Riccardo Paccosi - 8 Ιανουαρίου 2026
Πηγή: Ρικάρντο Πακόσι
ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ;
Η ευφορία της παντοδυναμίας που κατακλύζει αυτή τη στιγμή την αμερικανική πολιτική τάξη έχει καταλήξει να υπονομεύει τον τελευταίο εναπομείναντα ακρογωνιαίο λίθο του «ειρηνισμού» του Τραμπ, δηλαδή το σχέδιο της ύφεσης με τη Ρωσία.
Χρησιμοποιώ το ρήμα «υπονόμευσε» μόνο από προφύλαξη ή με την ειλικρινή ελπίδα να διαψευσθώ αργότερα, καθώς οι συνήθως ήρεμοι Ρώσοι σχολιαστές όπως ο Αλεξέι Πίλκο, από την άλλη πλευρά, υποστηρίζουν ότι μετά την αμερικανική κατάσχεση του ρωσικού πετρελαιοφόρου, το πνεύμα της συνόδου κορυφής του Άνκορατζ μεταξύ Τραμπ και Πούτιν «όχι μόνο είναι νεκρό, αλλά και σάπιο».
Και ενώ ο προαναφερθείς δημοσιογράφος προτείνει επομένως στη ρωσική κυβέρνηση να διακόψει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία, ο βουλευτής Αλεξέι Ζουράβλεφ -ο οποίος προεδρεύει της Επιτροπής Άμυνας της Κρατικής Δούμας- προχωρά ένα βήμα παραπέρα και υποστηρίζει τη χρήση τορπιλών για τη βύθιση αμερικανικών περιπολικών σκαφών.
Ένας άλλος Αμερικανός σχολιαστής που θεωρώ σχετικά αξιόπιστο, ο Tucker Carlson, ισχυρίζεται επίσης ότι η χθεσινή ανακοίνωση του Trump για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών από 1 σε 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια - σε συνδυασμό με την έκκληση για επιτάχυνση της παραγωγής στον τομέα, μαζί με τη μαζική μεταφορά αμερικανικών βομβαρδιστικών στη Μεγάλη Βρετανία - θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προετοιμάζονται για παγκόσμιο πόλεμο.
Όσο για την Ευρώπη, η απαγωγή τού Maduro πιθανότατα είχε πολύ μεγαλύτερο σοκ στους Ευρωπαίους ηγέτες παρά σε εκείνους στη Νότια Αμερική. Το τρέμουλο των Ευρωκρατών σχετικά με τη Γροιλανδία αποτελεί απόδειξη αυτού.
Ως λαός, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, όχι επειδή δεν έχουμε την υλική δύναμη, αλλά επειδή έχουμε δειλά επιλέξει να διαιρεθούμε ξανά, τόσο πολύ, αν όχι περισσότερο από πριν, σε αριστερούς και δεξιούς.
Οι αριστεροί, όπως γνωρίζουμε, βρήκαν την παλαιστινιακή υπόθεση έναν ενοποιητικό παράγοντα για μερικούς μήνες, αλλά αυτό δεν ήταν τίποτα σε σύγκριση με τον τεράστιο μαγνητισμό που κατάφερε να ασκήσει ο Trump στους δεξιούς.
Έτσι, πολλοί σήμερα θεωρούν τους εαυτούς τους περήφανα αντιφασίστες, πολλούς άλλους περήφανα αντικομμουνιστές, αλλά όλοι τους ξεχνούν ότι, όπως τραγούδησε ο Ρότζερ Γουότερς, «Στάχτες ή διαμάντια, φίλοι ή εχθροί, ήμασταν όλοι ίδιοι στο τέλος».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου