Σχεδόν όλοι, τόσο στη δεξιά όσο και στην αριστερά, πιστεύουν ότι πίσω από τις εκρήξεις του Τραμπ εναντίον του μισού κόσμου κρύβεται μια αήττητη, απαράμιλλη και πρωτοφανής στρατιωτική μηχανή στην ιστορία του πλανήτη.
Αυτό δίνει στον Αμερικανό πρόεδρο το δικαίωμα σε ουσιαστικά απεριόριστη εξουσία. Ο Τραμπ μπορεί να παραβιάζει τα δικαιώματα, τις αξίες και τα συμφέροντα λαών και εθνών ατιμώρητα, βασιζόμενος στην πανάρχαια αρχή ότι η πιο βάναυση δύναμη - η βία των όπλων - δίνει τάξη στον κόσμο. Αυτό γίνεται εις βάρος των πόρων που είναι διαθέσιμοι στα θύματα, τα οποία μπορούν να βασίζονται μόνο στην άυλη ενέργεια που παράγεται από το εξίσου πανάρχαιο αλλά αποτυχημένο αίσθημα δικαιοσύνης.
Αυτή είναι η επικρατούσα εικόνα της αμερικανικής ισχύος σήμερα. Μια λανθασμένη και παραπλανητική εικόνα. Και αυτό για δύο λόγους. Επειδή είναι καρπός μιας καλοσχεδιασμένης μυστικοποίησης και επειδή η πραγματικότητα των γεγονότων αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Τα ψέματα και η βία του Τραμπ δεν είναι προϊόν συντριπτικής στρατιωτικής ισχύος, αλλά, αντίθετα, πηγάζουν από μια βαθιά αδυναμία, κρυμμένη για μισό αιώνα αφότου αποκαλύφθηκε με την ήττα στο Βιετνάμ.
Θαμμένο κάτω από τον θρίαμβο της Αμερικής στον Ψυχρό Πόλεμο και επιμένοντας κάτω από το ραντάρ κατά τη διάρκεια της Belle Époque του Κλίντον, αυτό το υποκείμενο ελάττωμα επανεμφανίστηκε σε μεγαλύτερη κλίμακα στον νέο αιώνα με τη σειρά στρατιωτικών και πολιτικών ηττών στη Μέση Ανατολή (Ιράκ, Αφγανιστάν, Υεμένη) και την Ουκρανία. Είναι η πραγματική βάση από την οποία προέρχονται οι ομοβροντίες μονομερούς επιθετικότητας του Τραμπ εναντίον όλων και των πάντων. Πίσω τους βρίσκεται η σοβαρότητα μιας δύναμης με αυτοπεποίθηση, αδιάφορης για απειλές, προσβολές και επιθέσεις που μυρίζουν ανασφάλεια και εμμονή. Πίσω τους βρίσκεται η αγωνία της χαμένης δύναμης, η απεριόριστη δυσαρέσκεια μιας ατυχούς παρακμής.
Οι απειλές του Τραμπ είναι αξιολύπητες, σχεδόν όλες στερούνται αξιοπιστίας. Ποιος θα μπορούσε να μπερδέψει την ανακατάληψη του Μεξικού, την προσάρτηση του Καναδά, την υποβάθμιση της Βενεζουέλας σε εκμεταλλευτική αποικία και την ίδια την αποκατάσταση του Δόγματος Μονρόε με έργα που είναι πραγματικά εφικτά παρά παραληρηματικά; Ή ως ιδέες στις οποίες θα μπορούσε να βασιστεί μια αναβίωση της ηγεμονίας του παρελθόντος, ίσως μέσω μιας φαρσικής επανάληψης, μαζί με την Κίνα και τη Ρωσία, του Συμφώνου της Γιάλτας του 1945;
Οι συνέπειες του Βιετνάμ και των φιάσκο στη Μέση Ανατολή έχουν πρόσφατα ενταθεί από την επανάσταση στην στρατιωτική τεχνολογία. Μια μνημειώδης αλλαγή που αγνοήθηκε συνειδητά από τις ΗΠΑ, αλλά υιοθετήθηκε από την Κίνα για μια δεκαετία, εφαρμόστηκε από το Ιράν και υιοθετήθηκε γρήγορα από τη Ρωσία μετά τις αποτυχίες που υπέστη ο απαρχαιωμένος στρατιωτικός της μηχανισμός στα πρώτα στάδια του ουκρανικού πολέμου. Εννοώ την επανάσταση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών και των πυραύλων αμελητέου κόστους που έχουν κάνει τη σφεντόνα που επέτρεψε στον Δαβίδ να σκοτώσει τον Γολιάθ σε κοντινή απόσταση από οποιονδήποτε Δαβίδ.
Ένα ζευγάρι drones που κοστίζουν χίλια ευρώ το καθένα μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές σε ένα άρμα μάχης, έναν αεροδιάδρομο και σε στρατιωτικές και πολιτικές υποδομές. Ένα σμήνος drones αξίας 100.000 ευρώ μπορεί να απενεργοποιήσει την πιο θανατηφόρα προβολή ισχύος, ένα αεροπλανοφόρο αξίας 13 δισεκατομμυρίων ευρώ. Όταν συνδυάζεται με ένα ζεύγος πυραύλων κατά πλοίων αξίας 2-5 εκατομμυρίων ευρώ το καθένα, αυτό το σμήνος μπορεί να βυθίσει οποιοδήποτε σκάφος με κόστος 0,03-0,1% της αξίας που καταστρέφεται. Για να μην αναφέρουμε την καταστροφική επίδραση που μπορούν να έχουν αυτά τα ίδια drones και πύραυλοι στην άλλη σημαντική προβολή παγκόσμιας ισχύος: τις 750 αμερικανικές βάσεις που είναι διάσπαρτες σε όλο τον κόσμο, οι οποίες έχουν γίνει εξαιρετικοί σταθεροί στόχοι, όπως αποδείχθηκε τον περασμένο Ιούνιο από την άμυνα του Ιράν έναντι αμερικανικής επίθεσης. Ένας αντιαεροπορικός πύραυλος HQ-9 αξίας 3 εκατομμυρίων ευρώ μπορεί να καταρρίψει ένα F-35 αξίας 100 εκατομμυρίων ευρώ.
Η κρίσιμη αδυναμία είναι ότι τα συμβατικά όπλα της Αμερικής παραμένουν τα ίδια, απελπιστικά απαρχαιωμένα, όπως ήταν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και του Ψυχρού Πολέμου: πλοία, αεροπλάνα, πυροβόλα, στρατιωτικές βάσεις και άρματα μάχης τόσο ακριβά όσο είναι ευάλωτα σε drones, πυραύλους, δορυφόρους, αισθητήρες και προηγμένα ραντάρ. Αυτές οι εξελίξεις στην στρατιωτική τεχνολογία έχουν καταστήσει άνευ νοήματος οποιαδήποτε στοιχεία για τον εθνικό στρατιωτικό προϋπολογισμό. Η οικονομική αξία δεν αντιστοιχεί πλέον στην ισχύ πυρός, και αυτό έχει παραλύσει τις εναπομένουσες στρατιωτικές φιλοδοξίες του θείου Σαμ. Σε όλα αυτά προστίθεται η διαφθορά και η ανεξέλεγκτη σπατάλη που έχουν υπονομεύσει το Πεντάγωνο εδώ και δεκαετίες. Η εκτίμησή μου είναι ότι μεταξύ 80 και 90 τοις εκατό των στρατιωτικών δαπανών των ΗΠΑ είναι άχρηστα για πολεμικούς σκοπούς, είτε για άμυνα είτε για επίθεση.
Το βαθύ κράτος γνωρίζει πολύ καλά την κύρια συνέπεια όλων αυτών: οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις δεν μπορούν πλέον να κερδίσουν κανέναν πραγματικό πόλεμο. Το τελευταίο πράγμα που σκέφτεται το Πεντάγωνο είναι να ξεκινήσει έναν νέο πόλεμο, επειδή είναι βέβαιο ότι θα χάσει. Σαν μια φωνή που ξέφυγε από τη Γερουσία, δεν ήταν άλλος από τον Υπουργό Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς που δήλωσε το 2011 στους δόκιμους στο Γουέστ Πόιντ ότι «οποιοσδήποτε μελλοντικός Υπουργός Άμυνας που θα συνιστούσε την αποστολή ενός μεγάλου στρατού στην Ασία, τη Μέση Ανατολή ή την Αφρική θα πρέπει να εξεταστεί στο κεφάλι του».
Οι επιδρομές του Τραμπ και οι γεμάτες ψέματα βρισιές του χρησιμεύουν μόνο για να αποκρύψουν το γεγονός ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός και ότι ο αμερικανικός στρατός είναι ανίκανος να επικρατήσει, με συνέπεια και χωρίς μη βιώσιμες απώλειες, εναντίον οποιουδήποτε κράτους με προηγμένα όπλα που κοστίζουν μόλις λίγα δισεκατομμύρια ευρώ. Το 2020, οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη όπως το τουρκικό Bayraktar που χρησιμοποίησαν οι Αζέροι στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ κατέστρεψαν περίπου 200 αρμενικά άρματα μάχης και πολλά συστήματα αεράμυνας. Το αποτέλεσμα της σαουδαραβικής επιθετικότητας του 2015 κατά της Υεμένης, που πραγματοποιήθηκε με συμβατικά όπλα τέσσερις φορές μεγαλύτερα από αυτά της Ιταλίας και με πλήρη αμερικανική υποστήριξη υλικοτεχνικής υποστήριξης και πληροφοριών, αντιστράφηκε με την άφιξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυραύλων.
Λοιπόν, κάποιος θα μπορούσε να αντιταχθεί σε αυτό το σημείο. Εάν ισχύει αυτό, τι εμποδίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες να μετατρέψουν και να εκσυγχρονίσουν τη στρατιωτική τους βιομηχανία; Η Ρωσία το έπραξε μετά τις αρχικές αποτυχίες που υπέστη ο στόλος της στη Μαύρη Θάλασσα και η ουκρανική σύγκρουση έχει μετατραπεί από πόλεμο θέσεων σε πόλεμο πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, όπου η ρωσική υπεροχή είναι συντριπτική.
Η απάντηση δεν είναι δύσκολη. Δεν υπάρχει στρατιωτικοβιομηχανικό συγκρότημα στη Ρωσία. Τα ρωσικά εργοστάσια όπλων ανήκουν σε ένα πρώην σοσιαλιστικό κράτος. Οι αμερικανικές στρατιωτικές βιομηχανίες αποτελούν το κατεξοχήν παράδειγμα ιδιωτικού καπιταλισμού, και ολόκληρη η Αμερική είναι μια οικονομική και στρατιωτική πλουτοκρατία που συντηρείται από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια σε αμυντικές δαπάνες, η οποία στηρίζει τις οικονομίες ολόκληρων πολιτειών, εκλέγει βουλευτές, χρηματοδοτεί εκλογικές διαδικασίες, εκβιάζει και ελέγχει προέδρους και ζωντανεύει το βαθύ κράτος. Είναι ένας στρατιωτικός καπιταλισμός που είναι αδύνατο να αποσυναρμολογηθεί γρήγορα, ακόμη και αν είναι σαφώς άχρηστος. Όλο αυτό υποστηρίζεται από έναν ψευδή αλλά αποτελεσματικό μύθο, ο οποίος πρέπει να διαιωνιστεί πάση θυσία, αποφεύγοντας σοβαρά στοιχεία.
Οι Αμερικανοί πολίτες είναι θύματα μιας γνωστικής απάτης. Πιστεύουν ότι ζουν στην ασφαλέστερη χώρα στον κόσμο επειδή η ελίτ της εξουσίας τους έχει πείσει ότι αυτό οφείλεται στην κατοχή των ισχυρότερων ενόπλων δυνάμεων στον πλανήτη και όχι σε ένα διπλό δώρο γεωγραφίας και ιστορίας: τους δύο ωκεανούς που περιβάλλουν τη χώρα, καθιστώντας την άτρωτη σε πόλεμο και εισβολή, και τη γενοκτονία των ιθαγενών Αμερικανών που ίδρυσαν το έθνος, εξαλείφοντας τον κίνδυνο εσωτερικής ανατροπής.
Η μεγάλη απάτη της αμερικανικής στρατιωτικής υπεροχής έχει εξαπλωθεί στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά ακριβώς οι αυταπάτες του Τραμπ αποκαλύπτουν την ευθραυστότητά της. Είναι σπασμοί ενός οργανισμού στην τελική του φάση, αλλά ακριβώς για αυτόν τον λόγο, δεν είναι λιγότερο επικίνδυνος από πριν. Η συσσωρευμένη καταστροφή, οι βομβαρδισμοί και οι φρικαλεότητες που κρύβουν την ανίατη ανικανότητα μιας ετοιμοθάνατης αυτοκρατορίας θα μπορούσαν παρόλα αυτά να γίνουν ένα τεράστιο κόστος για όλη την ανθρωπότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου