Πηγή: Ματέο Μαρτίνι
Η Συμμαχία Epstein βομβάρδισε το σπίτι του πρώην Ιρανού Υπουργού Εξωτερικών χθες το βράδυ, σκοτώνοντας τη σύζυγό του. Ο διπλωμάτης συμμετείχε σε διαμεσολάβηση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.
Είναι πλέον συνήθης πρακτική για τους Αμερικανούς (δεν με εξέπληξε που το έκαναν οι Ισραηλινοί) να σκοτώνουν διαμεσολαβητές. Έμαθαν αυτή τη συμπεριφορά από τη δολοφονία του Ismail Hanyeh, ο οποίος υποτίθεται ότι βρισκόταν υπό την προστασία τους. Η δολοφονία ή η απόπειρα δολοφονίας πρεσβευτών εφαρμόζεται από πριν από την καθιέρωση του διεθνούς δικαίου, με μια αντί-χρονική έννοια, κάτι βάρβαρο σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο όλων των λαών από την ιστορική μνήμη. Στο παρελθόν, θεωρούνταν ακόμη και ασεβής πράξη με θρησκευτική έννοια, τουλάχιστον μεταξύ των «εθνικών» (οι εκλεκτοί δικαίως εξόντωσαν τους πάντες επειδή διάβασαν τη Βίβλο).
Αυτό το γεγονός, το οποίο δεν μπορεί να είναι σύμπτωση, θα έχει μια σαφή και ανισορροπημένη επίδραση σε οποιαδήποτε προσπάθεια βραχυπρόθεσμης διαμεσολάβησης, προς μεγάλη απογοήτευση εκείνων όπως το Πακιστάν και η Κίνα που προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια δίοδο διαπραγμάτευσης.
Θα παρακινήσει περαιτέρω τους Ιρανούς να μην λάβουν σοβαρά υπόψη καμία αμερικανική πρόταση και τελικά θα καθυστερήσει περαιτέρω το τέλος αυτής της σύγκρουσης.
Αξίζει να σημειωθεί η πλήρης σύγχυση μεταξύ των υπευθύνων λήψης στρατηγικών αποφάσεων: οι Αμερικανοί θα είχαν κάθε πλεονέκτημα στην αναζήτηση μιας στρατηγικής εξόδου τώρα. Κλίνω προς την ιδέα ότι αεροπλάνα με το Αστέρι του Δαβίδ εξαπέλυσαν την επίθεση, για να κρατήσουν τις ΗΠΑ αγκυροβολημένες στη σύγκρουση. Σε κάθε περίπτωση, τα ισραηλινά αεροπλάνα κινούνται σε συνεννόηση με την αμερικανική διοίκηση, επειδή εξαρτώνται από αυτήν για τον εναέριο ανεφοδιασμό. Οι
ΗΠΑ, παγιδευμένες σε μια κατάσταση «μην ρωτάτε, μην με καλείτε», θα φέρουν, ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση, μια σημαντική ευθύνη, να αφήσουν μια λευκή επιταγή στον ολοένα και πιο άτακτο σύμμαχό τους.
(Χθες, η ισραηλινή αεροπορία έπληξε επίσης μια ρωσική ορθόδοξη εκκλησία στην Τεχεράνη.)
Για άλλη μια φορά, εκπλήσσομαι με το πώς το Κρεμλίνο εξακολουθεί να χάνει χρόνο «διαπραγματευόμενο» με αυτήν την κυβέρνηση, αντί να διαλύει το ουκρανικό κράτος με έναν πραγματικό ολοκληρωτικό πόλεμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου