Δύναμη, συναίνεση και η καθυστερημένη αφύπνιση των δυτικών κοινωνιών
Η υπόθεση Έπσταϊν ως σημείο μη επιστροφής μεταξύ της κυριαρχίας των ελίτ, της ηθικής υποκρισίας και μιας μη αναστρέψιμης ρήξης με τον λαό
O Simplicissimus
Η υπόθεση Έπσταϊν δεν είναι απλώς ένα ανεπίλυτο δικαστικό σκάνδαλο ούτε μια νοσηρή ιστορία που περιορίζεται στα εγκληματικά νέα. Είναι ένας φακός μέσα από τον οποίο μπορούμε να παρατηρήσουμε τις βαθιές λειτουργίες της δυτικής εξουσίας: δίκτυα επιρροής, συστημικός εκβιασμός, θεσμική προστασία και ιδιοτελείς σιωπές. Σε αυτό το τοπίο, που εξακολουθεί να καλύπτεται από μυστικότητα και σκιώδεις περιοχές, αναδύονται δυναμικές που επηρεάζουν άμεσα τη γεωπολιτική, τη διαχείριση των συγκρούσεων και την ολοένα και πιο εύθραυστη διάκριση μεταξύ της δηλωμένης ειρήνης και του μόνιμου πολέμου. Αλλά το κρίσιμο σημείο δεν είναι μόνο αυτό που δεν γνωρίζουμε. Είναι αυτό που γνωρίζουμε πλέον πολύ καλά: το αβυσσαλέο χάσμα μεταξύ των αξιών που διακηρύσσουν οι ελίτ και των πραγματικών πρακτικών με τις οποίες ασκούν την εξουσία. Η ανακάλυψη της ηθικής παρακμής όσων βρίσκονται στην κορυφή, προστατευμένων από επιλεκτικά εφαρμοζόμενους νόμους, έχει προκαλέσει ένα ρήγμα που ξεπερνά την στιγμιαία αγανάκτηση. Έχει υπονομεύσει τα ίδια τα θεμέλια της εξουσίας. Οι δυτικές κοινωνίες, όπως ο βάτραχος στη μεταφορά, φαίνεται ότι μόλις τώρα γνωρίζουν το σημείο βρασμού. Και το διαφαινόμενο δίλημμα δεν μπορεί να επιλυθεί με εκλογές, επιτροπές ή κούφιες δημοκρατικές τελετουργίες. Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι πιο ριζοσπαστικό και ανησυχητικό: πώς μπορούμε να συνεχίσουμε να αναγνωρίζουμε τη νομιμότητα των θεσμών που έχουν ανεχθεί, συγκαλύψει ή ομαλοποιήσει τον τρόμο; Και τι συμβαίνει όταν η συναίνεση, αφού διασπαστεί, δεν μπορεί πλέον να ξαναχτιστεί με λόγια; (NR)
Τις τελευταίες ημέρες, διερευνώ πώς η υπόθεση Epstein, τα ακόμη σε μεγάλο βαθμό μυστικά ή απόρρητα αρχεία της, και το δίκτυο διασυνδέσεων και εκβιασμών του αυτοκτονικού δισεκατομμυριούχου, επηρεάζει τη δυτική γεωπολιτική, την ειρήνη και τον πόλεμο. Βρισκόμαστε προφανώς στη σφαίρα του αμφισβητήσιμου, παρόλο που γνωρίζουμε ότι οι ανθρώπινες υποθέσεις καθοδηγούνται από ταξικά συμφέροντα, κυρίαρχες ομάδες, την ικανότητα άσκησης πίεσης - εν ολίγοις, από τις διάφορες μορφές με τις οποίες αρθρώνεται η πραγματική εξουσία και η εξίσου πραγματική αδυναμία. Ωστόσο, αυτή η υπόθεση είναι επίσης σημαντική για έναν άλλο λόγο: έχει επίσης σφραγίσει το οριστικό ρήγμα μεταξύ του λαού και της ελίτ. Η ανακάλυψη των βάθους της υποβάθμισης στην οποία έχουν περιέλθει οι ισχυροί, και πόσο μακριά βρίσκονται από ένα σύστημα αξιών που διακηρύσσουν ως καθολικό και απαραίτητο, είναι σίγουρα ένα σοκ που δεν θα επουλωθεί εύκολα. Εν ολίγοις, οι δυτικές κοινωνίες ξυπνούν από τον ύπνο τους και τώρα βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα δίλημμα που δεν μπορεί να επιλυθεί μέσω εκλογών, κοινοβουλευτικών επιτροπών ή ομιλιών. Πώς μπορούμε να συνεχίσουμε να αποδεχόμαστε την εξουσία των θεσμών που έχουν προστατεύσει αυτό το επίπεδο φρίκης; Πώς μπορούμε να διατηρήσουμε τον σεβασμό για τους νόμους που επιβάλλονται επιλεκτικά από εκείνους που ζουν πάνω από αυτούς;
Αυτά τα αγωνιώδη ερωτήματα συνδέονται με το γεγονός ότι τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη, κανένα παραδοσιακό ή σημαντικό πολιτικό κόμμα δεν έχει κάποια αξιόπιστη φόρμουλα για να ξεφύγει από τη λογική μιας χρηματιστικοποιημένης, βασισμένης στο χρέος οικονομίας, όχι μόνο λόγω των επιπέδων ανισότητας που δημιουργεί, αλλά και λόγω των θεωρήσεων που δημιουργεί, της εργασιακής ανασφάλειας, των ολοένα και πιο άθλιων μισθών και της δύσκολης πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και μια αξιοπρεπή σύνταξη. Ο David Rothkopf, ένας διάσημος δοκιμιογράφος και πρώην σύμβουλος πολιτικών υποθέσεων του Δημοκρατικού Κόμματος, κάνει εικασίες για το τι σημαίνει ο Epstein για την Αμερική: «Το σημείο που προσπαθώ να τονίσω είναι ότι αν δεν συνειδητοποιήσετε ότι η ισότητα μεταξύ των ανθρώπων και η ατιμωρησία των ελίτ είναι κεντρικά ζητήματα για όλους, ότι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το σύστημα είναι στημένο, δεν λειτουργεί γι' αυτούς και δεν πιστεύουν πλέον ότι το αμερικανικό όνειρο είναι πραγματικό, ότι ο έλεγχος της χώρας έχει κλαπεί από μια χούφτα υπερπλούσιων ανθρώπων, που δεν πληρώνουν φόρους και γίνονται όλο και πλουσιότεροι, ενώ οι υπόλοιποι από εμάς μένουμε όλο και πιο πίσω, τότε δεν μπορείτε να καταλάβετε τη σημερινή απελπισία».
Ο Ρόθκοπφ είναι, ας πούμε, καλά ενημερωμένος, έχοντας ζήσει στην καρδιά αυτών των άσχημων μετασχηματισμών των δυτικών κοινωνιών. Ήταν μάλιστα Διευθύνων Σύμβουλος της Kissinger Associates, της διεθνούς συμβουλευτικής εταιρείας που ίδρυσε και προήδρευσε ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Α. Κίσινγκερ. Αν τώρα καταλήγει σε αυτά τα συμπεράσματα, σημαίνει ότι όλο αυτό καταρρέει. Ο Ρόθκοπφ είναι επίσης, όπως υποδηλώνει το όνομά του, Ασκενάζι καταγωγής, και αυτό μας φέρνει πίσω σε ένα άλλο, σίγουρα πιο διάσημο, μέλος της αμερικανικής διανόησης: τον Νόαμ Τσόμσκι, ο οποίος είχε μια κάθε άλλο παρά σποραδική σχέση με τον Έπσταϊν, όπως αποδεικνύεται από τα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία, καθώς και από εκείνα του προηγούμενου πληροφοριοδότη, και ο οποίος συμβούλευσε τον δισεκατομμυριούχο για το πώς να χειριστεί τις κατηγορίες που διατυπώθηκαν εναντίον του στα μέσα ενημέρωσης. Ουσιαστικά, ο Τσόμσκι τον συμβούλευσε να παρουσιαστεί ως θύμα, όπως κάνουν όλοι όσοι ανήκουν στην κουλτούρα της ακύρωσης, σκίζοντας τα ενδύματα κάτω από τα οποία συχνά κρύβεται η βία. Η σύζυγος του γλωσσολόγου, Βαλέρια Βάσερμαν, λέει τώρα ότι ήταν πολύ αφελείς, μάλιστα «υπερβολικά σίγουροι», ότι ο Έπσταϊν δεν ήταν αυτό που αποδείχθηκε, και δεν έχουμε άμεση μαρτυρία γι' αυτό μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο που έπληξε τον διάσημο εφευρέτη της γενετικής γραμματικής το 2023. Αλλά παραδέχεται επίσης ότι αυτή και ο Νόαμ παγιδεύτηκαν από δείπνα με διασημότητες στην έπαυλη του Έπσταϊν, πτήσεις με το ιδιωτικό του τζετ με το παρατσούκλι Lolita Express - μια λογοτεχνική αναφορά στη σεξουαλική εκμετάλλευση νεαρών κοριτσιών των οποίων τη σημασία ο Νόαμ θα είχε κατανοήσει - οικονομική βοήθεια, ταξίδια στο ράντσο του Έπσταϊν και τη χρήση ενός από τα διαμερίσματά του στη Νέα Υόρκη. Δεν έγιναν μάρτυρες καμίας ακατάλληλης συμπεριφοράς, και πιστεύω ακράδαντα ότι δεν συμμετείχαν σε αυτήν, αλλά το να σκεφτεί κανείς ότι δεν γνώριζαν τίποτα γι' αυτήν είναι πραγματικά δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Αλλά ο πιο διάσημος διανοούμενος της Αμερικής, και εκπρόσωπος της ριζοσπαστικής αριστεράς, σταδιακά σαγηνεύτηκε από τον Έπσταϊν και τον κόσμο των υπερπλούσιων διεφθαρμένων ανθρώπων που τον περιέβαλλαν, σαγηνεύτηκε σε σημείο που αγνόησε τις παιδοφιλικές δραστηριότητες του φίλου και προστάτη του. Δεν γνωρίζουμε αν ένα είδος ασυνείδητης πολιτισμικής (κάποιοι θα έλεγαν φυλετικής) αλληλεγγύης έπαιξε ρόλο σε όλα αυτά, παρόλο που ο Έπσταϊν ήταν υποστηρικτής της Εβραϊκής υπεροχής και ο Τσόμσκι επικριτής των ισραηλινών κυβερνήσεων. Αλλά εδώ θα μπορούσε κανείς να πει ότι ολόκληρη η δυτική αριστερά σαγηνεύτηκε από αυτές τις πιο λαμπερές παρεκκλίσεις και τις ιδεολογίες που εξέπεμπαν, ακριβώς όπως ο βρασμένος βάτραχος που ο ίδιος ο Τσόμσκι επινόησε για να εξηγήσει την παράδοση των ανθρώπων σε αυτό το είδος νέας τάξης.
Αυτά τα αγωνιώδη ερωτήματα συνδέονται με το γεγονός ότι τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη, κανένα παραδοσιακό ή σημαντικό πολιτικό κόμμα δεν έχει κάποια αξιόπιστη φόρμουλα για να ξεφύγει από τη λογική μιας χρηματιστικοποιημένης, βασισμένης στο χρέος οικονομίας, όχι μόνο λόγω των επιπέδων ανισότητας που δημιουργεί, αλλά και λόγω των θεωρήσεων που δημιουργεί, της εργασιακής ανασφάλειας, των ολοένα και πιο άθλιων μισθών και της δύσκολης πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και μια αξιοπρεπή σύνταξη. Ο David Rothkopf, ένας διάσημος δοκιμιογράφος και πρώην σύμβουλος πολιτικών υποθέσεων του Δημοκρατικού Κόμματος, κάνει εικασίες για το τι σημαίνει ο Epstein για την Αμερική: «Το σημείο που προσπαθώ να τονίσω είναι ότι αν δεν συνειδητοποιήσετε ότι η ισότητα μεταξύ των ανθρώπων και η ατιμωρησία των ελίτ είναι κεντρικά ζητήματα για όλους, ότι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το σύστημα είναι στημένο, δεν λειτουργεί γι' αυτούς και δεν πιστεύουν πλέον ότι το αμερικανικό όνειρο είναι πραγματικό, ότι ο έλεγχος της χώρας έχει κλαπεί από μια χούφτα υπερπλούσιων ανθρώπων, που δεν πληρώνουν φόρους και γίνονται όλο και πλουσιότεροι, ενώ οι υπόλοιποι από εμάς μένουμε όλο και πιο πίσω, τότε δεν μπορείτε να καταλάβετε τη σημερινή απελπισία».
Ο Ρόθκοπφ είναι, ας πούμε, καλά ενημερωμένος, έχοντας ζήσει στην καρδιά αυτών των άσχημων μετασχηματισμών των δυτικών κοινωνιών. Ήταν μάλιστα Διευθύνων Σύμβουλος της Kissinger Associates, της διεθνούς συμβουλευτικής εταιρείας που ίδρυσε και προήδρευσε ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Α. Κίσινγκερ. Αν τώρα καταλήγει σε αυτά τα συμπεράσματα, σημαίνει ότι όλο αυτό καταρρέει. Ο Ρόθκοπφ είναι επίσης, όπως υποδηλώνει το όνομά του, Ασκενάζι καταγωγής, και αυτό μας φέρνει πίσω σε ένα άλλο, σίγουρα πιο διάσημο, μέλος της αμερικανικής διανόησης: τον Νόαμ Τσόμσκι, ο οποίος είχε μια κάθε άλλο παρά σποραδική σχέση με τον Έπσταϊν, όπως αποδεικνύεται από τα πρόσφατα δημοσιευμένα αρχεία, καθώς και από εκείνα του προηγούμενου πληροφοριοδότη, και ο οποίος συμβούλευσε τον δισεκατομμυριούχο για το πώς να χειριστεί τις κατηγορίες που διατυπώθηκαν εναντίον του στα μέσα ενημέρωσης. Ουσιαστικά, ο Τσόμσκι τον συμβούλευσε να παρουσιαστεί ως θύμα, όπως κάνουν όλοι όσοι ανήκουν στην κουλτούρα της ακύρωσης, σκίζοντας τα ενδύματα κάτω από τα οποία συχνά κρύβεται η βία. Η σύζυγος του γλωσσολόγου, Βαλέρια Βάσερμαν, λέει τώρα ότι ήταν πολύ αφελείς, μάλιστα «υπερβολικά σίγουροι», ότι ο Έπσταϊν δεν ήταν αυτό που αποδείχθηκε, και δεν έχουμε άμεση μαρτυρία γι' αυτό μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο που έπληξε τον διάσημο εφευρέτη της γενετικής γραμματικής το 2023. Αλλά παραδέχεται επίσης ότι αυτή και ο Νόαμ παγιδεύτηκαν από δείπνα με διασημότητες στην έπαυλη του Έπσταϊν, πτήσεις με το ιδιωτικό του τζετ με το παρατσούκλι Lolita Express - μια λογοτεχνική αναφορά στη σεξουαλική εκμετάλλευση νεαρών κοριτσιών των οποίων τη σημασία ο Νόαμ θα είχε κατανοήσει - οικονομική βοήθεια, ταξίδια στο ράντσο του Έπσταϊν και τη χρήση ενός από τα διαμερίσματά του στη Νέα Υόρκη. Δεν έγιναν μάρτυρες καμίας ακατάλληλης συμπεριφοράς, και πιστεύω ακράδαντα ότι δεν συμμετείχαν σε αυτήν, αλλά το να σκεφτεί κανείς ότι δεν γνώριζαν τίποτα γι' αυτήν είναι πραγματικά δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Αλλά ο πιο διάσημος διανοούμενος της Αμερικής, και εκπρόσωπος της ριζοσπαστικής αριστεράς, σταδιακά σαγηνεύτηκε από τον Έπσταϊν και τον κόσμο των υπερπλούσιων διεφθαρμένων ανθρώπων που τον περιέβαλλαν, σαγηνεύτηκε σε σημείο που αγνόησε τις παιδοφιλικές δραστηριότητες του φίλου και προστάτη του. Δεν γνωρίζουμε αν ένα είδος ασυνείδητης πολιτισμικής (κάποιοι θα έλεγαν φυλετικής) αλληλεγγύης έπαιξε ρόλο σε όλα αυτά, παρόλο που ο Έπσταϊν ήταν υποστηρικτής της Εβραϊκής υπεροχής και ο Τσόμσκι επικριτής των ισραηλινών κυβερνήσεων. Αλλά εδώ θα μπορούσε κανείς να πει ότι ολόκληρη η δυτική αριστερά σαγηνεύτηκε από αυτές τις πιο λαμπερές παρεκκλίσεις και τις ιδεολογίες που εξέπεμπαν, ακριβώς όπως ο βρασμένος βάτραχος που ο ίδιος ο Τσόμσκι επινόησε για να εξηγήσει την παράδοση των ανθρώπων σε αυτό το είδος νέας τάξης.
Συντακτικό Προσωπικό«Una rana bollita di nome Chomsky» - Inchiostronero
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΗΣ ΕΛΙΤ ΠΟΥ ΣΙΓΟΒΡΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ. ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΟΝΤΙΟΣ ΠΙΛΑΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ. Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΣ ΝΙΠΤΕΙ ΤΑΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΗΣ, ΑΠΩΘΗΣΕ ΤΑ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗ:ΤΟΝ ΒΑΡΑΒΒΑ, ΤΟΝ ΒΑΡΑΒΒΑ!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου