Η περικύκλωση των ουκρανικών δυνάμεων στο Κουπιάνσκ και το Ποκρόφσκ (Κρασνοαρμίσκ για τους Ρώσους) συγκρούεται με την επαναλαμβανόμενη προπαγάνδα για την υπέροχη και προοδευτική τύχη του Κιέβου στον πόλεμο, μια επωδό που είχε εγκαταλειφθεί ως σαφώς αβάσιμη και η οποία πρόσφατα ανέκτησε δύναμη, με τα μέσα ενημέρωσης να επιμένουν για άλλη μια φορά στο θέμα ότι η Ρωσία δεν διαθέτει τους πόρους για να συνεχίσει να πολεμά και ότι η οικονομία της βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Τέτοιες ανοησίες, οι οποίες επιδεινώνουν ορισμένες δυσκολίες που πράγματι υπάρχουν αλλά μπορούν να διαχειριστούν από τη Μόσχα τόσο τώρα όσο και στο μέλλον (επιπλέον, ασύγκριτες με εκείνες του Κιέβου και της ΕΕ), χρησιμεύουν για να τροφοδοτήσουν τις φλόγες της σύγκρουσης, να διατηρήσουν τον πήχη ψηλά, να αποφύγουν την παραδοχή ότι ο πόλεμος έχει χαθεί και ότι η συνεχιζόμενη σφαγή του ουκρανικού πεζικού ήταν και είναι εντελώς άχρηστη, εξ ου και η διπλή ευθύνη όσων έχουν καταστρέψει τις διαπραγματεύσεις που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια.
Η άλλη ανοησία σχετικά με τις προοπτικές του πολέμου, η οποία επίσης επανήλθε πρόσφατα στην επιφάνεια, είναι ότι οι Ρώσοι βρίσκονται σαφώς σε μπελάδες, όπως αποδεικνύεται από την αργή προέλασή τους . Ακόμα δεν έχουν καταλάβει, ή έχουν καταλάβει και θέλουν να το κρύψουν από την κοινή γνώμη, ότι πρόκειται για έναν πόλεμο φθοράς, όπως ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, όπου η πρόοδος κατά μήκος του μετώπου μετράει ελάχιστα ή καθόλου.
Αυτό ακριβώς συνέβη στο Κουπιάνσκ και το Ποκρόφσκ, όπου πάνω από 10.000 στρατιώτες είναι εγκλωβισμένοι σε δύο ξεχωριστά μπλοκ, ανίκανοι να παραλάβουν προμήθειες, ενισχύσεις ή να εκτελέσουν τις εναλλαγές προσωπικού που επιτρέπουν σε έναν στρατό να αποφύγει την εξάντληση.
Δεδομένου ότι το δυτικό κυρίαρχο ρεύμα υποβαθμίζει σταθερά τις νίκες της Ρωσίας, ο Πούτιν ζήτησε από ξένους δημοσιογράφους να επαληθεύσουν τις αναφορές των διοικητών του σχετικά με την περικύκλωση επί του εδάφους, διατάζοντας τον στρατό του να σταματήσει τις επιθέσεις του, ώστε η επαλήθευση να μπορεί να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια. Θα στείλει κανείς δημοσιογράφους; Θα δούμε.
Εν τω μεταξύ, οι ουκρανικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν ένα ακόμη πρόβλημα: οι νέοι εγκαταλείπουν τη χώρα μετά την εισαγωγή του νόμου που άνοιξε επιτέλους τα σύνορα γι' αυτούς. Μια πραγματική έξοδος, ιδίως πλούσιων νέων που μπορούν να εγκαταλείψουν πιο εύκολα τη χώρα: 100.000 έχουν εγκαταλείψει τη χώρα από τον Αύγουστο (The Telegraph).
Ναι, η συμπόνια ήταν βραχύβια, τώρα η ενόχληση και ο εκνευρισμός κυριαρχούν για τους πολλούς Ουκρανούς που με αυτόν τον τρόπο αποφεύγουν την πρώτη γραμμή ( Η νέα φωνή της Ουκρανίας ) και οι οποίοι αντ' αυτού θα έπρεπε να κάνουν το καθήκον τους και να πάνε να σκοτωθούν για τη μεγαλύτερη δόξα των «προθύμων» (δηλαδή, του Keir Starmer και της παρέας).
Αυτή η έξοδος επιδεινώνεται από ολοένα και πιο μαζικές λιποταξίες: «15.000-18.000 άνθρωποι το μήνα», όπως αναφέρει η Strana , με κορύφωση τον Σεπτέμβριο, τον τελευταίο μήνα που καταγράφηκε. Προηγουμένως, « ένας βουλευτής του Verkhovna Rada [του κοινοβουλίου του Κιέβου] είχε δηλώσει ότι περίπου 300.000 μέλη των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων είχαν λιποτακτήσει ή εξαφανιστεί χωρίς άδεια και ότι 1,5 εκατομμύριο στρατευμένοι δεν είχαν ενημερώσει τα στοιχεία τους στο TCC», αναφέρει το προσχέδιο μητρώου.
Έτσι, οι καλοκαιρινές δημοσκοπήσεις διαγράφηκαν γρήγορα από τον κύκλο των ειδήσεων, δίνοντας αντ' αυτού τη θέση τους στα φανταστικά ευρωπαϊκά ειρηνευτικά σχέδια, σχεδιασμένα να είναι απαράδεκτα για τη Μόσχα, ώστε ο πόλεμος να μπορεί να συνεχιστεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου