Πηγή: Άντρεα Ζοκ
Το να συνεχίσουμε να περιμένουμε από τον Όρμπαν να κάνει τη «βρώμικη δουλειά» (έτσι ονομάζεται η κοινή λογική στις μέρες μας) και να εμποδίσει την Ούρσουλα και την Κάγια να μας οδηγήσουν σε μια μετωπική σύγκρουση με τη Ρωσία ήταν κατανοητό, αλλά ανόητο.
Αν αρθούν τα βέτο της Ουγγαρίας στις αυτοκτονικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ίσως έρθει η ώρα κάποιος να αρχίσει να κινείται χωρίς να χρησιμοποιεί το κάλυμμα του «κακού Όρμπαν».
Ή ίσως όχι.
Όλοι γνωρίζουμε ότι καριέρες όπως της Ούρσουλα και της Κάγια δεν βασίζονται σε ηθική ή πνευματική αξία, αλλά ως μαριονέτες που παρέχουν εγγυήσεις σε ομάδες εξουσίας που λειτουργούν παρασκηνιακά.
Και οι μηχανισμοί των σημερινών «φιλελεύθερων δημοκρατικών» κοινωνιών σχεδιάστηκαν για να απομονώνουν την εξουσία από τη βούληση του λαού.
Όσοι βρίσκονται χαμηλότερα στην τροφική αλυσίδα υποφέρουν περισσότερο από τις συνέπειες των ηλίθιων αποφάσεων όσων βρίσκονται στην κορυφή, είναι πιο θυμωμένοι, έχουν λιγότερα να χάσουν, αλλά έχουν και λιγότερη δύναμη να ακουστούν στην κορυφή.
Όσοι έχουν περισσότερα, όπως οι μεσαίες ή μεγάλες εταιρείες, εξακολουθούν να είναι ευάλωτοι σε εκβιασμούς, επειδή σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό σύστημα, η απώλεια μιας σύμβασης, η υποβολή σε φορολογικό έλεγχο ή η εμπλοκή σε ένα προσεκτικά κατασκευασμένο σκάνδαλο αρκεί για να χάσει μερίδιο αγοράς.
Το σύστημα, επομένως, είναι τέτοιο ώστε όσοι δεν έχουν τίποτα να χάσουν και επαρκή θυμό να έχουν μηδενική δύναμη και μηδενική ικανότητα αυτοοργάνωσης. Καθώς η δύναμη αυξάνεται, αυξάνεται τόσο η ανοχή στην κατάχρηση όσο και, σε κάποιο βαθμό, στον εκβιασμό.
Ο μηχανισμός έχει σχεδιαστεί προσεκτικά και έτσι, πολύ απλά, θα καταρρεύσουμε.
Η εγκληματική συμπεριφορά όσων έχουν εργαστεί σταθερά για να πουλήσουν τα ευρωπαϊκά έθνη σε πολυεθνικές εταιρείες και την ευρωπαϊκή πολιτική στις ισραηλοαμερικανικές επιθυμίες δεν αντιμετωπίζει σημαντικά εμπόδια.
Έτσι, με το εμπόδιο Όρμπαν εκτός δρόμου, η σύγκρουση με το παγόβουνο θα επιταχυνθεί, με περιορισμένη ενέργεια και υπέρογκα κόστη, με ολόκληρους βιομηχανικούς τομείς εκτός λειτουργίας, εκρηκτική ανεργία, περαιτέρω συμπίεση μισθών, πληθωρισμό και το ελάχιστο οικονομικό περιθώριο που απομένει να επενδυθεί σε στρατιωτικές συμβάσεις (στην πραγματικότητα, κάνοντας χάρες σε άλλους, έχουμε δημιουργήσει εχθρούς που δεν είχαμε πριν και τώρα, δικαίως, θα πρέπει να αμυνθούμε).
Θα ήθελα να πω ότι υπάρχει διέξοδος, αλλά τα μόνα «σωτήρια» γεγονότα που είναι εφικτά αυτή τη στιγμή είναι μια απρόβλεπτα γρήγορη επίλυση των κρίσεων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή. Διαφορετικά, όσον αφορά την πορεία μας ως ευρωπαϊκή ήπειρος συνδεδεμένη με τον θεσμό της ΕΕ, είμαστε καταδικασμένοι σε κατάρρευση.
Υπήρχε ένα παλιό αστείο του Πετρολίνι στο θέατρο, όπου, αντιμέτωπος με μια προσβολή που ερχόταν από τον ανώτερο κύκλο, κοίταζε τον εχθρικό θεατή και έλεγε με ένα χαμόγελο:
«Μην ανησυχείς, δεν είμαι θυμωμένος μαζί σου...»
Είμαι θυμωμένος με τον τύπο δίπλα σου, επειδή δεν σε ρίχνει κάτω.»
Κοίτα, δεν είμαι εναντίον τής von der Leyen, τής Kallas, μέ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Είμαι θυμωμένη με εκείνους -δημόσιες και ιδιωτικές αρχές- που θα γκρεμιστούν επίσης- που, παρόλο που θα μπορούσαν να το κάνουν, δεν τους ρίχνουν κάτω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου