Πηγή: Μαουρίτσιο Μουρέλι
Έχοντας λάβει, με ενοχλητική καθυστέρηση, την περιοδική τραπεζική μεταφορά από τη Μόσχα για να με ωθήσει να συνεχίσω την προπαγάνδα του Πούτιν και, ταυτόχρονα, έλαβα ένα πιστοποιημένο email από τον Ζελένσκι με προεδρικό διάταγμα που με εξουσιοδοτούσε, μόνο για σήμερα, να εκφράσω τις σκέψεις μου χωρίς αυτό να συνεπάγεται επίθεση με drone στο σπίτι μου που βρίσκεται σε έναν δρόμο που έχω μετονομάσει σε «Οδό Κρεμλίνου». Να 'μαι εδώ με το τερατώδες φιλοπούτινο προπαγανδιστικό μου ξέσπασμα.
Στο τέλος των εορτασμών της 9ης Μαΐου - οι οποίοι πραγματοποιήθηκαν σε μικρότερη κλίμακα από ό,τι στο παρελθόν, και για τους οποίους δεν υπήρχε τέλος στις εικασίες, χωρίς να αφήνεται περιθώριο για το πραγματικό γιατί - ο Πούτιν έδωσε συνέντευξη Τύπου κατά την οποία, απαντώντας σε συγκεκριμένες ερωτήσεις, είπε, μεταξύ άλλων: «Νομίζω ότι το θέμα [ο πόλεμος με την Ουκρανία] φτάνει στο τέλος του». Στη συνέχεια ζήτησε μια διαφορετική προσέγγιση από την ηγεσία της ΕΕ στο ζήτημα του διορισμού ενός άξιου και σοβαρού συνομιλητή, όπως ο Σρέντερ - σίγουρα όχι ένας από αυτούς που έχουν ξεσπάσει «τεράστιες ανοησίες για τη Ρωσία». Φυσικά, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης απέρριψαν αμέσως τον πρώην Γερμανό Καγκελάριο ως «Πουτινικό», αγνοώντας το γεγονός ότι η Γερμανία απολάμβανε αξιοσημείωτη οικονομική ευημερία χάρη στην αποδοχή από τον Σρέντερ του διορισμού της Gazprom ως επικεφαλής της κοινοπραξίας Nord Stream AG, η οποία επέβλεπε την κατασκευή του ομώνυμου αγωγού φυσικού αερίου και, στη συνέχεια, την κατασκευή του αγωγού Nord Stream 2: ένας «υπηρέτης του Πούτιν», όχι κάποιος που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Γερμανίας. Εκτός από το προφίλ του πιθανού Ευρωπαίου συνομιλητή του, ο δυτικός τύπος επέμεινε ότι ο Πούτιν είχε υποχωρήσει από την αδάμαστη αντίσταση της Ουκρανίας, η οποία είχε φέρει τη Ρωσία στο χείλος της ήττας, με τον Πούτιν να αναγκάζεται να ζει σε ένα καταφύγιο, λαμβάνοντας προφυλάξεις από τον φόβο ενός πραξικοπήματος, και ούτω καθεξής. Θα αρκούσε να παρακολουθήσει κανείς τις ρωσικές ειδησεογραφικές εκπομπές, οι οποίες καταγράφουν τις καθημερινές ασχολίες του Πούτιν και, επομένως, τα μέρη που συχνάζει, για να καταλάβει την ανοησία. Θα αρκούσε επίσης να επισκεφτεί κανείς την ιστοσελίδα του Κρεμλίνου, η οποία αναφέρει όλες τις δηλώσεις του Πούτιν, για να επαληθεύσει τι είπε στην πραγματικότητα στη συνέντευξη Τύπου το βράδυ της 9ης Μαΐου. Αλλά αυτό είναι όλο. Και ότι η Ρωσία χαλαρώνει την επαγρύπνησή της όσον αφορά τη σύγκρουση αποδεικνύεται από όσα συνέβησαν μεταξύ χθες το απόγευμα και χθες το βράδυ, με την εκτόξευση 1.560 εκρηκτικών μηχανισμών -συμπεριλαμβανομένων πλυντηρίων ρούχων και φτυαριών του 19ου αιώνα- οι οποίοι, σύμφωνα με την ψευδή αφήγηση, στόχευαν αμάχους, καταφέρνοντας να σκοτώσουν ένα άτομο και να τραυματίσουν αρκετούς άλλους. Στη συνέχεια, μόλις απομακρυνθούν τα ερείπια, μπορεί να υπάρχουν περισσότερα από ένα θύματα, όπως συνέβη σήμερα το πρωί στον Λίβανο, όπου το Ισραήλ σκότωσε 12 αμάχους με δώδεκα πυραύλους, και αργότερα θα αποκαλυφθεί ότι υπήρχαν 20: ακριβώς το ίδιο πράγμα, ο ίδιος τρόπος δράσης.
Αλλά, τελικά, σε τι επιτίθεται στην πραγματικότητα η Ρωσία λεηλατώντας πλυντήρια ρούχων από ουκρανικές οικογένειες; Ο δυτικός τύπος, με την καλοσύνη του, παραδέχεται ότι εκτός από πολιτικές εγκαταστάσεις, νηπιαγωγεία, ορφανοτροφεία κ.ο.κ., στοχεύει επίσης ενεργειακές και υλικοτεχνικές υποδομές. Παραδόξως, σιωπά για άλλους στόχους. Δεν μας λένε, για παράδειγμα, ότι στο πλαίσιο των ρωσοαμερικανικών συμφωνιών που ορίστηκαν βάσει της Συνθήκης Γιάλτα 2.0, αμερικανικοί οικονομικοί στόχοι έχουν στοχοποιηθεί εδώ και μήνες, που αυτή τη στιγμή ανέρχονται σε δύο δισεκατομμύρια δολάρια. Πριν από λίγες ημέρες, ήταν η σειρά του αμερικανικού γεωργικού γίγαντα Cargil: επτά drones σε τρία λεπτά τον αποτέφρωσαν (επαληθεύτηκε από τους New York Times, ενώ η Corriere della Sera και άλλοι κάλυπταν τις πίτες της γιαγιάς Ντακ). Η Cargil, ο τελευταίος στόχος μετά: το εργοστάσιο της Coca-Cola, η Boeing, η Mondelez (σνακ και φαγητό), η Philip Morris (καπνός)... για να αναφέρουμε μόνο μερικές, αφήνοντας στην άκρη μικρές δομές που συνδέονται με τη Γαλλία, την Αγγλία και τη Γερμανία.
Ίσως οι Δυτικοί προπαγανδιστές -για όνομα του Θεού, στη Δύση έχουμε μόνο διανομείς αντικειμενικής αλήθειας- θα έπρεπε να καταλάβουν ότι η Ρωσία εκτιμά πολύ τον Ροσίνι και έχει αδυναμία στα λεγόμενα «κρεσέντο Ροσίνι», σε τέτοιο βαθμό που τα εφαρμόζει ακόμη και στη στρατιωτική στρατηγική. Και αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στη φάση κατά την οποία αυτό το «κρεσέντο» φτάνει στο πιο ηχηρό του επίπεδο, μια φάση κατά την οποία, δεδομένης της κατάστασης της διεθνούς γεωπολιτικής, κάποιος απεσταλμένος της ΕΕ θα εμφανιστεί στο Κρεμλίνο, επειδή η δίψα για φυσικό αέριο και υδρογονάνθρακες αρχίζει να γίνεται αισθητή...
Ορίστε, αγαπητέ Πούτιν, έκανα το καθήκον μου σύμφωνα με την υπογεγραμμένη σύμβαση. Τώρα στείλτε μια άλλη τραπεζική μεταφορά αν θέλετε να συνεχίσω. Διαφορετικά, θα κάθομαι ήσυχα και θα χαμογελώ καθώς θα διαβάζω τις ανοησίες που καταπίνουν οι Ιταλοί Ουκρανόφιλοι κάθε μέρα, μαζί με όλους τους εύπιστους Ιταλούς που τους συνοδεύουν, κάθε ηλιθιότητα που διαδίδεται από τον εξαιρετικά δημοκρατικό και ειλικρινή δυτικό τύπο. Αλλά στείλτε τα ρούβλια πριν από το οικονομικό συνέδριο στην Αγία Πετρούπολη στις αρχές του καλοκαιριού (με μια έκπληξη) και την ομιλία που θα εκφωνήσει ο Ντόναλντ Τραμπ στις 25 Ιουλίου με την ευκαιρία της 250ής επετείου από την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών, όταν θα είναι πρόθυμος να δηλώσει ότι χάρη σε αυτόν, έχει βρεθεί η τελική λύση στον πόλεμό σας. Βεβαιωθείτε ότι πρόκειται για μια ουσιαστική μεταφορά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου