Πηγή: Αλέσιο Μανίνο
Ο Τραμπ ανακοίνωσε τη σύλληψη του Μαδούρο, όπως συμβαίνει με τους εγκληματίες.
Παρόλο που, ανήθικος και αφιλτράριστος επιχειρηματίας όπως είναι, εγκατέλειψε το θέμα της «εξαγωγής δημοκρατίας» (η οποία, αν και υποκριτική στο έπακρο, εξακολουθεί να αποτελεί ιδανικό, και κάποιος σαν αυτόν δεν έχει ιδανικά, ούτε καν ψεύτικα), ο ξανθός Τζον Γουέιν εξακολουθεί να ενσαρκώνει τον πιο αταβιστικό πυρήνα της αμερικανικής καρδιάς: να νιώθει σαν τους εκδικητές του κόσμου.
Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα: πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να επιτίθενται, να εισβάλλουν, να ανατρέπουν, να λεηλατούν και να υποτάσσουν επειδή βλέπουν τους εαυτούς τους ως τους φύλακες του Καλού στη Γη.
Μια ανωτερότητα που νομιμοποιείται από μια αναλογία μετατρέψιμη σε δολάρια, η οποία αποτελεί τη μονάδα μέτρησης κάθε αμερικανικής αξίας από την αυγή του χρόνου (απλώς ξαναδιαβάστε τις σελίδες στις οποίες ο Τοκβίλ εξήγησε πώς η «δημοκρατική» ισότητα στην Αμερική των αρχών του δέκατου ένατου αιώνα δημιούργησε ένα ανταγωνιστικό άγχος που χρησίμευσε ως ψυχολογικό και ηθικό προωθητικό μέσο για την οικονομική ανάπτυξη, που κατέστη φυσικά δυνατή χάρη στην εκμετάλλευση των τεράστιων χώρων από τους οποίους εξοντώθηκαν οι ιθαγενείς - εξ ου και ο κινηματογραφικός μύθος της «κατάκτησης της Δύσης», με επίκεντρο τον πιστολέρο που διορθώνει τα λάθη και ενεργεί πέρα από το νόμο: τον εκδικητή, ακριβώς).
Αντιμέτωπος με αυτή τη νοοτροπία, αυτός ο τύπος ανθρώπου, το να είναι κατά του Τραμπ είναι μια καθαρά ενδεχόμενη θέση (και μπορεί ακόμη και να αποδειχθεί τεχνικά λανθασμένη, λαμβάνοντας υπόψη το ουκρανικό μέτωπο, δεδομένου του detente που ο κατασκευαστής επιδιώκει λίγο πολύ με τη Ρωσία). Κατά τη γνώμη μου, ωστόσο, όταν αγνοήσουμε το καλό που έχει παράγει ο αμερικανικός πολιτισμός, η αντίθεση μπορεί να είναι μόνο πολιτιστική. Κατά μια ορισμένη έννοια, κατ' αρχήν, αν συμφωνήσουμε ότι κανένας λαός και κανένας πολιτισμός δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει το μονοπώλιο της αλήθειας έναντι όλων των άλλων.
Ακόμα λιγότερο αν αυτό εξισώνεται με κέρδη που εισπράττονται επιπόλαια από το αίμα των ανθρώπων (θυμηθείτε τα σχέδια μετατροπής της Γάζας σε παιδική χαρά για ακόλαστους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των απεχθών Αράβων σεΐχηδων που δεν δίνουν δεκάρα για τους Παλαιστίνιους).
Με κάθε μέρα που περνάει, δεν μπορεί κανείς παρά να είναι όλο και πιο αντιαμερικανικός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου