Πηγή: Il Fatto Quotidiano
Δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη μεταξύ των πολιτών για μια ad hoc , τεχνητή και θεατρική πραγματικότητα, για την αυτοσχέδια δημιουργία μιας ταινίας του Χόλιγουντ, την οποία προκαλούν οι ειδήσεις που κατασκευάζονται από τέσσερα διεθνή πρακτορεία τύπου, συχνά με τη συμβολή υπηρεσιών πληροφοριών, και διαδίδονται από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης.
[…] Κάθε μέρα διαβάζουμε στις εφημερίδες και ακούμε στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, με επικεφαλής τον Τραμπ, σημειώνουν μεγάλη πρόοδο. Ωστόσο, δεν είναι σαφές τι διαπραγματεύονται, δεδομένου ότι οι βαθύτερες αιτίες του πολέμου δεν έχουν αναγνωριστεί από το Κίεβο ή τους Δυτικούς χορηγούς του. Θα φαινόταν προφανές σε κάθε παρατηρητή με κοινή λογική ότι η Μόσχα, η οποία έχει το πάνω χέρι στο πεδίο της μάχης, δεν θα σταματήσει μέχρι να εγκαταλειφθεί η ουδετερότητα της Ουκρανίας, η οποία δεν αμφισβητείται από τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ στο έδαφός της, η εγκατάλειψη της ατζέντας αλλαγής καθεστώτος της Μόσχας , η στρατιωτικοποίηση του Κιέβου και η άρση των κυρώσεων. Κάθε ευρωπαϊκή και ουκρανική δήλωση, αντίθετα, δαιμονοποιεί περαιτέρω τη Ρωσία και, με πολεμοχαρείς τόνους, απειλές για παγκόσμιες επιθέσεις και την εκτέλεση τρομοκρατικών ενεργειών, ισχυρίζονται ότι συνετίζουν τη Ρωσία.
Η στρατηγική έχει ήδη αποδειχθεί αναποτελεσματική. Αν και διαβάζουμε καθημερινά ότι ο «δικτάτορας», ο «τσάρος» και ο «εγκληματίας» (αυτά είναι τα επίθετα που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τον εχθρό με τον οποίο θα πρέπει να μεσολαβήσουμε) καταλαβαίνουν μόνο τη γλώσσα των όπλων, στην πραγματικότητα κυρώσεων και πολεμοχαρών τόνων, ο πόλεμος δι' αντιπροσώπων έχει κάνει τη Ρωσία πιο άκαμπτη στις διαπραγματεύσεις, οδηγώντας την, καθώς η οδυνηρή περίοδος του πολέμου κλιμακώνεται, σε συνεχώς αυξανόμενες εδαφικές διεκδικήσεις. Συνεπώς, παραμένουμε αβοήθητοι καθώς ακούμε πολιτικές δηλώσεις και αναλύσεις που φαίνονται μη ρεαλιστικές. Ένα πρόχειρο θέατρο.
Οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν φαίνονται σουρεαλιστικές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μεταφέρουν τη στρατιωτική τους ισχύ στον Περσικό Κόλπο και επιβάλλουν τελεσίγραφα : μηδενικό εμπλουτισμό ουρανίου, μείωση των βαλλιστικών πυραύλων, αφοπλισμό των συμμάχων του Ιράν... και το αποκαλούν μεσολάβηση. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα αίτημα συνθηκολόγησης από μια χώρα που απειλείται με επίθεση και αλλαγή καθεστώτος . Η κυβέρνηση Μελόνι και η πλειοψηφία των αναλυτών είναι ικανοποιημένοι με την αλαζονεία της Ουάσιγκτον, την οποία παρουσιάζουν ως ανησυχία για τον ιρανικό λαό, που υποφέρει υπό τους τρομερούς «ισλαμιστές ιερείς» και όχι λόγω 46 ετών κυρώσεων και δυτικής στρατιωτικής πολιορκίας. […] Φυσικά, τα μέσα ενημέρωσης συνοδεύουν έναν ακόμη πόλεμο για την εξαγωγή δημοκρατίας με αξιολύπητη προπαγάνδα, υποθέτοντας ότι οι ειδήσεις από τα μέσα ενημέρωσης και τις ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από την Ουάσιγκτον είναι αληθινές. Το βαθύ κράτος των ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι υποτελείς του χορεύουν χαρούμενα δίπλα στη διασπορά που υποστηρίζει τον γιο του δικτάτορα Παχλεβί, τον ίδιο που τρομοκρατούσε τον λαό με την διαβόητη μυστική αστυνομία του. Εν τω μεταξύ, η ταινία τρόμου του Έπσταϊν μπαίνει στα σπίτια ανθρώπων που δεν ξέρουν πώς να συμβιβάσουν την είδηση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ότι τα 3 εκατομμύρια αρχεία δεν συνοδεύονταν από τα άλλα 3 εκατομμύρια έγγραφα, email και βίντεο, επειδή τα τελευταία φέρονται να περιέχουν «θανάτους, βασανιστήρια, τραυματισμούς», και τον ισχυρισμό του Υπουργού Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ότι δεν θα υπάρξουν περαιτέρω κατηγορίες. Ακούμε επίσης, έκπληκτοι, ότι ο Έπσταϊν ήταν πράκτορας της Μοσάντ και της CIA και ότι τα εγκλήματά του για παιδοφιλία και ευγονική παιδιών αποκρύφθηκαν από ένα πυκνό δίκτυο αόρατων δυνάμεων, χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσε να διεξάγει τέτοια εγκληματική δραστηριότητα για δεκαετίες, μαζί με τον εκτεταμένο εκβιασμό του μεγάλου μέρους του πολιτικού, οικονομικού και καλλιτεχνικού κατεστημένου . Η ομίχλη διαλύεται χάρη στους χειρισμούς των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης , τα οποία επικεντρώνονται στη φιλία του με τον Τσόμσκι, τον Μπιλ Γκέιτς ή τον βουλευτή των Εργατικών Μάντελσον, υποβαθμίζοντας τα βασανιστήρια, τις δολοφονίες και τις απαγωγές παιδιών ως πράξεις εκτεταμένης φιλελευθερισμού μεταξύ των ισχυρών. Με λίγα λόγια, κακοί σαν τους συνήθεις ύποπτους Άλεν και Σπέισι ή τον αναπόφευκτο Κλίντον.
Δεν είναι η ηθική κατάρρευση του κατεστημένου που είναι τρομακτική, αλλά η υποψία ότι η πολιτική και το κράτος εκβιάζονται από διεφθαρμένες υπηρεσίες πληροφοριών, και ότι ο Epstein, με χορηγό τους Rockefeller και τους Rothschilds, με ένα δίκτυο χρηματοοικονομικών, γεωπολιτικών θεσμών - το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων και την Τριμερή Επιτροπή, του οποίου ήταν μέλος, τον ΟΗΕ και την ΕΕ - δημιουργήθηκε ως τηλεφωνικό κέντρο για οικονομικές, πολιτικές, διεθνείς, ψηφιακές και αναπτυξιακές επιχειρήσεις συνεργασίας, δραστηριότητες που, μετά τον θάνατο ή την εξαφάνισή του, μεταφέρθηκαν στην επίσημη θεσμική υποδομή. Δεν πρόκειται για θεωρία συνωμοσίας, αλλά για μια ορθολογική ανάλυση των εγγράφων. Η υπερεθνικιστική, ρατσιστική λογική του Epstein, που βασίζεται στην απανθρωποποίηση των αδυνάτων, η κορυφή μιας εκτεταμένης δομής, είναι η ίδια με αυτή του καπιταλιστικού χρηματοοικονομικού συστήματος και των λόμπι όπλων που αποφασίζουν για τους πολέμους μας και τους εχθρούς μας, είναι η ίδια με τη γενοκτονία στη Γάζα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου