Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΟΡΜΠΑΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΔΕΞΙΑ (ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ).
Ο Όρμπαν έχασε.
Έγραψα πριν από μια μέρα ότι, ενώ γνώριζα ότι αν ζούσα στην Ουγγαρία θα ήμουν αντίπαλός του για διάφορους λόγους, ως αντίπαλος των δυτικών πολεμοχαρών πολιτικών, μπορούσα μόνο να ελπίζω στη συνέχιση της ύπαρξης του Βίκτορ Όρμπαν στην εξουσία.
Αυτό συμβαίνει επειδή, με την ήττα του, τα ποτέ πραγματικά καθαρισμένα σύννεφα μιας στρατιωτικής και πιθανής πυρηνικής σύγκρουσης μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας - προς την οποία η Φον ντερ Λάιεν, ο Μερτς και ο Στάρμερ συνέχισαν να εργάζονται ακόμη και αυτές τις μέρες που είμαστε όλοι μπλεγμένοι στη σύγκρουση στο Ιράν - συσσωρεύονται ξανά.
Πέρα από τους εσωτερικούς λόγους στην ουγγρική πολιτική, οι οποίοι αναμφίβολα έχουν παίξει ρόλο και για τους οποίους δεν έχω καμία εμπειρία, όσον αφορά τη διεθνή επικοινωνία, πρέπει να ειπωθεί ότι η στρατηγική του Όρμπαν τις τελευταίες ημέρες ήταν αυτοκτονική. Πράγματι, η εξάρτηση από τις εγκρίσεις του Τραμπ και του Νετανιάχου υπό τις τρέχουσες συνθήκες θα μπορούσε να έχει μόνο καταστροφικές συνέπειες.
Επιπλέον, αυτό το γεγονός μας λέει επίσης ότι η ιδέα -που διαδίδεται ευρέως στην Ιταλία από τους υποστηρικτές του Τραμπ- ότι ο αγώνας για την εθνική κυριαρχία και έναν πολυπολικό κόσμο πρέπει να διεξάγεται εντός ενός διπολισμού αριστεράς-δεξιάς είναι καταδικασμένη και ως εκ τούτου πρέπει να εγκαταλειφθεί εντελώς.
Ούτε η δεξιά ούτε η αριστερά αποτελούν το «μικρότερο κακό»: είναι απλώς οι δύο ψευδείς εναλλακτικές λύσεις που εμποδίζουν την εμφάνιση ενός πραγματικά λαϊκού και αυτόνομου κινήματος του λαού ενάντια στις κυβερνήσεις και τις οικονομικές ελίτ.
Η δεξιά και η αριστερά είναι τα δύο ψέματα που επιτρέπουν επίσης την εγκάρσια επιβεβαίωση ενός κοινωνιοπαθητικού οράματος που επιδιώκει μια σφαγή που θα επαναφέρει τον κόσμο, ένα μέλλον στο οποίο η ζωή υποτάσσεται στις αγορές και οι άνθρωποι υποδουλώνονται από μηχανές.
Επομένως, πρέπει να ξεφύγουμε από τον καρκίνο της σκέψης που είναι η πόλωση αριστεράς-δεξιάς.
Μόνο όσοι περιφρονούν και αντιτίθενται εξίσου στη δεξιά και την αριστερά μπορούν να αυτοαποκαλούνται ελεύθεροι άνθρωποι σήμερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου