Πηγή: Βιντσέντσο Κόστα
Ο Τραμπ λέει:
«Αυτό είναι το ημισφαίριό μας.
Η Βενεζουέλα πρέπει να μας δώσει το πετρέλαιό της και εμείς θα διαχειριστούμε τους ενεργειακούς και ορυκτούς πόρους της.
Η Βενεζουέλα πρέπει να αγοράζει μόνο αμερικανικά προϊόντα και μόνο αμερικανικά φάρμακα, τα οποία είναι κόστη μη βιώσιμα, που σημαίνει το τέλος του δικαιώματος στην υγειονομική περίθαλψη».
Και άνθρωποι από όλο τον κόσμο, προοδευτικοί, μιλούν για το τέλος της δικτατορίας και την ελευθερία του λαού της Βενεζουέλας.
Δεν είναι απλώς ηλίθιοι, είναι κακοί. Άνθρωποι που μεγάλωσαν με προνόμια, που κρίνουν και ηθικολογούν με βάση αυτά τα προνόμια.
Αντιμετωπίζουμε έναν ιμπεριαλισμό που απαιτεί φόρο τιμής, που απαιτεί κυριαρχία πάνω στα πάντα.
Και δεν είναι μόνο η Βενεζουέλα που γίνεται αποικία: εμείς είμαστε αυτοί που, μέρα με τη μέρα, θα γινόμαστε λεμόνι που στύβεται για να κρατήσουν τις ΗΠΑ στην επιφάνεια, για να στηρίξουν το δημόσιο χρέος τους και τις τεράστιες στρατιωτικές τους δαπάνες.
Επειδή ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός βασίζεται πλέον αποκλειστικά στη βία, στην αλαζονεία, χωρίς ηγεμονική ικανότητα. Κανείς δεν θέλει πια να είναι Αμερικανός, κανείς δεν βλέπει τις ΗΠΑ ως πρόοδο, κανείς (εκτός ίσως από τον Βελτρόνι) δεν εξυμνεί τον πολιτισμό τους ή τον βλέπει ως ζωντανό πολιτισμό. Απλώς μια τεράστια πολιτιστική βιομηχανία.
Όσο όμως η ηγεμονία της εξασθενεί, τόσο περισσότερη δύναμη θα χρειάζεται για να επιβάλει την κυριαρχία της στον κόσμο.
Διακυβεύονται η ελευθερία και η ευημερία μας.
Για να κάνουν την Αμερική ξανά μεγάλη, οι ΗΠΑ πρέπει να υποβιβάσουν τους πάντες σε σκλάβους, καθιστώντας τους πάντες μικρούς και δυστυχισμένους.
Ας επιλέξει ο καθένας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου