Πηγή: Ντανιέλε Πέρα
Ο Μαδούρο, σε αντίθεση με τον Τσάβες, δεν είναι στρατιωτικός. Προέρχεται από συνδικαλιστικό υπόβαθρο. Είναι πιθανό η στρατιωτική ηγεσία να τον χαρακτήρισε ως «αναλώσιμο» πρόσωπο. Η ιδέα μιας προδοσίας ή/και διείσδυσης στον άμεσο κύκλο του από στοιχεία που συνεργούν με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες είναι εύλογη. Δεν πιστεύω τις θεωρίες της «νέας Γιάλτας». Αν ίσχυε αυτό, οι Κινέζοι θα είχαν αποφύγει να συναντήσουν τον Μαδούρο την προηγούμενη μέρα της «απαγωγής» του. Θα αγνοήσω ακόμη και τους γελοίους ισχυρισμούς ότι ο Μαδούρο είναι «πληρωμένος από τη CIA» ή ότι ο Τραμπ έσωσε τον Μαδούρο και εμπόδισε τη Βενεζουέλα να πέσει αμέσως στα χέρια του Ματσάδο (οριζόμενου ως βρετανικό περιουσιακό στοιχείο) και της BlackRock (ο Τραμπ και η ομάδα με επικεφαλής τον Εβραίο μεγιστάνα Λάρι Φινκ συνεργάζονται στενά στη Λατινική Αμερική, τη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία). Η Ματσάδο είναι φτιαγμένη από το ίδιο ύφασμα με τους διάφορους Μιλέι, Καστ και ούτω καθεξής. Επιπλέον, αν υπήρχε πραγματικά μια συμφωνία που να χωρίζει τον κόσμο σε ζώνες επιρροής, οι Κινέζοι θα είχαν καταλάβει την Ταϊβάν χθες. Αλλά έχω σοβαρές αμφιβολίες ότι αυτό θα συμβεί. Το έγγραφο της Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας, μεταξύ άλλων, αναφέρει σαφώς ότι οι ΗΠΑ απαιτούν πλήρη έλεγχο του ημισφαιρίου τους, αλλά διατηρούν το δικαίωμα να περιπολούν και να ελέγχουν τις εμπορικές οδούς γύρω από την Άπω Ανατολή, την Ερυθρά Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο.
Δύο ή τρία πιθανά σενάρια ανοίγονται για τη Βενεζουέλα (όλα συνδεδεμένα με τον ρόλο του στρατού και τη συμπεριφορά του): 1) μετάβαση/επιβολή μιας φιλοαμερικανικής κυβέρνησης· 2) σενάριο Λιβύης (εμφύλιος πόλεμος) με τις ΗΠΑ να αναλαμβάνουν τον πλήρη έλεγχο «μόνο» των πόρων και συγκεκριμένων στρατηγικών περιοχών· 3) επακόλουθος κατακερματισμός του κράτους.
Είναι σαφές ότι ο στόχος των ΗΠΑ είναι να ελέγξουν τον πόρο (διασφαλίζοντας ότι δεν θα πέσει σε λάθος χέρια, είτε κινέζικα είτε ρωσικά) και όχι να τον οικειοποιηθούν πλήρως. Ο ρόλος του Ισραήλ, το οποίο εδώ και καιρό εποφθαλμιά το αργό πετρέλαιο της Βενεζουέλας για να διασφαλίσει την πετρελαϊκή του ασφάλεια, δεν πρέπει να υποτιμάται. Και η επιρροή του σιωνιστικού λόμπι είναι επίσης εμφανής στο ανανεωμένο Δόγμα Μονρόε της κυβέρνησης Τραμπ. Η σιωνιστική διείσδυση στη Βενεζουέλα καταγγέλθηκε πριν από περισσότερα από είκοσι πέντε χρόνια από τον Αργεντινό ιδεολόγο Norberto Ceresole, και σας συνιστώ να διαβάσετε το βιβλίο του "Caudillo, Army, People" (εκδόσεις Edizioni all'insegna del Veltro).
Ο Maduro σίγουρα δεν είναι άμοιρος ευθυνών για τον τρόπο που άσκησε την εξουσία κατά τη διάρκεια της θητείας του. Η απαγωγή του, ωστόσο, θέτει ένα ανησυχητικό προηγούμενο στις διεθνείς σχέσεις. Η αντίδραση της ΕΕ, όπως πάντα, είναι ντροπιαστική. Αν ο Trump αποφάσιζε να καταλάβει τη Γροιλανδία αύριο, θα το έκανε χωρίς δισταγμό.
Μια πιθανή νέα επίθεση στο Ιράν φαίνεται για άλλη μια φορά στην ημερήσια διάταξη. Αυτός είναι ένας ακόμη παράγοντας που καθιστά την ιδέα μιας «νέας Γιάλτας» μάλλον παραπλανητική, δεδομένου ότι η Ρωσία, σε περίπτωση μιας περίπλοκης αλλαγής καθεστώτος, θα έβρισκε το νότιο μέτωπό της εντελώς εκτεθειμένο. Η Κίνα, εν τω μεταξύ, θα έχανε έναν πολύτιμο σύμμαχο. Επιπλέον, το ειρηνευτικό σχέδιο για την Ουκρανία παρουσιάζεται ως μια γιγαντιαία παγίδα για τη Μόσχα, μετατρέποντας ουσιαστικά την ανατολικοευρωπαϊκή χώρα (ό,τι έχει απομείνει) σε αποικία των ΗΠΑ.
Αντί για μια «νέα Γιάλτα», συμπερασματικά, φαίνεται πιο ακριβές να μιλήσουμε για ένα ακόμη μέτωπο σε αυτό που έχει χαρακτηριστεί ως «αποσπασματικός παγκόσμιος πόλεμος». Οι επόμενες κινήσεις θα είναι γύρω από την Ερυθρά Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου