Ο Πούτιν έφτασε σήμερα στο Πεκίνο, και αυτή είναι η καλύτερη διάψευση για όσα επινοεί ο χειρότερος ευρωπαϊκός τύπος σχετικά με τη σύνοδο κορυφής με τον Τραμπ. Σύμφωνα με τους Financial Times , μια κορυφαία εφημερίδα παγκοσμιοποίησης, ο Σι Τζινπίνγκ φέρεται να είπε στον Τραμπ ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν μπορεί να μετανιώσει για την εισβολή στην Ουκρανία. Αυτό, φυσικά, είναι βρετανική ανοησία: γιατί ο Σι να κάνει ένα αρνητικό σχόλιο για τον ηγέτη του σημαντικότερου συμμάχου της Κίνας, και μάλιστα, τον ηγέτη του πιο άγριου εχθρού της; Όλα αυτά είναι ανοησίες, και μάλιστα χωρίς αξιόπιστες πηγές, και έχουν διαψευσθεί κατηγορηματικά από τις κινεζικές αρχές. Ωστόσο, πρόκειται για μια σχεδιασμένη διακοπή της άφιξης του Πούτιν: η σπορά δυσπιστίας μεταξύ «εχθρικών» συμμάχων μέσω ψευδών ιστοριών είναι ένα γνωστό εργαλείο της αμερικανικής στρατηγικής «διαίρει και βασίλευε».
Οι Financial Times, άλλωστε, έχουν στενούς δεσμούς με τις βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών και ανήκουν στην ιαπωνική Nikkei Inc., έναν όμιλο μέσων ενημέρωσης γνωστό για τις στενές σχέσεις του με την ιαπωνική κυβέρνηση και τις βιομηχανίες. Η γενική αντικινεζική προκατάληψή της πηγάζει ακριβώς από αυτό. Αλλά το Reuters έχει επίσης συμμετάσχει στον ανταρτοπόλεμο ενόψει της συνόδου κορυφής Κίνας-Ρωσίας: σε ένα άρθρο που επικαλείται «ορισμένες πηγές», οι οποίες είναι τρεις άγνωστες ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών, οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις εκπαίδευσαν κρυφά περίπου 200 Ρώσους στρατιώτες στα τέλη του περασμένου έτους, μερικοί από τους οποίους αργότερα επέστρεψαν για να πολεμήσουν στην Ουκρανία. Τώρα, γιατί αυτές οι ανταλλαγές μεταξύ στρατών που ανήκουν σε δύο χώρες που διατηρούν μια «ολοκληρωμένη στρατηγική εταιρική σχέση» παραμένουν μυστικές, όταν σε άλλες συμμαχίες, όπως το ΝΑΤΟ, είναι συνηθισμένες; Στην πραγματικότητα, το Reuters, όπως υποδηλώνει το άρθρο, υπονοεί ότι οι Κινέζοι ήταν αυτοί που εκπαίδευσαν τους Ρώσους στη χρήση drones. Αλλά αν αυτές οι εκπαιδευτικές συνεδρίες αφορούσαν πραγματικά drones, είναι πολύ πιθανό ότι οι Ρώσοι, με μεγαλύτερη πρακτική εμπειρία στη χρήση αυτών των όπλων στη μάχη, εκπαίδευσαν τους Κινέζους στρατιώτες, οι οποίοι δεν είχαν ακόμη δοκιμαστεί στο πεδίο.
Άλλωστε, κάτι πρέπει να εφευρεθεί ενόψει της προφανούς αποτυχίας των συνομιλιών μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ, ειδικά επειδή ο Τραμπ απογοητεύτηκε από την προσδοκία του -ή μάλλον, την ψευδαίσθηση- να πείσει τον Σι να του δώσει ένα χέρι βοήθειας. Το θέαμα ήταν σχεδόν κωμικό, με τον Ντόναλντ να κολακεύει τον Σι Τζινπίνγκ, επαινώντας τον ως σπουδαίο ηγέτη, όπως κάνει με τον Πούτιν, ακόμη και με τον Κιμ Γιονγκ Ουν. Αλλά αυτή τη φορά η κολακεία του δεν ήταν ανταποδοτική. Αντίθετα, ο Κινέζος ηγέτης του είπε την αλήθεια: δήλωσε απερίφραστα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια παρακμάζουσα δύναμη. Ο Τραμπ, φυσικά, ανέτρεψε έξυπνα τα δεδομένα, διευκρινίζοντας ότι αναφερόταν στην Αμερική του Τζο Μπάιντεν, όχι στη δική του. Στην πραγματικότητα, η Αμερική ήταν μια παρακμάζουσα δύναμη πολύ πριν από την προεδρία των λαχανικών του Μπάιντεν, η οποία ήταν απλώς ένα σύμπτωμα αυτής της παρακμής. Η πραγματικότητα είναι πικρή: το Ιράν έχει αποδείξει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ανίκανες να προστατεύσουν τις εξαρτήσεις τους στον Κόλπο. Αυτή η προστασία, επιπλέον, ήταν ένα αντάλλαγμα για το σύστημα των πετροδολαρίων, το οποίο είναι το κλειδί για να διατηρηθεί η πιο χρεωμένη κυβέρνηση στον κόσμο φερέγγυα. Αυτό το σύστημα τώρα καταρρέει. Και ο Τραμπ δεν ξέρει πλέον τι να κάνει, γιατί ακόμα κι αν επιτεθεί ξανά και άγρια, αυτή είναι πλέον η πραγματικότητα: οι μοναρχίες του Κόλπου στρέφονται σε άλλες χώρες για προστασία από το Ιράν. Τα αγαθά τιμολογούνται πλέον σε νομίσματα διαφορετικά από το δολάριο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέχουν τεράστια δάνεια στα οικονομικά προβληματικά Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για να τα εμποδίσουν να πουλήσουν αμερικανικά ομόλογα με έκπτωση. Το Υπουργείο Οικονομικών έχει αρχίσει να αυξάνει τα επιτόκια των νέων ομολόγων, πράγμα που σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πληρώνουν περισσότερα στους πιστωτές και λιγότερα στους πελάτες για να διατηρήσουν ολόκληρο το σύστημα σε λειτουργία.
Δεν υπάρχει λύση: αν ο Τραμπ αποφάσιζε να δράσει με όλη του τη δύναμη, το Ιράν πιθανότατα θα είχε την ικανότητα όχι μόνο να καταστρέψει ολόκληρη την οικονομία του Κόλπου, αλλά και να καταστήσει την περιοχή ακατοίκητη επιτιθέμενη σε μονάδες αφαλάτωσης. Αυτό θα πυροδοτούσε μια παγκόσμια ύφεση, αν δεν βρισκόμαστε ήδη σε μια τέτοια. Το καλύτερο θα ήταν να τερματιστεί το παιχνίδι, ακόμη και εν όψει μιας μερικής ήττας, πριν όλα πάνε στραβά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου