Η ΘΗΛΥΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΙΤ

Άρθρο του Alain De Benoist
Μετάφραση-σχόλια Αναστασίου Γιαννά.

Φρόϋντ, ουισκάκι, αυταρέσκεια και αποβλάκωση

Ο παιδίατρος Aldo Naouri γράφει: «Η κοινωνία υιοθέτησε ολοκληρωτικά, χωρίς όρια και ισορροπία, θηλυκές αξίες.». Το μαρτυρούν η υπεροχή της οικονομίας έναντι της πολιτικής, η κατανάλωση έναντι της παραγωγής, η υποχώρηση της εξουσίας σε σχέση με το «διάλογο», αλλά και το άγχος για την προστασία του «μωρού» (υπερεκτιμώντας την λέξη)• οι διαφημίσεις των εσωρούχων και οι εξομολογήσεις στα τηλεοπτικά σόου, η μόδα του ανθρωπισμού και η ελεημοσύνη διαμέσου της τηλεόρασης• η συνεχής έμφαση πάνω στα σεξουαλικά, αναπαραγωγικά και υγιεινιστικά  προβλήματα, η εμμονή της εμφάνισης και η περιποίηση του εαυτού• η θηλυκοποίηση ορισμένων επαγγελμάτων: καθηγήτριες, δικαστίνες, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί• η σπουδαιότητα της εργασίας στα μέσα επικοινωνίας και στις υπηρεσίες, η εξάπλωση στρογγυλεμένων φορμών από την βιομηχανία, η μόδα της ιδεολογίας της θυματοποίησης• ο πολλαπλασιασμός των οικογενειακών συμβούλων, η ανάπτυξη του εμπορίου των συγκινήσεων και της ευσπλαχνίας• η νέα αντίληψη της δικαιοσύνης που την καθιστά όχι πια μέσο για μια δίκαιη κρίση, αλλά για να αποζημιώσει το πόνο των θυμάτων (ώστε να «επεξεργαστούν το πένθος» και να «ξαναφτιάξουν μια ζωή»)• η μόδα της οικολογίας και των «εναλλακτικών φαρμάκων», η γενίκευση των αξιών του εμπορίου•  η θεοποίηση του ζευγαριού και των προβλημάτων του• το γούστο για την «διαφάνεια» και του να «αναμιγνύεσαι», χωρίς να ξεχνάμε και τα κινητά τηλέφωνα ως αναπλήρωση του ομφάλιου λώρου• τέλος η ίδια η παγκοσμιοποίηση, που τείνει να καθιερώσει ένα κόσμο ροών και εισροών χωρίς σύνορα  ούτε σταθερά σημεία αφοράς, έναν υγρό και αμνιακό κόσμο.



Το ανακάτεμα των ρόλων των δύο φύλων παρουσιαζόμενο ως "πρόοδος"

Βέβαια, μετά την «άκαμπτη κουλτούρα» στυλ δεκαετίας του ’30, η θηλυκοποίηση που επήλθε δεν ήταν εξολοκλήρου κάτι αρνητικό. Όμως τώρα πια προκαλεί τα αντίθετα αποτελέσματα. Εκτός του ότι σημαίνει χάσιμο της αρρενωπότητας, οδηγεί στην συμβολική διαγραφή του ρόλου του πατέρα και στο να καταστήσει τους κοινωνικούς αρσενικούς ρόλους αδιάκριτους από τους θηλυκούς. Λίγο-λίγο, ο πατέρας περιορίστηκε στον ρόλο του οικονομικού διαχειριστή και μερικές φορές ούτε καν σε αυτόν. Μεταμορφώθηκε σε απλό συναισθηματικό στήριγμα, σε προμηθευτή καταναλωτικών αγαθών και εκτελεστή των μητρικών θελήσεων, μισός κοινωνικός λειτουργός και μισός βοηθός στην κουζίνα, αλλάζει πάνες στα μωρά και σπρώχνει το καρότσι με τα ψώνια. Αλλά ο πατέρας συμβολίζει το Νόμο, αντικείμενο αναφοράς πάνω από τις οικογενειακές υποκειμενικότητες. Ενώ η μητέρα εκράζει πρώτα απ΄όλα τον κόσμο των αισθημάτων και των αναγκών, ο πατέρας έχει την αποστολή να κόψει τον δεσμό μεταξύ μητέρας και παιδιού• τρίτη φιγούρα,που βγάζει τον γιό από την παιδική και ναρκισιστική παντοδυναμία, επιτρεποντάς του την κοινωνικό-ιστορική ένταξη, θέτοντας τον σε έναν κόσμο και σε μία διάρκεια, διασφαλίζει την μετάδοση της καταγωγής, του ονόματος, της ταυτοτητας, της πολιτισμικής κληρονομιάς και της αποστολής που πρέπει να εκτελέσει» (Philippe Forget). Γέφυρα μεταξύ ιδιωτικής οικογενειακής ζωής και δημόσιας σφαίρας, περιορισμός της επιθυμίας εμπρός από το Νόμο, γίνεται απαραίτητος για την κατασκευή του Εαυτού. Αλλά σήμερα οι πατέρες τείνουν να γίνουν «οποιαδήποτε μητέρα». Χωρίς πατέρα όμως, ο γιός δυσκολεύεται να μεταβεί στον συμβολικό κόσμο. Ψάχνοντας μία άμεση ευημερία χωρίς να υπολογίζει τον νόμο, βρίσκει με φυσικότητα ένα τρόπο ύπαρξης μέσα στην εξάρτηση από το εμπόρευμα. Κατά παράδοξο τρόπο , η ιδιωτικοποίηση της οικογένειας συμβάδισε με την εισβολή της από τις «θεραπευτικές ομάδες» των τεχνικών και των ειδικών, συμβούλων και ψυχολόγων. Με την πρόφαση του εξορθολογισμού  της καθημερινής ζωής, αυτός ο αποικισμός της προσωπικής ζωής ενίσχυσε την ιατρικοποίηση της ύπαρξης, την ανευθυνότητα των γονιών και την ικανότητα της επιτήρησης και του πειθαρχικού ελέγχου από το κράτος.

Σε μία κοινωνία που ολοένα και περισσότερο θεωρείται υπόχρεη έναντι των ατόμων, ταλαντευόμενη μεταξύ μνήμης και συμπόνιας, το Κράτος –Πρόνοια, αφιερωμένο στην αξιολύπητη διαχείριση των κοινωνικών αθλιοτήτων διαμέσου «ιερέων» της υγείας, μεταμορφώθηκε σε ένα κράτος μητρικό και μητριαρχικό, υγιεινιστικό, διανομέας «υποστηρικτών μηνυμάτων» σε μία κοινωνία καλλιεργημένη σε θερμοκήπιο. Η θηλυκοποίηση των ελίτ και η θέση που αποκτήθηκε από την γυναίκα στον κόσμο της εργασίας δεν την έκανε πιο συναισθηματική, ανεχτική, προσεκτική στον άλλον, αλλά μόνον πιο υποκρίτρια. Η σφαίρα της εξαρτημένης εργασίας υπακούει περισσότερο από ποτέ μόνον στους νόμους του εμπορίου, του οποίου ο σκοπός είναι το συνεχές κέρδος.

το νέο μοντέλο του "άνδρα"

Είναι γνωστό, ο καπιταλισμός πάντα ενθάρρυνε τις γυναίκες να εργαστούν:  για να μειωθούν οι μισθοί των ανδρών. Κάθε κοινωνία τείνει να εμφανίσει ψυχολογικές δυναμικές που παρατηρούνται και στο προσωπικό επίπεδο. Στο τέλος του 19ου αιώνα κυριαρχούσε συχνά η υστερία, στις αρχές του 20ου αιώνα η παράνοια. Σήμερα, στις δυτικές χώρες, η πιο κοινή παθολογία φαίνεται να είναι ένας  διαδεδομένος ναρκισσισμός, που μεταφράζεται σε ανωριμότητα και ένα άγχος προσανατολισμένο προς την κατάθλιψη. Κάθε άτομο θεωρεί ότι είναι αντικείμενο και σκοπός των πάντων, η σχέση με το χρόνο περιορίζεται στο άμεσο. Ο ναρκισσισμός δημιουργεί ένα αυτό-αναπαραγόμενο φάντασμα, σε ένα κόσμο χωρίς αναμνήσεις ούτε υποσχέσεις, όπου παρελθόν και μέλλον είναι το ίδιο ισοπεδωμένα πάνω σε ένα διαρκή παρών, και όπου καθένας πιστεύει ότι είναι το αντικείμενο του πόθου και απαιτεί να ξεφύγει από τις συνέπειες των πράξεων του. Κοινωνία  χωρίς  «πατέρες», κοινωνία χωρίς «διόρθωση»!

                                      Σχόλιο του μεταφραστή

Το "θείο θηλυκό" ή Shekhinah

Όλα τα παραπάνω  είναι παρατηρήσεις  ειδικών στο χώρο της ιατρικής και της κοινωνιολογίας. Τώρα όμως θα κάνουμε μια σύντομη κατάβαση, σε εκείνους τους αβυσσαλέους  χώρους  που προετοιμάζουν και καθοδηγούν  τα φαινόμενα που περιγράφηκαν, φαινόμενα  που δεν είναι καθόλου τυχαία και αποτέλεσμα της  «κοινωνικής εξέλιξης», όπως πολλοί  επιστήμονες της μετανεωτερικότητας  λανθασμένα  πιστεύουν. Πράγματι ο Rene Guenon ήδη από το 1921 στο βιβλίο του : Le Théosophisme – Histoire d'une pseudo-religion (Θεοσοφία: Ιστορία μιας Ψευδο-θρησκείας) περιέγραφε  τους τρόπους με τους οποίους αυτή η νέο-γνωστική οργάνωση προωθούσε τον ερχομό της εποχής του «Θείου θηλυκού», δηλαδή της «Σοφίας» των γνωστικών ή της Shekhinah(η θηλυκή θεότητα) των ιουδαίων. Μάλλον οι νέοι κοινωνιολόγοι δεν θυμούνται τις προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή της θηλυκοποίησης της κοινωνίας, που κατέβαλε η «Σχολή της Φρανκφούρτης», προπαγανδίζοντας τις θεωρίες του Johann Jakob Bachofen για την αρχαϊκή μητριαρχική κοινωνία και την μητριαρχική θρησκεία, αλλά και με την διαμόρφωση ψευδο-επιστημονικών όρων  όπως  η «αυταρχική προσωπικότητα» [=άτομα που: α) είναι πιστά στους παραδοσιακούς ρόλους της οικογένειας, β) είναι προκατειλημμένα απέναντι σε «μειονότητες»,  γ) είναι πιο συντηρητικά στα πολιτικά τους φρονήματα, δ) έχουν προβλήματα προσαρμογής  σε ομάδες με δημοκρατικό ύφος ή με laissez-faire ύφος κλπ. Αυτά τα άτομα κατά την ιουδαϊκή Σχολή της Φρανκφούρτης είναι….άρρωστα.] Ποιός είναι ο απώτερος σκοπός όλων αυτών; Η δημιουργία κοινωνιών που θα μοιάζουν με μία ρευστοποιημένη μάζα, ένας υγρός, εύπλαστος κόσμος, που όλα θα τα επιτρέπει, στην αέναη μάχη ενάντια στον ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ  ΠΑΤΕΡΑ.

ΘΕΟΔΟΤΟΣ

ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ

 ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ

ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΑΙΝΙΑ

Μια ταινία του Γιάννη Γιουλούντα (Αύγουστος 2013 Διάρκεια 89')

Διαθέσιμο σε ελεύθερη κυκλοφορία. Μπορείτε να αντιγράψετε την ταινία και οργανώσετε δωρεαν δημόσιες και ιδιωτικές προβολές (Creative Commons).

Μουσική: Τα Λιμάνια Ξένα, Cyril Gontier, Serge Utge-Royo, Jean-Francois Brient, Χασμωδία, Raoul Vaneigem, Madame Nesia, Martyn Jacques, Μεθυσμένα Ξωτικά, Horror Vacui, Alpha Bang

Ελληνικοί Υπότιτλοι: Λίζα Γιουλούντα
Συντονισμός Διάχυση: Μοντ Γιουλούντα και Λουκάς Γιουλούντας

ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ...
oimos-athina

Κβαντική φυσική και διαλεκτικός υλισμός (7)

Συνέχεια από Τρίτη 6 Αυγούστου 2013

Ο επαναπροσανατολισμός της σοβιετικής κριτικής

Από το βιβλίο «Φιλοσοφία και θετικές επιστήμες στην Σοβιετική Ένωση», εκδόσεις Rowohlt, 1958

του Gustav A. Wetter

Μάζα και Ενέργεια

Δημιουργία ζεύγους

Οι «φυσικοί ιδεαλιστές», εκτός από το παρατηρούμενο έλλειμμα μάζας κατά τις διαδικασίες μετατροπών μέσα στον πυρήνα, ασχολούνται και με την μεταβολή ενός ζεύγους ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου σε δυο γάμμα-φωτόνια. Μετά την ανακάλυψη του ποζιτρονίου (το θετικά φορτισμένο ηλεκτρόνιο, το αντί-ηλεκτρόνιο δηλαδή) το 1932, είχε γίνει σαφές, πως η σύγκρουση των δυο αυτών σωματιδίων (ηλεκτρ.-ποζιτρ.) καταλήγει με την εξαφάνιση τους και μετατροπή τους σε δυο γάμμα-φωτόνια. Ο Wislobokow  διαπιστώνει, πως ούτε και σε αυτήν την περίπτωση μπορούμε να μιλήσουμε για μεταβολή της μάζας σε ενέργεια, αφού και το φωτόνιο έχει μάζα. Κατά την μεταβολή αυτή, του ζεύγους σωματιδίων σε σε φωτόνια, διατηρούνται ποσοτικά τόσο η μάζα όσο και η ενέργεια, που διαμοιράζονται εξίσου στα δυο φωτόνια. Το ίδιο ισχύει και για την αντίστροφη διαδικασία, κατά την οποία ένα γάμμα-φωτόνιο το οποίο περνά σε μικρή απόσταση από ένα βαρύ πυρήνα, μετατρέπεται σε ζεύγος ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου. Μια παρόμοια μετατροπή του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου σε ύλη λαμβάνει σύμφωνα με τον Wislobokow  χώρα, κατά την επιτάχυνση ηλεκτρικά φορτισμένων σωματιδίων μέσα στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο (πχ., ενός ηλεκτρονίου μέσα στον επιταχυντή σωματιδίων, στο λεγόμενο σύγχροντρο): ένα τέτοιο σωματίδιο υφίσταται επιτάχυνση, και αναλόγως της αύξησης της κινητικής ενέργειας του, αυξάνεται και η «κινητική του μάζα». Και τα δυο όμως αυξάνονται με ταυτόχρονη μείωση των ανάλογων παραγόντων του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου.

Παρουσιάσαμε την στάση της σοβιετικής φιλοσοφίας πάνω στο ερώτημα της μετατρεψιμότητας της ύλης σε ενέργεια βασιζόμενοι κυρίως στο έργο του Wislobokow. Η τοποθέτηση αυτή φαίνεται πως είναι κυρίαρχη στην Σοβιετική Ένωση. Προς στήριξη της άποψης αυτής, ο Wislobokow  αναφέρει μια σειρά ονομάτων, μεταξύ των οποίων βρίσκονται και μερικές αυθεντίες: όπως για παράδειγμα S.I. Wawilow, πρόεδρος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών, που είχε πεθάνει το 1951. Από την άλλη κατηγορεί ορισμένους σοβιετικούς φυσικούς, ότι αποδέχονται την ταυτότητα μάζας και ενέργειας, την μετατρεψιμότητα της μάζας σε ενέργεια, την αντίληψη πως η ενέργεια είναι ουσία...τον φιλόσοφο A.A. Maksimow  κατηγορεί πως προωθεί των «ενεργητισμό», αφού επεκτείνει την έννοια της ενέργειας πέρα από αυτήν της μάζας, όταν γράφει: «Η έννοια της ενέργειας δεν περιλαμβάνει μόνο την έννοια της κίνησης, αλλά και την έννοια της ύλης (η οποία βάσει της φυσικής ορίζεται ως μάζα, φορτίο,...)».

Το φιλοσοφικό συμπέρασμα

Το φιλοσοφικό συμπέρασμα στο οποίο φτάνει ο Wislobokow, που αφορά τις διαδικασίες στον πυρήνα και την μετατροπή του ζεύγους ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου σε φωτόνια, είναι το εξής: σε όλες τις διαδικασίες δεν έχουμε «εξαφάνιση» της ύλης, αλλά μεταμόρφωση του «υλικού» σε «φως», τα στοιχειώδη σωματίδια των οποίων διαφέρουν ποιοτικά, και κατά την  μετάβαση του ενός στο άλλο συντελείται ένα «διαλεκτικό άλμα». Κατά την διαδικασία αυτή η μάζα και η ενέργεια του ενός μετατρέπεται σε μάζα και ενέργεια του άλλου. «Τα σημαντικότερα κατορθώματα της σύγχρονης φυσικής καταρρίπτουν για μια ακόμα φορά τις φαντασιώσεις των ιδεαλιστών περί ύπαρξης άυλης κίνησης και επιβεβαιώνουν αναμφισβήτητα την ορθότητα των θέσεων του διαλεκτικού υλισμού στο σύνολο του(!), και με τον τρόπο αυτό την πρόταση περί της άρρηκτης σχέσης κίνησης και ύλης.»

Αυτή η άρρηκτη σχέση μεταξύ ύλης και κίνησης είναι σύμφωνα με τους σοβιετικούς φιλοσόφους η ουσία της εξίσωσης του Einstein E=mc². Η εξίσωση δεν σημαίνει την μετατρεψιμότητα της μάζας και ενέργειας. Ο Wislobokow απορρίπτει επίσης την έκφραση «αντιστοιχία» ύλης και ενέργειας. Αντίστοιχες είναι οι διάφορες μορφές ενέργειας, οι οποίες μπορούν να μετατραπούν η μια στην άλλη. Η χρήση της έκφρασης αυτής (αντιστοιχία) για τον χαρακτηρισμό της σχέσης μεταξύ μάζας και ενέργειας, θα οδηγούσε πολύ εύκολα στην ιδέα της αμοιβαίας μετατρεψιμότητας αυτών των δυο. Το νόημα του τύπου αυτού είναι το εξής : «κάθε υλικό αντικείμενο, το οποίο κατέχει μάζα αυτής ή εκείνης της φύσεως, κατέχει αναγκαστικά και το αντίστοιχο είδος ενέργειας. Για τον λόγο αυτό, οι σοβιετικοί φιλόσοφοι θεωρούν την φυσική αυτή αρχή ως απόδειξη της θέσης του διαλεκτικού υλισμού περί αυτοκίνησης, σύμφωνα με την οποία δεν υφίσταται κίνηση χωρίς ύλη. Για τον λόγο αυτό, κάθε κίνηση, ακόμα και της άψυχης φύσης πρέπει να θεωρηθεί αυτοκίνηση.

Αλλά και η τοποθέτηση του διαλεκτικού υλισμού περί αιωνιότητας του κόσμου βρίσκει την επιβεβαίωση της από την αντίληψη της φυσικής περί μάζας και ενέργειας. Ο νόμος διατήρησης της μάζας και ο νόμος διατήρησης της ενέργειας, που με την αρχή της αδράνειας της ενέργειας (E=mc²) ενώνονται σε ένα νόμο διατήρησης, θεωρήθηκαν ήδη από τον Engels ως απόδειξη της αιωνιότητας του κόσμου. Ο Engels έβλεπε στον νόμο διατήρησης της ενέργειας  την απόδειξη πως το σύμπαν δεν είναι δυνατόν να καταστραφεί ούτε να δημιουργηθεί, δηλαδή υπάρχει αιώνια. Για τον λόγο αυτό, ο Λένιν έβλεπε στον ίδιο νόμο «την εδραίωση των αρχών του υλισμού». Θα ασχοληθούμε με το ερώτημα αυτό στο κεφάλαιο περί κοσμολογίας και κοσμογονίας.

Και οι άλλες αντιλήψεις του διαλεκτικού υλισμού βρίσκουν την επιβεβαίωση τους στην σύγχρονη ατομική φυσική: το γεγονός της υλικής ενότητας του κόσμου επιδεικνύεται στην αμοιβαία μετατρεψιμότητα των στοιχειωδών σωματιδίων και χημικών στοιχείων. Ο Kedrow θεωρεί πως η άπειρη και αστείρευτη φύση των αμοιβαίων μεταβάσεων των στοιχειωδών σωματιδίων, η οποία προϋποθέτει την άπειρη και αστείρευτη φύση κάθε σωματιδίου, μεταξύ αυτών και του ηλεκτρονίου, επιβεβαιώνει την τοποθέτηση του Λένιν περί της «αστείρευτης φύσης του ηλεκτρονίου». Ο Kedrow  βλέπει την έκφραση αυτής της «αστείρευτης φύσης» ακόμα και στο νέφος ηλεκτρονίων (το γεγονός δηλαδή πως το ηλεκτρόνιο κατά την περιστροφή του γύρω από τον πυρήνα δεν περιγράφει πάντα την ίδια τροχιά) και στο σπιν.

Αν αφήσουμε κατά μέρος αυτές τις «επιβεβαιώσεις» του διαλεκτικού υλισμού, που δεν χρήζουν και μεγάλης συζήτησης (περί του αποφασιστικού ερωτήματος, εάν εκτός από την ύλη υπάρχουν και μη υλικές πραγματικότητες, δεν λένε απολύτως τίποτα), βλέπουμε πως ο κύριος σκοπός της σοβιετικής φιλοσοφίας στον τομέα της ατομικής φυσικής είναι η εύρεση της απόδειξης για την αυτοκίνηση της ύλης. Δεν έχουμε καμιά δυσκολία να αποδώσουμε ακόμα και στην άψυχη ύλη μια αυτοκίνηση, με την έννοια που το έκαναν οι σοβιετικοί φιλόσοφοι, να αποδεχθούμε δηλαδή πως κάθε κίνηση (κάθε συμβεβηκός) προϋποθέτει ένα ουσιαστικό υποκείμενο και πως από την άλλη το υλικό ουσιαστικό Είναι φέρει μέσα του εκείνες τις δυνάμεις, οι οποίες συντηρούν την διαδικασία του φυσικού γίγνεσθαι. Από φιλοσοφικής άποψης θεωρούμε σημαντικό να επισημάνουμε, πως ένα ερώτημα δεν έχει ακόμα τεθεί: αν η ύλη, με αυτές τις δυνάμεις που βρίσκονται μέσα της, υπάρχει εξ αιτίας του εαυτού της, δηλαδή αν έχει μέσα της τον λόγο της ύπαρξης της, ή εάν το Είναι της προέρχεται από μια πράξη δημιουργίας.

Οι σοβιετικοί φιλόσοφοι πιστεύουν όμως, πως από την αποδοχή της «αυτοκίνησης» της ύλης, με την έννοια του άρρηκτου δεσμού ύλης και κίνησης, προκύπτει αναγκαστικά και η αποδοχή του υλισμού. Ο Wislobokow γράφει στην εισαγωγή του έργου του: «Οι ιδεαλιστές θεωρούσαν και θεωρούν την κίνηση ως ανεξάρτητη της ύλης. Θεωρούν πως υπάρχουν μόνο αισθήσεις, αντιλήψεις και έννοιες, αποκομμένες από την ύλη, πως αυτά βρίσκονται σε κίνηση και δεν σταμάτησαν ποτέ την προσπάθεια να ανατρέψουν την αντίληψη περί υλικότητας της κίνησης. Έτσι για παράδειγμα, ένας εκπρόσωπος του μοντέρνου ιδεαλισμού, ο Ιησουίτης Gustav Wetter, στο βιβλίο του «Ο διαλεκτικός υλισμός. Η ιστορία του και το σύστημα του στην Σοβιετική Ένωση», ισχυρίζεται πως η θέση του διαλεκτικού υλισμού περί του άρρηκτου δεσμού ύλης και κίνησης, έχει απλώς ειπωθεί, αλλά δεν έχει αποδειχθεί. Και πως η θέση αυτή υποτίθεται δεν στέκει ούτε από φιλοσοφικής ούτε από επιστημονικής απόψεως». Η σκέψη η οποία βρίσκεται στην βάση αυτής της τοποθέτησης, αλλά και ολόκληρου του γραπτού του Wislobokow, είναι η εξής: η κίνηση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ουσιαστικό υπόστρωμα. Ένα τέτοιο υπόστρωμα μπορεί να είναι μόνο η μάζα, δηλαδή ύλη. Επομένως, κάθε κίνηση, κάθε γεγονός, είναι δεμένο με την ύλη. Επομένως δεν μπορεί να υπάρχει άλλη πραγματικότητα εκτός από την ύλη, και με τον τρόπο αυτό αποδεικνύεται ο φιλοσοφικός υλισμός.

Η απόδειξη αυτή όμως ισχύει μόνο τότε, όταν ξεκινά κανείς από την τοποθέτηση του υλισμού και χωρίς καμιά αντίδραση αποδέχεται πως μόνο τα υλικά πράγματα μπορούν να είναι το υπόστρωμα της κίνησης (με την πλατιά έννοια της μεταβολής). Είναι όμως αμφίβολο, εάν ένα γεγονός το οποίο ξεπερνά τις υλικές δυνάμεις (όπως θα δούμε στο κεφάλαιο περί ψυχολογίας, ο διαλεκτικός υλισμός αναγνωρίζει τον πνευματικό, δηλαδή διαφορετικό από τις φυσικοχημικές διαδικασίες, χαρακτήρα της δραστηριότητας του ανθρώπινου συνειδητού) μπορεί να έχει την ύλη ως υπόστρωμα. Αν δε θέλουμε να έρθουμε σε ασυμφωνία με την αρχή της αιτιότητας, πρέπει να απορρίψουμε την δυνατότητα αυτή.

Ο αγώνας εναντίον του «φιλοσοφικού ιδεαλισμού» τον οποίο διεξάγουν οι σοβιετικοί φιλόσοφοι, στρέφεται στην περίπτωση αυτή εναντίον μιας αντίληψης, η οποία είναι προβληματική και για την μη-υλιστική φιλοσοφία. Την αφορμή έδωσαν μερικοί φυσικοί, που από δεδομένα της φυσικής έβγαλαν πολύ αμφίβολα φιλοσοφικά συμπεράσματα. Αν πιστεύει κανείς, πως η μεταβολή της μάζας (ύλης) σε ενέργεια σημαίνει «εξαΰλωση», τότε έχουμε να κάνουμε με μια πολύ ανακριβή χρήση της γλώσσας. Η έκφραση «εξαΰλωση» βασίζεται στο γεγονός, πως στην χρήση της γλώσσας στον χώρο της φυσικής, τα σωματίδια που έχουν μάζα αδράνειας χαρακτηρίζονται ως «υλικά» σωματίδια. Από αυτό όμως δεν προκύπτει, πως από φιλοσοφικής άποψης, τα κβάντα φωτός δεν ανήκουν στον χώρο του υλικού. Και αν η ενέργεια χαρακτηρίζεται ως «θεϊκή θέληση στην πράξη», στην έκφραση αυτή βρίσκεται μια πολύ υλιστική έννοια του Θεού. Το πάθος λοιπόν, με το οποίο οι σοβιετικοί φιλόσοφοι αγωνίζονται εναντίον της ερμηνείας της εξίσωσης E=mc², ως μετατροπής της ύλης σε ενέργεια, είναι εν μέρει αδικαιολόγητο. Η ερμηνεία αυτή πρέπει να απορριφθεί και από την μη-υλιστική φιλοσοφία.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ 

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ

ΠΛΑΤΥΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ, Αρχιμανδρίτου Ζαχαρία Έσσεξ.

Κράτα τόν Νού σου στόν Άδη καί μήν απελπίζεσαι. Σελ 131.

«Ο Γέροντας πίστευε ότι ο λόγος πού δόθηκε στόν Άγιο Σιλουανό ήταν Λόγος τής πρόνοιας τού Θεού. Αποσκοπούσε στό νά αντισταθμίσει πνευματικά τόν κίνδυνο τής ολοκληρωτικής καταστροφής, πού εμπερικλείει η επιστημονική ανακάλυψη τού Αϊνστάϊν. Τά δύο αυτά γεγονότα συμπίπτουν σχεδόν χρονικά. Μέ άλλα λόγια η πρόνοια τού Θεού έδωσε στόν Αϊνστάϊν τόν τύπο η ύλη-μάζα μπορεί νά μεταμορφωθεί σέ ενέργεια αλλά είναι αυτονόητο ότι υπάρχει ο κίνδυνος ολοτελούς καταστροφής τού σύμπαντος. Ταυτόχρονα ο Θεός έδωσε στόν Σιλουανό αυτό τόν Λόγο πού αντισταθμίζει αυτόν τόν κίνδυνο καί φόβο. Δηλαδή ένας άνθρωπος πού είναι έτοιμος νά τοποθετηθεί στήν οδό τού Κυρίου, η οποία κατευθύνεται πρός τά κάτω, δέν μπορεί νά επηρεασθεί ούτε κάν από ένα τέτοιο μοιραίο γεγονός.»

Αμέθυστος

Συρία: Κυνική ομολογία από ισλαμοφασίστες «Εμείς είχαμε τα χημικά»

ΠΗΓΗ: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Βρυξέλλες, Δ. Πορφύρης/Π. Σταφυλά

H Dale Gavlak, βετεράνος ειδική ανταποκρίτρια στη Μέση Ανατολή επί 20ετία για τα Associated Press, NPR, BBC, MintpressNews( MPN) κ.ά. και ο Yahya Ababneh δημοσιογράφος στο Amman net, Saraya news, Geraya news κ.ά., δημοσίευσαν σε αποκλειστικότητα για το δίκτυο MPN (29/08/13), νέα συγκλονιστικά στοιχεία για την επίθεση με χημικά στο προάστειο Γκούτα της Δαμασκού.

Σε επιτόπια έρευνα που πραγματοποίησαν στην Γκούτα και παίρνοντας πολυάριθμες συνεντεύξεις από γιατρούς, κατοίκους, αντάρτες αλλά και από οικογένειες ενόπλων μαχητών, οδηγήθηκαν σε συμπεράσματα που υποδεικνύουν ως ενόχους της επίθεσης τους ένοπλους παραστριωτικούς.
Αναφέρουν στο άρθρο τους ότι οι περισσότεροι πιστεύουν πως ορισμένοι αντάρτες παρέλαβαν χημικά όπλα δια μέσω του επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Σαουδικής Αραβίας, πρίγκιπα Bandar Bin Sultan και πως αυτοί ευθύνονται για το ζήτημα των χημικών αερίων.
Συγκεκριμένα παραθέτουν τη μαρτυρία του Abu Abdel Monein, πατέρας ενός αντάρτη:
«Ο γιος μου ήρθε πριν από δυο εβδομάδες και ζήτησε τη γνώμη μου σχετικά με κάποια όπλα που του είχαν ζητήσει να μεταφέρει».
Ο Abdel Monein δήλωσε ότι ο γιος του και άλλοι 12 αντάρτες σκοτώθηκαν μέσα σ’ ένα τούνελ το οποίο χρησιμοποιούσαν για να αποθηκεύουν αυτά τα όπλα που τους είχε παραδώσει προς φύλαξη ένας Σαουδάραβας γνωστός ως «Abu Ayesha» και ο οποίος ηγείται μιας ένοπλης ομάδας.
Ο μάρτυρας αυτός που είχε δει τα όπλα τα περιέγραψε ως εξής: «κάποια απ’ αυτά είχαν μια κατασκευή σαν σωλήνα, ενώ άλλα έμοιαζαν με τεράστιες φιάλες γκαζιού». Ο ίδιος κατήγγειλε ότι ο γιος του και οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν από αυτά τα χημικά αέρια.

Άλλοι κάτοικοι της Γκούτα μας εκμυστηρεύτηκαν ότι οι αντάρτες κοιμούνταν σε τζαμιά και σε σπίτια περιοίκων για όσο διάστημα χρειάζονταν για την αποθήκευση αυτών των όπλων στα τούνελ.
Όλοι συμφωνούσαν ότι την ίδια μέρα της επίθεσης με χημικά, η οργάνωση Τjahbat Al Nushra (παρακλάδι της Al Qaida) ανακοίνωνε ότι παρόμοιες επιθέσεις θα πραγματοποιούσε κατά των αμάχων στην καρδιά του καθεστώτος Άσσαντ, στη Λαττάκεια.
«Δεν μας εξήγησαν τι ακριβώς ήταν αυτός ο οπλισμός ή πως να τoν χρησιμοποιούμε», δήλωσε γυναίκα της ένοπλης αντιπολίτευσης που για ευνόητους λόγους την ονομάζουμε «Κ».
«Δεν ξέραμε ότι πρόκειται για χημικά και ούτε φανταστήκαμε ποτέ ότι ήταν χημικά όπλα».

Ένας πολύ γνωστός ηγέτης των ανταρτών στην Γκούτα, ο «J» συμφώνησε:
«Όταν ο Σαουδάραβας πρίγκιπας Bandar δίνει τέτοια όπλα στον κόσμο πρέπει να τα δίνει σ’ αυτούς που ξέρουν πως να τα κρατούν και πως να τα χρησιμοποιούν. Η Al Nushra δεν συνεργάζεται με τους άλλους αντάρτες παρά μόνο στις μάχες. Ποτέ δε μοιράζονται μυστικές πληροφορίες. Χρησιμοποίησαν κάποιους απλούς μαχητές για να διαχειριστούν αυτό το υλικό. Είχαμε περιέργεια γι αυτά τα νέα όπλα και δυστυχώς κάποιοι τα χρησιμοποίησαν με λάθος τρόπο και προκάλεσαν τις εκρήξεις».

Eπίσης, οι 2 δημοσιογράφοι ενημερώθηκαν από γιατρούς που περιέθαλψαν κάποια θύματα των χημικών επιθέσεων ότι τους είχαν προειδοποιήσει οι αντάρτες να προσέξουν πολύ καλά μην κάνουν ερωτήσεις σχετικά με το που, πως και από ποιόν έγινε.
Οι Γιατροί χωρίς Σύνορα ανέφεραν στους δημοσιογράφους ότι δεν τους επέτρεψαν να επιβεβαιώσουν την πληροφορία για 3.300 ασθενείς, ενώ η Guardian (26/08/13) αναφέρει ότι οι επιθεωρητές του ΟΗΕ είχαν επικοινωνία μόνο με 20 ασθενείς και μάλιστα σε ιδιωτική κλινική.
Περισσότεροι από 12 αντάρτες που δέχθηκαν να μιλήσουν με τους ρεπόρτερ, δήλωσαν ότι λαμβάνουν μισθούς από την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας.

Η εμπλοκή της Σαουδικής Αραβίας στη συριακή κρίση έχει καταγγελθεί από τη Συρία από την αρχή του πολέμου. Όχι μόνο ευθύνεται για τη χρηματοδότηση και εξοπλισμό των τζιχαϊστών αλλά και για την ίδρυση στρατοπέδου εκπαίδευσης και επιχειρησιακού κέντρου στην Ιορδανία, που διαθέτει διάδρομο προσγείωσης και μονάδες κατασκευής οπλισμού.
Πρόσφατα σε ένα άρθρο του για το Business Insider ο ρεπόρτερ Geauffrey Inguersoll ανέδειξε το ρόλο του Σαουδάραβα πρίγκιπα Bandar bin Sultan, επικεφαλή των μυστικών υπηρεσιών της Σ.Α., και πρώην πρέσβη στις ΗΠΑ.
Πολλοί αναλυτές τον θεωρούν υποκινητή του πολέμου λόγω των στενών του διασυνδέσεων με την Washington.

Ο ίδιος δημοσιογράφος σε άλλο άρθρο του στην Daily Telegraph αποκαλύπτει μυστικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας και Σαουδικής Αραβίας στις οποίες προΐσταται ο σαουδάραβας πρίγκηπας με τη συναίνεση των ΗΠΑ.
Συγκεκριμένα αναφέρει ότι ο Bandar πρόσφερε στον Πούτιν φθηνό πετρέλαιο με αντάλλαγμα την μη υποστηρίξη του Άσσαντ. Εγγυήθηκε στον ρώσο Πρόεδρο τη διατήρηση της ρωσικής ναυτικής βάσης στη Συρία μετά την πτώση του καθεστώτος Άσσαντ, προειδοποιώντας ταυτόχρονα ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία, Τσετσένοι αυτονομιστές θα κάνουν τρομοκρατικές επιθέσεις κατά τη διάρκεια των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Sochi.
Το ρωσικό RiaNovosti επιβεβαιώνει τις διαπραγματεύσεις αλλά δεν αναφέρει τον ωμό εκβιασμό της τρομοκρατίας και προσθέτει στα ανταλλάγματα την αγορά ρωσικών όπλων και το μονοπώλιο στη διακίνηση του φυσικού αερίου.
«Μπορώ να σου εγγυηθώ την προστασία των χειμερινών Ολυμπιακών τον επόμενο χρόνο» φέρεται να του είπε.
«Οι τσετσενικές ομάδες που απειλούν την ασφάλεια των Αγώνων ελέγχονται από εμάς», συνέχισε ο Bandar απευθυνόμενος στους Ρώσους.

Σύμφωνα με την Indepedent ήταν ο πρώτος που ισχυρίσθηκε στους δυτικούς συμμάχους από τον Φεβρουάριο ότι ο Άσσαντ έκανε χρήση αερίων σαρίν.
Η Wall Street Journal πρόσφατα ανέφερε ότι η CIA συνειδητοποίησε ότι η Σαουδική Αραβία μιλούσε σοβαρά όταν έλεγε ότι πρέπει να ρίξουν τον Άσσαντ και όταν πρότεινε τον πρίγκηπα Bandar να ηγηθεί του εγχειρήματος:

«Πίστευαν ότι ο πρίγκιπας Bandar, βετεράνος της διπλωματικής ίντριγκας μεταξύ Ουάσιγκτον και Αραβικού κόσμου θα μπορούσε να προωθήσει αυτά που η CIA δεν ήταν σε θέση. Εκτός από χρήματα και όπλα, μπορούσαν να προσφέρουν αυτό που ένας αμερικάνος διπλωμάτης επισήμανε με την αραβική λέξη «wasta» δηλ. χτύπημα κάτω από τη μέση».

O Bandar σύμφωνα με την Wall Street Journal εξελίχθηκε σ’ επικεφαλή της εξωτερικής πολιτικής της Σαουδικής Αραβίας με τα σχέδιά του για εξόντωση του Άσσαντ και των συμμάχων του, Ιράν και Χεζμπολά.
Προς αυτόν τον σκοπό έπεισε την Ουάσιγκτον να υποστηρίξει παρασκηνιακά πρόγραμμα εξοπλισμού και εκπαίδευσης των ανταρτών στη στρατιωτική της βάση στην Ιορδανία.

Ο Peter Oborne έγραφε στην Daily Telegraph την Πέμπτη:

«Oι μόνοι που θα επωφελούνταν από αυτήν την θηριωδία ήταν οι αντάρτες που έχαναν τον πόλεμο και τώρα έχουν ΗΠΑ και Βρετανία έτοιμες να επέμβουν. Ενώ φαίνεται ότι υπάρχουν λίγες αμφιβολίες για το ότι χρησιμοποιήθηκαν χημικά όπλα, υπάρχουν πολλές αμφιβολίες για το ποιός τα χρησιμοποίησε. Μην ξεχνάμε ότι ο Άσσαντ είχε κατηγορηθεί και στο παρελθόν από τους αντάρτες για χρήση δηλητηριωδών αερίων και η Κάρλα Ντελ Πόντε που ήταν επιτετραμμένη του ΟΗΕ για τη Συρία συμπέρανε ότι υπεύθυνοι ήταν οι αντάρτες».

Αναβρασμός στις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ: Δεν καταταχθηκα για να πολεμησω στο πλευρό της Αλ Κάιντα!!!

olympia

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ

ΥΠΑΙΤΙΟΣ ΠΟΛΛΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΩΝ

Ο "αγαθός" Τρικαμηνάς φανέρωσε τίς προθέσεις του, θέλοντας νά ενώσει τούς αντιοικουμενιστές μέ τούς παλαιοημερολογίτες, έχοντας σάν τελικό σκοπό νά ηγηθεί αυτής τής σχισματικής εκκλησίας. Δέν αναφέρεται σέ πνευματικό καί ποτέ δέν μάθαμε άν πήρε ευχή γιά τήν παράτολμη πράξη του επάνω από τόν Άγιο Αχίλλειο Λαρίσης.

ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ ΣΤΙΣ ΣΠΗΛΙΕΣ ΔΕΝ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΓΙΟΙ. ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΠΗΛΙΕΣ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΓΙΟΙ.

ΑΣ ΠΡΟΣΕΞΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΣΥΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, ΔΙΟΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΕΣ ΥΒΡΕΙΣ. 
ΤΟΝ "ΜΟΛΥΣΜΟ" ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ   ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΟΛΩΝ ΝΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ ΤΟ ΜΟΛΥΣΜΟ.
ΕΝΩΜΕΝΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ ΣΥΝΙΣΤΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΑΝΤΙΒΑΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

Ζηλωτές υπήρξαν πάντοτε στήν ιστορία τού Βυζαντίου. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λιθοβολήθηκε από ζηλωτές, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς επίσης.

Μεγάλες παρανοϊκές ομάδες ζηλωτών πού περιστρέφονται ακόμη γύρω από τό φάντασμα τού Θεολόγου Λαρίσης, θά οδηγήσουν αυτούς τούς σχισματικούς σέ βίαιες πράξεις.
Έφτασαν νά ανακηρύξουν άγιο τής εκκλησίας τόν Ιερό Αυγουστίνο! Επειδή είναι συνονόματος τού Καντιώτη!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

ΜΟΝΟΝ Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΩΖΕΙ.
(Μαζί μέ τό Ευαγγέλιο, διδάσκεται καί απο τόν Άγιο Νικόδημο τόν Αγιορείτη.) 
Αμέθυστος 
ΠΡΙΝ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ, ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ, ΤΗΣ "ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ", ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ ΜΑΣ!!!

Καλύτερα να πολεμάς τη θρησκεία σου -επαναληψη-

 
Καλύτερα να πολεμάς τη θρησκεία σου, παρά να την υπερασπίζεσαι εξευτελίζοντάς την…………… (Τατιάνα Γκορίτσεβα)

ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Ο ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΟΜΜΑΤΟΥ ΑΒΒΑ -επανάληψη-

Ο ἀββᾶς ᾽Ιουλιανός δέν μποροῦσε νά ἡσυχάσει. Κλεισμένος στό μικρό κελλάκι του, μέ μόνη συντροφιά του τίς λίγες εἰκόνες του καί μερικά βιβλία, βρισκόταν σέ μεγάλη ἀναταραχή. Αὐτό πού τοῦ εἶχε ἐμπιστευτεῖ λίγες ἡμέρες πρίν ἕνας γνωστός του καλόγερος, ὅτι ἕνας ἀπό τούς συμμοναστές του στό κοινόβιο πού ζοῦσαν εἶχε πέσει σέ φοβερή ἁμαρτία κι ὅτι μαζί του ὑπῆρξε καί κάποιος ἄλλος πού τόν κάλυπτε, τόν εἶχε κάνει νά μήν μπορεῖ οὔτε μάτι νά κλείσει. ῾Κύριε᾽, ἔλεγε καί ξανάλεγε στήν προσευχή του, ῾πῶς εἶναι δυνατόν νά ἔχει κάνει ὁ ἀδελφός τήν ἁμαρτία αὐτή καί νά μπορεῖ νά βρίσκεται ἀκόμη στό μοναστήρι σάν νά μήν τρέχει τίποτε; Καί μάλιστα νά συνεχίζει νά λειτουργεῖ;᾽ ᾽Αλλά ἐκεῖνο πού τόν τρέλλαινε κυριολεκτικά ἦταν τό γεγονός ὅτι, κατά τήν ἐλεγμένη πληροφορία, ὁ ἡγούμενος ἤξερε τήν κατάσταση, ὅπως καί ὁ ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος, ὁ πατριάρχης ῾Ιεροσολύμων, καί δέν εἶχαν προβεῖ σέ καμμία ἐνέργεια γιά νά τήν διορθώσουν.

῾Μά τί γίνεται;᾽ σκεφτόταν μέσα στήν σύγχυση τῶν λογισμῶν του ὁ ἀββᾶς Ἰουλιανός. ῾Χάθηκε πιά ἡ πίστη; Τόσο πολύ ἔχουν ξεπέσει ὅλοι τους; ᾽Εδῶ μιλᾶμε ὄχι γιά μιά ἁπλή ἁμαρτία ἑνός ἀδελφοῦ, ἀλλά γιά τήν πιό χοντρή, τήν ἴδια τήν πορνεία. Πόρνευσε ὁ ἀδελφός, τό ἔμαθαν ὁ ἡγούμενος καί ὁ Πατριάρχης, καί τόν κρατᾶνε ἀκόμη; ῾Μοιχοί καί πόρνοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομοῦσι᾽, λέει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, κι αὐτοί δέν κάνουν τίποτε; ῎Ω, Θεέ μου, τί ἔχουν ἀκόμη νά δοῦνε τά μάτια μας!᾽

Χαμογέλασε πικρά μέ τήν κατάληξη τῆς σκέψης του ὁ ᾽Ιουλιανός. ῎Ενιωσε σάν νά σφίχτηκε περισσότερο ἡ καρδιά του. ῾Τί ἔχουν νά δοῦνε τά μάτια μας ἀκόμη!᾽ αὐτοσαρκάστηκε. Τά μάτια του ποτέ δέν εἶχαν ἀντικρύσει τόν ἥλιο. Δέν ἤξερε τί θά πεῖ ἡμέρα, τί σημαίνει γαλανός οὐρανός, ποιά εἶναι ἡ ἀνατολή καί ποιά ἡ δύση, τί ᾽ναι αὐτό πού λένε δέντρα, πουλιά, κίνηση ζωῆς. Γι᾽ αὐτόν τό μόνο πού ἴσχυε ἦταν τό σκοτάδι. Παρ᾽ ὅλα αὐτά ὅμως χρόνια πιά δέν παραπονιόταν. Γιατί μπορεῖ νά εἶχε γεννηθεῖ ἀόμματος ὁ ᾽Ιουλιανός, ὁ Δημιουργός ὅμως τοῦ εἶχε ἐπιφυλάξει ἄλλες χαρές, ἄλλες δυνατότητες, καί πάνω ἀπό ὅλα τό γεγονός ὅτι τοῦ εἶχε ἀνοίξει τά μέσα μάτια τῆς ψυχῆς, γιά νά βλέπει τήν ὀμορφιά τοῦ προσώπου ᾽Εκείνου. Ναί, δέν παραπονιόταν χρόνια τώρα ὁ ἀββᾶς. ῾Ο Κύριος τόν ἀντάμειβε μέ τρόπο πού μόνον ᾽Εκεῖνος ἤξερε ν᾽ ἀνταμείβει τά θεωρούμενα ἀδικημένα παιδιά Του.

Εἶχε περάσει ἀρκετούς πειρασμούς ὁ ἀββᾶς, ἀφότου εἶχε ἔλθει σ᾽ ἐκεῖνον τόν τόπο τῆς ἄσκησής του. ᾽Αλλά τέτοιον πειρασμό πού περνοῦσε στήν προχωρημένη αὐτή φάση τῆς ἡλικίας του, ποτέ. Κι ἄς εἶχε πολλά χρόνια στό κοινόβιο. Θυμήθηκε καί πάλι πῶς ἦλθε ἀπό τήν ᾽Αραβία ἀπ᾽ ὅπου καταγόταν, νεαρός ἀκόμη, μέ μεγάλο πόθο νά ἀφιερωθεῖ στόν Θεό, γιατί τό μοναστήρι ἦταν γνωστό ἀπό τόν σπουδαῖο ὅσιο πού τό εἶχε ἱδρύσει, τόν ὅσιο Θεοδόσιο τόν κοινοβιάρχη. Καί δέν ἦταν μόνο ἡ μεγάλη φήμη τοῦ ἁγίου ἱδρυτῆ πού τόν εἶχε ἑλκύσει σ᾽ αὐτό,  ἀλλά καί οἱ πολλές ψυχές πού εἶχαν ἁγιάσει ὑπό τήν καθοδήγηση τοῦ Γέροντα καί τῶν μετέπειτα ἀπό αὐτόν ἡγουμένων, κι ἀκόμη πιό πολύ τό γεγονός ὅτι ὁ ὅλος ἀέρας τοῦ μοναστηριοῦ ῾ἀνέπνεε᾽ ἀπό τήν παρουσία ᾽Εκείνου πού ἦλθε στόν κόσμο ὡς ἄνθρωπος ἐκεῖ κοντά, στά ἅγια χώματα τῶν ῾Ιεροσολύμων, γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου, τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς πίστης, τοῦ Κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ.

῾Μά, πῶς ὁ Θεός ἐπιτρέπει τήν κατάσταση αὐτή σ᾽ ἕναν τέτοιο ἁγιασμένο χῶρο καί μάλιστα στούς ἁγίους Τόπους;᾽ σάν ἀγκάθι καί πάλι ὁ λογισμός τόν σούβλιζε. Κι ὅσο περνοῦσαν οἱ ἡμέρες, μέ τρόπο ἀνεπαίσθητο, σιγά σιγά καί ὕπουλα, ἄρχισε νά γλιστράει μέσα του κι ὁ ἄλλος λογισμός: ῾Δέν εἶμαι τάχα κι ἐγώ ὑπεύθυνος πού δέν λέω τίποτε; Πού ἀφήνω τήν κατάσταση αὐτήν τήν ἁμαρτωλή νά ἐξελίσσεται; Δέν θά κριθῶ κι ἐγώ τό ἴδιο γιατί δέν ἀντιδρῶ στήν ρύπανση τῆς ᾽Εκκλησίας καί τοῦ ἁγίου Ναοῦ Του;᾽ Τά πράγματα σάν νά ξεκαθάριζαν στήν ψυχή τοῦ ἀββᾶ. ῾Η μόνη λύση γιά νά δείξω ὅτι δέν συμφωνῶ, γιά νά τούς ταρακουνήσω στήν ἁμαρτία πού ἔχουν ὅλοι περιπέσει, εἶναι νά διαχωρίσω τήν θέση μου. Ναί, πρέπει νά διακόψω κάθε κοινωνία μέ τόν Μακάριο τόν ἀρχιεπίσκοπο καί νά σηκωθῶ νά φύγω ἀπό τό μοναστήρι πού ἔχει βρωμίσει. Θά γίνω ἐρημίτης γιά νά λατρεύω τόν Θεό μου καθαρά καί χωρίς τέτοιους ἠθικούς περισπασμούς᾽.

Τό σκέφτηκε καί ἔβαλε σ᾽ ἐφαρμογή τό σχέδιό του. Μέ μεγάλο βάρος στήν καρδιά εἶναι ἀλήθεια συνέχισε νά πηγαίνει στόν Ναό γιά τίς ἀκολουθίες καί τήν Θεία Λειτουργία, ἀλλά σταμάτησε νά κοινωνεῖ. ᾽Αρνιόταν νά δεχτεῖ ὅτι γινόταν ἀκολουθία πού εὐλογεῖ ὁ Κύριος μέ τέτοιες προϋποθέσεις. Καί μάλιστα ὅταν λειτουργοῦσε ὁ...ἁμαρτωλός παπάς! ῾Η στάση του δέν πέρασε ἀπαρατήρητη. Τόν ἔβλεπαν οἱ ἄλλοι μοναχοί, ἄρχισαν νά τόν σχολιάζουν, τόν κάλεσε μάλιστα καί τόν ρώτησε κι ὁ ἡγούμενος. ᾽Εκεῖνος ὅμως ἀνένδοτος. Χωρίς νά ἀποκαλύψει τούς βαθύτερους λογισμούς του, προφασίστηκε κάποιες δικαιολογίες καί συνέχισε τήν ἴδια τακτική. ῾Ο ἡγούμενος ξέροντας τήν ἱστορία του, τίς κάποιες ἰδιοτροπίες του λόγω καί τῆς ἀναπηρίας του, τήν ταραγμένη συμπεριφορά του, δέν θέλησε νά ἐπιμείνει. ῎Αφησε τά πράγματα στήν κρίση καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. ῾῾Ο χρόνος θά τόν συνεφέρει᾽, σκέφτηκε.

Τά πράγματα ὁδηγοῦνταν σέ ἀδιέξοδο γιά τόν ἀββᾶ ᾽Ιουλιανό, τόν ἄραβα, τόν ἀόμματο. Οἱ λογισμοί του τόν βάραιναν σέ σημεῖο πού δέν μποροῦσε πιά νά καθήσει μέχρι τό τέλος τῶν ἀκολουθιῶν. Κι ὅταν πιά εἶχε ἀποφασίσει τήν ὁριστική ἔξοδό του ἀπό τό μοναστήρι ἀλλά καί ἀπό τήν ᾽Εκκλησία τῶν ῾Ιεροσολύμων, ὁ Θεός τόν λυπήθηκε. ῾Η ψυχή του ἦταν καλοπροαίρετη, γι᾽ αὐτό καί τοῦ ὑπέβαλε τόν λογισμό νά ρωτήσει κάποιον ἄλλον γιά ὅ,τι συνέβαινε πού τοῦ εἶχε ἐμπιστοσύνη.

῾Μά, βέβαια, πῶς δέν τό σκέφτηκα νωρίτερα;᾽ ἀναφώνησε στό κελλί του ὁ ἀββᾶς. ῾Θά μέ καθοδηγήσει πρός ἐπιβεβαίωση τῶν ἀποφάσεών μου ὁ μεγάλος Γέροντας πού καί ἄλλοτε τόν εἶχα συμβουλευτεῖ: ὁ Συμεών πού βρίσκεται στό Θαυμαστόν ῎Ορος. Δεκαετίες ὁλόκληρος ὁ Γέροντας βρίσκεται στήν ἄσκηση καί μάλιστα μέ τήν χάρη πού τοῦ δίνει ὁ Κύριος πάνω σ᾽ ἕναν στύλο. Ποιός δέν ξέρει τόν φωτισμό πού ἔχει, τό διορατικό καί προορατικό του χάρισμα; Ποτέ δέν ἔχει πέσει ἔξω ὁ ἅγιος αὐτός. Ναί, ὅ,τι αὐτός μοῦ πεῖ, αὐτό καί θά κάνω. ῾Ο λόγος του θά εἶναι γιά μένα ἡ βουλή τοῦ Θεοῦ᾽. ῎Ενιωσε μιά γλύκα στήν καρδιά ὁ ᾽Ιουλιανός μέ τήν ἀπόφασή του αὐτή καί γιά πρώτη φορά μετά ἀπό ἀρκετό καιρό οἱ λογισμοί του ἡσύχασαν.

Κάλεσε ἕναν γνωστό του καλόγερο καί τόν παρακάλεσε νά τοῦ κάνει τήν ἐξυπηρέτηση. ῾Υπαγόρευσε γραπτό μήνυμα στόν μεγάλο Γέροντα: ῾᾽Αββᾶ Συμεών, ζητῶ ταπεινά τήν εὐχή σου. Εἶμαι τυφλός καί δέν μπορῶ νά πάω πουθενά οὔτε κι ἔχω κάποιον πού νά μπορεῖ νά μέ περιποιηθεῖ. Σέ ἐρωτῶ λοιπόν μέ τόν ἀδελφό πού ἔχει ἔλθει: ῎Εχω κάνει καλά πού ἔχω διακόψει τήν μυστηριακή κοινωνία μέ τόν ἀρχιεπίσκοπο τῶν ῾Ιεροσολύμων Μακάριο; Καί τό λέω αὐτό, γιατί κι ἐσύ θά συμφωνήσεις μαζί μου, πατέρα μου. Καί ὁ Μακάριος καί ὁ ἡγούμενος ξέρουν γιά ἕναν ἀδελφό τοῦ μοναστηριοῦ πού πόρνευσε καί γιά ἕναν ἄλλον πού ὁρκίστηκε μαζί του. Λοιπόν, εἶναι δυνατό νά εἶμαι μαζί τους, ἐνῶ ἔχουν συμβεῖ αὐτά; Σέ τί ᾽Εκκλησία θά ἀνήκω, ἄν ἐξακολουθήσω νά λειτουργοῦμαι μαζί τους καί νά κοινωνῶ ἀπό τό ἴδιο ἅγιο Ποτήριο;᾽

Περίμενε μέ μεγάλη ἀγωνία τήν ἀπάντηση ὁ ᾽Ιουλιανός, μολονότι ἦταν βέβαιος γι᾽ αὐτήν. Καί ὁ ὅσιος ἀσφαλῶς θά τοῦ ὑποδείκνυε τόν δρόμο τῆς ἐξόδου. ῎Αρχισε νά ψηλαφᾶ τό κάθε τι μέσα στό μοναστήρι μέ νοσταλγία, σάν νά τό ἔκανε γιά τελευταία φορά. Περιδιάβαινε μέ τό μπαστουνάκι του τό κάθε δρομάκι, ἀνάπνεε βαθιά τήν ἀτμόσφαιρα, ἄκουγε καί τόν παραμικρότερο ἦχο. ῞Ο,τι καί νά συνέβαινε τόν τελευταῖο καιρό πού τόν εἶχε ταράξει, τό μοναστήρι αὐτό, τό σπουδαῖο καί τρανό ἦταν τό σπιτικό του. ῾Μά, ἡ ἀλήθεια γιά τήν πίστη καί τήν καθαρότητα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πάνω ἀπό ὅλα᾽ καθησύχαζε τόν λογισμό του κι ἔπαιρνε καί πάλι σιγά σιγά τόν δρόμο γιά τό ἀκριανό φτωχικό κελλί του καί νά κάνει μόνος καί ἀπερίσπαστος τόν κανόνα του.

῾Η ἀπάντηση τοῦ ὁσίου Συμεών πράγματι δέν ἄργησε νά ἔλθει. ῾Ο ἀδελφός πού εἶχε ἀναλάβει τήν ἐξυπηρέτηση τοῦ ᾽Ιουλιανοῦ δέν καθυστέρησε πουθενά. ῾Ο ἅγιος Γέροντας πού ζοῦσε κοντά στήν ᾽Αντιόχεια, ἐννιά μίλια περίπου ἔξω ἀπό τήν πόλη, διάβασε τό μήνυμα τοῦ ταραγμένου ἀββᾶ, ἄκουσε καί προφορικά τόν ἀδελφό πού τοῦ διαμηνοῦσε τήν κατάσταση κι ἔγραψε ἀμέσως καί τό δικό του μήνυμα. Σάν κεραυνός ἔπεφταν τά λόγια τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ στόν ᾽Ιουλιανό, ὅταν πῆρε τό σημείωμα κι ἄρχισε νά τοῦ τό διαβάζει ὁ μοναχός.

῾Γέροντα ᾽Ιουλιανέ, εὔχομαι κάθε καλό σέ σένα ἀπό τόν Κύριο.  ῾Η συμβουλή μου σέ ὅ,τι μέ ρωτᾶς εἶναι σαφής καί ἀπόλυτη: μή διανοηθεῖς νά ἀναχωρήσεις ἀπό τό μοναστήρι σου οὔτε πολύ περισσότερο νά θελήσεις νά ἀποσχιστεῖς ἀπό τήν ἁγία ᾽Εκκλησία. Γιατί ἡ ᾽Εκκλησία, ἀββᾶ, δέν εἶναι ἀνθρώπινο κατασκεύασμα ὥστε νά ρυπαίνεται ἤ νά ἁγιάζεται ἀπό τήν διάθεση ἤ τίς πράξεις τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ᾽Εκκλησία εἶναι τοῦ Χριστοῦ, εἶναι τό σῶμα ᾽Εκείνου, γι᾽ αὐτό καί ἡ ἁγιότητά της λόγω ἀκριβῶς Αὐτοῦ εἶναι δεδομένη, ῾μή ἔχουσα σπίλον ἤ ρυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων᾽ καθώς λέει ὁ ἀπόστολος. Εἴτε λοιπόν ἐμεῖς οἱ πιστοί εἴμαστε ὑπάκουοι στόν Θεό εἴτε ὄχι ἡ ᾽Εκκλησία δέν ἐπηρεάζεται. ῎Αν οἱ ἄνθρωποι καθόριζαν τήν ποιότητα τῆς ᾽Εκκλησίας ποιός θά μποροῦσε νά ἐγγυηθεῖ γιά τήν ἁγιότητά της; ᾽Απολύτως κανείς. Μόνον ἕνας πού ἀπιστεῖ ὡς πρός τήν φύση τῆς ᾽Εκκλησίας ὡς σώματος τοῦ Χριστοῦ θά μποροῦσε νά σκεφτεῖ ὅτι αὐτή ἐξαρτᾶται ἀπό ἐμᾶς. ῎Οχι, λοιπόν, πάτερ, ἡ ᾽Εκκλησία δέν ἔχει κανένα κακό κι οὔτε κανείς τήν ρυπαίνει, κι αὐτό ὄχι ἐξαιτίας μας ἀλλά λόγω τῆς χάρης τοῦ Κυρίου μας ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ᾽.

Σταμάτησε ὁ ἀδελφός τήν ἀνάγνωση. ῾Ο ἀββᾶς ᾽Ιουλιανός εἶχε γείρει στό κάθισμά του καί δάκρυα καυτά ἔβρεχαν τό πρόσωπό του. Αἰσθάνθηκε μιά βαθιά συμπόνια γιά τόν ἀόμματο αὐτόν καλόγερο πού μετά τόσα χρόνια ἄσκησης καί καλογερικῆς ζωῆς περνοῦσε ἕναν τόσο μεγάλο προσωπικό πειρασμό.

῾Γέροντα, νά συνεχίσω; Γράφει καί κάτι ἀκόμη᾽, εἶπε μέ συστολή ὁ καλόγερος πού εἶχε ἀναλάβει τήν ἀποστολή. Βλέποντας τόν ᾽Ιουλιανό νά κουνᾶ θετικά τό κεφάλι του συνέχισε. ῾Πρόσεξε, ἀδελφέ μου,᾽ ἔλεγε παρακάτω ὁ ὅσιος,  ῾γιατί ὁ Πονηρός βάλθηκε μέ τά ἐκ δεξιῶν βέλη του νά σέ πλανέψει. Μέ τήν ἀπόφασή σου νά διακόψεις τήν κοινωνία σου μέ τόν Πατριάρχη καί νά φύγεις ἀπό τό μοναστήρι ἀποδεικνύεις ὅτι δέν πιστεύεις στήν ᾽Εκκλησία ὅπως τήν ὁμολογοῦμε στό ἅγιο σύμβολο τῶν Πατέρων μας, ὅτι εἶναι ῾μία, ἁγία, καθολική καί ἀποστολική᾽. Τήν ὑποβιβάζεις κι ἐσύ στά μέτρα τά δικά μας κι ἔτσι χωρίς νά τό καταλαβαίνεις ἴσως χάνεις τήν δυνατότητα τῆς σωτηρίας. 
Συγχώρησέ με, ἀδελφέ μου, ἀλλά ἔχω καί κάτι ἄλλο νά σοῦ πῶ πού μοῦ τό ἀποκαλύπτει ἀπό ἐδῶ πού εἶμαι ὁ Κύριος.  Νά ξέρεις ὅτι ὅποιος κι ἄν λειτουργεῖ στό μοναστήρι σου, σπουδαῖος ἤ ὄχι στήν πνευματική ζωή, ἡ λειτουργία λογίζεται τέλεια καί τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ὑπερίπταται στήν ἁγία Τράπεζα καί μεταβάλλει τό ψωμί καί τό κρασί σέ σῶμα καί αἷμα Κυρίου ἀντίστοιχα, γιατί ἔχετε ἐκεῖ στό κοινόβιο κάποιον γέροντα στό ὄνομα Πατρίκιο. Αὐτός ὁ γέροντας κάθεται ἔξω ἀπό τό ἱερό, χαμηλότερα ἀπό ὅλους, κοντά στό δυτικό τοῖχο τῆς ἐκκλησίας. Λέει λοιπόν κι αὐτός τήν εὐχή τῆς προσκομιδῆς καί δική του λογίζεται ἀπό τόν Θεό ἡ ἁγία ἀναφορά. ᾽Αββᾶ ᾽Ιουλιανέ, καταλαβαίνεις λοιπόν γιατί δέν πρέπει ποτέ νά φύγεις ἀπό τό μοναστήρι σου. Εὔχομαι γιά σένα ὁ Κύριος νά σέ χαριτώνει σέ ὅλα᾽.

῎Αχνα δέν ἔβγαζε ἀπό τά χείλη του ὁ ᾽Ιουλιανός. Τά λόγια τοῦ ὁσίου Συμεών ἦταν γι᾽ αὐτόν τά ἴδια τά λόγια τοῦ Θεοῦ. Μέ κόπο πολύ ἀπό τό ψυχικό τράνταγμα πού εἶχε ὑποστεῖ εὐχαρίστησε τόν ἀδελφό πού κοπίασε πρός χάρη του. ᾽Εκεῖνος πῆρε τήν εὐχή του κι ἔφυγε. ῾Ο ἀββᾶς δέν προβληματίστηκε ἰδιαίτερα. Μετά ἀπό θερμή προσευχή μετανοίας στόν Κύριο καί τήν Θεοτόκο, ἔσυρε τό ἴδιο βράδυ τά πόδια του καί κτύπησε τήν θύρα τοῦ ἡγουμένου. Γονατιστός καί μέ δάκρυα πολλά ἐξομολογήθηκε τούς λογισμούς του, τήν ἀπόφαση γιά φυγή του, τήν ἀπιστία του ὡς πρός τήν ᾽Εκκλησία. ῾Ο ἡγούμενος γονάτισε κι αὐτός δίπλα του, τόν ἀγκάλιασε σφιχτά, τοῦ διάβασε τήν συγχωρητική εὐχή, τοῦ ἔδωσε τίς κατάλληλες συμβουλές.

Μά καί γιά τόν ἡγούμενο ἦταν ἀποκάλυψη ἡ ἐξομολόγηση τοῦ ᾽Ιουλιανοῦ. Γιατί μέσω αὐτοῦ καί τῆς ἐπικοινωνίας του μέ τόν ὅσιο Συμεών κατάλαβε τόν θησαυρό πού κρύβανε μέχρι τώρα στό μοναστήρι τους. Ὁ Γέροντας Πατρίκιος. ῾Ο ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ. Ἤξερε βέβαια τό πόσο κοντά στόν Θεό ἦταν, ὅταν τόν δέχτηκε ὡς ὑποτακτικό στό κοινόβιο σέ ἡλικία πάνω ἀπό ἑκατό ἐτῶν. ᾽Αρνήθηκε στήν ἀρχή ὁ ἡγούμενος. Πῶς νά δεχτεῖ ἕναν ὑπέργηρο ἱερομόναχο, ὅταν μάλιστα αὐτός ἦταν ἡγούμενος στό μοναστήρι τοῦ ᾽Αβαζάνου καί ἄφησε τήν ἡγουμενία, ἐπειδή φοβήθηκε, τοῦ εἶπε τότε, τήν κρίση τοῦ Θεοῦ; Πρόσπεσε ὁ ἴδιος καί φίλησε τά ἁγιασμένα πόδια τοῦ Πατρικίου. ῎Ενιωθε ὅτι ἦταν ἀνάξιος ὄχι νά εἶναι αὐτός ὁ ἡγούμενος ἑνός τέτοιου ἀνθρώπου, ἀλλ᾽ οὔτε κἄν ὁ ὑποτακτικός του. ᾽Επέμενε ὅμως ὁ μεγάλος Γέροντας, τοῦ εἶπε ὅτι ὁ Θεός τοῦ ἔδωσε σημάδι, κι ἔτσι κάμφθηκε. ᾽Εκεῖ ὅμως πού πραγματικά ῾ἔλιωσε᾽ ὁ ἡγούμενος, ἦταν ὅταν ἄκουσε τήν δικαιολογία τῆς παραίτησης τοῦ Πατρικίου: ῾Η διαποίμανση τῶν λογικῶν ψυχῶν, τοῦ εἶπε, εἶναι ἔργο τῶν μεγάλων ἀνδρῶν. ᾽Εγώ νιώθω ἀνάξιος γιά κάτι τέτοιο. Τό μόνο πού μοῦ ταιριάζει εἶναι ἡ ὑπακοή, γιατί κρίνω ὅτι αὐτό ὠφελεῖ περισσότερο τήν ψυχή μου.

Τά δάκρυα εὐγνωμοσύνης δέν ἔπαψαν νά ρέουν ἔκτοτε καί στόν ἀόμματο ἀββᾶ ᾽Ιουλιανό ἀλλά καί στόν ἡγούμενο. ῾Ο Γέρων Πατρίκιος λειτουργοῦσε ὡς ὁ ῾μαγνήτης᾽ τοῦ Θεοῦ. Αὐτός πιά γιά ὅσο διάστημα  ζοῦσε θά ἦταν τό πρότυπο τῆς ζωῆς ὅλων. Ὁ Θεός εἶχε μιλήσει μέσα ἀπό τόν ἅγιό του, τόν Συμεών τόν ἐν τῷ Θαυμαστῷ ὄρει. 

ΣΧΟΛΙΟ : ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. 

ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

ΟΠΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ.

ΜΕΡΙΚΟΙ (όπως ο Τρικαμηνάς, παλαιότερα ο Μπούμης) ΟΜΙΛΟΎΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ Η ΙΣΟΤΗΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ : ΘΑ ΣΟΥ ΔΙΔΑΞΩ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΟΥ.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΤΗΣ ΤΟΤΕ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ, ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ, ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΤΟΥ. 

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ. ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ  Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ, ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΣΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ.

ΔΙΟΤΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΗΝ ΔΙΝΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ. Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΜΑΣ.

ΚΥΡΙΕ ΚΑΙ ΔΕΣΠΟΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΠΝΕΥΜΑ ΦΙΛΑΡΧΙΑΣ ΜΗ ΜΟΙ ΔΩΣ.

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ! ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΑΓΕ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΔΙ'ΕΥΧΩΝ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ ΕΛΕΕΙ; ΑΝΗΚΟΥΝ ΟΙ ΣΤΟΥΔΙΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ;

Η ΕΙΚΟΝΟΛΑΤΡΕΙΑ ΝΙΚΗΣΕ ΔΙΟΤΙ ΕΓΙΝΕ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟ ΟΤΙ Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ, ΑΥΤΟΝΟΜΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ.

ΣΥΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ. 

Ο ΤΡΕΜΠΕΛΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ, ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ, ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΦΤΑΝΑΝ ΟΙ ΝΕΟ-ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ, ΠΛΑΚΩΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΟ-ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΙ!

Ο ΦΟΒΟΣ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ (ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ), ΛΕΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ.

Η ΠΙΣΤΗ ΓΕΝΝΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ -ΤΟΥ ΘΕΟΥ- ΒΙΩΝΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Αμέθυστος

ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Αποτειχισι: ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ, οι Μεθυσμενοι ή οι Αμεθυστοι, που ουτε ενοχλεισθε, ουτε διαμαρτυρεσθε, μαλιστα κατηγορειτε οσους πραττουν τα ορθα και πρεποντα, και κοινωνατε στα ΜΟΛΥΣΜΕΝΑ "αγια ποτηρια" οπου μνημονευεται ο Αρχιαιρεσιαρχης Βαρθολομαιος, αισθανεσθε ορθοδοξοι; Οχι δεν ειστε Ορθοδοξοι, αφου ταυτιζεσθε με την Πιστι του Αρχιαιρεσιαρχου και το ομολογειτε δια της μνημονευσεως του. ΟΝΤΩΣ, EIΣΤΕ ΤΡΑΓΙΚΟΙ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΕΙΣ ΑΦΟΥ ΑΡΕΣΚΕΣΘΕ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΤΕ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΦΥΡΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΣΕ ΕΝΑ ΜΑΓΑΡΙΣΜΕΝΟ ΣΩΜΑ ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΙ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΞΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΦΡΙΚΤΗ ΑΙΡΕΣΙ ΤΟΥ ΤΕΡΑΤΩΔΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, οπως εκαμαν οι ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ τους οποιους γραφετε στα κατυμματα των υποδηματων σας.

ΣΧΟΛΙΟ: Δυστυχώς δέν βρήκαμε υπότιτλους. Ίσως ο πνευματικός τού κινήματος Τρικαμηνάς, γνωρίζει τά νοήματα αυτού τού είδους τής γλωσσολαλίας! 
ΤΌ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΟΥ ΨΕΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ;
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ ΝΑ ΚΑΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;
ΠΟΙΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΒΑΘΥ; ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ Ή ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ;;;
Αμέθυστος

Nobel Peace Laureate Mairead Maguire Reveals Truth About Syria

http://21stcenturywire.com/2013/07/10/nobel-peace-laureate-mairead-maguire-reveals-truth-about-syria/
agriazwa