Πηγή: Τζενάρο Σκάλα
Με εξέπληξε αρκετά η πρόσφατη βιντεοσκοπημένη συνέντευξη του Alessandro di Battista με τον Alberto Negri, ο οποίος, στον κόσμο της πολιτικής και της ενημέρωσης, διακρίνεται θετικά από τα πλήθη της προπαγάνδας, όταν ασχολήθηκε με το ερώτημα του πώς να «ξεπεραστεί το αποτυχημένο ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς».
Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι πρέπει να επιβεβαιώσουμε μια αρχή και να την ακολουθούμε με συνέπεια: τα προβλήματα που σχετίζονται με την κυβέρνησή μας αφορούν αποκλειστικά εκείνους που αποτελούν μέρος αυτού του κράτους, στην προκειμένη περίπτωση τους Ιρανούς. Διαφορετικά, ακόμη και με τις καλύτερες προθέσεις (οι οποίες, όπως λένε, ανοίγουν τον δρόμο για την κόλαση), τάσσουμε το μέρος εκείνων που επί του παρόντος σκοπεύουν να καταστρέψουν το ιρανικό κράτος.
Αυτή τη στιγμή, η προτεραιότητα για τους Ιρανούς είναι να αμυνθούν από την επίθεση εκείνων που επιδιώκουν να καταστρέψουν το Ιράν ως κράτος, από εκείνες τις γνωστές δυνάμεις του χάους που στοχεύουν στη δημιουργία ενός άλλου Ιράκ, μιας άλλης Λιβύης. Όπως αποδεικνύεται από τα εκατομμύρια Ιρανών που βγήκαν στους δρόμους τις τελευταίες ημέρες για να υπερασπιστούν το κράτος τους. Ίσως, μόλις τελειώσει αυτή η επίθεση, το Ιράν θα έχει την ευκαιρία να αντιμετωπίσει τις εσωτερικές του αντιφάσεις, οι οποίες, σε κάθε περίπτωση, αφορούν μόνο τους Ιρανούς.
Για άλλη μια φορά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ανάγκη να ξεπεράσουμε τον δυτικό οικουμενισμό (τον οποίο έχω επισημάνει σε διάφορες περιπτώσεις), ο οποίος επιδιώκει να θεσπίσει «οικουμενικές» αρχές στις οποίες πρέπει να συμμορφώνονται όλοι οι άλλοι λαοί. Αυτός ο οικουμενισμός επικρατεί κυρίως στην «αριστερά», ενώ στη «δεξιά» αντιμετωπίζουμε το αντίθετο αλλά συμπληρωματικό πρόβλημα του δυτικού υπερεθνικισμού και του απροκάλυπτου ρατσισμού απέναντι σε άλλους λαούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου