Πηγή: Ντανιέλε Πέρα
Αυτή τη στιγμή (και τονίζω «αυτή τη στιγμή»), η στρατηγική αποκεφαλισμού του ιλίγγου της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν δεν φαίνεται να είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα στη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ (ή «Έπσταϊν Λέσχη», αν προτιμάτε). Όπως έχει σημειωθεί σε άλλες περιπτώσεις, οι θεσμοί της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν είναι ισχυροί και εδραιωμένοι, όπως και ο μηχανισμός ασφαλείας της. Επιπλέον, παρά τις κάποιες συζητήσεις για ένα «σάπιο καθεστώς», ο ιρανικός λαός δεν φαίνεται καθόλου πρόθυμος να πέσει στην παγίδα που κρύβεται πίσω από την Επιχείρηση «Επική Οργή» (ή «Επστάιν Οργή», αν προτιμάτε): πυροδοτώντας εσωτερικές αναταραχές για την προώθηση της «αλλαγής καθεστώτος». Αυτή είναι μια επιχείρηση που οι MeK επιχείρησαν και στο παρελθόν, προς το τέλος της σύγκρουσης Ιράν-Ιράκ, με καταστροφικά αποτελέσματα. Ο βομβαρδισμός σχολείων και νοσοκομείων σίγουρα δεν βοηθάει. Είναι αυτονόητο ότι, για τον σκοπό αυτό, η εκστρατεία στοχευμένων δολοφονιών στοχεύει επίσης εθνικιστικές ή «αριστερές» προσωπικότητες που δεν είναι ευθυγραμμισμένες με τους ισλαμικούς θεσμούς αλλά παρόλα αυτά είναι εχθρικές προς τη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ. Ο στόχος είναι να ανοίξει ο δρόμος για μια κυβέρνηση μαριονέτας του προαναφερθέντος διδύμου με κάθε τρόπο.
Φαίνεται πλέον σαφές ότι έχουν υποτιμήσει τις δυνατότητες αντίδρασης του Ιράν και τη βούληση του λαού (ένα λάθος που έκανε και η Ρωσία στην Ουκρανία το 2022). Επιπλέον, το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δίνουν προτεραιότητα στην άμυνα του Ισραήλ έναντι των Αράβων «συμμάχων» τους σίγουρα δεν θα έχει θετικές επιπτώσεις στις αντίστοιχες σχέσεις τους, με το σχέδιο (προς το παρόν «γεωοικονομικό» και όχι ακόμη εδαφικό) ενός «Μεγάλου Ισραήλ» ως περιφερειακού κόμβου για την υπεράσπιση της ηγεμονίας του δολαρίου στο πετρέλαιο να διατρέχει σοβαρό κίνδυνο. Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτά τα κράτη είναι σε μεγάλο βαθμό μετοχικές εταιρείες: δεν είναι έθνη. Στο Μπαχρέιν, για παράδειγμα, ένας πληθυσμός σε μεγάλο βαθμό σιιτών αντισταθμίζεται από μια σουνιτική μοναρχία που, το 2011, εν μέσω της σιωπής των ΗΠΑ και της Δύσης, κατέστειλε αιματηρά τις αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες με τη βοήθεια σαουδαραβικών τεθωρακισμένων οχημάτων (ο λόγος για τον αγαλλίαση των πολιτών τους όταν χτυπήθηκαν οι αμερικανικές βάσεις). Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι απλώς ένας οικονομικός και εμπορικός κόμβος (πατρίδα κάθε είδους φοροφυγάδων) που έχει προκαλέσει ανυπολόγιστες ζημιές τα τελευταία χρόνια, από την Υεμένη μέχρι το Σουδάν και τη Σομαλία.
Ωστόσο, είναι εξαιρετικά απίθανο οι αεροπορικές επιδρομές από μόνες τους να οδηγήσουν σε αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Πιστεύω ότι μια χερσαία επιχείρηση είναι εκτός συζήτησης. Θα σήμαινε κυριολεκτικά το τέλος για τον Τραμπ. Επομένως, θα μπορούσαμε να περιμένουμε είτε μια παρατεταμένη εκστρατεία βομβαρδισμών (τύπου πρώην Γιουγκοσλαβίας) είτε κάποια αδέξια διπλωματική προσπάθεια από τις ΗΠΑ να αποστασιοποιηθούν τουλάχιστον από την ενεργό σύγκρουση, μετακυλώντας το κόστος σε άλλους (συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου