Ο Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ στο Βατικανό, Οκτώβριος 2024
Ο Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ ισχυρίστηκε λανθασμένα ότι το δόγμα « έξω από την Εκκλησία δεν υπάρχει σωτηρία » ισχύει μόνο για τους Καθολικούς που ήδη πιστεύουν ότι η Καθολική Εκκλησία «δείχνει τον δρόμο» προς τη σωτηρία.
Σε μια συνέντευξη με τον Κοχ, την επόμενη μέρα από τις επισκοπικές χειροτονίες της Αδελφότητας του Αγίου Πίου Ι΄, ο Γερμανός θεολόγος Γιαν-Χάινερ Τουκ ρώτησε τον καρδινάλιο γιατί το δόγμα « extra Ecclesiam nulla salus » (έξω από την Εκκλησία δεν υπάρχει σωτηρία) έχει γίνει «δύσκολο» στις σύγχρονες συνθήκες.
Ο καρδινάλιος απάντησε:
«Πιστεύω ότι είναι δύσκολο ακόμη και από θεολογικής άποψης, επειδή αυτός ο τύπος: extra Ecclesia nulla salus ισχύει φυσικά για τους Καθολικούς που είναι πεπεισμένοι ότι η Καθολική Εκκλησία δείχνει τον δρόμο προς την αιώνια σωτηρία».
«Αλλά έχουμε ήδη την θεμελιώδη πεποίθηση, βασισμένη στην Αγία Γραφή και την Παράδοση, ότι ο Θεός επιθυμεί τη σωτηρία όλων των ανθρώπων (βλ. Α΄ Τιμόθεον 2:4) και ότι βρίσκει επίσης τρόπους να δώσει τη δυνατότητα σε όσους δεν γνώρισαν ποτέ το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού να σωθούν».
Η δήλωση του Koch ουσιαστικά καθιστά το δόγμα άνευ νοήματος και έρχεται σε αντίθεση με τη σαφή διδασκαλία της Εκκλησίας, όπως εκφράζεται στην επιστολή του Ιερού Γραφείου, Suprema Haec Sacra , του 1949.
Ο Καρδινάλιος Francesco Marchetti-Selvaggiani γράφει , σε σαφή αντίθεση με την ιδέα του Koch ότι υπάρχουν «άλλοι τρόποι» σωτηρίας:
«Ο Σωτήρας μας όχι μόνο όρισε ότι όλοι οι λαοί πρέπει να εισέλθουν στην Εκκλησία, αλλά όρισε επίσης ότι η Εκκλησία είναι το μέσο σωτηρίας χωρίς το οποίο κανείς δεν μπορεί να εισέλθει στην αιώνια Βασιλεία της Δόξας».
Η Καθολική Εκκλησία παρατηρεί ότι είναι δυνατό για όσους παραμένουν εκτός Εκκλησίας «χωρίς σοβαρό σφάλμα» και που κατά κάποιο τρόπο δεν γνωρίζουν ότι η Εκκλησία είναι η αληθινή Εκκλησία, να σωθούν «χρησιμοποιώντας τις χάρες που τους χορηγεί ο Θεός». Ωστόσο, η σωτηρία σε αυτές τις περιπτώσεις «ακαταμάχητης άγνοιας» δεν βρίσκεται σε άλλες εκκλησίες, αλλά στην Καθολική Εκκλησία ως κανάλι χάριτος, όπως δίδαξε ο Άγιος Θωμάς ο Ακινάτης ( Summa Theologica III, ερώτηση 8, a 3, απάντηση 1).
Η επιστολή του Ιερού Γραφείου του 1949 το αναγνωρίζει αυτό, εξηγώντας ότι «για να αποκτήσει ένα άτομο σωτηρία, δεν απαιτείται πάντα να ενσωματωθεί de facto στην Εκκλησία ως μέλος, αλλά πρέπει να ενωθεί με την Εκκλησία μέσω επιθυμίας ή ελπίδας».
Και ο Καρδινάλιος Marchetti-Selvaggini γράφει: «Ωστόσο, δεν είναι πάντα απαραίτητο η ελπίδα να είναι ρητή, όπως στην περίπτωση των κατηχουμένων. Όταν κάποιος βρίσκεται σε κατάσταση ακατανίκητης άγνοιας, ο Θεός δέχεται μια έμμεση επιθυμία, που ονομάζεται έτσι επειδή είναι εγγενής στην καλή διάθεση της ψυχής, μέσω της οποίας επιθυμεί να συμμορφώσει τη θέλησή της με τη θέληση του Θεού.
Η Εταιρεία του Αγίου Πίου Ι΄ συμμορφώνεται με αυτήν την ερμηνεία του extra Ecclesia nulla salus , ακυρώνοντας τη δήλωση του Koch ότι η Εταιρεία «ουσιαστικά στέλνει στην Κόλαση όποιον δεν ανήκει στην Καθολική Εκκλησία».
Ο Koch, Έφορος της Δικαστηρίου για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, είναι γνωστός για την αντίθεσή του στα θεμελιώδη δόγματα της Εκκλησίας και την υποστήριξή του στη νέα «συνοδική Εκκλησία».
Η Δικαστήριό του έχει εκδώσει έγγραφα που περιέχουν αιρέσεις, τόσο σχετικά με τη φύση της Εκκλησίας όσο και σχετικά με τον ευαγγελισμό των Εβραίων.
Ο Κοχ υποστηρίζει την αιρετική θέση ότι δεν υπάρχει ανάγκη για ιεραποστολή για τη σωτηρία του εβραϊκού λαού, αφού σώζεται δυνάμει της Παλαιάς Διαθήκης.
Ο Κοχ υπερασπίζεται την απόρριψη των θεμελιωδών δογμάτων της Καθολικής Εκκλησίας απευθυνόμενος στη Δεύτερη Βατικανή Σύνοδο .
Ο Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ ισχυρίστηκε λανθασμένα ότι το δόγμα « έξω από την Εκκλησία δεν υπάρχει σωτηρία » ισχύει μόνο για τους Καθολικούς που ήδη πιστεύουν ότι η Καθολική Εκκλησία «δείχνει τον δρόμο» προς τη σωτηρία.
Σε μια συνέντευξη με τον Κοχ, την επόμενη μέρα από τις επισκοπικές χειροτονίες της Αδελφότητας του Αγίου Πίου Ι΄, ο Γερμανός θεολόγος Γιαν-Χάινερ Τουκ ρώτησε τον καρδινάλιο γιατί το δόγμα « extra Ecclesiam nulla salus » (έξω από την Εκκλησία δεν υπάρχει σωτηρία) έχει γίνει «δύσκολο» στις σύγχρονες συνθήκες.
Ο καρδινάλιος απάντησε:
«Πιστεύω ότι είναι δύσκολο ακόμη και από θεολογικής άποψης, επειδή αυτός ο τύπος: extra Ecclesia nulla salus ισχύει φυσικά για τους Καθολικούς που είναι πεπεισμένοι ότι η Καθολική Εκκλησία δείχνει τον δρόμο προς την αιώνια σωτηρία».
«Αλλά έχουμε ήδη την θεμελιώδη πεποίθηση, βασισμένη στην Αγία Γραφή και την Παράδοση, ότι ο Θεός επιθυμεί τη σωτηρία όλων των ανθρώπων (βλ. Α΄ Τιμόθεον 2:4) και ότι βρίσκει επίσης τρόπους να δώσει τη δυνατότητα σε όσους δεν γνώρισαν ποτέ το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού να σωθούν».
Η δήλωση του Koch ουσιαστικά καθιστά το δόγμα άνευ νοήματος και έρχεται σε αντίθεση με τη σαφή διδασκαλία της Εκκλησίας, όπως εκφράζεται στην επιστολή του Ιερού Γραφείου, Suprema Haec Sacra , του 1949.
Ο Καρδινάλιος Francesco Marchetti-Selvaggiani γράφει , σε σαφή αντίθεση με την ιδέα του Koch ότι υπάρχουν «άλλοι τρόποι» σωτηρίας:
«Ο Σωτήρας μας όχι μόνο όρισε ότι όλοι οι λαοί πρέπει να εισέλθουν στην Εκκλησία, αλλά όρισε επίσης ότι η Εκκλησία είναι το μέσο σωτηρίας χωρίς το οποίο κανείς δεν μπορεί να εισέλθει στην αιώνια Βασιλεία της Δόξας».
Η Καθολική Εκκλησία παρατηρεί ότι είναι δυνατό για όσους παραμένουν εκτός Εκκλησίας «χωρίς σοβαρό σφάλμα» και που κατά κάποιο τρόπο δεν γνωρίζουν ότι η Εκκλησία είναι η αληθινή Εκκλησία, να σωθούν «χρησιμοποιώντας τις χάρες που τους χορηγεί ο Θεός». Ωστόσο, η σωτηρία σε αυτές τις περιπτώσεις «ακαταμάχητης άγνοιας» δεν βρίσκεται σε άλλες εκκλησίες, αλλά στην Καθολική Εκκλησία ως κανάλι χάριτος, όπως δίδαξε ο Άγιος Θωμάς ο Ακινάτης ( Summa Theologica III, ερώτηση 8, a 3, απάντηση 1).
Η επιστολή του Ιερού Γραφείου του 1949 το αναγνωρίζει αυτό, εξηγώντας ότι «για να αποκτήσει ένα άτομο σωτηρία, δεν απαιτείται πάντα να ενσωματωθεί de facto στην Εκκλησία ως μέλος, αλλά πρέπει να ενωθεί με την Εκκλησία μέσω επιθυμίας ή ελπίδας».
Και ο Καρδινάλιος Marchetti-Selvaggini γράφει: «Ωστόσο, δεν είναι πάντα απαραίτητο η ελπίδα να είναι ρητή, όπως στην περίπτωση των κατηχουμένων. Όταν κάποιος βρίσκεται σε κατάσταση ακατανίκητης άγνοιας, ο Θεός δέχεται μια έμμεση επιθυμία, που ονομάζεται έτσι επειδή είναι εγγενής στην καλή διάθεση της ψυχής, μέσω της οποίας επιθυμεί να συμμορφώσει τη θέλησή της με τη θέληση του Θεού.
Η Εταιρεία του Αγίου Πίου Ι΄ συμμορφώνεται με αυτήν την ερμηνεία του extra Ecclesia nulla salus , ακυρώνοντας τη δήλωση του Koch ότι η Εταιρεία «ουσιαστικά στέλνει στην Κόλαση όποιον δεν ανήκει στην Καθολική Εκκλησία».
Ο Koch, Έφορος της Δικαστηρίου για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, είναι γνωστός για την αντίθεσή του στα θεμελιώδη δόγματα της Εκκλησίας και την υποστήριξή του στη νέα «συνοδική Εκκλησία».
Η Δικαστήριό του έχει εκδώσει έγγραφα που περιέχουν αιρέσεις, τόσο σχετικά με τη φύση της Εκκλησίας όσο και σχετικά με τον ευαγγελισμό των Εβραίων.
Ο Κοχ υποστηρίζει την αιρετική θέση ότι δεν υπάρχει ανάγκη για ιεραποστολή για τη σωτηρία του εβραϊκού λαού, αφού σώζεται δυνάμει της Παλαιάς Διαθήκης.
Ο Κοχ υπερασπίζεται την απόρριψη των θεμελιωδών δογμάτων της Καθολικής Εκκλησίας απευθυνόμενος στη Δεύτερη Βατικανή Σύνοδο .
Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΞΕΠΟΥΛΗΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΓΝΩΣΤΗ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΔΟΤΗ. ΔΕΝ ΤΟΝ ΘΥΜΑΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου