Η Ουσία του Σιωνισμού: Μια Ιστορική και Μεταφυσική Ανάλυση

Αλεξάντερ Ντούγκιν - 03/08/2026

Πηγή: Red Jackets

Στον σύγχρονο κόσμο, η Μέση Ανατολή παραμένει το επίκεντρο γεωπολιτικών συγκρούσεων, όπου τέμνονται τα συμφέροντα διαφόρων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένου του Ισλάμ, του Ιουδαϊσμού και των παγκόσμιων δυνάμεων. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στον Σιωνισμό ως κρατική ιδεολογία του Ισραήλ, ο οποίος, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, φέρει μαζί του μια εσχατολογική διάσταση που συνδέεται με τους έσχατους καιρούς.

Όπως κάθε θρησκεία, ο Ιουδαϊσμός είναι ένα σύνθετο φαινόμενο που περιλαμβάνει τη μεταφυσική, την ιστορία και τη φιλοσοφία, με πολυάριθμες, ενίοτε αντιφατικές, ερμηνείες. Θα εξετάσουμε πώς ο Σιωνισμός εντάσσεται σε αυτήν την παράδοση και γιατί μπορεί να εκληφθεί τόσο ως η συνέχισή της όσο και, ταυτόχρονα, ως η αντίκρουσή της.

Ο Ιουδαϊσμός ως θρησκεία συνδέεται με την ιδέα ότι οι Εβραίοι είναι ο εκλεκτός λαός. Κυρίως με θρησκευτική έννοια, επειδή αυτός ο λαός επιλέχθηκε για:να παραμείνουν πιστοί στον ένα Θεό σε μια εποχή που άλλα έθνη, σύμφωνα με τον Ιουδαϊσμό, είχαν απομακρυνθεί από αυτόν τον μονοθεϊσμό, και
 νά περιμένουν τον αγγελιοφόρο Του, τον Μεσσία ( Μασιάχ ), ο οποίος θα στεφθεί Βασιλιάς του Ισραήλ και Κυρίαρχος του κόσμου.

Η εβραϊκή λέξη mashiach σημαίνει «χρισμένος» ή «χρισμένος για βασιλεία». Η ίδια λέξη στα ελληνικά είναι Christos . Αλλά ο Χριστιανισμός βασίζεται στην πεποίθηση ότι ο Μεσσίας έχει ήδη έρθει στον κόσμο. Αυτή είναι η θρησκεία μας. Η θεμελιώδης διαφορά από τον Ιουδαϊσμό είναι ότι οι Εβραίοι πιστεύουν ότι ο Μεσσίας δεν έχει έρθει ακόμη και δεν αναγνωρίζουν τον Ιησού Χριστό ως Μεσσία. Αυτή είναι η θεμελιώδης διάκριση.

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον σημείο προκύπτει τώρα. Σύμφωνα με την εβραϊκή θρησκεία, οι Εβραίοι εξορίστηκαν στις αρχές της πρώτης χιλιετίας, το 70 μ.Χ. (η τέταρτη εξορία). Αυτό συνέβη αφού οι Ρωμαίοι διεξήγαγαν μια τιμωρητική επιχείρηση εναντίον της επαναστατημένης επαρχίας. Ο Δεύτερος Ναός καταστράφηκε. Οι Εβραίοι εγκατέλειψαν την Παλαιστίνη (τους Αγίους Τόπους). Και έτσι ξεκίνησε η εποχή της διασποράς των δύο χιλιάδων ετών.

Αυτή η εποχή έχει θρησκευτική σημασία, όπως περιγράφεται στην εβραϊκή παράδοση. Ο σκοπός της διασποράς είναι η εξιλέωση για τις αμαρτίες του Ισραήλ που συσσωρεύτηκαν σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους. Εάν αυτή η εξιλέωση είναι γνήσια και η μετάνοια ( τεσουβά ) βαθιά, σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση, ο Μεσσίας θα εμφανιστεί ως ευλογία από τον Εβραϊκό Θεό για τις πράξεις του εκλεκτού λαού Του. Σε αυτήν την περίπτωση, η εμφάνιση του Μεσσία θα είναι ένα σημάδι από ψηλά για την επιστροφή των Εβραίων στο Ισραήλ, την ίδρυση ενός ανεξάρτητου κράτους και την κατασκευή του Τρίτου Ναού στην Ιερουσαλήμ στη θέση του κατεστραμμένου Δεύτερου Ναού.

Κατ' αρχήν, οι πιο συνεπείς εκπρόσωποι αυτής της εβραϊκής προσέγγισης είναι ορισμένοι φονταμενταλιστές από το κίνημα Neturei Karta ή τους Satmar Hasidim, οι οποίοι λένε κάτι σαν: «Ο Εβραίος Θεός μας μάς έχει προστάξει να υπομείνουμε τις κακουχίες της εξορίας· ας περιμένουμε το τέλος της, ας εξιλεωθούμε για τις αμαρτίες μας, και όταν έρθει ο Μεσσίας (αλλά όχι νωρίτερα!), θα επιστρέψουμε στο Ισραήλ, τη Γη της Επαγγελίας». Βασίζουν το επιχείρημά τους στο γεγονός ότι το Ταλμούδ περιέχει σαφή απαγόρευση για μαζική επιστροφή στην Παλαιστίνη πριν από την έλευση του Μεσσία , και ιδιαίτερα για την επίτευξή της με τη βία.

Το Ταλμούδ το απαγορεύει και δηλώνει κατηγορηματικά: πρώτα ο Μεσσίας, μετά η επιστροφή στο Ισραήλ και κανένας άλλος τρόπος.

Εδώ προκύπτει ένα ερώτημα: πώς δημιουργήθηκε το Κράτος του Ισραήλ όταν, προφανώς, ο Μεσσίας δεν είχε ακόμη φτάσει; Ούτε καν οι πιο ακραίοι Σιωνιστές ισχυρίζονται ότι έχει φτάσει.

Για να κατανοήσουμε πώς το σύγχρονο ισραηλινό κράτος βρίσκεται σε τόσο πλήρη αντίθεση με την εβραϊκή θρησκεία στην ορθόδοξη και ταλμουδική του διατύπωση, πρέπει να εμβαθύνουμε και να ανατρέξουμε τουλάχιστον στον 17ο αιώνα, στην εποχή του ψευδομεσσία ηγέτη της τήρησης του Σαββάτου, Σαμπατάι Ζέβι. Όπως γράφει ο Γκέρσομ Σόλεμ, ήταν ο πρώτος πρόδρομος του Σιωνισμού.

Ο Σαμπατάι Ζεβί διακήρυξε ότι ο ίδιος ήταν ο Μεσσίας και ότι επομένως οι Εβραίοι είχαν πλέον το δικαίωμα να επιστρέψουν στη Γη της Επαγγελίας.

Ο Σαμπατάι Ζεβί είχε ένα τραγικό τέλος. Όταν παρουσιάστηκε στον Οθωμανό σουλτάνο, απαιτώντας να του παραδοθεί η Παλαιστίνη ως Μεσσία, ο Οθωμανός σουλτάνος ​​​​είπε: «Έχω μια άλλη πρόταση για εσάς, κύριε Σαμπατάι Ζεβί: αν συνεχίσετε να ξεστομίζετε αυτές τις ανοησίες, θα σας κόψω το κεφάλι. Αλλά αν θέλετε να επιβιώσετε, αποδεχτείτε αμέσως το Ισλάμ».

Σε αυτό το σημείο, ο Σαμπατάι Ζέβι κάνει μια παράξενη χειρονομία. Φοράει ένα τουρμπάνι και λέει: «Έχεις δίκιο, νίκησες. Δεν είμαι Μεσσίας, άσε με να κηρύξω το Ισλάμ».

Γλίτωσε, αλλά τι απογοήτευση, τι πλήγμα για την εβραϊκή κοινότητα, η οποία ήταν ήδη έτοιμη να ασπαστεί τον Σαββατισμό! Ο Σαββατισμός απορρίφθηκε από τον Ορθόδοξο Ιουδαϊσμό, αλλά δεν εξαφανίστηκε εντελώς και συνέχισε να εξαπλώνεται, ειδικά μεταξύ των Ασκενάζι Εβραίων της Ανατολικής Ευρώπης, σχεδόν κρυφά. Στις ίδιες περιοχές όπου εξαπλώθηκε, άρχισε να διαμορφώνεται ο Χασιδισμός, ένα κίνημα που δεν είχε σαφή εσχατολογικό και μεσσιανικό προσανατολισμό, αλλά έδινε έμφαση στη διάδοση της Καμπάλα στον απλό λαό. Παραδοσιακά, η Καμπάλα μπορούσε να μελετηθεί μόνο από ανώτερους ραβίνους που είχαν κατακτήσει όλες τις άλλες μορφές Ταλμουδικής μάθησης.

Τι συνέβη όμως σε ορισμένες αιρέσεις που τηρούσαν το Σάββατο; Αναδύθηκε μια θεωρία ότι οι αιρέσεις που τηρούσαν το Σάββατο ήταν στην πραγματικότητα ο αληθινός Μεσσίας και ότι αυτός σκόπιμα ασπάστηκε το Ισλάμ επειδή είχε διαπράξει μια ιερή προδοσία. Τι είναι η ιερή προδοσία; Αναπτύχθηκε μια ολόκληρη θεολογία της ιερής προδοσίας, σύμφωνα με την οποία οι Εβραίοι μπορούσαν να απαρνηθούν την πίστη τους και να ασπαστούν εξωτερικά μια άλλη θρησκεία -αλλά μόνο φαινομενικά, προκειμένου να την αποδυναμώσουν εκ των έσω- ενώ παράλληλα συνέχιζαν κρυφά να ομολογούν τον Ιουδαϊσμό.

Αργότερα, ο Ιακώβ Φρανκ, ο οποίος τηρούσε το Σάββατο, ασπάστηκε τον Καθολικισμό. Παρείχε επίσης στους Καθολικούς λογοκριτές την λεγόμενη απόδειξη της «συκοφαντίας του αίματος», του θρύλου ότι «οι Εβραίοι τρώνε παιδιά Χριστιανών». Επέμεινε σε αυτό ως προσηλυτισμένος Εβραίος και παρείχε «αδιάσειστη απόδειξη». Ο Φρανκ εγκατέλειψε εντελώς όλες τις μορφές Ταλμουδισμού και απαρνήθηκε την πίστη του, προδίδοντας τους ομοθρήσκους του. Ωστόσο, είχε μια δικαιολογία. Η μυστική διδασκαλία του Φρανκ, όπως και αυτή της τήρησης του Σαββάτου, υποστήριζε ότι μετά τον 17ο αιώνα, η ίδια η έννοια του Μασιάχ είχε αλλάξει. Τώρα ο Μασιάχ είναι οι ίδιοι οι Εβραίοι. Δεν υπάρχει λόγος να περιμένουμε έναν ξεχωριστό Μασιάχ : οι Εβραίοι είναι ο Μασιάχ .

Επομένως, ακόμη και αν ένας Εβραίος προδώσει τη θρησκεία του, παραμένει άγιος επειδή είναι η ίδια η αγιότητα: είναι ο Θεός. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργήθηκε ένα πνευματικό περιβάλλον ευνοϊκό για τον Σιωνισμό.

Η ουσία του Σιωνισμού έγκειται στο ότι είναι ένα είδος «εβραϊκού σατανισμού». Δεν είναι σατανισμός σε σχέση με άλλους λαούς ή πολιτισμούς, αλλά σατανισμός εντός του Ιουδαϊσμού, δηλαδή, μια αντιστροφή αξιών. Ενώ ο κλασικός ορθόδοξος Ιουδαϊσμός επιμένει ότι το νόημα της εβραϊκής ύπαρξης στη διασπορά ( galut ) συνίσταται στην αναμονή του Μεσσία , ο οποίος θα έρθει από έξω, και μόνο τότε μπορεί κανείς να επιστρέψει στη Γη της Επαγγελίας, ο Σιωνισμός βασίζεται στην αρχή ότι οι ίδιοι οι Εβραίοι είναι ο Θεός. Επομένως, μπορούν να επιστρέψουν στην Παλαιστίνη αμέσως, και μπορούν να το κάνουν αυτό με τη βία, απορρίπτοντας έτσι την απαγόρευση του Ταλμούδ και προχωρώντας στην κατασκευή του Τρίτου Ναού. Η εμφάνιση του Μεσσία θα είναι η κορύφωση αυτής της μεσσιανικής διαδικασίας, αλλά στην ουσία, κάθε Ισραηλινός είναι ο Μεσσίας .

Εξ ου και η πολύ συγκεκριμένη σχέση μεταξύ Σιωνισμού και Ιουδαϊσμού. Από τη μία πλευρά, ο Σιωνισμός αποτελεί συνέχεια του Ιουδαϊσμού· από την άλλη, αποτελεί αντίκρουση του Ιουδαϊσμού, καθώς απορρίπτει τις πιο θεμελιώδεις αρχές του: την κουλτούρα της ευσεβούς αναμονής και την κουλτούρα της μετάνοιας ( τεσουβά ).

Επιπλέον, οι Σιωνιστές ισχυρίζονται ότι οι Εβραίοι δεν έχουν τίποτα να μετανιώσουν: έχουν υποφέρει αρκετά. Οι Εβραίοι είναι Θεός, όχι απλώς «λαός του Θεού», αλλά ο ίδιος ο Θεός. Επομένως, κανένας νόμος δεν ισχύει για αυτούς· είναι ο δικός τους νόμος.

Αυτό εξηγεί το θεμελιώδες χαρακτηριστικό του σύγχρονου σιωνιστικού κινήματος, το οποίο βασίζεται όχι μόνο στο Ισραήλ, αλλά και σε έναν τεράστιο αριθμό κοσμικών Εβραίων, φιλελεύθερων Εβραίων, άθεων Εβραίων, κομμουνιστών Εβραίων, καπιταλιστών Εβραίων, Χριστιανών Εβραίων, Προτεσταντών Εβραίων, Καθολικών Εβραίων, Ορθόδοξων Εβραίων, Μουσουλμάνων Εβραίων, Εβραίων Χάρε Κρίσνα, νεο-πνευματιστών Εβραίων, αποκρυφιστών Εβραίων - όλων των ειδών Εβραίων που ουσιαστικά αντιπροσωπεύουν ένα δίκτυο γενικευμένου Φραγκισμού. Ακριβώς επειδή συλλογικά και ατομικά είναι πλέον ο Μεσσίας , ο καθένας από αυτούς μπορεί με ασφάλεια να εμπλακεί σε ιερή προδοσία χωρίς να αμαρτάνει ενάντια στην ίδια του την ουσία.

Πρόκειται για έναν έμφυτο μεσσιανισμό στον οποίο οι έννοιες του Μεσσία και των ίδιων των Εβραίων έχουν ανταλλάξει θέσεις. Οι Σιωνιστές δεν περιμένουν πλέον τον Μεσσία : οι ίδιοι είναι ο Μεσσίας και επομένως δεν υπάρχει κανείς και τίποτα άλλο να περιμένουν. Το μόνο που απομένει είναι να βασίζονται στις δικές τους δυνάμεις και τα παγκόσμια δίκτυα για να επιβάλουν την παγκόσμια κυριαρχία και να χτίσουν το ισραηλινό τους κράτος, αγνοώντας τον τοπικό πληθυσμό ή οποιοδήποτε άλλο κόστος.

Αυτό ενισχύεται περαιτέρω από την επίσημη απαγόρευση της κριτικής του Σιωνισμού που ισχύει σε ορισμένες αμερικανικές πολιτείες, όπου ο αντισιωνισμός εξισώνεται με τον αντισημιτισμό.
Αν κοιτάξουμε προσεκτικά, παρατηρούμε ότι το ίδιο το Κράτος του Ισραήλ διεξάγει πόλεμο εναντίον των Σημιτών, δηλαδή των Παλαιστινίων, καθαρά Σημιτών Αράβων. Επιπλέον, η σιωνιστική ιδεολογία δεν μπορεί καν να οριστεί πλήρως ως «εβραϊκή», επειδή βασίζεται στην αντίκρουση των θεμελιωδών αρχών του Ιουδαϊσμού. Αν δεν υπάρχει προσδοκία του Μεσσία , τότε τι Ιουδαϊσμός υπάρχει;
Η ίδια η ύπαρξη του Κράτους του Ισραήλ αποτελεί, στα μάτια των Σιωνιστών, απόδειξη ότι είναι ο Μεσσίας . Διαφορετικά, το κράτος δεν θα είχε ποτέ δημιουργηθεί. Αποδίδουν όλη την τιμή για τη δημιουργία του αποκλειστικά στους εαυτούς τους και στα δίκτυά τους. Εφόσον ήταν επιτυχής, πιστεύουν ότι έγινε με τη βοήθεια του Θεού.

Σε αυτό το σημείο, απομένει μόνο ένα βήμα: να ανατιναχθεί το Τζαμί Αλ-Άκσα και να προχωρήσει η κατασκευή του Τρίτου Ναού, κάτι που ακριβώς ζητά η εξτρεμιστική σιωνιστική ομάδα, το κίνημα των Πιστών του Όρους του Ναού. Σημαντικά κεφάλαια έχουν πρόσφατα διατεθεί για έρευνα σχετικά με το Όρος του Ναού.
Δεδομένου ότι ο Σιωνισμός έχει τόσο βαθιά μεταφυσική βάση, είναι άχρηστο να τον τιθασεύουμε με εκκλήσεις προς τα Ηνωμένα Έθνη ή με άχρηστες κραυγές «ας κάνουμε ειρήνη, ας σεβαστούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα».
Βρισκόμαστε εν μέσω εσχατολογικών σεναρίων με βαθιά μεταφυσική βάση. Η κατάσταση γίνεται ολοένα και πιο ανησυχητική, ξεπερνώντας κατά πολύ τα όρια των συνηθισμένων κοινότοπων εξηγήσεων -οικονομία, αγορές, τιμές πετρελαίου, χρηματιστήρια, εθνικά συμφέροντα, και ούτω καθεξής- οι οποίες γίνονται ολοένα και πιο αντιφατικές και ακόμη και παράλογες.
Ζούμε σε πολύ ενδιαφέρουσες εποχές, αλλά το τίμημα που πληρώνουμε για την ευκαιρία να τις βιώσουμε είναι ότι τμήματα της συνείδησής μας είναι απλώς μπλοκαρισμένα ή παραλυμένα. Αν κοιτάξουμε πέρα ​​από την ύπνωση, την ομίχλη, την ανοησία, τον παραλογισμό και τον μεταμοντέρνο κατακερματισμό της συνείδησης, θα δούμε μια πολύ ενδιαφέρουσα και τρομακτική εικόνα για το τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή.

Τα στοιχεία που αναφέρθηκαν:

Γκέρσομ Σόλεμ (1897–1982): Ισραηλινός ιστορικός και ειδικός στον εβραϊκό μυστικισμό (Καμπάλα). Θεωρούμενος ως ο ιδρυτής της σύγχρονης ακαδημαϊκής μελέτης της Καμπάλα, ο Σόλεμ περιέγραψε το Σαμπατάι Ζεβί ως πρόδρομο του Σιωνισμού, τονίζοντας πώς τα μεσσιανικά κινήματα επηρέασαν την εβραϊκή ιστορία.
Σαμπατάι Ζεβί (1626–1676): Εβραίος μυστικιστής και ψευδομεσσίας που αυτοανακηρύχθηκε Μεσσίας τον 17ο αιώνα. Το κίνημά του (Σαββαθεϊσμός) προκάλεσε τεράστιο ενθουσιασμό μεταξύ των Εβραίων, αλλά έληξε με τη μεταστροφή του στο Ισλάμ. Αυτό το γεγονός επηρέασε την ανάπτυξη του αντινομιανισμού (παραβίαση των νόμων για «πνευματικό καθαρισμό») στις εβραϊκές αιρέσεις.
Ιάκωβος Φρανκ (1726–1791): ιδρυτής του Φραγκισμού, ενός θρησκευτικού κινήματος που συνδύαζε στοιχεία του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού και του Ισλάμ. Ο Φρανκ αυτοανακηρύχθηκε η μετενσάρκωση του Σαμπατάι Ζεβί και κήρυττε τον «καθαρισμό μέσω της παράβασης» (ιερή προδοσία), συμπεριλαμβανομένης της απόρριψης του παραδοσιακού Ιουδαϊσμού. Οι οπαδοί του (οι Φραγκιστές) συνέβαλαν σε αντισημιτικές εκστρατείες, όπως κατηγορίες για συκοφαντία αίματος.
Neturei Karta: Μια υπερορθόδοξη αντισιωνιστική εβραϊκή ομάδα που ιδρύθηκε το 1938. Θεωρεί τον σιωνισμό προσβολή προς τον Θεό, καθώς οι Εβραίοι δεν πρέπει να επιστρέφουν μαζικά ή με τη βία στο Ισραήλ πριν από την έλευση του Μεσσία . Η ομάδα υποστηρίζει την ειρηνική διάλυση του Κράτους του Ισραήλ, ενώ παράλληλα υποστηρίζει τους Παλαιστίνιους.

Αναφορές σε βιβλία και πηγές:

Gershom Scholem, Sabbatai Sevi: The Mystical Messiah, 1626–1676 (Princeton University Press, 1973): Μια κλασική βιογραφία του Sabbatai Zevi, στην οποία ο Scholem τον αναλύει ως πρόδρομο του Σιωνισμού. Το βιβλίο υπογραμμίζει πώς οι μεσσιανικές προσδοκίες εξελίχθηκαν σε πολιτικά κινήματα.

Paweł Maciejko, The Mixed Multitude: Jacob Frank and the Frankist Movement, 1755–1816 (University of Pennsylvania Press, 2011): η πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη του Φραγκισμού και του Φραγκισμού, που δείχνει την επιρροή του στις εβραιο-χριστιανικές σχέσεις.

Ταλμούδ (Ketubot 111a): Περιέχει τους «Τρεις Όρκους», μια μεταφορά στην οποία οι Εβραίοι ορκίζονται να μην «υψωθούν σαν τείχος» (να επιστρέψουν μαζικά) στη Γη του Ισραήλ πριν από τον Μεσσία , να μην επαναστατήσουν ενάντια στα έθνη και να μην επισπεύσουν τους έσχατους καιρούς. Αυτό ερμηνεύεται ως απαγόρευση της δημιουργίας του Ισραήλ.

Γιωτάβ Ελιάχ, Ιουδαϊσμός, Σιωνισμός και η Γη του Ισραήλ (Wise Path Books, 2018): Μια επισκόπηση 4.000 ετών εβραϊκής ιστορίας, με έμφαση στις θρησκευτικές και ιδεολογικές πτυχές του Σιωνισμού.

Γιτζάκ Κονφόρτι, Σιωνισμός και Εβραϊκός Πολιτισμός: Μια Μελέτη για τις Προελεύσεις ενός Εθνικού Κινήματος (Academic Studies Press, 2024): Μια μελέτη των πολιτιστικών ριζών του Σιωνισμού, συμπεριλαμβανομένης της ισορροπίας μεταξύ παράδοσης και νεωτερικότητας.

Yossi Shain, Ο Ισραηλινός Αιώνας: Πώς η Σιωνιστική Επανάσταση Άλλαξε την Ιστορία και Επανεφηύρε τον Ιουδαϊσμό (Post Hill Press, 2021): Μια ανάλυση του πώς ο Σιωνισμός μετέτρεψε την εβραϊκή ταυτότητα από τη διασπορά στην κυριαρχία.

Ντέρεκ Πένσλαρ, Σιωνισμός: Μια Συναισθηματική Κατάσταση (Rutgers University Press, 2023) — σχετικά με τις συναισθηματικές πτυχές του Σιωνισμού.

Marjorie N. Feld, The Threshold of Dissent: A History of American Jewish Critics of Sionism (NYU Press, 2024)—σχετικά με τους Εβραίους επικριτές του Σιωνισμού.

multipolarpress.com — Μετάφραση από τον Old Hunter

L’essenza del sionismo: un'analisi storica e metafisica

Η ουσία του Σιωνισμού έγκειται στο ότι είναι ένα είδος «εβραϊκού σατανισμού». Δεν είναι σατανισμός σε σχέση με άλλους λαούς ή πολιτισμούς, αλλά σατανισμός εντός του Ιουδαϊσμού, δηλαδή, μια αντιστροφή αξιών.

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕ Η ΝΕΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΖΗΖΙΟΥΛΑ. ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΗΝ Β' ΒΑΤΙΚΑΝΕΙΟ ΣΥΝΟΔΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΛΕΟΝ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΑ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ.