Πηγή: La Repubblica
Με τα λόγια του πιο οξυδερκούς εκπροσώπου της αμερικανικής αντιδραστικής δεξιάς, του ιταλικής καταγωγής, πολιτογραφημένου Αμερικανού πολιτικού επιστήμονα Άντζελο Μαρία Κοντεβίγια (1943-2021), θεωρητικού του κινήματος «Πρώτα η Αμερική»: «Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ταυτόχρονα υπεροπλισμένη και ανίκανη, υπερσυμμαχική και σε αντίθεση με το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας - ακόμη και με τον ίδιο της τον λαό». Η πλάγια γραφή είναι δική μας για να τονίσουμε τη λογική και πραγματική αλυσίδα που αποδίδει τη στρατηγική καταστροφή των ΗΠΑ σε μια περίσσεια όπλων και συμμαχιών. Μεταφρασμένο: Το ΝΑΤΟ είναι η ασθένεια της Αμερικής.
Οι επιθέσεις του Τραμπ εναντίον των Ευρωπαίων που κάνουν αδράνεια και υποχωρούν σε περιόδους ανάγκης - βοηθώντας τους Αμερικανούς στην παράλογη περιπέτεια του Ορμούζ - είναι η κορυφή ενός κολοσσιαίου παγόβουνου, κρυμμένου για δεκαετίες από τη γεωπολιτική ορθότητα: η δυσπιστία των Αμερικανών απέναντι στους Ευρωπαίους και στην ίδια την ιδέα της Ευρώπης - προς το καλύτερο ή το χειρότερο, της ηπείρου από την οποία διέφυγαν οι πρόγονοί τους. Το συνεχιζόμενο γεωπολιτικό σχίσμα είναι πολύ βαθιά ριζωμένο για να είναι αναστρέψιμο.
Η Ευρώπη είναι η ασπίδα της Αμερικής. Στην αντιπαράθεση μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ (αργότερα Ρωσίας), οι αντίστοιχες ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες της Ουάσινγκτον και της Μόσχας χρησίμευσαν ως πλατφόρμα για την τελική τους σύγκρουσή. Στυπόχαρτο. Οι Ευρωπαίοι εταίροι παραμένουν προειδοποιημένοι ότι σε περίπτωση πυρηνικού ολοκαυτώματος, θα είναι τα θυσιαστήρια θύματα της πρώτης ανταλλαγής χτυπημάτων, ώστε να είναι η τελευταία. Όπως δήλωσε ήδη ο Αϊζενχάουερ το 1951, οι Αμερικανοί δεν είναι εδώ για να πεθάνουν στη θέση μας: «Δεν μπορούμε να είμαστε μια σύγχρονη Ρώμη που προστατεύει μακρινά σύνορα με τις λεγεώνες μας, επειδή αυτά δεν είναι τα σύνορά μας».
Ένα κρίσιμο σημείο παρέμενε πάντα άλυτο, σαν να διευκρινιζόταν ότι θα διέλυε τη συμμαχία: το Άρθρο 5 της Βορειοατλαντικής Συνθήκης. Γραμμένο με αόρατο μελάνι, την καλύτερη διπλωματική ορολογία, συμφωνήθηκε να χυδαιοποιηθεί ως εγγύηση ότι η επιθετικότητα εναντίον ενός κράτους μέλους θα προκαλούσε αντίδραση από όλους. Αν συνέβαινε αυτό, η Αμερική θα ήταν η ασπίδα των Ευρωπαίων, ανατρέποντας την ιδέα τους για το ΝΑΤΟ. Ήταν ο Υπουργός Εξωτερικών Άτσεσον, με το μελάνι ακόμα στεγνό, που προσέφερε την αυθεντική ερμηνεία που οι Ηνωμένες Πολιτείες έδιναν πάντα και συνεχίζουν να δίνουν σε αυτό το διαβόητο άρθρο. Ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, διαβεβαίωσε: «Το Άρθρο 5 δεν σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βρίσκονταν αυτόματα σε πόλεμο εάν ένα από τα άλλα υπογράφοντα έθνη έπεφτε θύμα ένοπλης επίθεσης. Σύμφωνα με το Σύνταγμά μας, μόνο το Κογκρέσο μπορεί να κηρύξει τον πόλεμο». Ένα μάθημα που αντλήθηκε το 1919, όταν η Γερουσία αρνήθηκε να ενταχθεί στην Κοινωνία των Εθνών για να αποφύγει τον κίνδυνο να εμπλακεί σε πολέμους άλλων εθνών. Επιβεβαιώθηκε το 1945 στο Σαν Φρανσίσκο, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες - όχι η Σοβιετική Ένωση - βάσει αυτής της επιταγής επέβαλαν βέτο στα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η υπερκείμενη οντότητα που προστατεύεται από τον Θεό δεν μπορεί να υποβιβαστεί στο επίπεδο μιας θανατηφόρας δύναμης.
Αυτό το ζήτημα διευκρινίστηκε με στυλ από τον Τραμπ στις 10 Φεβρουαρίου 2024, σε μια προεκλογική συγκέντρωση στο Κόνγουεϊ της Νότιας Καρολίνας. Ο πρώην/μελλοντικός πρόεδρος αφηγήθηκε τον καβγά του με έναν «σημαντικό σύμμαχο του ΝΑΤΟ» (τον Ίαν), ο οποίος αρνήθηκε να πληρώσει τον φόρο για τον Ατλαντικό που είχε ορίσει στο 5% των αμυντικών δαπανών επί του ΑΕΠ.
Ίαν: «Λοιπόν, κύριε, αν δεν πληρώσουμε και μας επιτεθεί η Ρωσία, θα μας προστατεύσετε;»
Τραμπ: «Δεν πληρώνετε; Έχετε οφειλές;»
Ίαν: «Ναι. Ας πούμε ότι θα το κάνουμε εμείς.»
Τραμπ: «Όχι. Δεν θα σας προστατεύσουμε. Στην πραγματικότητα, θα ενθαρρύνω τους Ρώσους να κάνουν ό,τι στο καλό θέλουν. Πρέπει να πληρώσετε. Πρέπει να πληρώσετε τους λογαριασμούς σας... Και τα χρήματα απλώς πέταξαν έξω από τα ταμεία.»
Αν πρόκειται για συμμαχία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου