Πηγή: Ρικάρντο Πακόζι
Το σύνολο των εγγράφων που σχετίζονται με την υπόθεση Epstein —από τα οποία έχω διαβάσει μόνο ένα μέρος μέχρι στιγμής— σχηματίζει μια χαοτική μορφή, που αποτελείται από ετερογενή έγγραφα όπως ιδιωτικά email και δικαστικές μαρτυρίες, τα οποία ποικίλλουν σε αξιοπιστία.
Αυτή η ετερογενής συλλογή περιλαμβάνει επί του παρόντος και τους δύο πόλους της νεοφιλελεύθερης και της δυτικής εξουσίας, δηλαδή και την λεγόμενη δεξιά και την λεγόμενη αριστερά.
Αυτή η χαοτική ποιότητα αναγκάζει κάθε πόλο, μέσω της επικοινωνίας, να μετατοπίσει την αφήγηση προς τη δική του πλευρά, εις βάρος του άλλου, σε σημείο που να γελοιοποιεί τον κυρίαρχο Τύπο, ο οποίος, για αλλαγή, μετατοπίζει το βάρος του πολιτικού ζητήματος στη Ρωσία.
Το γεγονός ότι η υπόθεση δεν είναι ούτε εξ ολοκλήρου «δεξιά» ούτε εξ ολοκλήρου «αριστερή», ωστόσο, περιορίζει επίσης την δημόσια αγανάκτηση, που σημαίνει ότι παραμένει διαδικτυακή χωρίς να προκαλεί άμεση δράση. Η φυσική κινητοποίηση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί επειδή, ίσως (αλλά θα μπορούσα να αποδείξω ότι κάνω λάθος αργότερα), δεν υπάρχουν δυνάμεις της δεξιάς ή της αριστεράς πρόθυμες να εκμεταλλευτούν σοβαρά και πλήρως την δημόσια αγανάκτηση.
Αν υπήρχε μια αυτόνομη λαϊκή άποψη και μια αυτόνομη ικανότητα κινητοποίησης (δηλαδή, μια που δεν περιμένει την εντολή κινητοποίησης από τη δεξιά ή την αριστερά), το μέγεθος της κατάστασης θα προκαλούσε μια κοινωνική εξέγερση με τρόπους που αγγίζουν τα όρια της εξέγερσης.
Το λέω αυτό επειδή το σενάριο που προκύπτει εδώ μιλάει για πρακτικές που, ναι, όπως λένε κάποιοι, υπήρχαν πάντα, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι αυτές είναι πρακτικές που θεωρούνταν φρικτές ακόμη και από τους ανθρώπους πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια.
Στην ουσία, ανακαλύπτουμε ότι πίσω από την αφήγηση που περιβάλλει τον πολιτισμό και τα θεμέλια του δυτικού κοινωνικού συμφώνου βρίσκεται μια ελίτ εξουσίας που μισεί το ανθρώπινο είδος και ως εκ τούτου έχει την πρόθεση να βλάψει σκόπιμα τους άλλους, την κοινωνία και τον κόσμο
.
Αντιμέτωποι με μια τέτοια αποκάλυψη της αληθινής και βαθιάς φύσης της εξουσίας, μια αυτόνομη λαϊκή εξέγερση - τόσο ενάντια στη δεξιά όσο και ενάντια στην αριστερά, δηλαδή ενάντια στο δυτικό νεοφιλελεύθερο σύστημα ως τέτοιο - δεν θα ήταν η καλύτερη επιλογή, αλλά φαίνεται να είναι η μόνη επιλογή και η μόνη δυνατή στρατηγική αυτή τη στιγμή.
Η εναλλακτική λύση είναι όλα να περάσουν ως συνηθισμένες ειδήσεις, και αυτό το ενδεχόμενο, πραγματικά, πρέπει να αντιταχθεί με κάθε διαθέσιμο μέσο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου