον Μιλόσεβιτς, τον Μουμπάρακ, τον Νασράλα, τον Άσαντ ή τον Χαμενεΐ, αλλά όχι για τους ίδιους. Έτσι, βήμα προς βήμα, ο πολιτισμός του Βάαλ επιτυγχάνει τους στόχους του.
Επομένως, είτε θα κινητοποιηθούμε επειγόντως, είτε η κατάσταση θα γίνει εξαιρετικά δύσκολη. Και αν εξακολουθούμε να τρέφουμε ψευδαισθήσεις, τότε ένα είδος βαθύ ψεύδους εξαπλώνεται στο δικό μας στρατόπεδο. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές με φόντο αυτό που συνέβη στο Ιράν, μια καταστροφή παγκόσμιων διαστάσεων. Υπέροχοι άνθρωποι, εξαιρετικοί πνευματικοί ηγέτες, σκοτώθηκαν. Για να το θέσουμε σε προοπτική, θα ήταν σαν να σκοτώθηκαν ταυτόχρονα ο Πατριάρχης της Μόσχας, ο Πρόεδρος, ο Αρχηγός του Επιτελείου και όλοι οι βασικοί υπουργοί, μαζί με περισσότερες από εκατό μαθήτριες, αθώες ψυχές, σκοτώθηκαν από πυραύλους. Μετά από ένα τέτοιο γεγονός, είναι δυνατόν να παραμείνουμε αδιάφοροι και να προσποιούμαστε ότι δεν μας αφορά ιδιαίτερα, ότι δεν είναι δική μας δουλειά;
Επομένως, αν ανεχθούμε όλα αυτά και σιωπήσουμε, την επόμενη φορά θα μας κάνουν το ίδιο. Γι' αυτό είμαι απολύτως βέβαιος ότι, δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, θα πρέπει να κηρύξουμε αμέσως κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τουλάχιστον στα υψηλότερα επίπεδα της κυβέρνησης. Άλλωστε, η κατάσταση απλώς γίνεται κρίσιμη για εμάς.
arktosjournal.com — Μετάφραση από τον Old Hunter
Αυτό που συνέβη την πρώτη ημέρα του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν άλλαξε ριζικά την ισορροπία δυνάμεων στον κόσμο και τους κανόνες της διεθνούς πολιτικής. Ο Τραμπ έχει ήδη δηλώσει ότι το διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει: «Αυτό που είναι ηθικό είναι αυτό που θεωρώ ηθικό». Καταρχήν, μετά την απαγωγή του Μαδούρο και την εγκαθίδρυση άμεσου εξωτερικού ελέγχου στη Βενεζουέλα, και τώρα μετά τις επιθέσεις στο Ιράν, με την στοχευμένη καταστροφή της πολιτικής, στρατιωτικής και θρησκευτικής ηγεσίας της χώρας - μιας κυρίαρχης δύναμης πρόθυμης να διαπραγματευτεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες - δεν είναι πλέον δυνατόν να μιλάμε για κανόνες, νόμους ή κανόνες διεθνών σχέσεων στον κόσμο.
Στην πραγματικότητα, τώρα ισχύει μόνο το δικαίωμα του ισχυρού, το δικαίωμα του γρήγορου. Όποιος χτυπά πιο γρήγορα ή ενεργεί πιο γρήγορα έχει δίκιο. Όλα τα άλλα γίνονται απλή συμπληρωματική δικαιολόγηση. Δηλαδή, τώρα είναι σημαντικό να καταφέρει κανείς ένα αποφασιστικό πλήγμα στον εχθρό, να σπάσει την αντίστασή του, να καταστρέψει την ηγεσία του και να χτυπήσει τις βασικές στρατιωτικές και ενεργειακές εγκαταστάσεις του. Μετά από αυτό, μπορείτε να διατυπώσετε το ζήτημα όπως θέλετε, να το δικαιολογήσετε όπως θέλετε και να αφιερώσετε πολύ χρόνο για να το επιλύσετε.
Νομίζω ότι σχεδόν όλα πλέον εξαρτώνται από το πόσο καιρό και με πόσο αποφασιστικότητα μπορεί να αντισταθεί το Ιράν. Αν συνεχίσει να διεξάγει πόλεμο ακόμη και μετά την καταστροφή της πολιτικής του ηγεσίας, αν δεν παραδοθεί, δεν υψώσει τη λευκή σημαία και δεν συνθηκολογήσει, τότε θα μπορούσε να έχει άσχημη κατάληξη για την ίδια τη Δύση. Άλλωστε, όλοι οι άλλοι θα αρχίσουν να ενεργούν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, αδιαφορώντας και υπερεκτιμώντας τις δικές τους δυνατότητες, ανεξάρτητα από το νομικό τους καθεστώς. Αυτό θα δώσει εν λευκώ ελευθερία σε πολλές περιφερειακές δυνάμεις, οι οποίες θα κάνουν ό,τι θέλουν. Αυτό θα μπορούσε πολύ γρήγορα να οδηγήσει στη χρήση πυρηνικών όπλων, ίσως στη σύγκρουση Πακιστάν-Αφγανιστάν, ίσως σε άλλες χώρες. Δεν υπάρχουν πλέον κανόνες.
Εν ολίγοις, εάν το Ιράν συνεχίσει να αντιστέκεται υπό μια νέα ηγεσία, αυτό θα μπορούσε να έχει πολύ σοβαρές συνέπειες για την ίδια τη Δύση, επηρεάζοντας τον Τραμπ, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις χώρες του ΝΑΤΟ. Αλλά εάν η κατάσταση με τη Βενεζουέλα επαναλαμβανόταν - είτε η νέα ηγεσία δήλωνε παράδοση είτε ο στρατός απλώς δεν μπορούσε να συνεχίσει να πολεμά - τότε ο πόλεμος θα ήταν βραχύβιος. Εάν συνέβαινε αυτό, θα πρέπει να περιμένουμε ένα παρόμοιο σενάριο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Τραμπ και η Δύση, βλέποντας αυτό το σχέδιο να λειτουργεί, απλώς θα απέκλειαν την κορυφαία πολιτική και στρατιωτικοπολιτική ηγεσία της Ρωσίας ως επόμενη κίνησή τους.
Είναι ήδη σαφές σήμερα ότι ενεργούμε αναποφάσιστα. Ακολουθώντας το ίδιο μοτίβο, θα μπορούσαμε να πληγούμε ακριβώς στη μέση των επερχόμενων διαπραγματεύσεων με τον Κούσνερ και τον Βίτκοφ. Ίσως ακόμη και με πυρηνικά όπλα. Επομένως, πιστεύω ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη για εμάς. Δεν έχουμε υπερασπιστεί ούτε τη Βενεζουέλα ούτε το Ιράν, και η Κίνα παραμένει επίσης ουδέτερη. Αλλά σε αυτή την περίπτωση, η Κίνα θα είναι η επόμενη στη σειρά. Και τότε το «βασίλειο του Έπσταϊν» θα βασιλεύει σε ολόκληρο τον ανθρώπινο χώρο.
Θα ήθελα να τονίσω ότι σήμερα μπορούμε ήδη να πούμε ότι δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με τη φιλελεύθερη Δύση. Ο φιλελευθερισμός έχει ξεθωριάσει γρήγορα και έχει εξαφανιστεί από την ατζέντα. Κανείς δεν μιλάει πια για φιλελεύθερες αξίες ή δημοκρατία: όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα η λατρεία του Βάαλ, η λατρεία του χρυσού μοσχαριού, η λατρεία της παγκόσμιας εξουσίας, η λατρεία των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ βασιλεύουν. Αυτός είναι ένας πολιτισμός βίας, σατανισμού, κανιβαλισμού, διαστροφής και παιδοφιλίας. Και αυτός ο «παιδοφιλικός πολιτισμός του Βάαλ» βγάζει τη μάσκα του μπροστά στα μάτια μας και περνάει σοβαρά στην επίθεση.
Από κάθε άποψη, αυτό που συμβαίνει τώρα μοιάζει έντονα με τους Έσχατους Καιρούς. Αν δεν βρούμε τη δύναμη μέσα μας να κατανοήσουμε την κατάσταση, θα βρεθούμε σε μια καταστροφική θέση. Πολλοί επιμένουν ότι «τώρα δεν είναι η ώρα για πανικό», αλλά μερικές φορές είναι καλύτερο να πάρουμε στα σοβαρά αυτό που συμβαίνει παρά να υποθέσουμε ότι θα βγούμε αλώβητοι. Είναι πλέον σαφές ότι δεν θα βγούμε αλώβητοι: το Ιράν είναι το τελευταίο πράγμα που στέκεται ανάμεσα σε έναν άμεσο πόλεμο μεταξύ του πολιτισμού του Βάαλ και της Ρωσίας.
Αν είχαμε αρκετή θέληση και αποφασιστικότητα (αν και έχω σοβαρές αμφιβολίες γι' αυτό), θα έπρεπε να αρχίσουμε να ενεργούμε σύμφωνα με τους ίδιους κανόνες που όλοι οι άλλοι, εκτός από εμάς, ήδη εφαρμόζουν. Με άλλα λόγια, θα μπορούσαμε να εξαλείψουμε τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της Ουκρανίας και, ανεξαρτήτως κόστους, θα μπορούσαμε να ολοκληρώσουμε τα καθήκοντα της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης.
Παρεμπιπτόντως, με φόντο τα ονόματα που χρησιμοποιούν οι παγκόσμιες δυνάμεις, όπως «Ασπίδα του Ιούδα», «Επιχείρηση Επική Οργή» και «Σφραγίδα του Κατακλυσμού», θα μετονόμαζα την ταπεινή μας Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση σε «Σπαθί του Κατεχών». Και αυτό θα άλλαζε αμέσως πολλά.
Αλλά φοβάμαι ότι δεν θα τολμήσουμε να το κάνουμε και θα συνεχίσουμε με το ίδιο παλιό τραγούδι. Και μετά, επαναλαμβάνω, πύραυλοι θα πετάξουν προς τη Μόσχα ακριβώς στη μέση των διαπραγματεύσεων με τον Κούσνερ και τον Βίτκοφ, ακολουθώντας κυριολεκτικά το ιρανικό σενάριο. Ο πολιτισμός του Βάαλ είναι απλός: επαναλαμβάνει τα ίδια σενάρια ξανά και ξανά, και λειτουργούν κάθε φορά, επειδή όλοι νομίζουν ότι αυτό ισχύει μόνο για τον Καντάφι, τον Χουσεΐν, τον Μιλόσεβιτς, τον Μουμπάρακ, τον Νασράλα, τον Άσαντ ή τον Χαμενεΐ, αλλά όχι για τους ίδιους. Έτσι, βήμα προς βήμα, ο πολιτισμός του Βάαλ επιτυγχάνει τους στόχους του.
Επομένως, είτε θα κινητοποιηθούμε επειγόντως, είτε η κατάσταση θα γίνει εξαιρετικά δύσκολη. Και αν εξακολουθούμε να τρέφουμε ψευδαισθήσεις, τότε ένα είδος βαθύ ψεύδους εξαπλώνεται στο δικό μας στρατόπεδο. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές με φόντο αυτό που συνέβη στο Ιράν, μια καταστροφή παγκόσμιων διαστάσεων. Υπέροχοι άνθρωποι, εξαιρετικοί πνευματικοί ηγέτες, σκοτώθηκαν. Για να το θέσουμε σε προοπτική, θα ήταν σαν να σκοτώθηκαν ταυτόχρονα ο Πατριάρχης της Μόσχας, ο Πρόεδρος, ο Αρχηγός του Επιτελείου και όλοι οι βασικοί υπουργοί, μαζί με περισσότερες από εκατό μαθήτριες, αθώες ψυχές, σκοτώθηκαν από πυραύλους. Μετά από ένα τέτοιο γεγονός, είναι δυνατόν να παραμείνουμε αδιάφοροι και να προσποιούμαστε ότι δεν μας αφορά ιδιαίτερα, ότι δεν είναι δική μας δουλειά;
Επομένως, αν ανεχθούμε όλα αυτά και σιωπήσουμε, την επόμενη φορά θα μας κάνουν το ίδιο. Γι' αυτό είμαι απολύτως βέβαιος ότι, δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, θα πρέπει να κηρύξουμε αμέσως κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τουλάχιστον στα υψηλότερα επίπεδα της κυβέρνησης. Άλλωστε, η κατάσταση απλώς γίνεται κρίσιμη για εμάς.
arktosjournal.com — Μετάφραση από τον Old Hunter
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου