«Μπορεί όμως η πανάρχαια κουλτούρα της Ευρώπης να εκπορνεύεται για τον Τραμπ;» Από Αύγουστος Γκράντι

Ανάμεσα στην Ατλαντική αφοσίωση και την πολιτιστική αξιοπρέπεια: Το σταυροδρόμι της Ευρώπης απέναντι στην πολιτική της υπερβολής.

«Μπορεί όμως η πανάρχαια κουλτούρα της Ευρώπης να εκπορνεύεται για τον Τραμπ;»

Μπορεί η Ευρώπη να υπερασπιστεί ακόμα την πολιτική της κουλτούρα ή μήπως υποκύπτει στη                                                                   βάναυση λογική του Ντόναλντ Τραμπ ;

                                                                        από τον Αουγκούστο Γκράντι

Το κείμενο αναλογίζεται το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ της ευρωπαϊκής πολιτικής παράδοσης —που βασίζεται στη διπλωματία, το δίκαιο και τη μετριοπάθεια— και του επιθετικού και αποσταθεροποιητικού στυλ που αποδίδεται στην ηγεσία του Τραμπ. Περισσότερο από το ίδιο το αμερικανικό φαινόμενο, αυτό που ανησυχεί είναι η στάση ορισμένων ευρωπαϊκών πολιτικών κύκλων που είναι πρόθυμοι να ακολουθήσουν τις στάσεις και τη γλώσσα του. Η σύγκριση με τις αυτόνομες επιλογές μεγάλων δυνάμεων όπως η Ινδία, η Κίνα και η Ρωσία εγείρει ένα κρίσιμο ερώτημα: σκοπεύει η Ευρώπη να παραμείνει μια ιστορική οντότητα ικανή να προσανατολίζεται σύμφωνα με τα δικά της συμφέροντα και αξίες ή να περιοριστεί σε μια απλή ηχώ των στρατηγικών των άλλων; Αυτό το ερώτημα δεν αφορά μόνο την πολιτική, αλλά και την ίδια την ταυτότητα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. (NR)

---

Ένα όχι ιδιαίτερα έξυπνο παιδί δημοτικού δεν θα έπεφτε στα επίπεδα της αθλιότητας του Προέδρου Τραμπ. Γιατί ακόμη και στην εκπαιδευτική άβυσσο στην οποία έχει περιέλθει η Ιταλία, υπάρχουν όρια στην βλακεία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, προφανώς, όχι. Είναι αλήθεια ότι τα ποσοστά αποδοχής του πειρατή πέφτουν κατακόρυφα ακόμη και στη δική του χώρα, αλλά το ένα τρίτο των Γιάνκηδων προφανώς συνεχίζουν να εκτιμούν έναν πρόεδρο που απειλεί να σκοτώσει ηγέτες κρατών, που προσβάλλει άλλους, που καυχιέται ότι κλέβει πετρέλαιο από άλλους λαούς, που ανακοινώνει εισβολές σχεδόν παντού. Και που λέει συνεχώς ψέματα για να κρύψει τα εγκλήματα και τις αποτυχίες του.

Είναι όλοι συνεργοί αυτού του χασάπη

Δεν έχει λίγη σημασία αν η φρενίτιδα είναι φυσική ή προκληθείσα από τον δολοφονικό εγκληματία στο Τελ Αβίβ. Αυτό που έχει σημασία, και ανησυχεί, είναι ότι υπάρχουν Ευρωπαίοι πολιτικοί που τον ακούν. Φυσικά, η στρατιωτική και οικονομική ισχύς των ΗΠΑ είναι τέτοια που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Και, στην πραγματικότητα, η Κίνα και η Ρωσία, αλλά και η Ινδία, ακούνε, αναγνωρίζουν την τρέλα και προχωρούν στην πορεία των δικών τους εθνικών συμφερόντων. Η Ινδία, η πλησιέστερη στις ΗΠΑ από τις μεγάλες χώρες, αγνόησε τις δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας και συνέχισε να κάνει δουλειές με τον Πούτιν.

Ο Πούτιν στα σίδερα!

 

 

 

 

 

 

 

Οι ευρωτοξίνες, από την άλλη πλευρά, ακολουθούσαν πάντα τις εντολές των πειρατών. Και έχουν εφαρμόσει κυρώσεις που έχουν βλάψει τους δικούς τους λαούς και τις δικές τους οικονομίες. Κάποιος ελπίζει ότι αυτό οφείλεται μόνο σε ανικανότητα και δουλοπρέπεια. Ακόμα και τώρα, αντιμέτωποι με την εγκληματική επίθεση κατά του Ιράν από τον πειρατή και τον δολοφόνο, οι ευρωτοξίνες έχουν παροτρυνθεί από τον Τραμπ να αγοράσουν φυσικό αέριο και πετρέλαιο από τις ΗΠΑ, σε υψηλότερη τιμή. Απέφυγαν την εξοικονόμηση κόστους από την αγορά των ίδιων προϊόντων από τη Ρωσία. Οι ευρωτοξίνες συμμορφώθηκαν αμέσως.
Ποιος νοιάζεται για τους ανθρώπους, τις δουλειές, την οικονομία, τις οικογένειες τέλος πάντων.

Η κυρία θα ενημερωθεί για την ομοφοβία κατά των τρανς αμφιφυλόφιλων, αλλιώς στην αγορά για τι διάολο μπορεί να μιλήσει.

 

 

 

 

 

 

 

 Και, πάνω απ' όλα, ποιος νοιάζεται για τις χιλιετίες της ευρωπαϊκής ιστορίας και πολιτισμού; Τώρα το μόνο που έχει σημασία είναι η ηλίθια μίμηση του τρόπου ζωής των Γιάνκηδων. Χωρίς πολιτισμό, για να μην είναι πολιτικά μη ορθός. Χωρίς ταυτότητα, χωρίς αξιοπρέπεια. Ανόητοι υπηρέτες, επικίνδυνοι υπηρέτες. Που, πού και πού, καυχιούνται ότι κατάγονται από την Αναγέννηση, τον Βασιλιά Ήλιο, Γερμανούς φιλοσόφους και μουσικούς, Γάλλους ποιητές, Ισπανούς ιππότες. Μόνο και μόνο για να καταλήξουν να ακολουθούν την αμερικανική μη-κουλτούρα στη μόδα, σε αυτό που αποκαλούν μουσική, σε αυτό που παρουσιάζουν ως τέχνη.

Αύγουστος Γκράντι

«Ma la plurimillenaria cultura europea può prostituirsi per Trump?» - Inchiostronero