«Η τεχνητή νοημοσύνη διψάει. Αλλά για τι;» Από Μάσιμο Ματσούκο

 Η κούρσα της τεχνητής νοημοσύνης απειλεί να κατακλύσει τον πλανήτη

                                             Ο BILL GATES ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ;

                                            «Η τεχνητή νοημοσύνη διψάει. Αλλά για τι;»

Η τεχνητή νοημοσύνη υπόσχεται το μέλλον, ενώ σιωπηλά καταβροχθίζει ενέργεια, νερό, γη και το μέλλον μας.

                                                    από τον Massimo Mazzucco

Συντακτικό σημείωμα

Η τεχνητή νοημοσύνη θεωρείται το μεγαλύτερο τεχνολογικό επίτευγμα της εποχής μας. Κάθε νέο μοντέλο γίνεται δεκτό με ενθουσιασμό, κάθε καινοτομία ως ένα αναπόφευκτο βήμα προς την πρόοδο. Ωστόσο, σχεδόν κανείς δεν φαίνεται πρόθυμος να συζητήσει το πραγματικό κόστος αυτής της κούρσας.

Τα κέντρα δεδομένων πολλαπλασιάζονται, καταναλώνουν ενέργεια, νερό, καταλαμβάνουν γη και επιβάλλουν νέους σταθμούς παραγωγής ενέργειας, ενώ η δημόσια συζήτηση παραμένει περιορισμένη στα θαύματα της Τεχνητής Νοημοσύνης. Είναι αυτό πραγματικά πρόοδος; Ή μήπως κατασκευάζουμε μια ολοένα και πιο ισχυρή μηχανή χωρίς να αναρωτιόμαστε αν το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος θα είναι βιώσιμο;

Αυτό το άρθρο δεν αποτελεί κατηγορητήριο κατά της τεχνολογίας. Είναι μια έκκληση να σπάσουμε μια ολοένα και πιο εκκωφαντική σιωπή. Επειδή μια κοινωνία που συζητά μόνο τα οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης και αγνοεί το υλικό της κόστος, κινδυνεύει να ανακαλύψει πολύ αργά ότι το πραγματικό τέρας δεν ήταν η μηχανή, αλλά η αδυναμία μας να θέσουμε όρια.

Οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας αντιμετωπίζουν πρόβλημα με το νερό. Και η τεχνητή νοημοσύνη το επιδεινώνει. Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, η Google, η Microsoft, η Alphabet και η Meta εξόρυξαν περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα γλυκού νερού για ψύξη διακομιστών και ηλεκτρική ενέργεια το 2022. Αυτό είναι περισσότερο από το διπλάσιο της συνολικής ετήσιας απόρριψης νερού της Δανίας. Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τα δεδομένα. Αλλά είναι επίσης και εξαντλητική.

Κάθε φορά που ανοίγουμε το ChatGPT, ζητάμε μια εικόνα ή κάνουμε ερώτημα σε έναν ψηφιακό βοηθό, νομίζουμε ότι χρησιμοποιούμε κάτι άυλο.
Δεν είναι έτσι.
Πίσω από κάθε απάντηση υπάρχουν κτίρια τόσο μεγάλα όσο τα οικοδομικά τετράγωνα: κέντρα δεδομένων.
Εκατομμύρια επεξεργαστές λειτουργούν ασταμάτητα.
Καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας.
Απαιτούν ολοένα και πιο εξελιγμένα συστήματα ψύξης.
Σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιούν επίσης τεράστιες ποσότητες νερού.
Το πραγματικό παράδοξο είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη συχνά διαφημίζεται ως η τεχνολογία του μέλλοντος, ωστόσο η ανάπτυξή της εξαρτάται από υποδομές που ασκούν πίεση στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τη γη και τους φυσικούς πόρους. Σε αρκετές χώρες, τα κέντρα δεδομένων κατασκευάζονται με ρυθμό ταχύτερο από αυτόν που μπορούν να τα υποστηρίξουν οι ενεργειακές υποδομές.
Φυσικά, δεν πρόκειται για δαιμονοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Θα ήταν λάθος.
Το ερώτημα, ωστόσο, είναι αναπόφευκτο.
Μπορούμε να συνεχίσουμε να αυξάνουμε επάπειρον την υπολογιστική ισχύ χωρίς να αναρωτιόμαστε ποιο τίμημα πληρώνουμε;
Κάθε τεχνολογική επανάσταση είχε ένα κόστος.
Το ψηφιακό κινδυνεύει να το κρύψει πίσω από μια φαινομενικά καθαρή οθόνη.
Ίσως το πρόβλημα να μην είναι η τεχνητή νοημοσύνη.
Το πρόβλημα είναι η ιδέα μας για την πρόοδο: η συνεχής ανάπτυξη που φαίνεται να μην γνωρίζει όρια.
Και ακριβώς πάνω στα όρια, ακόμη και πριν από την τεχνολογία, θα πρέπει να αναλογιστούμε ξανά.

Μάσιμο Ματσούκο

«Η τεχνητή νοημοσύνη διψάει. Αλλά για τι;» - Inchiostronero