Συνέχεια από Δευτέρα 2. Μαρτίου 2026
https://www.youtube.com/watch?v=8O8-t9M7xDc&t=1s
Αλλά αν κάποιος σου πει — όπως συμβαίνει πότε-πότε σε έναν εξορκιστή — «σε παρακαλώ, πήγαινε στην κόλαση, γιατί εκεί πηγαίνω κι εγώ. Θέλω να είμαι με τον άρχοντα». Τώρα σας παραθέτω λόγια από μια συγκεκριμένη περίπτωση. Τότε παγώνουν τα κόκαλά σου, γιατί ξέρεις ότι έχεις απέναντί σου κάποιον πλήρως κατεχόμενο, που απλώς περίμενε να πεθάνει και να πάει «σπίτι» στον κύριό του.
«Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, γιατρέ, για τη δική σας καρδιά, για τη δική σας σωματική κατάσταση όταν μπαίνετε σε κάτι τέτοιο;»
Ναι, έχω. Ναι, έχω. Ο καρδιολόγος μου με έχει πάντοτε προειδοποιήσει ότι υπάρχει κίνδυνος. Και ξέρω ότι υπάρχει. Αλλά, βλέπετε, όταν έχεις περάσει τα εβδομήντα, ξέρεις ότι το καλό που μπορείς να κάνεις σε αυτόν τον κόσμο είναι περιορισμένο, γιατί δεν είσαι πια είκοσι, είκοσι πέντε ή τριάντα. Και συνεπώς, όποιο καλό μπορείς να κάνεις, το κάνεις — αν είσαι σοφός — γιατί σύντομα θα κάνω το «μεγάλο άλμα».
«Όπως όλοι μας.»
Όπως όλοι μας. Έτσι λοιπόν, ακόμη και σήμερα, αν συναντούσατε μια τέτοια περίπτωση, θα το κάνατε;
Ω, ναι, θα το έκανα.
Ω, ναι, θα το έκανα. Διότι η συμπόνια, η ανθρώπινη ευσπλαχνία και ο οίκτος που το Άγιο Πνεύμα βάζει στην καρδιά σου σε ωθούν, γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι δυστυχείς και σου απευθύνουν εκκλήσεις — εκτός αν είναι πλήρως κατεχόμενοι.
«Γιατρέ, γιατρέ, κρατηθείτε, χαλαρώστε.»
Εντάξει, υπάρχουν σταθμοί που μόλις συνδέονται μαζί μας τώρα. Έχετε χάσει δύο πολύ σημαντικές ώρες και είναι αδύνατον να σας ενημερώσουμε πλήρως, αλλά θα προσπαθήσουμε. Ο Malachi Martin, καλεσμένος μου, είναι πρώην Ιησουίτης, επί πολλά χρόνια εξορκιστής και κάποτε σύμβουλος τριών παπών.
Είναι τώρα συγγραφέας ευπώλητων βιβλίων και κορυφαίος ερευνητής της μυστικής πολιτικής και των απρόσμενων συμμαχιών παπών και καρδιναλίων. Ο Dr. Martin προσφέρει σπάνιες γνώσεις στα βιβλία του για τους ανθρώπους που καθοδηγούν σχεδόν ένα δισεκατομμύριο πιστούς και διαπραγματεύονται τις τύχες χωρών και ηπείρων. Ως μέλος του Δικτύου Πληροφοριών του Βατικανού υπό τον Pope John XXIII, ο Martin βοήθησε στην επέκταση της Εκκλησίας σε χώρες του Σιδηρού Παραπετάσματος.
Το 1964, ανήσυχος για τις διαφθοροποιές επιρροές της εξουσίας, απαλλάχθηκε από τους όρκους φτώχειας και υπακοής ύστερα από 25 χρόνια ως Ιησουίτης. Άφησε τη Ρώμη για τη Νέα Υόρκη, όπου έκανε περιστασιακές δουλειές μέχρι που μια υποτροφία Guggenheim του επέτρεψε να γράψει το πρώτο του ευπώλητο βιβλίο, Hostage to the Devil, και ακολούθησαν τα The Final Conclave, Vatican, Three Popes and the Cardinal, The Keys of This Blood, The Jesuits και άλλα.
Έχει κριθεί από πολλούς. Το Forbes έγραψε: «Καμία πνευματική πορεία δεν είναι πλήρης χωρίς ένα συναρπαστικό βιβλίο για το Βατικανό από τον Malachi Martin». Το Sacramento Bee έγραψε: «Προς τιμήν του Martin, οι φανταστικοί του καρδινάλιοι έχουν σάρκα, οστά και αίμα — μερικές φορές την καρδιά ενός πολιτικού “θεραπευτή” συνοικίας του Σάουθ Σικάγο». Το Dallas Morning News έγραψε: «Σε βιβλικούς χρόνους, θα τον αποκαλούσαν προφήτη».
Μόλις περιέγραψε με μεγάλες λεπτομέρειες πώς είναι οι εξορκισμοί. Γιατρέ, είστε ακόμη εκεί; Αντέξατε σε μεγάλους εξορκισμούς. Πώς αντέχετε σήμερα το πρωί;
«Πολύ καλά, πάρα πολύ καλά. Αυτή ήταν μια συναρπαστική εμπειρία, Art.»
Εντάξει. Έχω μια κυρία που θα ήθελε να σας μιλήσει. Μου έστειλε φαξ, γιατρέ, και την κάλεσα. Έγραψε τα εξής: «Art, σε παρακαλώ βοήθησέ με. Αν δεν είμαι κατεχόμενη, τότε δέχομαι παρενόχληση, βασανισμό, εκμετάλλευση, κακοποίηση, σοδομισμό — όλα αυτά, το πιστεύω. Η μητέρα μου με αφιέρωσε στο κακό της πνεύμα. Η οικογένειά μου είναι παλιά αμερικανική οικογένεια. Ασπάστηκα τον Ιουδαϊσμό πριν από 30 χρόνια».
Μου θύμισε τόσο πολύ μια περίπτωση που περιγράψατε, ώστε σκέφτηκα να τη βγάλω για λίγο στον αέρα. Το όνομά της είναι Eva. Eva, είστε εκεί;
«Ναι. Το όνομά μου είναι Eva.»
Εντάξει, Eva. Συγγνώμη. Είστε στον αέρα με τον Dr. Martin.
«Πώς είστε, Dr. Martin; Καλημέρα.»
«Καλημέρα, Eva. Με ακούτε;»
«Ναι, πολύ καλά. Ευχαριστώ.»
«Ωραία. Αν βρίσκεστε σε αυτή την κατάσταση, αν πιστεύετε ότι πληροίτε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά στη ζωή σας, πρέπει να απευθυνθείτε στον τοπικό επίσκοπο, στον επίσκοπο της επισκοπής όπου ζείτε. Δεν ξέρω ποια είναι αυτή η επισκοπή· δεν χρειάζεται να το ξέρω.»
«Η Επισκοπή του San Francisco.»
«San Francisco, ναι. Λοιπόν, μπορεί να υπάρχει μια δυσκολία εκεί, επειδή πολλοί από τον κλήρο στο San Francisco έχουν εγκαταλείψει κάθε πίστη στην ύπαρξη του κακού — και κυρίως στην ύπαρξη κακών πνευμάτων — και δεν θα με εξέπληττε καθόλου αν ο αρχιεπίσκοπος του San Francisco ήταν μεταξύ αυτών.»
«Ναι.»
«Δεν γνωρίζω, Eva. Δεν εργάζομαι εκεί. Αγαπώ το San Francisco. Έχω βρεθεί εκεί αρκετές φορές στη ζωή μου. Θα ήθελα να ζήσω εκεί. Μην ανησυχείτε.»
«Δεν επέλεξα να βρίσκομαι εδώ.»
«Το ξέρω. Το ξέρω.»
Λοιπόν, αυτό συμβαίνει με τους περισσότερους από εμάς. Ο τόπος όπου ζούμε μάς επιβάλλεται. Όμως, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να απευθυνθείτε στον τοπικό επίσκοπο για να ζητήσετε εξορκιστή.
«Λέτε ότι κάποιος που είναι πραγματικά κατεχόμενος το γνωρίζει και έχει κάνει μια συμφωνία.»
Ας το θέσουμε έτσι: ναι, με όρους και περιορισμούς, αυτό ισχύει για οποιονδήποτε είναι κατεχόμενος, έστω και μερικώς.
«Είναι μια ξεκάθαρη συμφωνία;»
Τι εννοείτε;
«Είναι μια ξεκάθαρη συμφωνία;»
Όχι, όχι. Ποτέ δεν είναι ξεκάθαρη. Ποτέ. Νομίζεις ότι είναι, αλλά δεν είναι.
«Αυτό που προσπαθώ να καταλάβω…»
Ναι.
«Κατά κάποιον τρόπο, το να μιλώ μαζί σας είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα.»
Μάλιστα.
«Και ταυτόχρονα είναι και λίγο εφιάλτης.»
Το ξέρω, Eva. Το ξέρω.
«Ανεξάρτητα από όλα τα άλλα, σας υπόσχομαι ότι όταν τελέσω τη λειτουργία σήμερα το πρωί — πράγμα που θα κάνω μετά την εκπομπή — θα σας μνημονεύσω ως πρώτη πρόθεση στη λειτουργία.»
Υπήρξε εποχή που θα γελούσα με αυτό, αλλά τώρα το σέβομαι βαθιά.
«Έχετε αποκτήσει σοφία.»
«Ανησυχώ για τα ενήλικα παντρεμένα παιδιά μου. Και για τα εγγόνια μου. Φοβάμαι… Όσοι άνθρωποι μου έγιναν αγαπητοί ή με τους οποίους συνδέθηκα — και σε αυτούς περιλαμβάνεται και η οικογένειά μου — παθαίνουν άσχημα πράγματα. Και φοβάμαι πραγματικά να βρίσκομαι κοντά σε ανθρώπους. Σκέφτομαι συγκεκριμένους θανάτους.»
Το ξέρω. Συμβαίνει.
Eva, ξέρω ακριβώς για τι μιλάτε. Και η καρδιά μου πηγαίνει σε εσάς. Πραγματικά.
«Τι μπορεί να κάνει;»
Πρέπει να βρει έναν καλό ιερέα.
«Γιατρέ, θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση. Μια άλλη φορά άκουγα μια ραδιοφωνική εκπομπή και μια γυναίκα έλεγε ότι αρκεί να της πεις το όνομά σου και την ηλικία σου και θα “αισθανόταν” πράγματα για σένα. Τηλεφώνησα, της είπα το όνομά μου και την ηλικία μου, και μου είπε: “Υπάρχει μια πολύ ισχυρή παρουσία ενός άνδρα που είναι μαζί σας εδώ και περίπου δέκα χρόνια και πρέπει να κάνετε κάτι γι’ αυτό.” Ήταν ακριβές;»
Ναι. Ήταν ακριβές.
Και δεν το συνέχισα. Μου πήρε σχεδόν έναν χρόνο για να μπορώ να το πω αυτό άνετα.
Eva, αν ήμουν στη θέση σας, θα ήμουν επιφυλακτικός απέναντι σε οποιονδήποτε «ελεύθερο επαγγελματία» σε τέτοια ζητήματα. Είναι τρομερά σοβαρό θέμα. Δεν υπάρχει αμφιβολία: ένας δαίμονας μπορεί να έχει πληροφορίες για κάποιον χωρίς καμία αναφορά στον Θεό και χωρίς καμία μέριμνα για την ασφάλειά μας.
«Το έχω ήδη μάθει αυτό.»
Ναι, μπορούν να γνωρίζουν πράγματα.
Χρειάζεστε την προστασία του Θεού και την εξουσία του Χριστού για να απαλλαγείτε από πνεύματα που σας παρενοχλούν ή σας εμμένουν. Δεν ακούγεστε κατεχόμενη, αλλά ακούγεστε παρενοχλούμενη. Και εμμονική. Και αυτή είναι η συνηθέστερη μορφή δαιμονικής δραστηριότητας.
«Εξηγήστε μου κάτι. Κάποτε ήμουν ακόμη και κάπως εχθρική προς την Καθολική Εκκλησία, γιατί υπάρχουν τόσες παρατάξεις σήμερα…»
Ναι, βεβαίως.
«Λέτε να παραδοθώ στην εξουσία του Χριστού μέσω ενός εξορκιστή. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχθώ τον Χριστό ως σωτήρα· απλώς να αναγνωρίσω την εξουσία του σε αυτό το θέμα.»
Σωστά.
Αλλά, Eva, πρέπει να είμαι ειλικρινής μαζί σας. Μόλις αναγνωρίσετε την εξουσία του Χριστού σε αυτό το ζήτημα και ωφεληθείτε από αυτήν, θα διαπιστώσετε ότι ζει στην καρδιά σας.
«Ήταν Εβραίος.»
Eva, τελειώνει ο χρόνος μας. Πρέπει να κλείσουμε. Η ουσία είναι: ζητήστε τη συμβουλή της Εκκλησίας για εξορκιστή.
«Δεν θέλω να το αφήσουμε έτσι. Δέχομαι τον Χριστό ως άνθρωπο, ως έναν θαυμάσιο και σημαντικό άνθρωπο.»
Ας το αφήσουμε έτσι, Eva. Αλλά θα προσευχηθώ για εσάς. Σας το υπόσχομαι.
«Γιατρέ, μόλις έλαβα το εξής μήνυμα: “Art, η παρούσα συζήτηση με τον ιερέα δεν στερείται επικίνδυνων επιπλοκών και συνεπειών. Δεν χρειάζεται να σου πω πόσα μυαλά σε ακούν στο ραδιόφωνο — μυαλά σε ταραχή, ανενημέρωτα για το θέμα και τον κίνδυνο. Σε ικετεύω να τερματίσεις αυτή τη συζήτηση χωρίς καθυστέρηση.” Κάποιος φοβάται αυτό που ακούει.»
Ναι, μπορώ να φανταστώ ότι για ορισμένα μυαλά αυτό μπορεί να φανεί επικίνδυνο. Μπορεί να υποβάλει ιδέες σε ανθρώπους — και λυπάμαι αν συμβαίνει αυτό. Δεν υπάρχει υποβολή σε όσα λέμε. Αλλά η περιγραφή μιας πραγματικότητας της ζωής μας — της παρουσίας του κακού — είναι κάτι που οφείλουμε να παραδεχόμαστε και να αναγνωρίζουμε, όχι να κάνουμε πως δεν το βλέπουμε. Κατανοώ τον φόβο τους, αλλά νομίζω ότι είναι αβάσιμος.
«Κατά τη διάρκεια ενός εξορκισμού, τι ακούτε συνήθως από έναν δαίμονα; Σε εκείνη τη σύγκρουση, τι λέγεται;»
Αν εκτεθείς σε αυτό, ακούς μομφές για τη ζωή σου — για το παρελθόν και το παρόν σου. Στα πετούν σαν λάσπη. Αν το επιτρέψεις, ακούς επίσης πολλά για το πόσο ωραία θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα αν δεν μας απασχολούσαν λεπτομέρειες όπως η θρησκεία. Υπάρχουν απατηλές προτάσεις ειρηνικότητας: «ας κάνει ο καθένας ό,τι θέλει».
Στις ακραίες περιπτώσεις, υπάρχει πλήρης βλασφημία. Σε προκαλούν. Προσπαθούν να κλονίσουν την πίστη σου — και είναι πολύ λεπτό αυτό. Δεν πρέπει να ταραχτείς. Δεν πρέπει να απαντήσεις σε ερωτήσεις ούτε να παρασυρθείς σε ό,τι σου πετούν. Πρέπει πάντα να έχεις τον έλεγχο. Να δίνεις εντολές.
Ένας ιερέας είναι κι αυτός άνθρωπος — με αδυναμίες, με ενοχές. Μπορούν να του τα πετάξουν κατάμουτρα για να τον αποδυναμώσουν. Μπορούν να τον ντροπιάσουν. Γι’ αυτό χρειάζεται αρετή. Χρειάζεται καθαρή ψυχή. Αν δεν είναι καθαρός, ο δαίμονας θα το γνωρίζει.
«Είναι δυνατόν, όπως στην ταινία The Exorcist, ο δαίμονας να μετακινηθεί από τον κατεχόμενο στον εξορκιστή;»
Ναι. Ναι, ναι. Αυτός είναι ο κίνδυνος. Δεν μπορείς να ασχοληθείς με αυτά αν δεν έχεις τον έλεγχο.
«Έχετε νιώσει ποτέ να εξασθενείτε;»
Ναι. Στιγμιαία κλονίστηκα από τα σοκαριστικά πράγματα που ειπώθηκαν για τον Θεό, για τους αγγέλους, για τον ουρανό, για τον άνθρωπο — και κυρίως για την ανθρώπινη αγάπη. Η περιφρόνηση και η χλεύη που αποδίδεται στην ανθρώπινη αγάπη είναι τρομακτική. Και τότε συνειδητοποιείς ότι κάθε ανθρώπινη αγάπη είναι μάταιη αν δεν αντανακλά την αγάπη του Θεού.
«Δηλαδή η ανθρώπινη αγάπη από μόνη της είναι ανεπαρκής;»
Ναι. Μπορεί να γελοιοποιηθεί, να παραχαραχθεί, να μιμηθεί ψευδώς. Όταν είναι αντήχηση της θείας αγάπης, τότε είναι θεία.
«Τα ναρκωτικά; Είναι κάποιος πιο ευάλωτος σε κατοχή αν παίρνει ναρκωτικά;»
Ναι. Και θα προσθέσω κάτι: σε πολλές περιπτώσεις — όχι σε όλες — η εξάρτηση από ναρκωτικά μπορεί να είναι αποτέλεσμα σατανικής επιρροής. Και μέσω εξορκισμού μπορεί να απαλλαγεί κανείς από αυτήν.
«Τι γενική συμβουλή θα δίνατε σε όσους αναρωτιούνται για την κατοχή; Ποια σημάδια;»
Αν στη ζωή σου εμφανίζεται μια επιταγή «από το πουθενά» — όχι από δική σου επιλογή — που σε διατάζει, σε ωθεί να παραδοθείς, να ελεγχθείς, τότε αυτό μπορεί να προμηνύει δαιμονική δραστηριότητα.
Για παράδειγμα, για πολλά χρόνια ακούμε για τον υπερβατικό διαλογισμό. Η ουσία του ήταν να κάνεις το μυαλό σου κενό. Ναι. «Ξέρετε;»
«Ναι.»
«Και διοχετεύατε (channeling).»
Το πρόβλημα, Art, είναι το εξής: αν το κάνεις αυτό, γίνεσαι εύκολος στόχος. Ανοίγεις την πόρτα και λες «περάστε». Το ίδιο και με τον πίνακα Ouija. Και το ίδιο με πολλές πρακτικές διοχέτευσης πνευμάτων. Δεν είναι το ίδιο το ταμπλό — αυτό είναι απλώς χαρτόνι — αλλά όταν το χρησιμοποιείς έτσι, εκδίδεις πρόσκληση. Λες: «Η πόρτα είναι ανοιχτή. Ελάτε μέσα, όποιοι κι αν είστε». Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό χωρίς συνέπειες.
Πολλές από τις περιπτώσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα ξεκίνησαν από κάτι τόσο απλό όσο ένας πίνακας Ouija, που χρησιμοποιήθηκε σαν παιχνίδι. Αλλά μετά έγινε σοβαρό. Το ίδιο και με πνευματιστικές συνεδρίες. Με διοχέτευση. Με το να περιμένεις τα πνεύματα να μιλήσουν. Ω, μιλούν.
«Γιατρέ, μιλήσαμε νωρίτερα για την “επιτάχυνση”. Είπατε ότι υπάρχει αύξηση 800% στις περιπτώσεις κατοχής ή εξορκισμών.»
800%.
«Σε ποια χρονική περίοδο είδαμε αυτήν την αύξηση;»
Από περίπου το 1969 έως το 1989. Σε εκείνο το διάστημα. Είναι περίεργο — πολλά πράγματα συνέβησαν τότε στον κόσμο και στην Εκκλησία της Ρώμης, τη δική μου Εκκλησία, για την οποία μόλις έγραψα το βιβλίο Windswept House. Πολλά ήταν αρνητικά. Πολλή αρνητικότητα. Πολύ αίμα χύθηκε. Μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή. Και βέβαια ο Lucifer, που επιδιώκει τον θάνατο του ανθρώπινου γένους, θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο — ιδιαίτερα την ακτινοβολία — για να καταστρέψει τις ανθρώπινες ελπίδες και τη ζωή.
«Όταν επιστρέψουμε μετά το διάλειμμα, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν πλησιάζουμε τις έσχατες ημέρες. Για την αρπαγή (rapture).»
Επιστρέφουμε με τον Dr. Malachi Martin στο Manhattan.
«Γιατρέ, στις δεύτερες κασέτες σας για την “Καταιγίδα” και το εσωτερικό του Βατικανού, είπατε ότι πρόκειται να τιμωρηθούμε. Ότι δεν μπορεί να αποτραπεί. Θα υπάρξουν καταστροφές, θεομηνίες, φυσικές συμφορές. Μεγάλα τμήματα της ανθρωπότητας θα αφανιστούν. Αυτό, λέτε, αποτελεί μέρος του τρίτου μυστικού της Fatima, 13 Ιουλίου 1917. Και είπατε ότι πιστεύετε πως αυτό θα συμβεί μέσα στα επόμενα τρία ή τέσσερα χρόνια.»
Ναι. Ο χρόνος φαίνεται να έχει συντμηθεί όσον αφορά τις «τιμωρίες» που θα έρθουν. Ξεκινούν ήδη με απομακρυσμένο τρόπο. Τις περιμένω. Μπορεί να κάνω λάθος — δεν είμαι προφήτης — αλλά τις περιμένω πριν από το 2000.
Όχι όμως το τέλος του κόσμου. Όχι ο Αντίχριστος. Όχι η τελική κρίση. Όχι η αρπαγή.
Αλλά μια μεγάλη αλλαγή. Μια πολύ μεγάλη αλλαγή. Και, όπως λέει το παλιό τραγούδι, «κρατήστε τα μάτια σας στον ουρανό». Θα τα κρατούσα από την αρχή αυτού του χειμώνα μέχρι το τέλος της άνοιξης του 1997. Ανάλογα με το τι θα συμβεί τότε, θα έχουμε μια πρόγνωση για όσα θα συμβούν μέχρι το 2000.
«Πόσοι άνθρωποι θα επιβιώσουν;»
Η πλειονότητα όσων ζουν σήμερα. Αλλά μέσα σε μεγάλη δυστυχία. Σε έναν κόσμο όπου ίσως δεν θα θέλεις να ζεις.
«Υπάρχουν πολλοί που θέλουν να μιλήσουν μαζί σας. Γραμμή Wild Card, είστε στον αέρα.»
«Καλημέρα. Είμαι γιατρός. Πρώην σεμιναριακός. Θα προτιμούσα να μη δώσω το όνομά μου.»
Κανένα πρόβλημα.
«Υπέροχο πρόγραμμα. Πατέρα Malachi, νομίζω ότι ένας από τους πνευματικούς μου καθοδηγητές ήταν φίλος σας. Ο Father Menard.»
«Α, ναι. Ernest J. Menard. Βεβαίως.»
«Ήμουν σεμιναριακός με τους Premonstratensians στο Λος Άντζελες για λίγο. Ήθελα να μιλήσω για κάτι — και επίσης να ζητήσω να εξηγήσετε στον Art για τις “τρεις ημέρες σκότους”.»
Ναι, θα το κάνω σύντομα.
«Ήμουν υπεύθυνος νεολαίας μετά το σεμινάριο. Μας έστειλε ο επίσκοπος στο Ogden για ένα κατασκηνωτικό πρόγραμμα με 110 Ισπανόφωνους. Δεκάδες έπεσαν στο έδαφος αφρίζοντας. Συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν προετοιμασμένος. Νήστεψα τρεις ημέρες. Δεν συνέβη κάτι κακό τότε. Αργότερα, στο Oregon, συνάντησα κάποιον βαθιά μπλεγμένο στο New Age και στον αποκρυφισμό. Και άκουσα μέσα μου μια φωνή: “Φύγε από το δωμάτιο αμέσως.” Ήμουν όμως παγιδευμένος σε ένα μικρό, γεμάτο δωμάτιο και δεν μπορούσα να φύγω χωρίς να προκαλέσω σκηνή…»
«Περίμενα λοιπόν μερικά λεπτά. Και εκείνο το βράδυ είχα την πρώτη μου εξωσωματική εμπειρία. Ουσιαστικά με άρπαξε ένας δαίμονας.
Και από τότε είχα περιστασιακά εξωσωματικές εμπειρίες. Και σταματούν με το όνομα του Jesus.»
«Σωστά. Απαλλαγείτε από όλα αυτά όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε εξωσωματικές εμπειρίες…»
«Είναι επικίνδυνο;»
Πολύ επικίνδυνο. Πολύ επικίνδυνο. Αν μπλέξεις με αυτά, βρίσκεσαι σε αυτό που αποκαλούν “το μεσαίο επίπεδο”. Και είναι μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση.
«Γιατρέ, οι τρεις ημέρες σκότους;»
Ναι, δεν υπάρχει αμφιβολία. Θα υπάρξουν τρεις ημέρες κατά τις οποίες μια μεγάλη σκοτεινιά θα καλύψει τη γη. Και τότε θα είναι επικίνδυνο να βρίσκεσαι έξω από το σπίτι σου. Ακόμη και μέσα στο σπίτι σου ίσως είναι επικίνδυνο.
«Τρεις ημέρες χωρίς ήλιο;»
Τρεις ημέρες χωρίς το φυσικό φως που έχουμε συνηθίσει. Χωρίς αυτό. Αλλά, όπως με όλα τα πράγματα, όταν συμβεί, θα προσπαθήσουν να δώσουν μια αστρονομική ή γεωφυσική εξήγηση.
«Ξέρετε, πολλά από όσα λέτε σήμερα το πρωί τα γνωρίζει το κοινό μου. Μπορεί να μην το γνωρίζετε εσείς, επειδή βρίσκεστε στο Manhattan και ίσως δεν ακούτε την εκπομπή μου.»
«Έχω ακούσει όσα είπατε απόψε.»
«Μόλις την περασμένη εβδομάδα ρώτησα το κοινό: αν μια μέρα ξυπνούσατε και ο ήλιος δεν ανέτελλε, τι θα συμπεραίνατε;»
«Και τι απάντησαν;»
Πολλοί απάντησαν επιπόλαια, αλλά πολλοί είπαν ότι θα συμπέραιναν πως έχει αρχίσει το τέλος ή ότι σίγουρα έρχεται μια μεγάλη αλλαγή. Ήταν ανατριχιαστικό που έκανα καν αυτήν την ερώτηση.
«Το ξέρω, το ξέρω.»
«Ανατολικά των Rockies, είστε στον αέρα.»
«Από το Fort Myers, Florida. Πώς είστε, γιατρέ;»
«Πολύ καλά. Τι σας απασχολεί;»
«Με ανησυχεί ότι πολλοί ηγέτες — θρησκευτικοί, όπως ο Πάπας και η Mother Teresa, αλλά και πολιτικοί, όπως ο Boris Yeltsin — είναι πολύ άρρωστοι. Είναι αυτό σημάδι ότι πλησιάζει;»
Ναι, είναι ένδειξη. Όταν τέτοιοι ηγέτες ή απόστολοι αρρωσταίνουν, για μένα είναι ένδειξη του τέλους μιας εποχής και της αρχής μιας νέας.
«Mother Teresa είναι άρρωστη. Ο Πάπας;»
Ναι, ο Πάπας είναι πολύ άρρωστος. Μέσα σε δώδεκα μήνες ίσως έχουμε νέο Πάπα, ποιος ξέρει. Και ο Boris Yeltsin είναι άρρωστος — αλλά δεν είναι ο μόνος. Κάτι συμβαίνει.
Αν κοιτάξετε την ανθρώπινη ιστορία συνολικά, θα δείτε ότι καμία εποχή δεν τελειώνει απότομα και η επόμενη δεν αρχίζει ξαφνικά. Πάντα αλληλοεπικαλύπτονται. Και η παλιά μας εποχή τώρα συγχωνεύεται με μια νέα, που είναι, ειλικρινά, κάπως τρομακτική.
Πολλά πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν: ηφαίστεια εκρήγνυνται, το στρώμα του όζοντος λεπταίνει, ζώα μεταλλάσσονται. Φαίνεται πως όλα αυτά αυξάνονται σε συχνότητα.
«Έτσι είναι.»
Και θυμηθείτε τι είπε ο Ιησούς για τη γενιά του: «Αυτή η γενιά μπορεί το βράδυ να προβλέψει τον καιρό της επόμενης ημέρας· μπορεί να διαβάζει τα σημεία του καιρού, αλλά δεν μπορεί να διαβάζει τα σημεία των καιρών.»
Και εμείς είμαστε έτσι. Δεν διαβάζουμε καλά τα σημεία των καιρών. Εντάξει.
«Καλημέρα. Είμαι γιατρός. Πρώην σεμιναριακός. Θα προτιμούσα να μη δώσω το όνομά μου.»
Κανένα πρόβλημα.
«Υπέροχο πρόγραμμα. Πατέρα Malachi, νομίζω ότι ένας από τους πνευματικούς μου καθοδηγητές ήταν φίλος σας. Ο Father Menard.»
«Α, ναι. Ernest J. Menard. Βεβαίως.»
«Ήμουν σεμιναριακός με τους Premonstratensians στο Λος Άντζελες για λίγο. Ήθελα να μιλήσω για κάτι — και επίσης να ζητήσω να εξηγήσετε στον Art για τις “τρεις ημέρες σκότους”.»
Ναι, θα το κάνω σύντομα.
«Ήμουν υπεύθυνος νεολαίας μετά το σεμινάριο. Μας έστειλε ο επίσκοπος στο Ogden για ένα κατασκηνωτικό πρόγραμμα με 110 Ισπανόφωνους. Δεκάδες έπεσαν στο έδαφος αφρίζοντας. Συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν προετοιμασμένος. Νήστεψα τρεις ημέρες. Δεν συνέβη κάτι κακό τότε. Αργότερα, στο Oregon, συνάντησα κάποιον βαθιά μπλεγμένο στο New Age και στον αποκρυφισμό. Και άκουσα μέσα μου μια φωνή: “Φύγε από το δωμάτιο αμέσως.” Ήμουν όμως παγιδευμένος σε ένα μικρό, γεμάτο δωμάτιο και δεν μπορούσα να φύγω χωρίς να προκαλέσω σκηνή…»
«Περίμενα λοιπόν μερικά λεπτά. Και εκείνο το βράδυ είχα την πρώτη μου εξωσωματική εμπειρία. Ουσιαστικά με άρπαξε ένας δαίμονας.
Και από τότε είχα περιστασιακά εξωσωματικές εμπειρίες. Και σταματούν με το όνομα του Jesus.»
«Σωστά. Απαλλαγείτε από όλα αυτά όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε εξωσωματικές εμπειρίες…»
«Είναι επικίνδυνο;»
Πολύ επικίνδυνο. Πολύ επικίνδυνο. Αν μπλέξεις με αυτά, βρίσκεσαι σε αυτό που αποκαλούν “το μεσαίο επίπεδο”. Και είναι μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση.
«Γιατρέ, οι τρεις ημέρες σκότους;»
Ναι, δεν υπάρχει αμφιβολία. Θα υπάρξουν τρεις ημέρες κατά τις οποίες μια μεγάλη σκοτεινιά θα καλύψει τη γη. Και τότε θα είναι επικίνδυνο να βρίσκεσαι έξω από το σπίτι σου. Ακόμη και μέσα στο σπίτι σου ίσως είναι επικίνδυνο.
«Τρεις ημέρες χωρίς ήλιο;»
Τρεις ημέρες χωρίς το φυσικό φως που έχουμε συνηθίσει. Χωρίς αυτό. Αλλά, όπως με όλα τα πράγματα, όταν συμβεί, θα προσπαθήσουν να δώσουν μια αστρονομική ή γεωφυσική εξήγηση.
«Ξέρετε, πολλά από όσα λέτε σήμερα το πρωί τα γνωρίζει το κοινό μου. Μπορεί να μην το γνωρίζετε εσείς, επειδή βρίσκεστε στο Manhattan και ίσως δεν ακούτε την εκπομπή μου.»
«Έχω ακούσει όσα είπατε απόψε.»
«Μόλις την περασμένη εβδομάδα ρώτησα το κοινό: αν μια μέρα ξυπνούσατε και ο ήλιος δεν ανέτελλε, τι θα συμπεραίνατε;»
«Και τι απάντησαν;»
Πολλοί απάντησαν επιπόλαια, αλλά πολλοί είπαν ότι θα συμπέραιναν πως έχει αρχίσει το τέλος ή ότι σίγουρα έρχεται μια μεγάλη αλλαγή. Ήταν ανατριχιαστικό που έκανα καν αυτήν την ερώτηση.
«Το ξέρω, το ξέρω.»
«Ανατολικά των Rockies, είστε στον αέρα.»
«Από το Fort Myers, Florida. Πώς είστε, γιατρέ;»
«Πολύ καλά. Τι σας απασχολεί;»
«Με ανησυχεί ότι πολλοί ηγέτες — θρησκευτικοί, όπως ο Πάπας και η Mother Teresa, αλλά και πολιτικοί, όπως ο Boris Yeltsin — είναι πολύ άρρωστοι. Είναι αυτό σημάδι ότι πλησιάζει;»
Ναι, είναι ένδειξη. Όταν τέτοιοι ηγέτες ή απόστολοι αρρωσταίνουν, για μένα είναι ένδειξη του τέλους μιας εποχής και της αρχής μιας νέας.
«Mother Teresa είναι άρρωστη. Ο Πάπας;»
Ναι, ο Πάπας είναι πολύ άρρωστος. Μέσα σε δώδεκα μήνες ίσως έχουμε νέο Πάπα, ποιος ξέρει. Και ο Boris Yeltsin είναι άρρωστος — αλλά δεν είναι ο μόνος. Κάτι συμβαίνει.
Αν κοιτάξετε την ανθρώπινη ιστορία συνολικά, θα δείτε ότι καμία εποχή δεν τελειώνει απότομα και η επόμενη δεν αρχίζει ξαφνικά. Πάντα αλληλοεπικαλύπτονται. Και η παλιά μας εποχή τώρα συγχωνεύεται με μια νέα, που είναι, ειλικρινά, κάπως τρομακτική.
Πολλά πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν: ηφαίστεια εκρήγνυνται, το στρώμα του όζοντος λεπταίνει, ζώα μεταλλάσσονται. Φαίνεται πως όλα αυτά αυξάνονται σε συχνότητα.
«Έτσι είναι.»
Και θυμηθείτε τι είπε ο Ιησούς για τη γενιά του: «Αυτή η γενιά μπορεί το βράδυ να προβλέψει τον καιρό της επόμενης ημέρας· μπορεί να διαβάζει τα σημεία του καιρού, αλλά δεν μπορεί να διαβάζει τα σημεία των καιρών.»
Και εμείς είμαστε έτσι. Δεν διαβάζουμε καλά τα σημεία των καιρών. Εντάξει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου